Array
(
    [0] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625241
            [post_author] => 103
            [post_date] => 2026-06-27 07:45:07
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 04:45:07
            [post_content] => 
Σκληρή μάχη επιρροής βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στην Κεντροαριστερά, με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη να επιδίδονται σε έναν αδυσώπητο αγώνα προσέλκυσης στελεχών, βουλευτών και αυτοδιοικητικών παραγόντων. Τα δύο στρατόπεδα επιχειρούν να ενισχύσουν τα πολιτικά τους οχυρά μέσα από μεταγραφές προσώπων με ισχυρό αποτύπωμα και αναγνωρισιμότητα.

Συναγερμός στη Χαριλάου Τρικούπη
Στη Χαριλάου Τρικούπη παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία τις διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως τις κινήσεις που καταγράφονται γύρω από το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Την ίδια ώρα, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί άνοιγμα προς στελέχη που προέρχονται από την Κουμουνδούρου, αναζητώντας πρόσωπα που θα μπορούσαν να ενισχύσουν το ΠΑΣΟΚ.

Στο στόχαστρο δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται τα ονόματα του Βαγγέλη Αποστολάκη και της Νίνας Κασιμάτη. Πρόκειται για δύο πολιτικά πρόσωπα με ισχυρή αναγνωρισιμότητα και ιδιαίτερο βάρος στον χώρο της Αριστεράς, τα οποία παρακολουθούν στενά και τα δύο στρατόπεδα.

Η αντεπίθεση Τσίπρα στο ΠΑΣΟΚ
Ο Αλέξης Τσίπρας περνά στην αντεπίθεση, στοχεύοντας πλέον ανοιχτά σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ που διατηρούν αποστάσεις από την ηγεσία Ανδρουλάκη ή έχουν εκφράσει έντονες διαφωνίες με τις επιλογές της Χαριλάου Τρικούπη.
Στα ονόματα που ακούγονται έντονα περιλαμβάνονται ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και ο Χάρης Καστανίδης, ενώ ήδη πρόσωπα που είχαν απομακρυνθεί από το ΠΑΣΟΚ ή διατηρούσαν διαύλους επικοινωνίας με τον πρώην πρωθυπουργό έχουν ενταχθεί στο νέο πολιτικό εγχείρημα.

Η ΕΛ.Α.Σ. και το μεγάλο άνοιγμα στην Κεντροαριστερά
Με την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.), ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί μια ευρεία πολιτική διεύρυνση, διεκδικώντας όχι μόνο στελέχη αλλά και την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ. Η στρατηγική του επικεντρώνεται σε πρόσωπα με κυβερνητική εμπειρία, αλλά και σε αυτοδιοικητικά στελέχη με ισχυρά ερείσματα στην κοινωνία.

Οι πρώτες μεταγραφές από το ΠΑΣΟΚ
Ανάμεσα στα στελέχη που ήδη εντάχθηκαν ξεχωρίζει ο Μαρίνος Σκανδάμης, πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης και υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Αχαΐα, ο οποίος ανέλαβε τον τομέα Προστασίας του Πολίτη.
Παράλληλα, ο Γιώργος Παππάς τοποθετήθηκε αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών, ενώ ο Αντώνης Σαουλίδης ανέλαβε αναπληρωτής τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη, επιβεβαιώνοντας τη σταδιακή διεύρυνση του νέου πολιτικού σχήματος.

Δούκας και Σγουρός στο επίκεντρο του παρασκηνίου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η κινητικότητα στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το όνομα του δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα, εξακολουθεί να συζητείται έντονα, καθώς οι δημόσιες παρεμβάσεις του υπέρ των προοδευτικών συνεργασιών τροφοδοτούν σενάρια για μελλοντικές πολιτικές συγκλίσεις.
Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Ανδρουλάκης φέρεται να κινήθηκε άμεσα προκειμένου να αποτρέψει πιθανή προσέγγιση του Γιάννη Σγουρού με τον Αλέξη Τσίπρα. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του στην Περιφέρεια Αττικής με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, μετά από συνάντηση των δύο ανδρών, ερμηνεύεται από πολλούς ως κίνηση πολιτικής θωράκισης απέναντι στις διαρροές.

Παπανδρέου και Σκανδαλίδης πυροβολούν τον Τσίπρα
Η αυξανόμενη κινητικότητα έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στη Χαριλάου Τρικούπη. Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την εκδήλωση μνήμης για τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Καλέντζι, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Κώστας Σκανδαλίδης εξαπέλυσαν σαφείς αιχμές κατά του Αλέξη Τσίπρα.
Οι αναφορές σε «απομιμήσεις» και «Μεσσίες» ερμηνεύθηκαν ως ευθεία πολιτική επίθεση προς τον πρώην πρωθυπουργό και ως μήνυμα συσπείρωσης προς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Μάχη χωρίς κανόνες για την κυριαρχία στην Κεντροαριστερά
Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό. Η αναμέτρηση μεταξύ Τσίπρα και Ανδρουλάκη δεν αφορά μόνο πρόσωπα και μεταγραφές, αλλά την ίδια την ηγεμονία στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Οι μετακινήσεις στελεχών, οι πολιτικές συμμαχίες και οι υπόγειες διεργασίες διαμορφώνουν ήδη έναν νέο χάρτη ισορροπιών, με το πολιτικό θερμόμετρο να ανεβαίνει επικίνδυνα.

Διαβάστε ακόμη:

 	
Μουντιάλ 2026: «Κλείδωσαν» τα πρώτα 9 ζευγάρια των «32» – Ποιες ομάδες συνεχίζουν
 	
Γυναίκα γέννησε μέσα στα ερείπια μετά τον φονικό σεισμό στη Βενεζουέλα
 	
Σε κλοιό ακραίου καύσωνα η Ευρώπη: Ρεκόρ θερμοκρασιών, νεκρά παιδιά και προβλήματα σε ενέργεια και μεταφορές
 	
«Πάγωσαν» οι αγοραπωλησίες ακινήτων: Οι αγοραστές περιμένουν μειώσεις, οι ιδιοκτήτες δεν ρίχνουν τις τιμές

            [post_title] => Μάχη χωρίς κανόνες για την κυριαρχία στην Κεντροαριστερά: Τσίπρας και Ανδρουλάκης σαρώνουν το πολιτικό πεδίο και αναζητούν στελέχη ο ένας από τον άλλον
            [post_excerpt] => Τα ονόματα που φλερτάρουν πολιτικά με τον έναν και τον άλλον αρχηγό - Στο επίκεντρο οι Αποστολάκης, Κασιμάτη, Κωνσταντινόπουλος, Καστανίδης, Δούκας και Σγουρός
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => machi-choris-kanones-gia-tin-kyriarchia-stin-kentroaristera
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-27 16:31:58
            [post_modified_gmt] => 2026-06-27 13:31:58
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625241
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [1] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625245
            [post_author] => 14
            [post_date] => 2026-06-27 08:00:47
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 05:00:47
            [post_content] => 
Διαβάστε στην «iAXIA», με νέο σχεδιασμό και εμφάνιση, όλο το ρεπορτάζ της εβδομάδας για την οικονομία, το χρηματιστήριο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την πολιτική...
ΙΣΧΥΡΗ ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΓΕΝΝΑΙΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΝΕΕΣ ΥΠΕΡΑΞΙΕΣ
Η αναβάθμιση στους δείκτες των αναπτυγμένων αγορών προσελκύει πλέον κορυφαίους παγκόσμιους διαχειριστές – Η στρατηγική αναδιάρθρωση της ευρωπαϊκής αγοράς, η «εκρηκτική» αύξηση της κερδοφορίας και οι ελκυστικές αποτιμήσεις μετατρέπουν τον εγχώριο πιστωτικό κλάδο σε βασικό στόχο εξαγορών για τα διεθνή χαρτοφυλάκια
Διαβάστε σήμερα:
ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ
• ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΗΤΤΗΜΕΝΩΝ, ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ • ΨΥΧΡΟΛΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ – ΕΠΕΣΕ ΑΓΡΙΟ ΚΡΑΞΙΜΟ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ, ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ • ΔΙΠΛΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: Άμεσα έκπτωτος ο Μητσοτάκης αν πέσει κάτω από το 25% • ΣΑΜΑΡΑΣ: Οι 21 πιστοί, το παρασκήνιο και οι μυστικές συναντήσεις • ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Με τα λάθη στρατηγικής του Μαξίμου μπορεί να περάσει το 20% • ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ 2027: Τα νούμερα δεν βγαίνουν τώρα – Τι πιέζει το περιβάλλον
ΣΤΗΝ «ΑΓΚΑΛΙΑ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Προβληματισμός για συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές – Τι θα γίνει με την κρατική χρηματοδότηση του κόμματος

Διαβάστε ακόμα:
• Ο Άρειος Πάγος μπλοκάρει την Κοβέσι ενόψει νέων κυβερνητικών σκανδάλων • Οι φήμες για καραμπόλες και μετακινήσεις στην ηγεσία τριών τραπεζών • Φίφας και Γύλος: Ντουέτο των εφοπλιστών που νταραβερίζεται με το Ιράν • ΣΕΒ: Οι «ημέτεροι» πέταξαν εκτός τους μεγάλους παίκτες των κατασκευών
Διαβάστε επίσης:
• ΤΟ ΙΡΑΝΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ «ΝΟΚ ΑΟΥΤ» ΠΟΥ ΕΓΚΛΩΒΙΣΕ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ • «ΑΓΡΥΠΝΟ ΔΙΚΤΥΟ» ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΟΛΑ ΤΑ STEALTH • ΕΥΡΩΠΗ: ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥΣ • Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΩΝ

ΜΙΚΡΟΜΕΤΟΧΟΣ:

• Metlen: «Κρυφό διαμάντι» βλέπει η Berenberg – Στα 55 ευρώ η τιμή-στόχος • Cenergy: Ποιος κρύβεται πίσω από την υπερκάλυψη του placement • ΑΚΤΩΡ: Το deal των 9 δισ. δολαρίων που εκτοξεύει τη μετοχή • Alter Ego Media: Ο «πρωταθλητής» των media • ΧΑΣΟΣΚΟΠΟΣ: Απασφάλισε ο Μυτιληναίος: Buy back-οδοστρωτήρας
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Νέα κεφάλαια στις τράπεζες φέρνει η επιστροφή στις αγορές - Μην χάσετε την ανανεωμένη «iAXIA» που κυκλοφορεί
            [post_excerpt] => Διαβάστε στην «iAXIA», με νέο σχεδιασμό και εμφάνιση, όλο το ρεπορτάζ της εβδομάδας για την οικονομία, το χρηματιστήριο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την πολιτική
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => min-chasete-tin-ananeomeni-iaxia-pou-kykloforei-2
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-27 10:26:50
            [post_modified_gmt] => 2026-06-27 07:26:50
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625245
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [2] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625120
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-06-27 09:00:34
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 06:00:34
            [post_content] => Η απόφαση της FIFA να καταστήσει υποχρεωτικά τα τρίλεπτα διαλείμματα ενυδάτωσης και στους 104 αγώνες του Μουντιάλ (στο 22ο και 67ο λεπτό κάθε αγώνα) - ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών - έχει δημιουργήσει πολύτιμα διαφημιστικά έσοδα εντός παιχνιδιού για τη Fox. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, η Fox χρεώνει τα brands 200.000 δολάρια για διαφημίσεις 30 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια των cooling breaks, με τις τιμές να φτάνουν τα 750.000 δολάρια για τους αγώνες της Εθνικής Ομάδας των ΗΠΑ.

