Array
(
    [0] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625406
            [post_author] => 27
            [post_date] => 2026-06-28 07:45:48
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 04:45:48
            [post_content] => 
Επικίνδυνες παρενέργειες προκαλεί στο Μαξίμου η στρατηγική της ανάδειξης του Αλέξη Τσίπρα ως αντίπαλου με στόχο να αυξηθεί τεχνητά η συσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας.
Ο μηχανισμός προπαγάνδας της κυβέρνησης έδωσε τα ρέστα του στην προσπάθεια να αναστήσει τον Αλέξη Τσίπρα και να τον εμφανίσει ως μπαμπούλα.
Με το κόλπο αυτό οι ευφάνταστοι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου εκτιμούσαν ότι θα κερδίσουν τις εκλογές. Προφανώς δεν αντιλαμβάνονταν τον κίνδυνο που εγκυμονεί η κατασκευή πολιτικών τεράτων τα οποία μπορεί στο τέλος να σε φάνε.
Όταν μια κοινωνία είναι στα κάγκελα, με τον μισό πληθυσμό να μην μπορεί να βγάλει πέρα τον μήνα, τέτοια πειράματα είναι άκρως επικίνδυνα.
Με καθυστέρηση στο Μαξίμου έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι ο Αλέξης Τσίπρας με τις δικές του πλάτες απόκτησε δυναμική και μεγάλη εκλογική πελατεία. Περιόρισε τη διαφορά με τη ΝΔ σε μονοψήφιο νούμερο, διεκδικώντας στις εκλογές ένα αποτέλεσμα το οποίο υπό προϋποθέσεις μπορεί να αγγίξει και το 20%.
Μία τέτοια εξέλιξη σε συνδυασμό με τη δημοσκοπική κάμψη που εμφανίζει η ΝΔ και τις αναμενόμενες παρενέργειες που θα προκαλέσει η ίδρυση κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά μπορεί να οδηγήσουν σε στρατηγική ήττα τον Κυριάκο Μητσοτάκη ακόμη και αν η ΝΔ είναι πρώτη με διαφορά πέντε, έξι ή και επτά μονάδες.
Σε περίπτωση κατά την οποία η ΝΔ δεν καταφέρει στις εκλογές να συγκεντρώσει ποσοστά πάνω από 25%, τότε την επομένη θα αρχίσουν τα όργανα, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κινδυνεύει να γίνει έκπτωτος. Γιατί με το 25% στις πρώτες εκλογές δεν έχει περιθώρια στις δεύτερες ούτε καν να πλησιάσει την αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Προβληματισμός επικρατεί στο Μαξίμου και για την ψυχρολουσία που δέχονται τα κυβερνητικά και κομματικά κλιμάκια που περιοδεύουν σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κυρίαρχη είναι η εκτίμηση ότι η μάχη της Πελοποννήσου έχει χαθεί. 
Η υποδοχή που επεφύλαξαν οι πολίτες στα κορυφαία κυβερνητικά και κομματικά στελέχη που έκαναν περιοδείες στους νομούς της Πελοποννήσου απογοήτευσε ακόμη και τον πάντα αισιόδοξο Κωνσταντίνο Κυρανάκη.
Στις λαϊκές αγορές οι πολίτες και ειδικά οι αγρότες ήταν εχθρικοί και στην καλύτερη περίπτωση αδιάφοροι με την παρουσία των μεγαλόσχημων κυβερνητικών στελεχών.
Το κλίμα δείχνει έλλειψη δυναμικής και αποσυσπείρωση. Αντίθετα τα δίκτυα Σαμαρά σε όλη την Πελοπόννησο ενισχύονται και περιμένουν εναγωνίως την ανακοίνωση του νέου κόμματος.
Ο επόμενος σταθμός των περιοδειών για τα κυβερνητικά και κομματικά κλιμάκια της ΝΔ είναι η Θεσσαλία. Πρόκειται για μία από τις πλέον προβληματικές περιφέρειες για τη ΝΔ.
Τα κλιμάκια θα βρεθούν αντιμέτωπα με τους αγρότες που επαναλαμβάνουν τις κινητοποιήσεις και μέσα στο καλοκαίρι γιατί, όπως υποστηρίζουν, έχουν υποστεί ολοκληρωτική καταστροφή ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει να τους εμπαίζει. Πάντως οι περιοδείες θα γίνουν παρά το βαρύ κλίμα, γιατί αποσκοπούν στη συσπείρωση του σκληρού πυρήνα των ψηφοφόρων της ΝΔ.
Παράλληλα, σε προεκλογικούς ρυθμούς κινείται και το πρόγραμμα του πρωθυπουργού. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι παρών σε όλες τις εκδηλώσεις.
Μέσα σε μία ημέρα επιθεώρησε με τον Νίκο Δένδια τις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια δοκίμασε αγωνιστικό αυτοκίνητο ενόψει του ράλι «Ακρόπολις». Μάλιστα δήλωσε ότι θα ήθελε συνοδηγό τον Αλέξη Τσίπρα που είναι ειδικός στις πιρουέτες.
Στο πρόγραμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη περιλαμβάνονται συνεχείς περιοδείες στις κρίσιμες εκλογικές περιφέρειες. Στην τελική φάση βρίσκεται και η συγκρότηση των ψηφοδελτίων της ΝΔ που θα είναι έτοιμα στις 20 Αυγούστου, στο πλαίσιο της ετοιμότητας για εκλογές τον Σεπτέμβριο.

Διαβάστε ακόμη:

 	
Από το ράλι στη διόρθωση: Γιατί ο χρυσός έχασε σχεδόν το 30% της αξίας του
 	
Οι ελληνικές τράπεζες γυρίζουν σελίδα: Πώς συγκλίνουν πλέον με τις ισχυρότερες της Ευρώπης
 	
Η Διώρυγα της Κορίνθου ξανά σε πλήρη λειτουργία: Το ιστορικό πέρασμα μπαίνει σε νέα εποχή
 	
Στον αέρα η εκεχειρία ΗΠΑ – Ιράν: Νέοι βομβαρδισμοί, πυραυλικά αντίποινα και απειλές Τραμπ για «αφανισμό» της Τεχεράνης

            [post_title] => Η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα - Το ρίσκο της πόλωσης, το «φάντασμα» της τρίτης παράταξης και ο εφιάλτης του 25%
            [post_excerpt] => Η τεχνητή συντήρηση του «μπαμπούλα» του ΣΥΡΙΖΑ, η δημοσκοπική κάμψη της ΝΔ μακριά από την αυτοδυναμία και το φάντασμα του Αντώνη Σαμαρά διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => i-epikoinoniaki-stratigiki-tis-kyvernisis-antimetopi-me-ti-skliri-pragmatikotita
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-28 12:48:26
            [post_modified_gmt] => 2026-06-28 09:48:26
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625406
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [1] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625414
            [post_author] => 31
            [post_date] => 2026-06-28 10:00:25
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 07:00:25
            [post_content] => 
Θα έχετε παρατηρήσει, δε μπορεί, ότι δεν υπάρχει, εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα η παραμικρή αναφορά στις σχέσεις της Λούκας Κατσέλη, με τον Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει ιδρύσει τον δικό του πολιτικό φορέα και λογικά, λόγω της παλιάς καλής έως πολύ καλής σχέσης τους, θα περίμενε κανείς να περιλαμβάνεται η κ. Κατσέλη στο επιτελείο του νέου σχήματος.
Είναι φανερό, ότι οι παλιές αγάπες μεταξύ των δύο πολιτικών αποτελούν παρελθόν. Το θέμα είναι το γιατί, τι μεσολάβησε δηλαδή και σχεδόν δε λένε καλημέρα.
Από άριστη πηγή, που γνωρίζει όσο λίγοι γεγονότα και καταστάσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι και ότι έχει απομείνει στον ΣΥΡΙΖΑ και στα όποια παρακλάδια του, μαθαίνω ότι οι σχέσεις Τσίπρα - Κατσέλη χάλασαν πέρυσι τον Αύγουστο, όταν η Λούκα ζήτησε από τον Αλέξη, να ηγηθεί η ίδια ενός σχήματος όλης της κεντροαριστεράς, θεωρώντας εαυτόν τον πλέον κατάλληλο.
Πλην, όμως, ο Τσίπρας είχε από τότε λάβει τις αποφάσεις του, να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο ο ίδιος και όχι κάποιος άλλος αντ' αυτού και να χτίσει τον φορέα από την αρχή, με νέα πρόσωπα και όχι με τα παλιά υλικά.

Διαβάστε ακόμη:

 	
Παραλείψεις και λάθη κοστίζουν ακριβά στο νέο μητρώο ακινήτων
 	
Online παγίδες με αληθοφανές πρόσωπο – Τα κόλπα της απάτης
 	
James Bond σε νέα εποχή:  Μακρά η λίστα των υποψηφίων
 	
Αθηνά Οικονομάκου – Μπρούνο Τσερέλα: Οι φωτογραφίες από το γαμήλιο πάρτι τους

            [post_title] => Το παρασκήνιο της ρήξης Τσίπρα – Κατσέλη: Το αίτημα που «πάγωσε» τις σχέσεις τους
            [post_excerpt] => Γιατί η πρώην υπουργός έμεινε εκτός του νέου φορέα και η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να επιστρέψει στο προσκήνιο χωρίς τα «παλιά υλικά» του παρελθόντος
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => to-paraskinio-tis-rixis-tsipra-katseli-to-aitima-gia-tin-igesia-tis-kentroaristeras-pou-pagose-tis-scheseis-tous
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-27 21:33:25
            [post_modified_gmt] => 2026-06-27 18:33:25
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625414
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [2] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625339
            [post_author] => 66
            [post_date] => 2026-06-28 09:45:38
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 06:45:38
            [post_content] => Μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες των τελευταίων δεκαετιών βρίσκεται η ελληνική αμυντική βιομηχανία, καθώς το νέο 12ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 30 δισ. ευρώ, η ευρωπαϊκή στροφή στην άμυνα και η κινητοποίηση ισχυρών ελληνικών βιομηχανικών ομίλων δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον για την εγχώρια παραγωγή.