Με τις τιμές να αυξάνονται όσο προχωρά η διοργάνωση σε αγώνες νοκ-άουτ, η Fox θα μπορούσε να έχει τζίρο από διαφημίσεις άνω των 250 εκατ. δολαρίων από τα Hydration Breaks. Αυτός ο κύκλος εργασιών δεν υπήρχε πριν και θα καλύψει πάνω από το ήμισυ του συνολικού τέλους των 485 εκατ. δολαρίων που κατέβαλε η Fox για τα τηλεοπτικά δικαιώματα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, υπερασπίστηκε την εφαρμογή των υποχρεωτικών διαλειμμάτων ενυδάτωσης, τονίζοντας ότι το μέτρο έχει αποκλειστικά αγωνιστικό χαρακτήρα και δεν συνδέεται με εμπορικά οφέλη. «Δεν υπάρχει κανένα επιπλέον έσοδο για τη FIFA, καθώς όλες οι εμπορικές συμφωνίες είχαν υπογραφεί πολύ πριν από τη διοργάνωση. Για εμάς πρόκειται αποκλειστικά για ένα αθλητικό ζήτημα» ανέφερε ο Ινφαντίνο.

Υπεραμύνθηκε της απόφασης, λέγοντας ότι «ο βασικός λόγος είναι η ζέστη», αλλά πρόσθεσε πως σε μια διοργάνωση όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο, που διαρκεί 39 ημέρες και στην οποία ορισμένες ομάδες μπορεί να δώσουν έως και οκτώ αγώνες, «μια στιγμή ξεκούρασης είναι εξαιρετικά σημαντική». Παράλληλα, τόνισε ότι για την FIFA ακόμη σημαντικότερο είναι να διασφαλίζεται πως όλες οι ομάδες αγωνίζονται υπό τις ίδιες συνθήκες σε κάθε παιχνίδι.





















«Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθούμε ότι ένας προπονητής μπορεί να έχει την ευκαιρία να επηρεάσει έναν αγώνα κάνοντας προσαρμογές μόνο και μόνο επειδή κάνει περισσότερη ζέστη, ενώ σε ένα άλλο ματς, όπου η θερμοκρασία είναι ελαφρώς χαμηλότερη, ο ίδιος προπονητής δεν έχει την ίδια δυνατότητα» υπογράμμισε, συμπληρώνοντας πως τα διαλείμματα δεν έχουν μειώσει την ένταση των αγώνων, με τους ποδοσφαιριστές να εξακολουθούν να διατηρούν υψηλό επίπεδο απόδοσης σε όλη τη διάρκεια των αναμετρήσεων.

Τα διαλείμματα για ενυδάτωση ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 στη Βραζιλία. Η ομοσπονδία ποδοσφαιριστών της Βραζιλίας μήνυσε τη FIFA για την εκκίνηση των αγώνων στις 13:00 σε ακραία ζέστη. Η FIFA αρχικά αρνήθηκε να καταστήσει υποχρεωτικά τα διαλείμματα, αλλά την παραμονή του γύρου των 16, ένα δικαστήριο εργατικών διαφορών στη Βραζιλία εξέδωσε προσωρινή διαταγή υποχρεώνοντας τη FIFA να εισαγάγει διαλείμματα όταν η θερμοκρασία έφτανε τους 32 βαθμούς Κελσίου.

Η FIFA χρησιμοποίησε επίσης τα διαλείμματα ενυδάτωσης με φειδώ κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 στη Ρωσία και του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 στο Κατάρ. Στη συνέχεια, με ένα κύμα καύσωνα που έπληξε το περσινό Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων στις ΗΠΑ, η FIFA μείωσε τα όρια στη μέση του Μουντιάλ, συμφωνώντας να αναστείλει ή να καθυστερήσει οποιονδήποτε αγώνα όπου ο υδράργυρος σκαρφάλωνε στους 28 βαθμούς Κελσίου ή παραπάνω.

Και με το Παγκόσμιο Κύπελλο να επιστρέφει στις ΗΠΑ μόλις ένα χρόνο αργότερα, η FIFA πήρε την προληπτική απόφαση να εφαρμόσει υποχρεωτικά διαλείμματα τριών λεπτών για ενυδάτωση και στους 104 αγώνες. Παρόλο που δεκάδες αγώνες θα παίζονταν σε εσωτερικούς χώρους, η FIFA τόνισε ότι αυτό ήταν ένα απαραίτητο βήμα για να διασφαλιστεί ότι όλες οι ομάδες θα είχαν ίσες συνθήκες σε όλους τους αγώνες.

Το θεμελιώδες ζήτημα πίσω από τα διαλείμματα για ενυδάτωση είναι ότι λειτουργούν ως ένα de facto τακτικό τάιμ άουτ σε ένα άθλημα που έχει αντισταθεί σε αυτό το καθεστώς για πάνω από έναν αιώνα. Η FIFA ουσιαστικά μετέτρεψε ένα άθλημα με δύο ημίχρονα σε ένα παιχνίδι τεσσάρων τετάρτων. Οι οπαδοί το απεχθάνονται, ενώ η FIFA είναι τελικά υπεύθυνη για όλες τις σημαντικές αποφάσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Από τα cooling breaks, τις υψηλές τιμές εισιτηρίων, την αφαίρεση logo χορηγιών εντός γηπέδου -και σχεδόν κάθε μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο (σε κάθε χώρα) έχει αποφασίσει να προβάλλει τουλάχιστον ορισμένες διαφημίσεις κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων ενυδάτωσης. Στις ΗΠΑ, η Fox αρχικά υποστήριξε ότι θα υιοθετούσε μια υβριδική προσέγγιση. Ορισμένα hydration breaks θα περιλάμβαναν διαφημίσεις καθ' όλη τη διάρκεια, ενώ άλλα θα είχαν διαφημίσεις δίπλα-δίπλα με την οθόνη ή καθόλου διαφημίσεις.

Αλλά με πρώτες διαφημίσεις να πωλούνται σε υψηλότερη τιμή (λόγω της μεγάλης τηλεθέασης) και των περιορισμένων προωθητικών ευκαιριών εντός αγώνα, η Fox έχει σχεδόν εγκαταλείψει εντελώς τη «διπλωματική» προσέγγιση. Με 2 διαλείμματα ενυδάτωσης ανά αγώνα και 4 διαφημίσεις κατά τη διάρκειά τους, δημιουργούνται 8 ευκαιρίες προώθησης σε κάθε παιχνίδι. Οι 8 διαφημίσεις επί τους 104 αγώνες που θα διεξαχθούν φέρνουν 832 συνολικά.

Με βάση πως οι διαφημίσεις πωλούνται σε μια μικτή τιμή περίπου 300.000 δολαρίων, η οποία φαίνεται συντηρητική δεδομένου ότι οι κανονικοί αγώνες πωλούνται για 200.000 δολάρια και οι αγώνες των ΗΠΑ πωλούνται για 750.000 δολάρια, με τα παιχνίδια νοκ άουτ γύρου να είναι πιθανό να έχουν πολύ υψηλότερη τιμή, αυτό σημαίνει 249,6 εκατ. δολάρια σε έσοδα από διαφημίσεις κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων ενυδάτωσης.

Οι τελικοί αριθμοί θα μπορούσαν να είναι υψηλότεροι ή χαμηλότεροι ανάλογα με το πόσο πωλούνται οι διαφημίσεις κατά τη διάρκεια των νοκ άουτ αγώνων ή αν η Fox αλλάξει τη στρατηγική της. Αλλά με τα 250 εκατ. δολάρια να είναι πάνω από τα μισά από τα 485 εκατ. δολάρια που φέρεται να κατέβαλε η Fox για τη μετάδοση του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα αναρωτηθεί κανείς αν η FIFA θα ξαναδιεξάγει ποτέ Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς διακοπές για νερό.

Το Sportico εκτιμά ότι η Fox και η Telemundo θα ολοκληρώσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο με συνολικά έσοδα 850 εκατ. δολαρίων σε πωλήσεις διαφημίσεων - υπερδιπλάσια των 384,3 εκατ. δολαρίων που χώρισαν τα δύο δίκτυα πριν από οκτώ χρόνια στη Ρωσία. Μπορεί το φετινό Μουντιάλ να έχει περισσότερους αγώνες και υψηλότερη τηλεθέαση, αλλά ένα σημαντικό κομμάτι του κύκλου εργασιών το δημιούργησε η FIFA από το πουθενά. Και όταν μία νέα ροή εσόδων είναι τόση πολύτιμη, ποτέ δεν εξαφανίζεται.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Hydration breaks με... χρυσή αξία: Πόσα εκατομμύρια αποφέρουν στο Μουντιάλ
            [post_excerpt] => Με τις τιμές να αυξάνονται όσο προχωρά η διοργάνωση σε αγώνες νοκ-άουτ, η Fox θα μπορούσε να έχει τζίρο από διαφημίσεις άνω των 250 εκατ. δολαρίων από τα Hydration Breaks
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => cooling-breaks-me-chrysi-axia-posa-ekatommyria-apoferoun-sto-mountial
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:28:07
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:28:07
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625120
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [3] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625167
            [post_author] => 51
            [post_date] => 2026-06-27 08:15:37
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 05:15:37
            [post_content] => Το πρώτο εξάμηνο του 2026 ολοκληρώνεται με ιδιαίτερα θετικό πρόσημο για την ελληνική κεφαλαιαγορά, καθώς η Euronext Athens καταγράφει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα απέναντι στις διεθνείς προκλήσεις και επιβεβαιώνει την επιστροφή της σε αναπτυξιακή τροχιά.

Παρά τις γεωπολιτικές εντάσεις, τις πληθωριστικές πιέσεις και το ασταθές διεθνές οικονομικό περιβάλλον, το ελληνικό χρηματιστήριο συνεχίζει να προσελκύει το ενδιαφέρον επενδυτών και επιχειρήσεων.