Το μεγάλο στοίχημα, πλέον, δεν είναι μόνο η προμήθεια σύγχρονων οπλικών συστημάτων για τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά το κατά πόσο η χώρα θα μπορέσει να αξιοποιήσει τα εξοπλιστικά προγράμματα ως μοχλό ανάπτυξης της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Σε αυτό το πλαίσιο, καθοριστικό ρόλο αποκτά η θεσμοθέτηση της ελάχιστης ελληνικής βιομηχανικής συμμετοχής 25% σε κάθε νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Η ελληνική παρουσία στη Eurosatory
Η πρόσφατη συμμετοχή της Ελλάδας στην έκθεση Eurosatory 2026 στο Παρίσι επιβεβαίωσε ότι το εγχώριο αμυντικό οικοσύστημα έχει πλέον αποκτήσει μεγαλύτερη δυναμική, εξωστρέφεια και τεχνολογικό βάθος.

Στο Ελληνικό Εθνικό Περίπτερο, που διοργάνωσε ο ΣΕΚΠΥ, συμμετείχαν δεκατέσσερις ελληνικές εταιρείες, παρουσιάζοντας λύσεις σε κρίσιμους τομείς, όπως τα μη επανδρωμένα συστήματα, τα σύνθετα υλικά, οι δορυφορικές επικοινωνίες, τα ηλεκτρονικά, η τεχνητή νοημοσύνη και η αμυντική βιομηχανική παραγωγή.

Παράλληλα, σημαντικές ελληνικές εταιρείες συμμετείχαν με αυτόνομα περίπτερα, πραγματοποιώντας επαφές με κυβερνητικές αντιπροσωπείες, διεθνείς ομίλους και φορείς προμηθειών.
Νέοι μεγάλοι παίκτες στην άμυνα
Η κινητικότητα δεν περιορίζεται πλέον στις παραδοσιακές αμυντικές εταιρείες.

Η METLEN εγκαινίασε την τέταρτη παραγωγική μονάδα του M Technologies Defence Hub στον Βόλο, ενισχύοντας ένα βιομηχανικό σύμπλεγμα που στοχεύει στη συμμετοχή σε μεγάλα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα.

Την ίδια ώρα, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ έκανε δυναμική είσοδο στον χώρο της άμυνας, υπογράφοντας μνημόνια συνεργασίας με την Airbus Defence and Space για στρατιωτικές δορυφορικές επικοινωνίες και προστασία κρίσιμων υποδομών, αλλά και με τη Rheinmetall για την ανάπτυξη τακτικών χερσαίων συστημάτων.

Οι κινήσεις αυτές δείχνουν ότι η ελληνική αμυντική βιομηχανία περνά σε νέα φάση, με τη συμμετοχή ισχυρών ομίλων που διαθέτουν κεφάλαια, τεχνογνωσία και διεθνή δικτύωση.
Το αίτημα για θεσμοθέτηση του 25%
Στο επίκεντρο βρίσκεται η κυβερνητική εξαγγελία για ελάχιστη ελληνική βιομηχανική συμμετοχή 25% στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα.

Η αγορά υποδέχεται θετικά το μέτρο, ωστόσο ζητά να αποκτήσει δεσμευτικό χαρακτήρα μέσω νομοθετικής κατοχύρωσης. Σήμερα, όπως επισημαίνουν παράγοντες του κλάδου, η πρόβλεψη παραμένει ουσιαστικά σε επίπεδο υπηρεσιακού σημειώματος και όχι πλήρως θεσμοθετημένου κανόνα.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι το 25% να μην περιοριστεί σε τυπικές ή χαμηλής προστιθέμενης αξίας εργασίες, αλλά να αφορά πραγματική παραγωγή, μεταφορά τεχνογνωσίας, συμμετοχή στην εφοδιαστική αλυσίδα και ενίσχυση της ασφάλειας εφοδιασμού της χώρας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος πρότεινε την καθιέρωση συστήματος bonus, ώστε οι προμηθευτές που υπερβαίνουν το ελάχιστο ποσοστό ελληνικής συμμετοχής να λαμβάνουν πρόσθετη βαθμολογία στην αξιολόγηση των προσφορών.

Αντίστοιχα, ο πρόεδρος του ΣΕΚΠΥ, Τάσος Ροζολής, έχει τονίσει την ανάγκη για σαφές, διαφανές και νομοθετημένο πλαίσιο, με μηχανισμούς ελέγχου και συγκεκριμένα κριτήρια.
Το μάθημα από τα προηγούμενα εξοπλιστικά
Η πίεση του κλάδου δεν είναι τυχαία.

Στο προηγούμενο εξοπλιστικό πρόγραμμα, ύψους περίπου 15 δισ. ευρώ, κυριάρχησαν μεγάλες προμήθειες, όπως οι φρεγάτες Belharra και τα μαχητικά Rafale, χωρίς όμως να υπάρξει στον βαθμό που θα μπορούσε ουσιαστική ελληνική βιομηχανική συμμετοχή.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, αν είχε εφαρμοστεί τότε ένα ισχυρό πλαίσιο εγχώριας συμμετοχής, θα μπορούσαν να είχαν επιστρέψει στην ελληνική οικονομία 3,5 έως 4 δισ. ευρώ.

Στα πιο πρόσφατα προγράμματα, η εικόνα φαίνεται να αλλάζει. Η τέταρτη φρεγάτα Belharra, ύψους περίπου 1 δισ. ευρώ, αλλά και η προμήθεια των ισραηλινών πυραύλων PULS της Elbit Systems, ύψους 650 εκατ. ευρώ, αποτελούν τις πρώτες συμφωνίες όπου έχει εξασφαλιστεί ελληνική συμμετοχή τουλάχιστον 25%.
Ο «Ελληνικός Θόλος» ως πρώτο μεγάλο τεστ
Το μεγάλο τεστ, όμως, θα είναι ο «Ελληνικός Θόλος», ή αλλιώς η «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα πρόγραμμα συνολικού ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ.

Η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει τα 750 εκατ. ευρώ, ποσό που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πραγματικός καταλύτης για την εγχώρια αμυντική παραγωγή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των ισραηλινών εταιρειών και της ΓΔΑΕΕ έχει «κλειδώσει» ελληνική συμμετοχή τουλάχιστον 25%, τόσο σε παραγωγικό έργο όσο και σε μεταφορά τεχνογνωσίας.

Στο πρόγραμμα αναμένεται να συμμετάσχουν εταιρείες όπως οι METLEN, Miltech, Scytalys, Akmon, Ναυπηγεία Σαλαμίνας, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, καθώς και οι ΕΑΒ και ΕΑΣ, ενώ ο κατάλογος μπορεί να διευρυνθεί κατά την τριετή περίοδο υλοποίησης.
Στην τελική ευθεία οι αποφάσεις
Το πρόγραμμα έχει ήδη περάσει από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και, μετά τις τελικές υπογραφές των Αρχηγών των Επιτελείων, αναμένεται να διαβιβαστεί στον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια για την τελική έγκριση.

Στη συνέχεια θα εισαχθεί στο ΚΥΣΕΑ, όπου θα ληφθεί η τελική απόφαση.

Η επόμενη συνεδρίαση έχει προγραμματιστεί, σύμφωνα με πληροφορίες, για τις 23 Ιουλίου, ωστόσο καταβάλλονται προσπάθειες να επισπευσθεί, με την ημερομηνία της 6ης Ιουλίου να συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες.

Για την ελληνική αμυντική βιομηχανία, ο «Ελληνικός Θόλος» δεν είναι απλώς ακόμη ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα. Είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία για το αν η κυβερνητική δέσμευση περί 25% θα γίνει πράξη και αν η Ελλάδα θα περάσει από τη λογική της απλής αγοράς οπλικών συστημάτων στη δημιουργία πραγματικής εγχώριας αμυντικής ισχύος.

Το διακύβευμα, επομένως, δεν αφορά μόνο ένα πρόγραμμα 3 δισ. ευρώ. Αφορά το μοντέλο με το οποίο θα κινηθεί η χώρα στα εξοπλιστικά της επόμενης δωδεκαετίας και το αν η ελληνική βιομηχανία θα βρεθεί επιτέλους στο κέντρο των μεγάλων αποφάσεων.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Μεγάλη ευκαιρία για την ελληνική αμυντική βιομηχανία: Το στοίχημα του 25% και ο «Ελληνικός Θόλος»
            [post_excerpt] => Μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες των τελευταίων δεκαετιών βρίσκεται η ελληνική αμυντική βιομηχανία
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => megali-efkairia-gia-tin-elliniki-amyntiki-viomichania-to-stoichima-tou-25-kai-o-ellinikos-tholos
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-27 21:02:40
            [post_modified_gmt] => 2026-06-27 18:02:40
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625339
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [3] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625336
            [post_author] => 49
            [post_date] => 2026-06-28 08:15:55
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 05:15:55
            [post_content] => Τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια ανάκαμψης στη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων εμφανίζει το λιμάνι του Πειραιά, καθώς μετά από αρκετούς μήνες πιέσεων οι προβλήτες της Cosco καταγράφουν δεύτερο συνεχόμενο μήνα αύξησης της κίνησης, δημιουργώντας συγκρατημένη αισιοδοξία για τη συνέχεια του έτους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Cosco Shipping Ports, στις Προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ διακινήθηκαν τον Μάιο 347 χιλιάδες TEUs, έναντι 337 χιλιάδων TEUs τον αντίστοιχο μήνα του 2025, σημειώνοντας αύξηση 2,8%.