Από τις αρχές του έτους, ο Γενικός Δείκτης κινείται με άνοδο περίπου 15%, ενώ η πλειονότητα των εισηγμένων εταιρειών εμφανίζει θετικές αποδόσεις. Παράλληλα, οι γενναιόδωρες διανομές μερισμάτων διατηρούν την ελκυστικότητα της αγοράς, προσφέροντας σημαντικές αποδόσεις στους μετόχους και ενισχύοντας το επενδυτικό ενδιαφέρον.
Euronext Athens: Με φόρα προς το κλείσιμο του εξαμήνου
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η εντυπωσιακή αύξηση της συναλλακτικής δραστηριότητας.

Η μέση ημερήσια αξία συναλλαγών διαμορφώνεται κοντά στα 344 εκατ. ευρώ, επίπεδο που αποτελεί το υψηλότερο των τελευταίων σχεδόν δύο δεκαετιών και αποτυπώνει τη σημαντική ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά.

Ωστόσο, το σημαντικότερο επίτευγμα του πρώτου εξαμήνου αφορά την άντληση νέων κεφαλαίων μέσω της αγοράς. Οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου που έχουν ήδη ολοκληρωθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη, μαζί με τις προγραμματισμένες εταιρικές κινήσεις, ανεβάζουν το συνολικό ύψος των κεφαλαίων στα 6,8 δισ. ευρώ.

Εάν συνυπολογιστούν και οι εταιρικές ομολογιακές εκδόσεις, το ποσό φτάνει περίπου στα 7,5 δισ. ευρώ, επίδοση που ήδη κατατάσσει το 2026 στις σημαντικότερες χρονιές της ελληνικής κεφαλαιαγοράς.

Η εικόνα αυτή αποδεικνώνει ότι το χρηματιστήριο έχει επανακτήσει τον βασικό του ρόλο ως μηχανισμός χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας. Οι εταιρείες αποκτούν ευκολότερη πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια, ενώ οι επενδυτές συνεχίζουν να ανταποκρίνονται θετικά στις νέες εκδόσεις, οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις υπερκαλύπτονται.

Παράλληλα, οι διεθνείς αγορές παρουσιάζουν μεγαλύτερη μεταβλητότητα, με τους επενδυτές να στρέφονται περισσότερο σε εταιρείες μικρότερης κεφαλαιοποίησης και να επανεξετάζουν τις αποτιμήσεις των μεγάλων τεχνολογικών ομίλων λόγω των υψηλών επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική αγορά εμφανίζεται ιδιαίτερα ανθεκτική, ενισχύοντας τη θέση της ως ένας από τους πλέον δυναμικούς χρηματιστηριακούς προορισμούς στην Ευρώπη και δημιουργώντας θετικές προσδοκίες για τη συνέχεια του έτους.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Euronext Athens: Η ελληνική αγορά σπάει τα κοντέρ - Ρεκόρ συναλλαγών και 7,5 δισ. ευρώ νέων κεφαλαίων
            [post_excerpt] => Ανθεκτικότητα, επενδυτικό ενδιαφέρον και ιστορικές επιδόσεις λίγο πριν το τέλος του εξαμήνου
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => euronext-athens-i-elliniki-agora-spaei-ta-konter-rekor-synallagon-kai-75-dis-evro-neon-kefalaion
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:35:08
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:35:08
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625167
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [4] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625117
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-06-27 08:45:31
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 05:45:31
            [post_content] => Όταν φτάνεις στην Τεργέστη, η κομψή Piazza Unità d’Italia που αγγίζει τη θάλασσα, σε υποδέχεται σαν μια ανοιχτή αγκαλιά και σε μεταφέρει σε ένα ταξίδι ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Η πόλη συνθέτει ένα μοναδικό μωσαϊκό ιστορίας και πολιτισμού. Η αρχιτεκτονική της ξεδιπλώνεται σε κάθε γωνιά, από το Canal Grande στο Borgo Teresiano έως το παραμυθένιο Castello Miramare. Ωστόσο, η πιο αυθεντική της πλευρά αποκαλύπτεται στην ιστορική παραλία La Lanterna, γνωστή στους ντόπιους απλώς ως «El Pedocin».


Την περίοδο κατασκευής του τοίχου η δημόσια έκθεση του σώματος δε συμβάδιζε με τους κανόνες ηθικής και ευπρέπειας.

Πίσω από τον λευκό τοίχο
Ήταν το 1903, στα χρόνια της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, όταν ο Δήμος της Τεργέστης αποφάσισε να κατασκευάσει δημόσια λουτρά στο κέντρο της πόλης. Σκοπός ήταν να δημιουργηθεί για τους κατοίκους μια εύκολα προσβάσιμη δημόσια παραλία. Λόγω του φάρου που υπήρχε από το 1832 στο σημείο, η πλαζ στον μόλο της Αγίας Τερέζας, ονομάστηκε Bagno Marino La Lanterna. Την εποχή εκείνη η δημόσια έκθεση του σώματος δε συμβάδιζε με τους κανόνες ηθικής και ευπρέπειας. Έτσι, κατασκευάστηκε ένας ξύλινος φράκτης που χώριζε τα δύο φύλα. Από τη μία πλευρά οι γυναίκες και τα παιδιά, από την άλλη οι άνδρες. Όποιος τολμούσε να περάσει το διαχωριστικό, υφίστατο αρκετά αυστηρές κυρώσεις.

Σταδιακά, η δημοτική πλαζ προσέλκυε ολοένα περισσότερους πολίτες από τα λαϊκά και μεσαία στρώματα με τον διαχωρισμό να αντανακλά τις αντιλήψεις περί σεμνότητας. Για κάποιους, μάλιστα, ο φράκτης ήταν μέσο για την αποτροπή ανάρμοστης και απρεπούς συμπεριφοράς, επομένως έγινε αμέσως αποδεκτός από τους κατοίκους. Λίγα χρόνια αργότερα, μετά τη διάλυση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Τεργέστη ενσωματώθηκε στην Ιταλία. Παρά τις πολιτικές ανακατατάξεις, ωστόσο, η πλαζ συνέχισε να λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες.

Η σημαντικότερη αλλαγή σημειώθηκε όταν η αρχική ξύλινη εγκατάσταση αντικαταστάθηκε από πιο στιβαρές κατασκευές, μέχρι τη στιγμή που απέκτησε τη σημερινή μορφή με τον χαρακτηριστικό λευκό τοίχο ύψους 3 μέτρων και μήκους 74 μέτρων που εκτείνεται από την ακτή ως τη θάλασσα.

Παρά το επίσημο όνομά της, οι ντόπιοι τη λένε πιο απλά «El Pedocin», ένα όνομα που έχει τις ρίζες του στο παρελθόν. Στην ταραγμένη μεταπολεμική περίοδο της Τεργέστης, όταν η πόλη βρέθηκε στο επίκεντρο διεθνών διεκδικήσεων, το «Pedocin» παρέμεινε σημείο αναφοράς για την καθημερινότητα των κατοίκων. Η παραλία εξελίχθηκε σε κοινωνικό κέντρο της πόλης, με οικογένειες να περνούν εκεί ολόκληρα καλοκαίρια και την παράδοση να περνά από γενιά σε γενιά.



Στη γυναικεία πλευρά επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε γυναίκες και σε παιδιά ηλικίας έως 12 ετών.

Οι ciacole κι η briscola
Μόλις καταβάλεις το συμβολικό αντίτιμο του ενός ευρώ και επικυρώσεις το εισιτήριό σου, βρίσκεσαι μπροστά σε δύο επιγραφές που σε καθοδηγούν: αριστερά οι γυναίκες, δεξιά οι άνδρες. Ο χώρος για τις γυναίκες είναι διαχρονικά ο πιο πολυσύχναστος, καθώς σε αυτόν επιτρέπεται η είσοδος και σε παιδιά έως 12 ετών. Αυτός ήταν ο λόγος που οδήγησε τους αρμοδίους όταν ανασχεδίασαν την πλαζ να παραχωρήσουν περισσότερη έκταση στη συγκεκριμένη πλευρά. Από τις δύο πλευρές του τοίχου ξεπηδούν δύο διαφορετικοί κόσμοι.

Στη γυναικεία, κυριαρχούν χαρωπά γέλια, ζωηρές συζητήσεις, οι «ciacole» στην τοπική διάλεκτο, αλλά και παλιά τραγούδια και αστεία. Οι λουόμενες περιγράφουν την πλαζ ως όαση απόλυτης ελευθερίας. Χωρίς τα βλέμματα των ανδρών, γυναίκες όλων των ηλικιών νιώθουν ελεύθερες και κάνουν ηλιοθεραπεία, ακόμα και τόπλες. Από την ανδρική πλευρά που σπανίως γνωρίζει τον συνωστισμό της γυναικείας, η καθημερινότητα κυλά διαφορετικά: πολιτικές συζητήσεις, αθλητικά σχόλια, χαρτιά όπως η δημοφιλής briscola, πειράγματα και ανάγνωση εφημερίδων συνθέτουν το σκηνικό.


Οι άνδρες λουόμενοι χαρακτηρίζουν την πλευρά τους «όαση» καθώς επικρατεί μεγαλύτερη ησυχία σε σχέση με το χώρο των γυναικών.

Μύδια, συνωστισμός και… ψείρες
Πολλές θεωρίες επιχειρούν να εξηγήσουν την πραγματική προέλευση του ονόματος «El Pedocin». Σύμφωνα με την πρώτη, η ονομασία συνδέεται με τα μύδια, καθώς στο σημείο μπροστά από την πλαζ υπήρχαν εκτροφεία ή αποικίες μυδιών, γνωστών στην τοπική διάλεκτο ως «pedoci». Μια δεύτερη εκδοχή παραπέμπει στο μικρό καρφί, το «ciodin», από το οποίο οι λουόμενοι του 19ου αιώνα συνήθιζαν να κρεμούν τα ρούχα τους πριν βουτήξουν στη θάλασσα.

Με το πέρασμα των χρόνων, η λέξη φέρεται να εξελίχθηκε, ως γλωσσική παραφθορά, σε «Pedocin». Οι πιο διαδεδομένες θεωρίες, ωστόσο, σχετίζονται με τον έντονο συνωστισμό που χαρακτήριζε την παραλία αλλά και με τις… ψείρες. Ο περιορισμένος χώρος, ιδίως στη μία πλευρά της ακτής, ανάγκαζε τους λουόμενους να στριμώχνονται ο ένας δίπλα στον άλλο, δημιουργώντας την εικόνα μιας πυκνής «αποικίας» από ψείρες. Μια ακόμη εξήγηση έχει τις ρίζες της στην εποχή της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.