Πρόκειται για τη δεύτερη συνεχόμενη μηνιαία άνοδο μέσα στο 2026, αλλά και για την καλύτερη επίδοση των τελευταίων δώδεκα μηνών, γεγονός που εκτιμάται ότι μπορεί να αποτελεί την αρχή μιας σταδιακής επιστροφής της αγοράς σε θετικούς ρυθμούς.
Αρνητικό ακόμη το ισοζύγιο του 2026
Παρά τη βελτίωση του Μαΐου, η συνολική εικόνα του πρώτου πενταμήνου παραμένει αρνητική.

Από τον Ιανουάριο έως και τον Μάιο διακινήθηκαν συνολικά 1,628 εκατ. εμπορευματοκιβώτια (TEUs), έναντι 1,674 εκατ. την αντίστοιχη περίοδο του 2025, γεγονός που αντιστοιχεί σε μείωση 2,8%.

Παράγοντες της αγοράς, ωστόσο, εκτιμούν ότι η εικόνα μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά τους επόμενους μήνες, εφόσον συνεχιστεί η σταδιακή επιστροφή των μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών στη διαδρομή μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.

Μια τέτοια εξέλιξη θα ενίσχυε εκ νέου τον ρόλο του Πειραιά ως βασικού διαμετακομιστικού κόμβου της Ανατολικής Μεσογείου, επαναφέροντας μεγαλύτερους όγκους φορτίων προς την Ευρώπη.
Η Maersk επιστρέφει σταδιακά στον Περσικό Κόλπο
Στο ίδιο κλίμα κινείται και η μεγαλύτερη εταιρεία τακτικών γραμμών μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων παγκοσμίως, η Maersk.

Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι το containership Maersk Baltimore, καθώς και ακόμη ένα ναυλωμένο πλοίο της, διήλθαν με επιτυχία από τα Στενά του Ορμούζ, χωρίς να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε περιστατικό ασφαλείας.

Οι διελεύσεις πραγματοποιήθηκαν μετά από εκτενείς αξιολογήσεις κινδύνου και σε στενό συντονισμό με τους συνεργάτες της εταιρείας στον τομέα της ναυτιλιακής ασφάλειας.

Παράλληλα, η Maersk γνωστοποίησε ότι τρία ακόμη πλοία της παραμένουν στον Περσικό Κόλπο, ενώ εξετάζεται και νέα διέλευση μέσω των Στενών του Ορμούζ, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες ασφαλείας.

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δείχνει ότι οι μεγάλες ναυτιλιακές αρχίζουν να επανεξετάζουν τη χρήση της συγκεκριμένης θαλάσσιας οδού, διατηρώντας πάντως ως απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια πληρωμάτων και φορτίων.
Νέα άνοδος στα διεθνή ναύλα
Την ίδια ώρα, ανοδικά συνεχίζουν να κινούνται οι διεθνείς ναύλοι μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.

Ο δείκτης Drewry World Container Index (WCI) ενισχύθηκε κατά 5%, φθάνοντας στα 4.166 δολάρια ανά εμπορευματοκιβώτιο 40 ποδών, καταγράφοντας το υψηλότερο επίπεδο από τον Σεπτέμβριο του 2024.

Η άνοδος οφείλεται κυρίως στις υπερατλαντικές γραμμές, όπου η ζήτηση παραμένει ιδιαίτερα ισχυρή.

Στη διαδρομή Σαγκάη–Νέα Υόρκη οι ναύλοι αυξήθηκαν κατά 6%, φθάνοντας τα 7.149 δολάρια ανά κοντέινερ, ενώ στη γραμμή Σαγκάη–Λος Άντζελες η αύξηση έφθασε το 12%, με τις τιμές να διαμορφώνονται στα 5.750 δολάρια.

Σύμφωνα με τη Drewry, για την επόμενη εβδομάδα έχουν προγραμματιστεί μόλις τέσσερις ακυρώσεις δρομολογίων, ένδειξη ότι η διαθέσιμη χωρητικότητα παραμένει περιορισμένη.

Παράλληλα, αρκετοί εισαγωγείς στις Ηνωμένες Πολιτείες επισπεύδουν τις παραγγελίες τους ενόψει πιθανών αλλαγών στη δασμολογική πολιτική αλλά και της αναμενόμενης αύξησης του κόστους καυσίμων.
Πιέσεις και στη γραμμή Ασίας – Ευρώπης
Σχετική σταθερότητα παρουσιάζουν οι ναύλοι στις γραμμές Ασίας–Ευρώπης.

Οι τιμές από τη Σαγκάη προς το Ρότερνταμ αυξήθηκαν οριακά κατά 1%, στα 4.392 δολάρια ανά εμπορευματοκιβώτιο 40 ποδών, ενώ οι ναύλοι προς τη Γένοβα παρέμειναν στα 5.759 δολάρια.

Παράλληλα, η Drewry επισημαίνει ότι και στη συγκεκριμένη γραμμή έχουν προγραμματιστεί ελάχιστες ακυρώσεις δρομολογίων, γεγονός που διατηρεί περιορισμένη τη διαθέσιμη χωρητικότητα.

Την ίδια στιγμή, αρκετοί φορτωτές επιταχύνουν τις αποστολές τους πριν από την εφαρμογή των νέων επιβαρύνσεων από την 1η Ιουλίου.
Νέες αυξήσεις από την CMA CGM
Στο πλαίσιο αυτό, η CMA CGM ανακοίνωσε νέα επίπεδα ενιαίων ναύλων (FAK) για τα περισσότερα είδη γενικού φορτίου.

Οι νέες χρεώσεις διαμορφώνονται στα 6.300 δολάρια ανά κοντέινερ 40 ποδών για τις μεταφορές από την Ασία προς τη Βόρεια Ευρώπη και από 7.700 έως 8.500 δολάρια για τα δρομολόγια προς τη Μεσόγειο.

Παράλληλα, από την 1η Ιουλίου θα εφαρμοστεί και πρόσθετη επιβάρυνση περιόδου αιχμής (Peak Season Surcharge – PSS), ύψους 1.000 δολαρίων ανά εμπορευματοκιβώτιο 20 ποδών για τη Βόρεια Ευρώπη και 1.400 δολαρίων για τις γραμμές προς τη Μεσόγειο.

Οι αναλυτές της Drewry εκτιμούν ότι η συνδυασμένη επίδραση της αυξημένης ζήτησης, της περιορισμένης χωρητικότητας και των νέων επιβαρύνσεων αναμένεται να διατηρήσει ανοδική την πορεία των ναύλων και κατά τις επόμενες εβδομάδες.

Για το λιμάνι του Πειραιά, η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η σταδιακή επιστροφή των φορτίων στις παραδοσιακές θαλάσσιες διαδρομές μπορεί να αποτελέσει τον βασικό μοχλό για την ανάκτηση των απωλειών που καταγράφηκαν κατά το πρώτο μισό του έτους.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Ο Τσίπρας σε ρόλο… συγκεντρωσιάρχη των δεξιών προς τη ΝΔ
 	
Το τέλος του ελληνικού μύθου για τα ακίνητα: Ένα απέραντο ναρκοπέδιο
 	
Ηλεκτρικά πατίνια: «Φρένο» στους κάτω των 17, τι προβλέπεται
 	
Παυλίνα Βουλγαράκη: Η μυθική ατάκα του Πασχαλίδη όταν την γνώρισε

            [post_title] => Ανάκαμψη στο λιμάνι του Πειραιά: Τα πρώτα θετικά σημάδια επιστροφής της διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων
            [post_excerpt] => Τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια ανάκαμψης εμφανίζει το λιμάνι του Πειραιά, καθώς οι προβλήτες της Cosco καταγράφουν δεύτερο συνεχόμενο μήνα αύξησης 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => anakampsi-sto-limani-tou-peiraia-ta-prota-thetika-simadia-epistrofis-tis-diakinisis-eborevmatokivotion
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-27 15:26:10
            [post_modified_gmt] => 2026-06-27 12:26:10
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625336
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [4] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625479
            [post_author] => 49
            [post_date] => 2026-06-28 13:20:18
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 10:20:18
            [post_content] => Η παγκόσμια αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) βρίσκεται σε φάση βαθιάς αναδιάρθρωσης και η ελληνική ναυτιλία επιχειρεί να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη διεθνή της παρουσία. Η στροφή της Ευρώπης προς νέες πηγές ενεργειακού εφοδιασμού μετά τη μείωση της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, σε συνδυασμό με την εκρηκτική ανάπτυξη των αμερικανικών εξαγωγών LNG, δημιουργεί μια νέα αγορά με μεγάλες προοπτικές.

Οι Έλληνες εφοπλιστές δεν περιορίζονται πλέον στη μεταφορά φορτίων. Επενδύουν σε νέα πλοία, συμμετέχουν σε έργα παραγωγής και αποθήκευσης, αναπτύσσουν συνεργασίες με ενεργειακούς κολοσσούς και διεκδικούν ενεργό ρόλο σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας του LNG.
Ραγδαία αύξηση των επενδύσεων
Η κινητικότητα των τελευταίων δύο ετών αποτυπώνει τη δυναμική που διαμορφώνεται στον κλάδο.

Σύμφωνα με στοιχεία του ναυλομεσιτικού οίκου Xclusiv Shipbrokers, οι ελληνικών συμφερόντων παραγγελίες για νέα πλοία μεταφοράς LNG αυξήθηκαν από 12 σε 37, σημειώνοντας άνοδο άνω του 200%.

Σχεδόν όλες οι νέες ναυπηγήσεις αφορούν μεγάλα LNG carriers χωρητικότητας από 141.000 έως 200.000 κυβικά μέτρα, επιβεβαιώνοντας ότι οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες προετοιμάζονται για μια αγορά με υψηλή ζήτηση και μεγάλες μεταφορικές ανάγκες.