Τότε, τα στρατεύματα του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄χρησιμοποιούσαν το συγκεκριμένο σημείο για να πλυθούν και να απαλλαγούν από τις ψείρες στα ρούχα και τα μαλλιά τους. Εκεί έπλεναν ακόμη και τα άλογά τους, γεγονός που, σύμφωνα με ορισμένους, συνέβαλε στη σύνδεση της περιοχής με το όνομα «Pedocin».







Καταβάλλεται ένα συμβολικό αντίτιμο για την είσοδο στην πλαζ, όπου υπάρχει ναυαγοσώστης, μπάνια και αποδυτήρια.

Οι αντιδράσεις και το δημοψήφισμα
Οι κάτοικοι αγαπούν ιδιαίτερα την πλαζ τους και είναι υπερήφανοι για τη μοναδικότητά της. Εξάλλου, πρόκειται για τη μοναδική γνωστή στην Ευρώπη όπου άνδρες και γυναίκες εξακολουθούν να κάνουν μπάνιο χωριστά. Η κατεδάφιση του τοίχου ανέκαθεν ήταν εκτός συζήτησης. Μάλιστα, διεξήχθη δημοψήφισμα με ξεκάθαρο αποτέλεσμα: ο τοίχος παραμένει. Κατά καιρούς, ωστόσο, το ζήτημα επανέρχεται, καθώς για κάποιους το μέτρο αυτό θεωρείται αναχρονιστικό, αλλά η πλειονότητα των κατοίκων αντιδρά έντονα σε κάθε σκέψη κατάργησής του.

Για τους περισσότερους, ο τοίχος παραμένει όρθιος όχι πλέον για λόγους ηθικής, αλλά ως ένα ακόμα στοιχείο ταυτότητας. Στο «Pedocin» όλα είναι χωρισμένα: τα μπάνια, τα αποδυτήρια, τα ντους. Οι μόνες πιθανές συναντήσεις ανάμεσα στα δύο φύλα γίνονται μέσα στη θάλασσα ή στο καφέ της παραλίας, όπου σερβίρεται ακόμη και παγωτό καρπούζι με το όνομα «Pedocin». Η διέλευση από τη μία πλευρά στην άλλη επιτρέπεται μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, όταν απαιτείται η παρέμβαση ιατρικού προσωπικού.


Παρότι ο θεσμός διχάζει, οι πολίτες θεωρούν την πλαζ στοιχείο της ταυτότητας της πόλης.

Μεσαίωνας ή πολιτιστική κληρονομιά;
Η δημοτική πλαζ προσελκύει συχνά το ενδιαφέρον του ιταλικού και διεθνούς Τύπου, με πολλά δημοσιεύματα να αναφέρονται στον ιδιαίτερο χαρακτήρα της. Η ιδιαιτερότητά της αποτέλεσε μάλιστα θέμα του ντοκιμαντέρ «Η Τελευταία Παραλία» (L’ultima spiaggia), των Θάνου Αναστόπουλου και Ντάβιντε ντελ Ντέγκαν, το οποίο προβλήθηκε στο πλαίσιο του 69ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.

Το «Pedocin» επανέρχεται κατά καιρούς στη διεθνή επικαιρότητα κάθε φορά που κάποιος αμφισβητεί τον διαχωρισμό. Χαρακτηριστικό είναι πρόσφατο περιστατικό με ένα ζευγάρι τουριστών που επιχείρησε να περάσει στην ανδρική πλευρά. Όταν λουόμενη τούς ζήτησε να σεβαστούν τους κανόνες, εκείνοι αντέδρασαν έντονα, χαρακτηρίζοντας την παράδοση «μεσαιωνική». Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε και έληξε μόνο μετά την παρέμβαση του προσωπικού. Ο θεσμός εξακολουθεί να διχάζει.

Οι επικριτές του θεωρούν ότι ο διαχωρισμός είναι ξεπερασμένος και δε συμβαδίζει με τις σύγχρονες αντιλήψεις περί ισότητας. Από την άλλη, οι πολλοί υποστηρικτές του αντιτείνουν πως η χρήση της πλαζ είναι απολύτως προαιρετική σε όσους δε συμφωνούν με τη φιλοσοφία της, ότι αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά και ζωντανό μνημείο της πόλης. Υποστηρίζουν δε, ότι δεν υπάρχει ίχνος πουριτανισμού, αλλά συνδέεται με την ελευθερία έκφρασης και την άνεση που επιτρέπει στους λουόμενους να κυκλοφορούν ελεύθερα στο χώρο τους και να διασκεδάζουν χωρίς να ανησυχούν για αδιάκριτα βλέμματα του αντίθετου φύλου. Έτσι, παρά τις όποιες αντιδράσεις, οι κανόνες εξακολουθούν να τηρούνται σχεδόν απαρέγκλιτα.

Αν και, όπως λένε χαριτολογώντας οι ντόπιοι, κάποιοι ηλικιωμένοι άνδρες έχουν βρει τη δική τους λύση: κολυμπούν αρκετά μακριά από την ακτή, ρίχνοντας πού και πού μια κλεφτή ματιά προς την άλλη πλευρά του τοίχου.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Pedocin: Η παραλία όπου οι άνδρες δεν συναντούν ποτέ τις γυναίκες - Μεσαίωνας ή πολιτιστική κληρονομιά;
            [post_excerpt] => Το «Pedocin» παραμένει σχεδόν αμετάβλητο από τη δημιουργία του στις αρχές του 20ού αιώνα, διατηρώντας κανόνες που οι λουόμενοι τηρούν με ευλάβεια.


            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => pedocin-i-pio-asynithisti-paralia-tis-evropis-opou-oi-andres-den-synantoun-pote-tis-gynaikes
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:32:10
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:32:10
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625117
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [5] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625254
            [post_author] => 45
            [post_date] => 2026-06-27 10:00:10
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 07:00:10
            [post_content] => 
Η είδηση πως ο Γιάννης Κωνσταντέλιας τίθεται εκτός Εθνικής Ελλάδας —τουλάχιστον προσωρινά— μετά από δική του ανακοίνωση που έγινε αποδεκτή από την ΕΠΟ, μπορεί να προκάλεσε έντονο ξάφνιασμα στους φιλάθλους, όμως για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ σε Εθνική και ΠΑΟΚ δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία. Οι ιθύνοντες ήταν πλήρως ενήμεροι για τις προθέσεις και τους προβληματισμούς του, και παρότι κατέβαλαν προσπάθειες να τον μεταπείσουν, κερδίζοντας κάποιο χρόνο, το αποτέλεσμα ήταν μόνο μερικώς επιτυχημένο.
Ο «Ντέλιας» είχε επικοινωνήσει εδώ και αρκετό καιρό τις σκέψεις του τόσο στους ανθρώπους της Ομοσπονδίας όσο και στους συμπαίκτες του στη «γαλανόλευκη». Η γενικότερη εικόνα που έβγαζε ήταν μιας βαθιάς κορεσμένης «κούρασης» για το σύγχρονο ποδόσφαιρο και τις εξαντλητικές απαιτήσεις που το συνοδεύουν. Χαρακτηριστικό είναι πως δυσκολευόταν να αποδεχτεί ακόμα και τυπικές διαδικασίες, όπως ο εγκλεισμός της αποστολής σε ξενοδοχείο. Η κατάσταση μάλιστα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο, που ορισμένοι εξέφραζαν φόβους πως ο παίκτης θα μπορούσε να αποσυρθεί συνολικά από την ενεργό δράση!
Αυτό το ακραίο σενάριο τελικά αποφεύχθηκε. Στη σχετική του ανάρτηση, ο Κωνσταντέλιας ξεκαθάρισε πως η απόφασή του να μην είναι διαθέσιμος πάρθηκε μετά από ώριμη σκέψη, επικαλούμενος προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους, καθώς περιμένει το δεύτερο παιδί του στα τέλη Αυγούστου. Παράλληλα, φρόντισε να τονίσει πως παραμένει απόλυτα προσηλωμένος στην επαγγελματική του εξέλιξη. Με αυτή τη διευκρίνιση, ουσιαστικά καθησύχασε τον ΠΑΟΚ αλλά και τους ατζέντηδές του, οι οποίοι εργάζονται για μια μελλοντική μεταγραφή σε κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
Ο 23χρονος «El Mago», ένας αθλητής με μια ιδιαίτερη κοσμοθεωρία, ένιωσε την ανάγκη στην παρούσα φάση να δώσει προτεραιότητα στους δικούς του ανθρώπους. Το τι επιφυλάσσει το μέλλον παραμένει αβέβαιο, καθώς ούτε ο ίδιος έδωσε σαφή απάντηση για το αν η αποχή του είναι οριστική ή παροδική. Πάντως, ο ατζέντης του, Λεωνίδας Αθανασούλας, εμφανίστηκε καθησυχαστικός, τονίζοντας πως η πόρτα της Εθνικής δεν έχει κλείσει οριστικά και πως πρόκειται για μια μετακλητή απόφαση.
Άνθρωποι που έζησαν τον παίκτη διαβεβαιώνουν πως δεν υπήρξε το παραμικρό επεισόδιο ή διαφωνία που να πυροδότησε αυτή την επιλογή. Επιπλέον, από το περιβάλλον του ξεκαθαρίζεται ρητά πως η στάση του δεν σχετίζεται ούτε με θρησκευτικά ζητήματα, ούτε με κάποια υποτιθέμενη κόντρα με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Είναι μια κίνηση που πηγάζει αποκλειστικά από την οικογενειακή του κατάσταση και τον προσωπικό τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο.

Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Στην ΕΠΟ & τον ΠΑΟΚ γνώριζαν καιρό την επιθυμία του Κωνσταντέλια να αποσυρθεί από την Εθνική ομάδα
            [post_excerpt] => Τι λέει ο ατζέντης του περί προσωρινότητας, τι συζητούσε με τους συμπαίκτες και τι απαντούσε σε όσους του τηλεφώνησαν μετά την ανακοίνωση της σοκαριστικής απόφασής του
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => apokalypsi-stin-epo-ton-paok-gnorizan-kairo-tin-epithymia-tou-konstantelia-na-aposyrthei-apo-tin-ethniki-omada
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:49:43
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:49:43
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625254
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [6] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625111
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-06-27 09:45:59
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 06:45:59
            [post_content] => Μια έκθεση αφιερωμένη σε εκείνους και σε εκείνες που αναζήτησαν τον τάφο του Jim Morrison στο απέραντο κοιμητήριο Père Lachaise στο Παρίσι, με ένα σχεδιάγραμμα στο χέρι. Που μάζευαν με ευλάβεια τα εισιτήρια από το Ρόδον και τα δωμάτιά τους έμοιαζαν με παρεκκλήσια αφιερωμένα στη Madonna, τους Cure, τους Depeche Mode. Μια έκθεση που δεν αποθεώνει τα είδωλα, αλλά τους θαυμαστές.