Παράλληλα, αρκετοί όμιλοι προχωρούν στην πώληση παλαιότερων πλοίων σε ιδιαίτερα υψηλές αποτιμήσεις, ανανεώνοντας τον στόλο τους με σύγχρονες μονάδες υψηλής ενεργειακής απόδοσης.
Η Ευρώπη αλλάζει τον ενεργειακό χάρτη
Η ανάπτυξη της αγοράς LNG συνδέεται άμεσα με τη νέα ενεργειακή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μετά τη δραστική μείωση των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου, η Ευρώπη αύξησε σημαντικά τις εισαγωγές LNG μέσω θαλάσσης, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να εξελίσσονται στον σημαντικότερο προμηθευτή της.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί νέες μεταφορικές ανάγκες σε διατλαντικές διαδρομές, στις οποίες η ελληνική ναυτιλία διαθέτει ήδη ισχυρή παρουσία και πολυετή εμπειρία στη διαχείριση εξειδικευμένων ενεργειακών φορτίων.

Παράλληλα, η Ελλάδα αναβαθμίζει τον γεωστρατηγικό της ρόλο ως ενεργειακή πύλη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, μέσα από νέες λιμενικές υποδομές, τερματικούς σταθμούς LNG και τον Κάθετο Διάδρομο μεταφοράς φυσικού αερίου προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
Οι μεγάλοι Έλληνες παίκτες
Στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων βρίσκονται τα μεγαλύτερα ελληνικά ναυτιλιακά ονόματα.

Η Μαρία Αγγελικούση παραμένει μία από τις ισχυρότερες παρουσίες στην παγκόσμια αγορά LNG, ενώ η Alpha Gas της Άννας Αγγελικούση συνεχίζει να επεκτείνει τον στόλο της, επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη της στις μακροπρόθεσμες προοπτικές του φυσικού αερίου.

Η Tsakos Energy Navigation του δρος Νίκου Τσάκου επέστρεψε δυναμικά στις παραγγελίες LNG carriers, εκτιμώντας ότι οι νέες ενεργειακές ισορροπίες δημιουργούν σταθερές προοπτικές ανάπτυξης.

Την ίδια ώρα, η Capital Clean Energy Carriers του Βαγγέλη Μαρινάκη υλοποιεί ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο επενδυτικό πρόγραμμα νέων πλοίων, ενισχύοντας σημαντικά τη θέση της στην παγκόσμια αγορά.

Παρουσία στον χώρο διατηρούν επίσης ο Γιώργος Προκοπίου, ο Πήτερ Λιβανός, ο Γιώργος Οικονόμου και ο Ανδρέας Μαρτίνος, οι οποίοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις σε μια αγορά που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.
Από τα πλοία στις ενεργειακές επενδύσεις
Η νέα στρατηγική των ελληνικών ναυτιλιακών ομίλων δεν περιορίζεται πλέον στην κατοχή στόλου.

Όλο και περισσότερες εταιρείες επιδιώκουν να αποκτήσουν παρουσία σε διαφορετικά στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας του LNG, συμμετέχοντας σε έργα παραγωγής, αποθήκευσης, διανομής και ανεφοδιασμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Danaos του δρος Ιωάννη Κούστα, η οποία επένδυσε σε μεγάλο έργο εξαγωγής LNG στην Αλάσκα, εξασφαλίζοντας στρατηγική θέση πριν ακόμη ξεκινήσει η εμπορική λειτουργία του έργου.

Παράλληλα, ελληνικοί όμιλοι αναπτύσσουν συνεργασίες με μεγάλους αμερικανικούς παραγωγούς φυσικού αερίου, όπως η Venture Global, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη διασύνδεση της ελληνικής ναυτιλίας με την αμερικανική ενεργειακή αγορά.
Νέες διεθνείς συνεργασίες
Η ανάπτυξη της αγοράς οδηγεί και στη δημιουργία νέων διεθνών συμμαχιών.

Συμφέροντα της οικογένειας Βενιάμη συνεργάζονται με τις Sea Capital Holdings και Seacon Shipping για την ανάπτυξη πλοίων ανεφοδιασμού LNG, διευρύνοντας τη δραστηριότητά τους σε έναν ταχύτατα αναπτυσσόμενο τομέα.

Αντίστοιχα, η Capital δημιούργησε κοινοπραξία με τη γαλλική CMA CGM και την TotalEnergies, μια συνεργασία που αποτυπώνει τη στενότερη σύνδεση της ναυτιλίας με τον ενεργειακό κλάδο.

Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, οι ελληνικές εταιρείες επιδιώκουν πλέον να συμμετέχουν σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας του LNG και όχι μόνο στη θαλάσσια μεταφορά του.
Γεωπολιτική και νέες προκλήσεις
Παρά τις θετικές προοπτικές, η αγορά εξακολουθεί να επηρεάζεται από τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις.

Οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή, οι διακυμάνσεις στην παραγωγή φυσικού αερίου και ο ανταγωνισμός μεταξύ Ευρώπης και Ασίας για την εξασφάλιση φορτίων δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας.

Ταυτόχρονα, η ενίσχυση των αμερικανικών εξαγωγών LNG μεταβάλλει τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές, ευνοώντας τις εταιρείες που έχουν ήδη αναπτύξει ισχυρές συνεργασίες με παραγωγούς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Ελλάδα ως ενεργειακός κόμβος
Η νέα γεωοικονομία της ναυτιλίας βρέθηκε στο επίκεντρο του Blue Strategy Summit 2026.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου AKTOR, Αλέξανδρος Εξάρχου, υπογράμμισε ότι στόχος της αξιοποίησης του λιμένα Ελευσίνας είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου εμπορικού και ενεργειακού κόμβου, όπου όλες οι υπηρεσίες θα παρέχονται σε έναν ενιαίο χώρο.

Αναφερόμενος στο LNG και στον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, σημείωσε ότι η Ευρώπη οφείλει να διατηρήσει ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών προμηθευτών, επισημαίνοντας ότι οι ενεργειακές υποδομές της ηπείρου βρίσκονται σήμερα σε σαφώς καλύτερο επίπεδο σε σχέση με μία δεκαετία πριν.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ONEX, Πάνος Ξενοκώστας, υπογράμμισε ότι η αυξημένη εμπορευματική κίνηση δημιουργεί ανάγκη για καλύτερα οργανωμένα λιμάνια, ενώ τόνισε ότι η ανάπτυξη των θαλάσσιων υποδομών LNG θα πρέπει να συνοδευτεί και από αντίστοιχες επενδύσεις στη στεριά.
Στρατηγικό πλεονέκτημα
Η ελληνική ναυτιλία δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι η επόμενη ημέρα της ενέργειας δεν θα κριθεί μόνο στη θάλασσα αλλά και στην κατοχή τεχνογνωσίας, στις στρατηγικές συνεργασίες και στη συμμετοχή σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής και διακίνησης του LNG.

Με την Ελλάδα να ενισχύει τον ρόλο της ως ενεργειακή πύλη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και τους Έλληνες εφοπλιστές να επεκτείνουν διαρκώς την παρουσία τους στον κλάδο, το LNG εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους άξονες της νέας ελληνικής ναυτιλιακής στρατηγικής και σε βασικό πυλώνα της διεθνούς ενεργειακής ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Παραλείψεις και λάθη κοστίζουν ακριβά στο νέο μητρώο ακινήτων
 	
Online παγίδες με αληθοφανές πρόσωπο – Τα κόλπα της απάτης
 	
James Bond σε νέα εποχή:  Μακρά η λίστα των υποψηφίων
 	
Αθηνά Οικονομάκου – Μπρούνο Τσερέλα: Οι φωτογραφίες από το γαμήλιο πάρτι τους

            [post_title] => Η ελληνική ναυτιλία ποντάρει στο LNG: Οι εφοπλιστές επενδύουν στη νέα ενεργειακή εποχή
            [post_excerpt] => Νέες παραγγελίες πλοίων, στρατηγικές συνεργασίες και επενδύσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα του LNG στη ναυτιλία, φέρνουν τους Έλληνες εφοπλιστές στην πρώτη γραμμή
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => i-elliniki-naftilia-pontarei-sto-lng-oi-efoplistes-ependyoun-sti-nea-energeiaki-epochi
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-28 12:46:49
            [post_modified_gmt] => 2026-06-28 09:46:49
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625479
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [5] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625443
            [post_author] => 49
            [post_date] => 2026-06-28 12:20:10
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 09:20:10
            [post_content] => Για δεκαετίες ο χρυσός θεωρείται το απόλυτο ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους γεωπολιτικών αναταράξεων, πληθωρισμού και χρηματοπιστωτικής αβεβαιότητας. Ωστόσο, η πρόσφατη πορεία του υπενθυμίζει ότι ακόμη και το πολυτιμότερο μέταλλο του κόσμου δεν είναι απρόσβλητο από τις μεταβολές των αγορών.

Η υποχώρηση της τιμής του κατά περίπου 29% από τα ιστορικά υψηλά που κατέγραψε στα τέλη Ιανουαρίου επιβεβαιώνει ότι ο χρυσός μπορεί να λειτουργεί ως διαχρονικό μέσο διατήρησης αξίας, αλλά δύσκολα αποτελεί επένδυση για όσους αναζητούν γρήγορα και εύκολα κέρδη.
Το εντυπωσιακό ράλι
Η άνοδος των τελευταίων δύο ετών υπήρξε εντυπωσιακή.

Από τα περίπου 2.000 δολάρια ανά ουγκιά στις αρχές του 2024, η τιμή του χρυσού εκτοξεύθηκε στα ιστορικά υψηλά των 5.594 δολαρίων στα τέλη Ιανουαρίου 2026, καταγράφοντας μία από τις μεγαλύτερες ανόδους των τελευταίων δεκαετιών.

Η πορεία αυτή τροφοδοτήθηκε από μια σειρά παραγόντων.

Οι γεωπολιτικές συγκρούσεις, αρχικά στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας, ενίσχυσαν τη ζήτηση για ασφαλή επενδυτικά καταφύγια. Παράλληλα, οι αγορές προεξοφλούσαν παρατεταμένη περίοδο χαμηλών επιτοκίων, γεγονός που ευνοεί παραδοσιακά τον χρυσό, ο οποίος δεν αποδίδει τόκο.
Γιατί ακολούθησε η μεγάλη διόρθωση
Η εικόνα άλλαξε γρήγορα.