Η τσίχλα της Nina Simone, τοποθετημένη σε έναν μαρμάρινο βωμό, είναι το πιο παράδοξο κειμήλιο αυτής της έκθεσης.

Με τον παιχνιδιάρικο τίτλο Holy Pop!, το αφιέρωμα στο Somerset House στο Λονδίνο εξερευνά την αφοσίωση των θαυμαστών και την εξέλιξή της σε μια σύγχρονη μορφή λατρείας, παρουσιάζοντας «ιερά» αφιερωμένα σε διασημότητες -από την Dolly Parton και τον David Bowie μέχρι το ξωτικό Dobby από τον Χάρι Πότερ.
Λατρεία σε είδωλα της pop κουλτούρας
Το νεοκλασικό κτίριο στον ιστορικό δρόμο Strand φιλοξενεί μια σειρά από απίθανα εκθέματα: ένα αντικέ ντουλάπι αφιερωμένο στον Prince με πάνω από 250 επιστολές, σπάνιες μουσικές εκδόσεις και παράξενα memorabilia. Μια συλλογή Spice Girls που περιλαμβάνει παζλ και κουτάκια αναψυκτικών με φωτογραφίες του girl band αλλά και την τσίχλα της Nina Simone που «διέσωσε» ο Warren Ellis των Nick Cave and the Bad Seeds από συναυλία της στο Royal Festival Hall το 1999. Η τσίχλα, τοποθετημένη σε έναν μαρμάρινο βωμό, είναι το πιο παράδοξο κειμήλιο αυτής της έκθεσης και η ιστορία της θα μπορούσε να γίνει ταινία: βρέθηκε κολλημένη σε ένα πιάνο Steinway, χυτεύτηκε σε ασήμι και έγινε κόσμημα, παρουσιάστηκε ως γλυπτό σε έκθεση στη Βασιλική Βιβλιοθήκη της Δανίας, ενώ αποτέλεσε την έμπνευση για το βιβλίο του Ellis, Nina Simone’s Gum.


Αντίγραφο από ρητίνη της προτομής από το μνήμα του Jim Morrison, έργο του visual artist Graham Dolphin.



“Children of Graceland”, ένα φωτογραφικό και κοινωνικό project της Βρετανίδας φωτογράφου Hayley Louisa Brown.

Ανάμεσά τους βρίσκονται και έργα καλλιτεχνών, όπως το project Children of Graceland (2017) της Haley Louisa Brown. Πρόκειται για μια σειρά φωτογραφιών που απεικονίζουν σύμβολα της Graceland, όπως η τεράστια πινακίδα «Till We Meet Again May God Bless You Elvis», αλλά και πορτρέτα τινέιτζερ που εργάζονται εκεί part-time και δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τη ζωή και τα τραγούδια του «Βασιλιά του ροκ εν ρολ». Ή ένα αντίγραφο από ρητίνη της προτομής από το μνήμα του Jim Morrison, έργο του visual artist Graham Dolphin, ο οποίος δημιουργεί ρέπλικες συναισθηματικά φορτισμένων αντικειμένων -όπως το Bench (2010), ένα παγκάκι καλυμμένο με συνθήματα για τον Kurt Cobain, πιστό αντίγραφο εκείνου που βρίσκεται στο πάρκο μπροστά στο σπίτι του τραγουδιστή, στο Seattle.

Αφίσες, κασέτες, VHS, γλυπτά και τοιχογραφίες αφηγούνται ιστορίες λατρείας για τη Britney Spears, τον George Michael, τον Andy Warhol, την Νταϊάνα, τους Beatles. Πίσω όμως από αυτά τα αφιερώματα, η έκθεση διερευνά την αφοσίωση: πώς διαμορφώνει ταυτότητες και αξίες, δημιουργεί αίσθημα σύνδεσης και χτίζει κοινότητες. «Η έκθεση Holy Pop! είναι ένας διάλογος ανάμεσα στους ανθρώπους και τα αντικείμενα που αγαπούν: τα αναμνηστικά που συγκεντρώνουν στο ψυγείο τους, τα λουλούδια, τα σημειώματα και τα αφιερώματα που αφήνουν στους τάφους διάσημων προσώπων. Αφορά την κοινότητα που δημιουργείται όταν οι θαυμαστές χτίζουν τα δικά τους μνημεία για τους ήρωές τους και τη συγγένεια που νιώθουν μεταξύ τους άγνωστοι άνθρωποι επειδή εξιδανικεύουν τον ίδιο ποπ σταρ, διαβάζουν με πάθος την ίδια λογοτεχνία ή λατρεύουν τον ίδιο ηθοποιό», αναφέρει η ειδικευμένη στο στυλ και την ποπ κουλτούρα επιμελήτρια της έκθεσης Tory Turk.


Dobby’s Grave (Ο τάφος του Ντόμπι), ένα πραγματικό, αυτοσχέδιο μνημείο που δημιούργησαν οι θαυμαστές του Χάρι Πότερ στην παραλία Freshwater West της Ουαλίας.



Μια γωνιά με 250 προσωπικά αντικείμενα αφιερωμένα στον θρυλικό καλλιτέχνη Prince, συγκεντρωμένα από την Emma Hart.

Οι θεματικές ενότητες
Τα εκθέματα αναπτύσσονται σε τρεις αίθουσες: Στο The Personal Spark πρωταγωνιστεί η βαθιά προσωπική φύση της αφοσίωσης και όσα μας ελκύουν στις προσωπικότητες που εξιδανικεύουμε. Το Communal Mourning είναι αφιερωμένο στις στιγμές θλίψης και παρηγοριάς, σε όλα όσα συνδέουν άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους όταν θρηνούν το είδωλό τους. Τέλος, το Domestic Shrines τιμά τα οικιακά «ιερά», τους «προσωπικούς χώρους περισυλλογής και μνήμης» που δημιουργούν οι φαν στο σπίτι τους.
Συγκινητική και αστεία, η έκθεση Holy Pop! ανασύρει και αναμνήσεις. Από μια περίοδο της ζωής μας που η αφίσα ήταν σαν λατρευτική εικόνα και το σχισμένο εισιτήριο, θησαυρός.

*Holy Pop!, Somerset House, έως 9 Αυγούστου 2026
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Holy Pop!: Η έκθεση που μετατρέπει τους μουσικούς θρύλους σε... ιερά σύμβολα
            [post_excerpt] => Από την τσίχλα της Nina Simone στους βωμούς θαυμασμού του Prince. Η πολυσυζητημένη έκθεση σύγχρονης τέχνης στο διάσημο Somerset House του Λονδίνου.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => holy-pop-i-ekthesi-pou-metatrepei-tous-mousikous-thrylous-se-iera-symvola
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:24:49
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:24:49
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625111
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [7] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625115
            [post_author] => 31
            [post_date] => 2026-06-27 08:30:17
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 05:30:17
            [post_content] => Κάποτε, όχι πολύ παλιά, η αμοιβή ενός υψηλόβαθμου στελέχους σε επταψήφιο νούμερο (σε δολάρια, ασφαλώς) αρκούσε για να προκαλέσει αίσθηση στις ετήσιες εκθέσεις αμοιβών των μεγάλων επιχειρήσεων. Σήμερα, όμως, η συζήτηση έχει μεταφερθεί στη… στρατόσφαιρα των αμοιβών, δηλαδή σε εννιαψήφια πακέτα αμοιβών των 100, 200 ή ακόμη και 800 εκατομμυρίων δολαρίων. Στους διευθύνοντες συμβούλους, δηλαδή, που αμείβονται περισσότερο σαν ιδρυτές εταιρικών αυτοκρατοριών, παρά σαν μισθωτά στελέχη.


Στην κορυφή της λίστας των CEOs βρίσκεται ο Elon Musk. Το πολυσυζητημένο πακέτο αποδοχών των 158 δις δολαρίων εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρη την αγορά.

Τα τελευταία στοιχεία που επεξεργάστηκε η Wall Street Journal δείχνουν ότι η άνοδος των αμερικανικών χρηματιστηρίων, τα υψηλά εταιρικά κέρδη και η μάχη για τη διατήρηση κορυφαίων στελεχών οδηγούν σε ένα νέο κύμα εκρηκτικών αμοιβών. Ο διάμεσος μισθός των CEOs στις εταιρείες του δείκτη S&P 500 ανήλθε σε περίπου 18 εκατομμύρια δολάρια -το υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα. Παράλληλα, αυξήθηκε αισθητά και ο αριθμός των επικεφαλής που ξεπέρασαν το φράγμα των 50 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.





Oι κορυφαίοι CEOs
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όμως, δεν είναι ο μέσος όρος, αλλά οι ακραίες περιπτώσεις που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας. Εκεί τα ποσά ζαλίζουν, θυμίζουν περισσότερο προϋπολογισμούς μικρών κρατών παρά ετήσιες αποδοχές στελεχών. Στην κορυφή όλων εξακολουθεί να δεσπόζει ο Έλον Μασκ. Το πολυσυζητημένο πακέτο αποδοχών του (των 158 δις δολαρίων) το οποίο έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο δικαστικών και εταιρικών αντιπαραθέσεων, εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρη την αγορά. Η θεωρητική αξία του φτάνει σε ασύλληπτα επίπεδα και φτάνει για να αναγνωριστεί ο Μασκ ως… μια κατηγορία μόνος του.

Πίσω του συναντά κανείς ονόματα λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό αλλά εξαιρετικά επιτυχημένα στον επιχειρηματικό κόσμο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Σανκ Μίτρα, επικεφαλής της Welltower, μιας εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητα που εξειδικεύεται κυρίως σε κατοικίες και υποδομές για ηλικιωμένους. Το πακέτο αποδοχών του αποτιμήθηκε σε περισσότερα από 800 εκατομμύρια δολάρια, σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μετοχικά κίνητρα που συνδέονται με μακροπρόθεσμους στόχους απόδοσης.


Το ετήσιο πακέτο αποδοχών του Dylan Field της Figma ξεπέρασε τα 800 εκατομμύρια δολάρια.