Από τα τέλη Ιανουαρίου η αγορά πέρασε σε φάση έντονης διόρθωσης, με την τιμή να υποχωρεί κάτω από τα 4.000 δολάρια ανά ουγκιά.

Βασικός λόγος αποτελεί η αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων λόγω της ενεργειακής κρίσης που προκάλεσε η νέα ένταση στη Μέση Ανατολή.

Οι επενδυτές άρχισαν να θεωρούν πιθανότερη μια νέα περίοδο αύξησης επιτοκίων από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες, γεγονός που αυξάνει την ελκυστικότητα των κρατικών ομολόγων και γενικότερα των επενδύσεων σταθερού εισοδήματος σε σχέση με τον χρυσό.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη προχωρήσει σε νέα αύξηση των επιτοκίων, ενώ αντίστοιχες προσδοκίες διαμορφώνονται και για τη Fed.

Όσο αυξάνεται το κόστος χρήματος, τόσο περιορίζεται το επενδυτικό ενδιαφέρον για ένα περιουσιακό στοιχείο που δεν προσφέρει απόδοση μέσω τόκων ή μερισμάτων.
Η επιστροφή των επενδυτών στις μετοχές
Παράλληλα, σημαντικό ρόλο φαίνεται να διαδραμάτισε και η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τις διεθνείς χρηματιστηριακές αγορές.

Μετά το αρχικό σοκ των γεωπολιτικών εξελίξεων, οι επενδυτές επέστρεψαν στις μετοχές, ιδιαίτερα στις εταιρείες τεχνολογίας και τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες συνεχίζουν να παρουσιάζουν ισχυρές προοπτικές ανάπτυξης.

Η μεταφορά κεφαλαίων από τον χρυσό προς τις αγορές μετοχών ενίσχυσε περαιτέρω την πίεση στις τιμές του πολύτιμου μετάλλου.

Ταυτόχρονα, αρκετοί επενδυτές που είχαν αγοράσει χρυσό σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές επέλεξαν να κατοχυρώσουν μέρος των υψηλών κερδών τους, ενισχύοντας το κύμα ρευστοποιήσεων.
Οι μεγάλες διορθώσεις δεν είναι πρωτόγνωρες
Η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες κινήσεις δεν αποτελούν εξαίρεση.

Μετά τη δεύτερη πετρελαϊκή κρίση, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο χρυσός είχε αγγίξει τότε ιστορικά υψηλά επίπεδα περίπου 680 δολαρίων ανά ουγκιά.

Ακολούθησε όμως μια εξαιρετικά μακρά περίοδος υποχώρησης που διήρκεσε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, μέχρι να ξεκινήσει η νέα ανοδική πορεία μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.

Ανάλογη εικόνα καταγράφηκε και μετά το υψηλό του 2011, όταν η τιμή ξεπέρασε τα 1.860 δολάρια, πριν εισέλθει σε πολυετή περίοδο χαμηλότερων αποτιμήσεων.

Η πανδημία αποτέλεσε το επόμενο μεγάλο σημείο καμπής, οδηγώντας τον χρυσό πάνω από τα 2.000 δολάρια και ανοίγοντας τον δρόμο για το πρόσφατο ιστορικό ράλι.
Ο ρόλος των ETFs
Ιδιαίτερα σημαντικός αποδεικνύεται ο ρόλος των επενδυτικών κεφαλαίων που επενδύουν σε χρυσό μέσω διαπραγματεύσιμων αμοιβαίων κεφαλαίων (ETFs).

Τα συγκεκριμένα προϊόντα αποτέλεσαν βασικό μοχλό της εντυπωσιακής ανόδου της τελευταίας διετίας, καθώς προσέλκυσαν τεράστια επενδυτικά κεφάλαια.

Σήμερα, όμως, λειτουργούν προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Οι συνεχείς εκροές κεφαλαίων από τα ETFs αυξάνουν την προσφορά στην αγορά και ενισχύουν τη διορθωτική πορεία των τιμών.
Οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να αγοράζουν
Σε αντίθεση με τους ιδιώτες επενδυτές, οι κεντρικές τράπεζες εξακολουθούν να διατηρούν θετική στάση απέναντι στον χρυσό.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Παγκόσμιου Συμβουλίου Χρυσού, σχεδόν οι μισές κεντρικές τράπεζες εκτιμούν ότι θα αυξήσουν περαιτέρω τα αποθέματά τους μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες.

Οι βασικοί λόγοι παραμένουν σταθεροί:

 	
προστασία απέναντι στον πληθωρισμό,
 	
διαφοροποίηση των συναλλαγματικών αποθεμάτων,
 	
κάλυψη έναντι γεωπολιτικών κινδύνων,
 	
ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι περίπου τρεις στις τέσσερις κεντρικές τράπεζες εκτιμούν πως μέσα στην επόμενη πενταετία θα μειώσουν, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, τη συμμετοχή του δολαρίου στα συναλλαγματικά τους διαθέσιμα, εξέλιξη που μακροπρόθεσμα μπορεί να στηρίξει τη ζήτηση για χρυσό.
Επένδυση για υπομονετικούς
Η πρόσφατη εμπειρία επιβεβαιώνει ότι ο χρυσός δεν αποτελεί επένδυση χωρίς ρίσκο.

Παρά τον χαρακτηρισμό του ως «ασφαλές καταφύγιο», μπορεί να εμφανίσει έντονες διακυμάνσεις, ιδιαίτερα όταν αλλάζουν οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό, τα επιτόκια ή τη διάθεση ανάληψης κινδύνου στις διεθνείς αγορές.

Η ιστορική του πορεία δείχνει ότι αποδίδει κυρίως σε όσους έχουν μακροπρόθεσμο επενδυτικό ορίζοντα και αντιμετωπίζουν τον χρυσό ως εργαλείο διατήρησης αξίας και διαφοροποίησης ενός χαρτοφυλακίου και όχι ως μέσο γρήγορου κέρδους.

Η σημερινή διόρθωση ίσως αποδειχθεί ακόμη ένας κύκλος σε μια αγορά που διαχρονικά χαρακτηρίζεται από μεγάλες ανόδους, αλλά και εξίσου μεγάλες περιόδους υποχώρησης.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Παραλείψεις και λάθη κοστίζουν ακριβά στο νέο μητρώο ακινήτων
 	
Online παγίδες με αληθοφανές πρόσωπο – Τα κόλπα της απάτης
 	
James Bond σε νέα εποχή:  Μακρά η λίστα των υποψηφίων
 	
Αθηνά Οικονομάκου – Μπρούνο Τσερέλα: Οι φωτογραφίες από το γαμήλιο πάρτι τους

            [post_title] => Από το ράλι στη διόρθωση: Γιατί ο χρυσός έχασε σχεδόν το 30% της αξίας του
            [post_excerpt] => Παρά τη φήμη του ως ασφαλές καταφύγιο, ο χρυσός απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι οι μεγάλες αποδόσεις συνοδεύονται και από μεγάλες διακυμάνσεις
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => apo-to-rali-sti-diorthosi-giati-o-chrysos-echase-schedon-to-30-tis-axias-tou
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-28 12:13:19
            [post_modified_gmt] => 2026-06-28 09:13:19
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625443
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [6] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625441
            [post_author] => 49
            [post_date] => 2026-06-28 12:00:16
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 09:00:16
            [post_content] => Από σύμβολο της οικονομικής κρίσης και της πολυετούς ύφεσης, οι ελληνικές τράπεζες εξελίσσονται πλέον σε έναν από τους πιο ισχυρούς τραπεζικούς κλάδους της Ευρώπης. Τα τελευταία στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Τράπεζας της Ελλάδος και των μεγαλύτερων διεθνών επενδυτικών οίκων καταγράφουν μια σταθερή πορεία σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, σε ορισμένους μάλιστα δείκτες ξεπερνώντας πλέον τις επιδόσεις των περισσότερων τραπεζών της Ευρωζώνης.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει τη βαθιά μεταμόρφωση που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια. Μετά τη δραστική μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, την ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης και τη βελτίωση της λειτουργικής τους αποδοτικότητας, οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζονται σήμερα περισσότερο ανθεκτικές, περισσότερο κερδοφόρες και με σημαντικά μεγαλύτερη δυνατότητα χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας.
Υπεροχή έναντι του ευρωπαϊκού μέσου όρου
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζουν καλύτερες επιδόσεις από τον μέσο όρο των τραπεζών της Ευρωζώνης σε μια σειρά από κρίσιμους δείκτες.

Η οργανική κερδοφορία διαμορφώθηκε στο 4,82%, έναντι 2,77% των ευρωπαϊκών τραπεζών, ενώ η ετήσια αύξηση της κερδοφορίας έφθασε το 8,73%, σχεδόν διπλάσια από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η εικόνα στην αποδοτικότητα. Ο δείκτης κόστους προς έσοδα περιορίστηκε στο 36%, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη παραμένει στο 55%, γεγονός που αποτυπώνει τη σημαντική βελτίωση της λειτουργικής αποτελεσματικότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Παράλληλα, η απόδοση ιδίων κεφαλαίων (RoE) διαμορφώνεται σε επίπεδα υψηλότερα του μέσου ευρωπαϊκού όρου, επιβεβαιώνοντας ότι η κερδοφορία δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο αλλά αποτέλεσμα της συνολικής εξυγίανσης του κλάδου.
Ισχυρή κεφαλαιακή βάση
Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνεται και από την τελευταία Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος.

Η απόδοση ιδίων κεφαλαίων διαμορφώθηκε στο 10,7%, ενώ ο βασικός δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας CET1 ανήλθε στο 14,9%. Ο συνολικός δείκτης κεφαλαίου παρέμεινε κοντά στο 20%, επίπεδο που θεωρείται ιδιαίτερα ισχυρό για τα ευρωπαϊκά τραπεζικά δεδομένα.