Στην ίδια κατηγορία βρίσκεται και ο Ντίλαν Φιλντ της Figma, της εταιρείας λογισμικού που έγινε γνωστή παγκοσμίως χάρη στις πλατφόρμες σχεδιασμού και συνεργασίας για προγραμματιστές και designers. Το δικό του πακέτο ξεπέρασε επίσης τα 800 εκατομμύρια δολάρια. Λίγο χαμηλότερα βρέθηκε ο Καζ Νετζατιάν της Opendoor, μιας εταιρείας τεχνολογίας ακινήτων που επιχειρεί να μετασχηματίσει την αγορά κατοικίας μέσω ψηφιακών συναλλαγών. Το αξιοσημείωτο είναι ότι πολλές από τις μεγαλύτερες αμοιβές δεν προέρχονται πλέον από τα παραδοσιακά μεγαθήρια του S&P 500. Αντίθετα, προέρχονται από εταιρείες τεχνολογίας, ακινήτων ή καινοτόμων επιχειρηματικών μοντέλων που επιδιώκουν να «κλειδώσουν» τα ηγετικά τους στελέχη για πολλά χρόνια.
H φύση των σύγχρονων πακέτων αμοιβών
Ο μισθός αποτελεί πλέον ένα σχετικά μικρό τμήμα των συνολικών αποδοχών. Το μεγαλύτερο μέρος προέρχεται από μετοχές, δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών (stock options) και μακροχρόνια προγράμματα κινήτρων. Συχνά οι αποδοχές αυτές δεν εισπράττονται άμεσα. Αντιθέτως, παραμένουν «κλειδωμένες» για χρόνια και ενεργοποιούνται μόνο εφόσον επιτευχθούν συγκεκριμένοι επιχειρηματικοί στόχοι ή η μετοχή φτάσει σε προκαθορισμένα επίπεδα.

Οι εταιρείες υποστηρίζουν ότι τα λεγόμενα «moonshot packages» λειτουργούν ως ισχυρά κίνητρα. Ο CEO δεν ανταμείβεται απλώς για τη διαχείριση της καθημερινότητας αλλά για τη δημιουργία τεράστιας αξίας σε βάθος χρόνου. Οι επικριτές, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν ότι οι αμοιβές έχουν αποσυνδεθεί από την πραγματικότητα και συχνά δεν αντανακλούν την πραγματική συνεισφορά ενός στελέχους.

Δεν λείπουν, άλλωστε, και οι περιπτώσεις που η σύνδεση μεταξύ αμοιβής και απόδοσης δεν είναι προφανής. Τα στοιχεία της Wall Street Journal επισημαίνουν ότι οι μεγαλύτερες αποδοχές δεν συνοδεύονται πάντοτε από τις καλύτερες αποδόσεις για τους μετόχους. Υπάρχουν εταιρείες που προσέφεραν εντυπωσιακές αποδόσεις στους επενδυτές τους χωρίς ο επικεφαλής τους να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των σχετικών κατατάξεων. Η τάση, όμως, δεν περιορίζεται στους CEOs. Και άλλοι κορυφαίοι αξιωματούχοι των επιχειρήσεων βλέπουν τις αποδοχές τους να εκτοξεύονται. Στην ίδια τη Welltower π.χ. αρκετά στελέχη της ανώτατης διοίκησης έλαβαν πακέτα άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για τα δεδομένα της αμερικανικής αγοράς.







O Καz Νejatian της Opendoor, μιας εταιρείας τεχνολογίας ακινήτων που επιχειρεί να μετασχηματίσει την αγορά κατοικίας μέσω ψηφιακών συναλλαγών.

Η μεγάλη εικόνα είναι ότι η εταιρική Αμερική εισέρχεται σε μια νέα φάση. Η εποχή όπου οι αμοιβές των CEOs μετρούνταν σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια φαίνεται να δίνει τη θέση της σε μια εποχή όπου τα εννιαψήφια ποσά γίνονται ολοένα και συχνότερα. Οι εταιρείες θεωρούν ότι οι κατάλληλοι ηγέτες αξίζουν σχεδόν απεριόριστα κίνητρα, ειδικά όταν η αξία των επιχειρήσεων εξαρτάται από τις αποφάσεις τους.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν οι μέτοχοι θα συνεχίσουν να αποδέχονται αυτή την κούρσα αμοιβών ή αν κάποια στιγμή θα θεωρήσουν ότι ακόμη και στην Αμερική των μεγάλων ονείρων υπάρχει ένα όριο στο πόσο ακριβός μπορεί να γίνει ένας CEO. Για την ώρα, πάντως, οι αριθμοί δείχνουν ότι το ταβάνι συνεχίζει να ανεβαίνει, και μάλιστα με ταχύτητα που λίγοι θα φαντάζονταν πριν από λίγα χρόνια.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Οι CEO που αμείβονται με πάνω από 200 εκατ. δολάρια τον χρόνο - Τα χρυσά συμβόλαια της νέας εταιρικής ελίτ
            [post_excerpt] => Κάποτε, όχι πολύ παλιά, η αμοιβή ενός υψηλόβαθμου στελέχους σε επταψήφιο νούμερο (σε δολάρια, ασφαλώς) αρκούσε για να προκαλέσει αίσθηση στις ετήσιες εκθέσεις αμοιβών των μεγάλων επιχειρήσεων
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => oi-ceo-pou-ameivontai-me-pano-apo-200-ekat-dolaria-ton-chrono-ta-chrysa-symvolaia-tis-neas-etairikis-elit
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:33:59
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:33:59
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625115
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [8] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625113
            [post_author] => 31
            [post_date] => 2026-06-27 09:30:31
            [post_date_gmt] => 2026-06-27 06:30:31
            [post_content] => «Ελπίζω η διαφωνία μας να μη σε οδήγησε να ματαιώσεις την πρόσκληση για δείπνο γιατί πεινάω εξαιρετικά». Με αυτή τη φράση έκλεισε τον Απρίλιο του 2021 η επεισοδιακή κοινή συνέντευξη Τύπου του Νίκου Δένδια και του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Άγκυρα. Λίγα λεπτά νωρίτερα, οι δύο υπουργοί Εξωτερικών είχαν διαφωνήσει δημόσια για το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και το Κυπριακό, μπροστά στις κάμερες όλου του κόσμου. Το δείπνο, πάντως, έγινε κανονικά. Αυτή η διπλωματική ατάκα ήταν μέρος ενός άγραφου κανόνα που επιβιώνει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Οι διαφωνίες μπορεί να εκφράζονται δημόσια, όμως το τραπέζι σπάνια μένει άδειο.


Τζορτζ Μπους και Φρανσουά Μιτεράν στο ίδιο τραπέζι, το 1989. Τα κρατικά δείπνα συνοδεύουν, σχεδόν, κάθε σημαντική συνάντηση ηγετών.

Οι ηγέτες εξακολουθούν να συναντιούνται γύρω από ένα τραπέζι, ακόμη κι όταν γνωρίζουν ότι δύσκολα θα συμφωνήσουν και δεν το κάνουν μόνο επειδή το επιβάλλει το πρωτόκολλο. Ένα κοινό γεύμα προσφέρει χρόνο για προσωπική επαφή και συζήτηση μακριά από τα μικρόφωνα. Ευκαιρίες που δύσκολα βρίσκει κανείς σε μια αίθουσα διαπραγματεύσεων. Ελάχιστες πολιτικές τελετές άντεξαν στον χρόνο όσο το κοινό γεύμα. Από τα συμπόσια της αρχαίας Αθήνας μέχρι τα δείπνα του Λευκού Οίκου, από τις βασιλικές αυλές της Ευρώπης μέχρι τις συνόδους κορυφής του 21ου αιώνα, η πολιτική δεν γράφεται μόνο στις αίθουσες διαπραγματεύσεων. Γράφεται και γύρω από ένα τραπέζι.
Το τραπέζι της εξουσίας πριν από τη «γαστροδιπλωματία»
Η λέξη «γαστροδιπλωματία» είναι σχετικά νέα. Το ίδιο το φαινόμενο, όμως, είναι σχεδόν τόσο παλιό όσο και η οργανωμένη κοινωνία. Στην αρχαία Ελλάδα, το συμπόσιο ήταν χώρος συζήτησης, ανταλλαγής ιδεών και πολιτικού διαλόγου. Υπήρχε σειρά, ιεραρχία και ένας συμποσίαρχος που καθόριζε τη ροή της βραδιάς. Εκεί, συναντιούνταν πολιτικοί, φιλόσοφοι και ποιητές, δοκιμάζονταν επιχειρήματα και χτίζονταν σχέσεις που επηρέαζαν τη δημόσια ζωή. Στη Ρώμη, τα αυτοκρατορικά συμπόσια απέκτησαν διαφορετικό ρόλο γιατί έπρεπε να φαίνεται η ισχύ σε κάθε λεπτομέρεια. Ο πλούτος και η αφθονία ήταν δεδομένα αλλά, ακόμα και η θέση κάθε καλεσμένου στο τραπέζι, δήλωνε την επιρροή του. Αιώνες αργότερα, στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης, οι ηγεμόνες εντυπωσίαζαν με το τραπέζι τους και τα επίσημα δείπνα έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της διπλωματίας. Έτσι, η φιλοξενία μετατράπηκε σε μέσο προβολής της δύναμης, του πλούτου και του πολιτισμού ενός κράτους.

Ο άνθρωπος που κατάλαβε καλύτερα από όλους τη δύναμη του τραπεζιού ήταν ο Γάλλος διπλωμάτης Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord. Στο Συνέδριο της Βιέννης (1814-1815), όπου οι ευρωπαϊκές δυνάμεις χάραζαν εξ αρχής τον χάρτη της Ευρώπης μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, παρέθετε αδιάκοπα δείπνα στους συνέδρους. Εκεί, οι συζητήσεις δεν περιορίζονταν στις επίσημες συνεδριάσεις και συνεχίζονταν στο δείπνο. Δίπλα του βρισκόταν πάντοτε ο Antonin Carême, ένας από τους σημαντικότερους σεφ της γαλλικής ιστορίας, που φρόντιζε τα δείπνα του να είναι μέρος της γαλλικής διπλωματικής στρατηγικής. Έτσι, το τραπέζι είχε ήδη αποκτήσει πολιτική δύναμη. Η λέξη «γαστροδιπλωματία» θα ερχόταν σχεδόν δύο αιώνες αργότερα.



Στα επίσημα δείπνα τα πιάτα πρέπει να είναι λιτά, με καθαρές γεύσεις. Ψάρια με πολλά κόκαλα, φαγητά που λερώνουν, πολύπλοκες παρασκευές που μπορεί να φέρουν κάποιον σε δύσκολη θέση συνήθως αποφεύγονται.