Παράλληλα, οι ελληνικές τράπεζες συνεχίζουν να αντλούν με επιτυχία κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές. Κατά το 2025 προχώρησαν σε εκδόσεις τίτλων AT1 και Tier II συνολικού ύψους 3,6 δισ. ευρώ, ενώ το 2026 συνεχίζουν με νέες εκδόσεις senior bonds και πράσινων ομολόγων, μέσω των οποίων έχουν ήδη αντλήσει περίπου 1,2 δισ. ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει την ενισχυμένη εμπιστοσύνη των διεθνών επενδυτών προς τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο.
Τα «κόκκινα» δάνεια πλησιάζουν τα ευρωπαϊκά επίπεδα
Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της τελευταίας πενταετίας είναι η θεαματική αποκλιμάκωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων περιορίστηκε στο 3,4%, συνεχίζοντας να συγκλίνει σταδιακά προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ταυτόχρονα, περιορίστηκε στο 6,8% και το ποσοστό των δανείων αυξημένου πιστωτικού κινδύνου (Stage 2), επίδοση χαμηλότερη από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε στις τράπεζες να μειώσουν τις προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την οργανική τους κερδοφορία.
Ρευστότητα που ξεπερνά την Ευρώπη
Ιδιαίτερα θετική παραμένει η εικόνα και στο μέτωπο της ρευστότητας.

Ο δείκτης κάλυψης ρευστότητας (LCR) διαμορφώνεται περίπου στο 188%, σημαντικά υψηλότερα τόσο από τις εποπτικές απαιτήσεις όσο και από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Την ίδια στιγμή, ο λόγος δανείων προς καταθέσεις παραμένει ιδιαίτερα χαμηλός, περίπου στο 70%, έναντι σχεδόν 100% στις ευρωπαϊκές τράπεζες, γεγονός που προσφέρει σημαντικά περιθώρια χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας τα επόμενα χρόνια.
Ψήφος εμπιστοσύνης από τους διεθνείς οίκους
Θετική είναι και η εικόνα που καταγράφουν οι μεγαλύτεροι διεθνείς επενδυτικοί οίκοι.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χαρακτηρίζει τις ελληνικές τράπεζες ανθεκτικές και επαρκώς κεφαλαιοποιημένες, εκτιμώντας ότι ακόμη και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι παραμένουν διαχειρίσιμοι.

Η Morgan Stanley θεωρεί ότι, παρά την άνοδο των τραπεζικών μετοχών τα τελευταία χρόνια, οι αποτιμήσεις εξακολουθούν να εμφανίζουν σημαντικό περιθώριο ανόδου, ενώ εκτιμά ότι πρόσθετη ώθηση μπορεί να προέλθει από την αναβάθμιση της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς σε ανεπτυγμένη.

Θετική στάση διατηρούν επίσης η UBS, η Deutsche Bank και η Jefferies, οι οποίες συνεχίζουν να δίνουν συστάσεις αγοράς για τις ελληνικές συστημικές τράπεζες, υπογραμμίζοντας ότι ο κλάδος εξακολουθεί να διαπραγματεύεται με έκπτωση έναντι των ευρωπαϊκών τραπεζών, παρά τη σημαντική βελτίωση των θεμελιωδών μεγεθών.
Νέα εποχή για το τραπεζικό σύστημα
Η εικόνα που διαμορφώνεται σήμερα απέχει σημαντικά από εκείνη της προηγούμενης δεκαετίας.

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν ανακτήσει την κεφαλαιακή τους ισχύ, εμφανίζουν υψηλή οργανική κερδοφορία, διαθέτουν ισχυρή ρευστότητα και συνεχίζουν να περιορίζουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, συγκλίνοντας σταδιακά με τις καλύτερες ευρωπαϊκές επιδόσεις.

Το επόμενο μεγάλο στοίχημα πλέον δεν είναι μόνο η διατήρηση της κερδοφορίας, αλλά και η ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση της χρηματοδότησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ώστε η ισχυρή θέση του τραπεζικού συστήματος να μεταφραστεί σε υψηλότερες επενδύσεις, μεγαλύτερη πιστωτική επέκταση και διατηρήσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Παραλείψεις και λάθη κοστίζουν ακριβά στο νέο μητρώο ακινήτων
 	
Online παγίδες με αληθοφανές πρόσωπο – Τα κόλπα της απάτης
 	
James Bond σε νέα εποχή:  Μακρά η λίστα των υποψηφίων
 	
Αθηνά Οικονομάκου – Μπρούνο Τσερέλα: Οι φωτογραφίες από το γαμήλιο πάρτι τους

            [post_title] => Οι ελληνικές τράπεζες γυρίζουν σελίδα: Πώς συγκλίνουν πλέον με τις ισχυρότερες της Ευρώπης
            [post_excerpt] => Ισχυρή κερδοφορία, υψηλή ρευστότητα, καλύτερη κεφαλαιακή επάρκεια και θετικές αξιολογήσεις από ΕΚΤ, ΤτΕ και διεθνείς οίκους διαμορφώνουν μια νέα εικόνα για τις τράπεζες
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => oi-ellinikes-trapezes-gyrizoun-selida-pos-sygklinoun-pleon-me-tis-ischyroteres-tis-evropis
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-28 11:40:32
            [post_modified_gmt] => 2026-06-28 08:40:32
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625441
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [7] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625439
            [post_author] => 66
            [post_date] => 2026-06-28 11:50:00
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 08:50:00
            [post_content] => Η σχέση ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και τη λογοτεχνία υπήρξε πάντοτε αμφίσημη. Για κάποιους, το δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο είναι ένα πεδίο πάθους, συλλογικότητας, μνήμης και ανθρώπινου δράματος. Για άλλους, αποτελεί σύμβολο μαζικής αποχαύνωσης, κοινωνικής χειραγώγησης και πολιτισμικής παρακμής.

Κι όμως, όσο κι αν το γήπεδο φαινομενικά μοιάζει να ανήκει στον θόρυβο, στο σώμα και στο ένστικτο, ενώ η λογοτεχνία στη σιωπή, στο πνεύμα και στον στοχασμό, η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα δύο αυτά πεδία συναντήθηκαν πολλές φορές με τρόπο γόνιμο, αντιφατικό και συναρπαστικό.

Το ποδόσφαιρο δεν υπήρξε απλώς θέμα για τους συγγραφείς. Υπήρξε σκηνή όπου παίχτηκαν ανθρώπινες ιστορίες, κοινωνικές συγκρούσεις, πολιτικές μνήμες, στιγμές δόξας, ταπείνωσης, μοναξιάς και συλλογικής έκστασης.
Το γήπεδο ως λογοτεχνική σκηνή
Για πολλούς δημιουργούς, τα ενενήντα λεπτά ενός αγώνα μπορούν να περιέχουν όση ένταση, ανατροπή και μοιραία τροπή έχει μια αρχαία τραγωδία.

Ο Νικ Χόρνμπι, στο αυτοβιογραφικό «Πυρετός της μπάλας», μετέτρεψε την οπαδική σχέση με την Άρσεναλ σε αφήγηση ενηλικίωσης. Η ομάδα γίνεται σημείο αναφοράς για την προσωπική του ζωή, τις ερωτικές απογοητεύσεις, τη σχέση με τους γονείς του και τις ψυχικές μεταπτώσεις της καθημερινότητας.

Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο, στο εμβληματικό «Το ποδόσφαιρο στον ήλιο και στη σκιά», ύμνησε τη μαγεία του παιχνιδιού, αυτοπροσδιοριζόμενος ως «ζητιάνος του καλού ποδοσφαίρου». Την ίδια στιγμή, όμως, άσκησε σκληρή κριτική στην εμπορευματοποίηση, στη διαφθορά και στη μετατροπή των ποδοσφαιριστών σε προϊόντα.

Ο Χουάν Βιγιόρο, στο «Ο Θεός είναι στρογγυλός», αντιμετώπισε το ποδόσφαιρο ως κοσμική θρησκεία, με τους δικούς της πιστούς, θεούς, τελετουργίες και μύθους, ενώ ο Μαρτίν Καπαρός το χρησιμοποίησε ως πολιτικό και κοινωνικό πεδίο για να αφηγηθεί την εξαφάνιση ενός Αργεντινού ποδοσφαιριστή.

Στην Ελλάδα, ο Μένης Κουμανταρέας με τη «Φανέλλα με το Νούμερο 9» περιέγραψε την άνοδο και την πτώση ενός νεαρού ποδοσφαιριστή, φωτίζοντας ταυτόχρονα τις αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας της Μεταπολίτευσης.
Ο Ζιντάν, ο τερματοφύλακας και η τραγωδία της μπάλας
Το ποδόσφαιρο δεν ενέπνευσε μόνο ιστορίες θριάμβου. Ενέπνευσε και αφηγήσεις πτώσης, μοναξιάς και υπαρξιακής αγωνίας.

Το επεισόδιο με την κουτουλιά του Ζινεντίν Ζιντάν στον τελικό του Μουντιάλ του 2006 έγινε αφορμή για έργα όπως «Το 107ο λεπτό» της Αν Ντελμπέ και «Η μελαγχολία του Ζιντάν» του Ζαν-Φιλίπ Τουσέν, όπου η πτώση του ήρωα αποκτά σχεδόν αρχαιοτραγικές διαστάσεις.

Ακόμη πιο σκοτεινή είναι η προσέγγιση του Πέτερ Χάντκε στο «Ο φόβος του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι». Εκεί, ο τερματοφύλακας γίνεται σύμβολο απομόνωσης, αναμονής και υπαρξιακής αποξένωσης. Είναι ο παίκτης που φορά διαφορετική στολή, στέκεται μόνος, περιμένει, παρατηρεί και τελικά μετατρέπεται σε μεταφορά του σύγχρονου ανθρώπου.