Γιατί οι ηγέτες συνεχίζουν να τρώνε μαζί;
Στον 21ο αιώνα, ένας αρχηγός κράτους μπορεί να συνομιλήσει με τον ομόλογό του μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι κυβερνήσεις ανταλλάσσουν ηλεκτρονικά έγγραφα, οι διπλωματικές αποστολές επικοινωνούν σε πραγματικό χρόνο και μια κρίσιμη σύσκεψη μπορεί να γίνει με τηλεδιάσκεψη από την άλλη άκρη του κόσμου. Γιατί λοιπόν τα κρατικά δείπνα εξακολουθούν να αποτελούν σχεδόν υποχρεωτικό μέρος κάθε επίσημης επίσκεψης;

Το ερώτημα αυτό άρχισε να απασχολεί συστηματικά τους πολιτικούς επιστήμονες τα τελευταία χρόνια. Ο Αμερικανός ερευνητής Sam Chapple-Sokol, από τους πρώτους που μελέτησαν συστηματικά τη σχέση ανάμεσα στο φαγητό και τη διπλωματία, υποστηρίζει ότι ένα κοινό γεύμα προσφέρει την ευκαιρία να γνωριστούν οι συνομιλητές ως άνθρωποι και όχι μόνο ως εκπρόσωποι κρατών. Οι επίσημες συζητήσεις έχουν συγκεκριμένους κανόνες και αυστηρή ατζέντα, ενώ, αντίθετα, ένα δείπνο αφήνει χώρο για μια διαφορετική μορφή επικοινωνίας.

Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και η επιστήμη της κοινωνικής ψυχολογίας. Πειραματικές μελέτες δείχνουν ότι άνθρωποι που μοιράζονται ένα γεύμα συνεργάζονται ευκολότερα και εμφανίζουν μεγαλύτερη διάθεση για αμοιβαίες υποχωρήσεις από όσους συναντιούνται αποκλειστικά σε ένα τυπικό επαγγελματικό περιβάλλον. Το κοινό φαγητό δεν μπορεί να εξαφανίσει τις διαφωνίες.

Μπορεί όμως να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται μια δύσκολη συζήτηση. Ένα κρατικό δείπνο διαρκεί συνήθως δύο ή τρεις ώρες. Αυτό σημαίνει ότι για τόσο χρονικό διάστημα οι συνομιλητές μένουν στον ίδιο χώρο, χωρίς κάμερες, χωρίς δημόσιες δηλώσεις και χωρίς την πίεση της επικαιρότητας. Άρα, λοιπόν, αν τα κρατικά δείπνα ήταν απλά μια τυπική υποχρέωση του πρωτοκόλλου, πιθανότατα θα είχαν εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια. Κι όμως, εξακολουθούν να συνοδεύουν, σχεδόν, κάθε σημαντική συνάντηση ηγετών.
Όταν η κουζίνα μπήκε στην εξωτερική πολιτική
Για αιώνες, τα κρατικά δείπνα θεωρούνταν αυτονόητο κομμάτι της διπλωματίας. Οι κυβερνήσεις αφιέρωναν χρόνο και χρήμα για να τα οργανώσουν, όμως ελάχιστοι αναρωτιούνταν αν το φαγητό μπορούσε να αποτελεί και εργαλείο εξωτερικής πολιτικής. Η συζήτηση άρχισε να αλλάζει στα τέλη του 20ού αιώνα. Ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Joseph Nye εισήγαγε την έννοια της «ήπιας ισχύος» (soft power), υποστηρίζοντας ότι η επιρροή μιας χώρας δεν εξαρτάται μόνο από τη στρατιωτική ή την οικονομική της δύναμη. Εξαρτάται και από την ικανότητά της να προσελκύει, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να διαμορφώνει μια θετική εικόνα για τον εαυτό της. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η γαστρονομία απέκτησε μια νέα διάσταση. Ο Αμερικανός ερευνητής Paul Rockower ήταν από τους πρώτους που ξεχώρισαν δύο έννοιες οι οποίες μέχρι τότε χρησιμοποιούνταν σχεδόν σαν συνώνυμες.


Η χώρα που επένδυσε πιο συστηματικά στη γαστροδιπλωματία ήταν η Ταϊλάνδη. Το 2002 η κυβέρνηση ξεκίνησε το πρόγραμμα Global Thai, με στόχο να αυξήσει τον αριθμό των ταϊλανδέζικων εστιατορίων σε όλο τον κόσμο.

Η γαστρονομική διπλωματία (culinary diplomacy) αφορά στους ίδιους τους ηγέτες. Ένα κρατικό δείπνο, ένα γεύμα εργασίας ή ένα μενού που επιλέγεται για να εκπροσωπήσει τη χώρα που φιλοξενεί έναν επίσημο προσκεκλημένο. Η γαστροδιπλωματία (gastrodiplomacy) απευθύνεται σε όλους τους υπόλοιπους. Δηλαδή, δεν προσπαθεί να επηρεάσει έναν πρόεδρο κράτους ή έναν πρωθυπουργό, αλλά εκατομμύρια πολίτες. Χρησιμοποιεί την εθνική κουζίνα για να κάνει μια χώρα πιο αναγνωρίσιμη, να ενισχύσει τον τουρισμό της, να αυξήσει τις εξαγωγές των προϊόντων της και να καλλιεργήσει μια θετική εικόνα γι’ αυτήν.
Η χώρα που επένδυσε πιο συστηματικά σε αυτή την ιδέα ήταν η Ταϊλάνδη. Το 2002 η κυβέρνηση ξεκίνησε το πρόγραμμα Global Thai, με στόχο να αυξήσει τον αριθμό των ταϊλανδέζικων εστιατορίων σε όλο τον κόσμο. Χρηματοδότησε νέες επιχειρήσεις, σχεδίασε διαφορετικά μοντέλα εστιατορίων για κάθε αγορά και ενθάρρυνε τους επιχειρηματίες να ανοίξουν ταϊλανδέζικες κουζίνες στο εξωτερικό. Η λογική ήταν απλή και εφικτή. Αν κάποιος αγαπήσει την ταϊλανδέζικη κουζίνα, είναι πιο πιθανό να ταξιδέψει στην Ταϊλάνδη, να αγοράσει τα προϊόντα της ή να τη δει με διαφορετικό μάτι. Αυτό το παράδειγμα ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν, το Περού και αρκετές ακόμη χώρες, καθεμία με τη δική της στρατηγική. Αν η γεύση δεν είχε πολιτική αξία, γιατί τόσες κυβερνήσεις να επενδύουν εκατομμύρια για να την εξάγουν;.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο στο τραπέζι
Το γεγονός ότι ένα κρατικό δείπνο αποτελεί μια καλοστημένη βραδιά φιλοξενίας, είναι γιατί κάποιος έχει φροντίσει να μη φαίνεται όλη η δουλειά που προηγήθηκε. Το μενού μπορεί να οριστικοποιηθεί εβδομάδες πριν από την επίσκεψη. Στη διαδικασία συμμετέχει η υπηρεσία πρωτοκόλλου, οι διπλωμάτες, οι άνθρωποι της ασφάλειας και η ομάδα της κουζίνας. Πριν καν αρχίσουν τα μαγειρέματα, έχουν ήδη καταγραφεί θρησκευτικοί περιορισμοί, πιθανές αλλεργίες, διατροφικές συνήθειες και προσωπικές προτιμήσεις των καλεσμένων. Η σημασία βρίσκεται στη λεπτομέρεια. Τα πιάτα πρέπει να είναι λιτά, με καθαρές γεύσεις και χωρίς περίπλοκες παρασκευές, ώστε να τρώγονται εύκολα. Ψάρια με πολλά κόκαλα, φαγητά που λερώνουν, υπερβολικά πολύπλοκες παρασκευές ή υλικά που μπορεί να φέρουν κάποιον σε δύσκολη θέση συνήθως αποφεύγονται. Σε κάθε περίπτωση, το φαγητό δεν πρέπει να κλέβει την παράσταση αλλά να αφήνει χώρο στη συζήτηση, διαφημίζοντας έμμεσα τη χώρα.

Αυτούς τους κανόνες η Γαλλία τους τηρεί εδώ και δεκαετίες. Στα επίσημα δείπνα του Μεγάρου των Ηλυσίων, τα κρασιά, τα τυριά και τα επιδόρπια επιλέγονται έτσι ώστε να εκπροσωπούν διαφορετικές περιοχές της χώρας. Το ίδιο το μενού γίνεται μια σύντομη περιήγηση στην παραδοσιακή γαλλική γαστρονομία. Η Ιαπωνία ακολουθεί διαφορετικό δρόμο. Η εποχικότητα βρίσκεται στο κέντρο κάθε επίσημου γεύματος. Τα πιάτα αλλάζουν μαζί με τις εποχές και παρουσιάζουν προϊόντα που βρίσκονται στην καλύτερη στιγμή τους. Χωρίς να ειπωθεί ούτε μία λέξη, το τραπέζι αφηγείται μια βασική αρχή της ιαπωνικής κουλτούρας.

Καμιά φορά, όμως, αυτό που μένει στην ιστορία δεν είναι το μενού αλλά η στιγμή. Τον Φεβρουάριο του 1972, ο πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Εθνών Richard Nixon, έφτασε στο Πεκίνο, στην πρώτη επίσκεψη Αμερικανού προέδρου στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Το επίσημο δείπνο που παρέθεσε ο τότε Πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Zhou Enlai, μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο. Οι εικόνες των δύο αντιπροσωπειών να υψώνουν τα ποτήρια τους απέκτησαν μεγαλύτερη βαρύτητα από το ίδιο το μενού. Ήταν η εικόνα μιας σχέσης που μόλις άρχιζε να αλλάζει. Αν το φαγητό ήταν απλώς μια λεπτομέρεια του πρωτοκόλλου, κανείς δεν θα αφιέρωνε τόση προσοχή στο τι σερβίρεται, πού σερβίρεται και με ποιον τρόπο.


Μερικές φορές, το ίδιο το τραπέζι στέλνει το δικό του μήνυμα. Οι φωτογραφίες από τις συναντήσεις του Πούτιν με ξένους ηγέτες μετά την πανδημία, το 2022, έκαναν τον γύρο του κόσμου όχι για όσα ειπώθηκαν, αλλά για όσα χώριζαν τους συνομιλητές. Photo: AFPForum

Όταν το ίδιο το τραπέζι γίνεται μήνυμα
Δεν είναι μόνο το μενού που στέλνει μηνύματα. Μερικές φορές, το ίδιο το τραπέζι λέει περισσότερα. Οι φωτογραφίες από τις συναντήσεις του Πούτιν με ξένους ηγέτες μετά την πανδημία έκαναν τον γύρο του κόσμου όχι για όσα ειπώθηκαν, αλλά για όσα χώριζαν τους συνομιλητές. Τα υπερβολικά μακριά τραπέζια του Κρεμλίνου, με τους ηγέτες να κάθονται αρκετά μέτρα μακριά ο ένας από τον άλλον, έγιναν αντικείμενο αμέτρητων σχολίων και αναλύσεων. Επισήμως, η απόσταση αποδόθηκε στα αυστηρά υγειονομικά μέτρα που συνέχιζε να εφαρμόζει η ρωσική προεδρία μετά την πανδημία.