Από την άλλη, ο Πρίμο Λέβι, στην «Ανακωχή», δίνει ίσως την πιο σπαρακτική και σκοτεινή διάσταση του ποδοσφαίρου, περιγράφοντας αγώνες στο Άουσβιτς ανάμεσα σε δεσμοφύλακες και κρατούμενους. Εκεί, η μπάλα δεν είναι στιγμή ανθρωπιάς, αλλά σύμβολο της απόλυτης διαστροφής της κανονικότητας δίπλα στη φρίκη.
Η ποίηση των γηπέδων
Η ποίηση βρήκε επίσης στο ποδόσφαιρο ένα πεδίο έκφρασης της νεότητας, της σωματικής ρώμης, της ήττας και της δόξας.

Ο Τζάκομο Λεοπάρντι έγραψε ήδη από το 1821 ποίημα αφιερωμένο σε έναν πρόδρομο του ποδοσφαίρου, ενώ ο Ουμπέρτο Σάμπα αφιέρωσε ολόκληρη ενότητα στο παιχνίδι, γοητευμένος από τη χαρά του γκολ και τη μοναχική θλίψη του τερματοφύλακα που μαζεύει την μπάλα από τα δίχτυα.

Ο Μιγέλ Ερνάνδεθ, ο οποίος υπήρξε και ο ίδιος τερματοφύλακας, αφιέρωσε ελεγεία σε ποδοσφαιριστή που έχασε τη ζωή του μετά από τραυματισμό, μετατρέποντας τον φύλακα της εστίας σε σχεδόν ηρωική και θρησκευτική μορφή.
Ο Παζολίνι και το ποδόσφαιρο ως γλώσσα
Ξεχωριστή θέση κατέχει ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, για τον οποίο το ποδόσφαιρο ήταν πάθος ζωής.

Ο ίδιος έπαιζε ως αριστερός εξτρέμ στις φτωχογειτονιές της Ρώμης και αντιμετώπιζε το παιχνίδι ως μία από τις τελευταίες αυθεντικές τελετουργίες της σύγχρονης κοινωνίας.

Στη δική του σημειολογική θεωρία, το ποδόσφαιρο ήταν μια γλώσσα. Οι κινήσεις των παικτών ήταν τα «σήματα», οι τακτικές ήταν η σύνταξη και το γκολ η απόλυτη ποιητική λέξη.

Το ευρωπαϊκό, πειθαρχημένο και τακτικό ποδόσφαιρο το χαρακτήριζε «πεζό λόγο». Το βραζιλιάνικο, γεμάτο ντρίμπλα, φαντασία και αυτοσχεδιασμό, το θεωρούσε «ποίηση».
Οι πολέμιοι της μπάλας
Απέναντι σε αυτή τη γοητεία στάθηκαν μεγάλοι διανοούμενοι που αντιμετώπισαν το ποδόσφαιρο με καχυποψία ή και αποστροφή.

Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες το θεωρούσε αισθητικά άσχημο και το συνέδεε με τη μαζική υστερία και τον εθνικισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξε να δώσει διάλεξη για την αθανασία την ώρα που η Αργεντινή έπαιζε στο Μουντιάλ του 1978.

Ο Όσκαρ Γουάιλντ, με την ειρωνική κομψότητά του, το αντιμετώπισε ως παιχνίδι υπερβολικά σκληρό και ακατάλληλο για τα αισθητικά του ιδεώδη.

Ο Ουμπέρτο Έκο, από την πλευρά του, δεν στάθηκε τόσο στο ίδιο το άθλημα όσο στη διαρκή φλυαρία γύρω από αυτό, θεωρώντας ότι πολλές φορές υποκαθιστά την πραγματική πολιτική συζήτηση με μια ψευδαίσθηση συλλογικής συμμετοχής.
Κάτι περισσότερο από παιχνίδι
Είτε μέσα από τον λυρισμό του Γκαλεάνο και του Σάμπα, είτε μέσα από το πάθος του Παζολίνι, είτε μέσα από την υπαρξιακή αγωνία του Χάντκε και την άρνηση του Μπόρχες, το ποδόσφαιρο αποδεικνύεται κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιχνίδι έντεκα εναντίον έντεκα.

Είναι καθρέφτης της κοινωνίας. Εκεί αποτυπώνονται η συλλογικότητα, η ταυτότητα, η εθνική υπερηφάνεια, η φαντασμαγορία, οι ανισότητες, η ήττα, η δόξα και η ανθρώπινη ανάγκη για μνήμη.

Και ίσως γι’ αυτό η λογοτεχνία δεν μπόρεσε ποτέ να το αγνοήσει. Γιατί, όπως και το ποδόσφαιρο, έτσι και η λογοτεχνία παίρνει μια στιγμή, ένα γεγονός, μια χειρονομία ή μια ήττα και την αποτυπώνει για πάντα στην Ιστορία.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Παραλείψεις και λάθη κοστίζουν ακριβά στο νέο μητρώο ακινήτων
 	
Online παγίδες με αληθοφανές πρόσωπο – Τα κόλπα της απάτης
 	
James Bond σε νέα εποχή:  Μακρά η λίστα των υποψηφίων
 	
Αθηνά Οικονομάκου – Μπρούνο Τσερέλα: Οι φωτογραφίες από το γαμήλιο πάρτι τους

            [post_title] => Όταν η μπάλα γίνεται λογοτεχνία: Το ποδόσφαιρο μέσα από τα μάτια μεγάλων συγγραφέων
            [post_excerpt] => Από τον Καμύ μέχρι τον Χάντκε, το ποδόσφαιρο υπήρξε άλλοτε ποίηση, άλλοτε υπαρξιακό δράμα και άλλοτε πεδίο σκληρής διανοητικής αντιπαράθεσης
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => otan-i-bala-ginetai-logotechnia-to-podosfairo-mesa-apo-ta-matia-megalon-syngrafeon
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-28 11:33:06
            [post_modified_gmt] => 2026-06-28 08:33:06
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625439
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [8] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 625437
            [post_author] => 49
            [post_date] => 2026-06-28 11:30:18
            [post_date_gmt] => 2026-06-28 08:30:18
            [post_content] => Μια μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία για την ελληνική οικονομία αναδεικνύει η Τράπεζα της Ελλάδος, θέτοντας στο επίκεντρο τη στενότερη διασύνδεση της ποντοπόρου ναυτιλίας με τα ελληνικά ναυπηγεία.

Σε ειδικό κεφάλαιο της ενδιάμεσης έκθεσης για τη νομισματική πολιτική του διοικητή της ΤτΕ, Γιάννη Στουρνάρα, με τίτλο «Ελληνική Ναυτιλία, Εθνική Οικονομία και Αναβίωση της Ελληνικής Ναυπηγικής Βιομηχανίας», επισημαίνεται ότι η Ελλάδα διαθέτει μια μοναδική βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομήσει ξανά ισχυρή ναυπηγική και βιομηχανική δραστηριότητα.

Το παράδοξο, όμως, παραμένει ισχυρό: ενώ η ελληνική ναυτιλία αποτελεί κυρίαρχη δύναμη στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο, τα περισσότερα πλοία ελληνικών συμφερόντων εξακολουθούν να ναυπηγούνται και να επισκευάζονται εκτός Ελλάδας.
Η κυριαρχία της Άπω Ανατολής
Σύμφωνα με την ανάλυση, η ελληνική, όπως και η διεθνής, πλοιοκτησία έχει στραφεί κυρίως στα ναυπηγεία της Άπω Ανατολής.

Κίνα, Νότια Κορέα και Ιαπωνία καλύπτουν σήμερα περίπου το 80% των παγκόσμιων αναγκών ναυπήγησης, έχοντας αναπτύξει τεράστιες βιομηχανικές δυνατότητες, οικονομίες κλίμακας και υψηλή τεχνογνωσία.

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα, παρότι διαθέτει έναν από τους ισχυρότερους στόλους στον κόσμο, δεν αξιοποιεί στον βαθμό που θα μπορούσε τη ναυτιλιακή της ισχύ για τη δημιουργία εγχώριας βιομηχανικής προστιθέμενης αξίας.

Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι η στενότερη σύνδεση των δύο τομέων θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση της εγχώριας παραγωγής, ενίσχυση των εξαγωγών υψηλών προδιαγραφών και αναβάθμιση της θέσης της χώρας στη βαριά βιομηχανία και την υψηλή τεχνολογία.
Αγορά 275 δισ. δολαρίων έως το 2030
Η συγκυρία θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμη, καθώς η παγκόσμια ναυπηγική δραστηριότητα προβλέπεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια.

Από τα 207 δισ. δολάρια το 2025, η αγορά αναμένεται να φτάσει τα 219 δισ. δολάρια το 2026 και να ανέλθει στα 275 δισ. δολάρια έως το 2030.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η αναβάθμιση και ο εκσυγχρονισμός των ελληνικών ναυπηγοεπισκευαστικών μονάδων αναδεικνύεται σε στρατηγική προτεραιότητα.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και η στρατηγική του Υπερταμείου, με σχέδιο για την αναβάθμιση της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης παράλληλα με τη δημιουργία του νέου λιμένα της Ελευσίνας.
Η δύναμη του ελληνόκτητου στόλου
Η μελέτη καταγράφει αναλυτικά το μέγεθος και τη σημασία του ελληνόκτητου στόλου, ο οποίος παραμένει κυρίαρχος σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σε όρους χωρητικότητας, ο ελληνόκτητος στόλος αντιπροσωπεύει πάνω από το 16% του παγκόσμιου στόλου.

Η διαχείριση σημαντικού μέρους του γίνεται από την Ελλάδα, ωστόσο μόνο ένα στα δέκα ελληνόκτητα πλοία βρίσκεται πλέον υπό ελληνική σημαία. Πριν από μία δεκαετία η αναλογία ήταν ένα προς πέντε, γεγονός που αποτυπώνει τη μεγάλη αύξηση των ελληνόκτητων πλοίων υπό ξένη σημαία.