Ωστόσο, πολλοί αναλυτές είδαν στην εικόνα μια επίδειξη ισχύος, ελέγχου ή ακόμη και ψυχολογικής απόστασης. Βέβαια, το Κρεμλίνο δεν επιβεβαίωσε ποτέ αυτές τις ερμηνείες γιατί δεν χρειαζόταν. Η φωτογραφία είχε ήδη αποκτήσει τη δική της ζωή. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η γεωμετρία ενός τραπεζιού απέκτησε πολιτική σημασία. Στη διπλωματία, η θέση κάθε καλεσμένου, η σειρά με την οποία κάθονται οι αντιπροσωπείες, ακόμη και το ποιος βρίσκεται δεξιά ή αριστερά του οικοδεσπότη εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του αυστηρού πρωτοκόλλου.
Και η Ελλάδα;
Η Ελλάδα δεν ακολούθησε ποτέ τον δρόμο χωρών όπως η Ταϊλάνδη ή η Νότια Κορέα, που επένδυσαν συστηματικά στην κουζίνα τους ως εργαλείο δημόσιας διπλωματίας. Κι όμως, λίγες χώρες διαθέτουν τόσο αναγνωρίσιμη γαστρονομική ταυτότητα όσο η Ελλάδα. Η ελληνική κουζίνα ταξίδεψε μέσα από τη διασπορά, τα ελληνικά εστιατόρια του εξωτερικού, τον τουρισμό και την εμπορική πορεία προϊόντων όπως η φέτα, η ελιά και το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Και, σίγουρα, όχι μέσα από ένα οργανωμένο κρατικό σχέδιο. Έτσι, η γαστρονομία αποτέλεσε τον άτυπο πρεσβευτή της χώρας, πολύ πριν αντιμετωπιστεί ως στοιχείο εξωτερικής πολιτικής. Στο επίπεδο της επίσημης διπλωματίας, όμως, κάτι φαίνεται να αλλάζει.







Στο Προεδρικό Μέγαρο το δείπνο προς τιμήν του Μακρόν, το μενού υπέγραψε ο αρχιμάγειρας της Προεδρίας της Δημοκρατίας, Βασίλης Μπέκας, με έμφαση στη σύγχρονη ελληνική δημιουργική κουζίνα.

Για πολλά χρόνια, τα κρατικά δείπνα στην Ελλάδα σέρβιραν ένα «απρόσωπο» μενού που δεν αποτύπωνε τον αγροδιατροφικό πλούτο της χώρας. Τα τελευταία χρόνια, όμως, εμφανίζονται όλο και συχνότερα ελληνικές πρώτες ύλες, προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ, παραδοσιακές συνταγές και μενού που φέρουν την υπογραφή Ελλήνων σεφ. Το τραπέζι αρχίζει να αφηγείται την ιστορία της χώρας μέσα από τα προϊόντα της, τις περιφέρειές της και τους ανθρώπους που τα παράγουν. Χαρακτηριστική ήταν η δεξίωση που παρέθεσε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 2021, με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Το μενού, που επιμελήθηκε ο Λευτέρης Λαζάρου, βασίστηκε σε ελληνικά προϊόντα και σύγχρονες εκδοχές γνώριμων γεύσεων.

Ακολούθησαν και άλλες πρωτοβουλίες. Το 2024, στο επίσημο γεύμα προς τιμήν της Προέδρου της Σλοβενίας, το Προεδρικό Μέγαρο επέλεξε να παρουσιάσει την κουζίνα των Κυκλάδων μέσα από έντεκα μαγείρισσες και μάγειρες των νησιών. Λίγους μήνες πριν, στο δείπνο προς τιμήν του Μακρόν, το μενού υπέγραψε ο αρχιμάγειρας της Προεδρίας της Δημοκρατίας, Βασίλης Μπέκας, με έμφαση στις ελληνικές πρώτες ύλες και στη σύγχρονη ελληνική δημιουργική κουζίνα. Αρκούν όλα αυτά για να μιλήσουμε για μια συγκροτημένη εθνική στρατηγική γαστροδιπλωματίας; Όχι ακόμη.
Δείχνουν όμως ότι το επίσημο τραπέζι δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως μια πράξη φιλοξενίας. Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες κουζίνες στον κόσμο. Το ερώτημα είναι αν θα αποφασίσει κάποτε, στοχευμένα, να τη χρησιμοποιήσει και ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Τα μυστικά των πολιτικών δείπνων: Οι κώδικες εξουσίας και τα μηνύματα που κρύβονται πίσω από κάθε τραπέζι
            [post_excerpt] => Οι ηγέτες εξακολουθούν να συναντιούνται γύρω από ένα τραπέζι, ακόμη κι όταν γνωρίζουν ότι δύσκολα θα συμφωνήσουν και δεν το κάνουν μόνο επειδή το επιβάλλει το πρωτόκολλο
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => ta-mystika-ton-politikon-deipnon-oi-kodikes-exousias-kai-ta-minymata-pou-kryvontai-piso-apo-kathe-trapezi
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-26 21:26:38
            [post_modified_gmt] => 2026-06-26 18:26:38
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625113
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

)

Μάχη χωρίς κανόνες για την κυριαρχία στην Κεντροαριστερά: Τσίπρας και Ανδρουλάκης σαρώνουν το πολιτικό πεδίο και αναζητούν στελέχη ο ένας από τον άλλον

Τα ονόματα που φλερτάρουν πολιτικά με τον έναν και τον άλλον αρχηγό - Στο επίκεντρο οι Αποστολάκης, Κασιμάτη, Κωνσταντινόπουλος, Καστανίδης, Δούκας και Σγουρός

Διαβάστε στην «iAXIA», με νέο σχεδιασμό και εμφάνιση, όλο το ρεπορτάζ της εβδομάδας για την οικονομία, το χρηματιστήριο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την πολιτική

Νέα κεφάλαια στις τράπεζες φέρνει η επιστροφή στις αγορές - Μην χάσετε την ανανεωμένη «iAXIA» που κυκλοφορεί

MEDIA

Με τις τιμές να αυξάνονται όσο προχωρά η διοργάνωση σε αγώνες νοκ-άουτ, η Fox θα μπορούσε να έχει τζίρο από διαφημίσεις άνω των 250 εκατ. δολαρίων από τα Hydration Breaks

Hydration breaks με... χρυσή αξία: Πόσα εκατομμύρια αποφέρουν στο Μουντιάλ

ΣΠΟΡ

Ανθεκτικότητα, επενδυτικό ενδιαφέρον και ιστορικές επιδόσεις λίγο πριν το τέλος του εξαμήνου

Euronext Athens: Η ελληνική αγορά σπάει τα κοντέρ - Ρεκόρ συναλλαγών και 7,5 δισ. ευρώ νέων κεφαλαίων

ΑΓΟΡΕΣ

Το «Pedocin» παραμένει σχεδόν αμετάβλητο από τη δημιουργία του στις αρχές του 20ού αιώνα, διατηρώντας κανόνες που οι λουόμενοι τηρούν με ευλάβεια.

Pedocin: Η παραλία όπου οι άνδρες δεν συναντούν ποτέ τις γυναίκες - Μεσαίωνας ή πολιτιστική κληρονομιά;

LIFESTYLE

Τι λέει ο ατζέντης του περί προσωρινότητας, τι συζητούσε με τους συμπαίκτες και τι απαντούσε σε όσους του τηλεφώνησαν μετά την ανακοίνωση της σοκαριστικής απόφασής του

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Στην ΕΠΟ & τον ΠΑΟΚ γνώριζαν καιρό την επιθυμία του Κωνσταντέλια να αποσυρθεί από την Εθνική ομάδα

ΣΠΟΡ

Από την τσίχλα της Nina Simone στους βωμούς θαυμασμού του Prince. Η πολυσυζητημένη έκθεση σύγχρονης τέχνης στο διάσημο Somerset House του Λονδίνου.

Holy Pop!: Η έκθεση που μετατρέπει τους μουσικούς θρύλους σε... ιερά σύμβολα

ART BUSINESS

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, η αμοιβή ενός υψηλόβαθμου στελέχους σε επταψήφιο νούμερο (σε δολάρια, ασφαλώς) αρκούσε για να προκαλέσει αίσθηση στις ετήσιες εκθέσεις αμοιβών των μεγάλων επιχειρήσεων

Οι CEO που αμείβονται με πάνω από 200 εκατ. δολάρια τον χρόνο - Τα χρυσά συμβόλαια της νέας εταιρικής ελίτ

ΚΟΣΜΟΣ

Οι ηγέτες εξακολουθούν να συναντιούνται γύρω από ένα τραπέζι, ακόμη κι όταν γνωρίζουν ότι δύσκολα θα συμφωνήσουν και δεν το κάνουν μόνο επειδή το επιβάλλει το πρωτόκολλο

Τα μυστικά των πολιτικών δείπνων: Οι κώδικες εξουσίας και τα μηνύματα που κρύβονται πίσω από κάθε τραπέζι

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ – Η ισχυρή επάνοδος του πρώην Πρωθυπουργού λειτουργεί υπέρ του Μητσοτάκη που αλλιώς θα τους έψαχνε με το κυάλι

Οι δε «απειλές» του για «φορολόγηση πλούτου» κρατάνε κοντά στην Πειραιώς τη μεσαία τάξη ενώ το το ΠΑΣΟΚ είναι εγκλωβισμένο ανάμεσα σε δύο αντίρροπες τάσεις.

Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο με «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια και ανενεργά κουφάρια στα αζήτητα

Η αλαζονεία των ιδιοκτητών και ο γραφειοκρατικός εφιάλτης τινάζουν την αγορά στον αέρα – Γιατί το 92% των υπερτιμημένων ακινήτων δεν πρόκειται να πουληθεί ποτέ

«Βατερλό» για το Μαξίμου στην επαρχία: Η οργή των πολιτών διαλύει τις περιοδείες της ΝΔ – Σαρωτική αποσυσπείρωση υπό το «άρωμα» νέου κόμματος Σαμαρά

Μετά την παγωμάρα της Πελοποννήσου και την εχθρική υποδοχή των αγροτών, το κυβερνητικό επιτελείο τρέμει το επερχόμενο «μαύρο» στη Θεσσαλία

Νέα κρίση στις σχέσεις Μαξίμου-Χαρδαλιά για τα προσφυγικά της Αλεξάνδρας – Βολές του Περιφερειάρχη Αττικής σε κυβερνητικούς παράγοντες για την επίθεση στο σπίτι του

Ο Περιφερειάρχης Αττικής πνέει μένεα κατά της κυβέρνησης, καταγγέλλοντας προκλητική αδράνεια και έλλειψη προστασίας στην επίθεση που δέχθηκε η οικογένειά του.