Ο στόλος παρουσιάζει έντονη εξειδίκευση στα πλοία μεταφοράς ξηρού φορτίου και στα πετρελαιοφόρα, δύο κατηγορίες που αντιπροσωπεύουν συνολικά πάνω από το 80% της χωρητικότητας.

Τα ελληνόκτητα πετρελαιοφόρα κατέχουν μερίδιο άνω του 20% του παγκόσμιου στόλου, ενώ τα πλοία ξηρού φορτίου αντιστοιχούν περίπου στο 18%.

Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σταδιακή διαφοροποίηση, με αυξανόμενη συμμετοχή των πλοίων μεταφοράς LNG και LPG, όπου το μερίδιο του ελληνόκτητου στόλου φτάνει πλέον το 10% παγκοσμίως.
Ισχυρή συμβολή στην ελληνική οικονομία
Η συμβολή της ποντοπόρου ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία παραμένει εξαιρετικά σημαντική.

Την περίοδο 2021-2025, οι εισπράξεις από θαλάσσιες μεταφορές αντιστοιχούσαν σε πάνω από το 38% των εξαγωγών υπηρεσιών της χώρας και στο 19% των συνολικών εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών.

Κατά μέσο όρο, οι εισπράξεις αυτές αντιστοιχούσαν στο 8,2% του ΑΕΠ, ενώ σε ετήσια βάση διαμορφώθηκαν περίπου στα 18 δισ. ευρώ.

Σχεδόν το 36% των εισπράξεων προήλθε από χώρες της Ασίας, κυρίως την Κίνα, τη Σιγκαπούρη, την Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι ευρωπαϊκές χώρες αντιπροσώπευαν το 22%, ενώ η αμερικανική αγορά, με βασικούς πόλους τη Βραζιλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάλυπτε περίπου το 21%.
Το στοίχημα της αναβίωσης
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα μπορεί να μετατρέψει τη ναυτιλιακή της υπεροχή σε βιομηχανική ισχύ.

Η απάντηση, σύμφωνα με την ανάλυση της Τράπεζας της Ελλάδος, περνά μέσα από τον εκσυγχρονισμό των ναυπηγείων, τη δημιουργία ανταγωνιστικών υποδομών, την προσέλκυση επενδύσεων, την τεχνική εξειδίκευση του ανθρώπινου δυναμικού και τη σύνδεση της ναυπηγοεπισκευής με νέες τεχνολογίες.

Η πράσινη μετάβαση της ναυτιλίας, οι νέες απαιτήσεις για ενεργειακή αποδοτικότητα, οι τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών και η ανάγκη αναβάθμισης μεγάλου μέρους του παγκόσμιου στόλου δημιουργούν ένα παράθυρο ευκαιρίας.

Για την Ελλάδα, η πρόκληση είναι να μη μείνει απλώς χώρα διαχείρισης πλοίων, αλλά να διεκδικήσει μεγαλύτερο μερίδιο και στην κατασκευή, συντήρηση, επισκευή και τεχνολογική αναβάθμιση των πλοίων.

Εάν η διασύνδεση ναυτιλίας και ναυπηγοεπισκευής προχωρήσει με σχέδιο, η χώρα μπορεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης, να ενισχύσει την εγχώρια προστιθέμενη αξία και να επαναφέρει τη βαριά βιομηχανία σε έναν τομέα όπου διαθέτει ιστορικό βάθος, γεωγραφικό πλεονέκτημα και παγκόσμια ναυτιλιακή ισχύ.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Παραλείψεις και λάθη κοστίζουν ακριβά στο νέο μητρώο ακινήτων
 	
Online παγίδες με αληθοφανές πρόσωπο – Τα κόλπα της απάτης
 	
James Bond σε νέα εποχή:  Μακρά η λίστα των υποψηφίων
 	
Αθηνά Οικονομάκου – Μπρούνο Τσερέλα: Οι φωτογραφίες από το γαμήλιο πάρτι τους

            [post_title] => Η μεγάλη ευκαιρία για τα ελληνικά ναυπηγεία: Πώς η ποντοπόρος ναυτιλία μπορεί να ξαναχτίσει βαριά βιομηχανία
            [post_excerpt] => Η ΤτΕ αναδεικνύει τη στρατηγική ανάγκη σύνδεσης του ελληνόκτητου στόλου με τα ελληνικά ναυπηγεία, σε μια περίοδο που η παγκόσμια ναυπηγική αγορά οδεύει προς τα 275 δισ. δολάρια έως το 2030.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => i-megali-efkairia-gia-ta-ellinika-nafpigeia-pos-i-pontoporos-naftilia-borei-na-xanachtisei-varia-viomichania
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-06-28 11:04:55
            [post_modified_gmt] => 2026-06-28 08:04:55
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=625437
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

)

Η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα – Το ρίσκο της πόλωσης, το «φάντασμα» της τρίτης παράταξης και ο εφιάλτης του 25%

Η τεχνητή συντήρηση του «μπαμπούλα» του ΣΥΡΙΖΑ, η δημοσκοπική κάμψη της ΝΔ μακριά από την αυτοδυναμία και το φάντασμα του Αντώνη Σαμαρά διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό

Γιατί η πρώην υπουργός έμεινε εκτός του νέου φορέα και η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να επιστρέψει στο προσκήνιο χωρίς τα «παλιά υλικά» του παρελθόντος

Το παρασκήνιο της ρήξης Τσίπρα – Κατσέλη: Το αίτημα που «πάγωσε» τις σχέσεις τους

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ

Μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες των τελευταίων δεκαετιών βρίσκεται η ελληνική αμυντική βιομηχανία

Μεγάλη ευκαιρία για την ελληνική αμυντική βιομηχανία: Το στοίχημα του 25% και ο «Ελληνικός Θόλος»

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια ανάκαμψης εμφανίζει το λιμάνι του Πειραιά, καθώς οι προβλήτες της Cosco καταγράφουν δεύτερο συνεχόμενο μήνα αύξησης

Ανάκαμψη στο λιμάνι του Πειραιά: Τα πρώτα θετικά σημάδια επιστροφής της διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Νέες παραγγελίες πλοίων, στρατηγικές συνεργασίες και επενδύσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα του LNG στη ναυτιλία, φέρνουν τους Έλληνες εφοπλιστές στην πρώτη γραμμή

Η ελληνική ναυτιλία ποντάρει στο LNG: Οι εφοπλιστές επενδύουν στη νέα ενεργειακή εποχή

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Παρά τη φήμη του ως ασφαλές καταφύγιο, ο χρυσός απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι οι μεγάλες αποδόσεις συνοδεύονται και από μεγάλες διακυμάνσεις

Από το ράλι στη διόρθωση: Γιατί ο χρυσός έχασε σχεδόν το 30% της αξίας του

ΑΓΟΡΕΣ

Ισχυρή κερδοφορία, υψηλή ρευστότητα, καλύτερη κεφαλαιακή επάρκεια και θετικές αξιολογήσεις από ΕΚΤ, ΤτΕ και διεθνείς οίκους διαμορφώνουν μια νέα εικόνα για τις τράπεζες

Οι ελληνικές τράπεζες γυρίζουν σελίδα: Πώς συγκλίνουν πλέον με τις ισχυρότερες της Ευρώπης

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Από τον Καμύ μέχρι τον Χάντκε, το ποδόσφαιρο υπήρξε άλλοτε ποίηση, άλλοτε υπαρξιακό δράμα και άλλοτε πεδίο σκληρής διανοητικής αντιπαράθεσης

Όταν η μπάλα γίνεται λογοτεχνία: Το ποδόσφαιρο μέσα από τα μάτια μεγάλων συγγραφέων

ΣΠΟΡ

Η ΤτΕ αναδεικνύει τη στρατηγική ανάγκη σύνδεσης του ελληνόκτητου στόλου με τα ελληνικά ναυπηγεία, σε μια περίοδο που η παγκόσμια ναυπηγική αγορά οδεύει προς τα 275 δισ. δολάρια έως το 2030.

Η μεγάλη ευκαιρία για τα ελληνικά ναυπηγεία: Πώς η ποντοπόρος ναυτιλία μπορεί να ξαναχτίσει βαριά βιομηχανία

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Τα «Παρατράγουδα» της πάλαι ποτέ Σοφοκλέους – Από τους πρωταγωνιστές της Αννίτας Πάνια, στα φυντάνια του σήμερα – Ποιοι είναι οι νέοι Κατέληδες, Ταμπάκηδες και Βας Βας ο Παρασκευάς!

Οι μετοχές - φούσκες, οι τιμές στόχοι που συνεχώς αλλάζουν, οι αναλύσεις κατά το δοκούν, οι νέες εισαγωγές, οι δανεισμοί μαμούθ και οι ευθύνες των τραπεζών! Έρχεται …

Ο ισχυρός – μπον βιβέρ – παράγων του εφοπλισμού, των επιχειρήσεων και του real estate, με φόντο τα …εκτός Ελλάδος διυλιστήρια, φέρεται να ενισχύει τα μέτρα ασφαλείας του!

Σε εφοπλιστική παροικία, μετά την Βουλιαγμένη, μετατρέπεται το πολυτελές χειμερινό θέρετρο Γκστάαντ! Ο ένας μετά τον άλλον οι επώνυμοι καραβοκύρηδες αγοράζουν εξοχικές κατοικίες!

Η Αρχή για το Ξέπλυμα διερευνά την απόκτηση υπερπολυτελών ακινήτων αξίας άνω των 16 εκατ. στην Γλυφάδα και τα Νότια Προάστεια, από συγγενή πρώτου βαθμού προβεβλημένου και ισχυρού Παλαιστίνιου αξιωματούχου!

Μετά από καμπανάκι της Τράπεζας της Ελλάδος διερευνάται η νόμιμη προέλευση των κεφαλαίων! Η υπόθεση επί της αρχής κρίνεται ως σοβαρή!

Χάθηκε ο Τόλης (ή Ρόμπερτ Ρέντφορντ – λόγω φράντζας), χάθηκε ο Νίκος, χάθηκε και ο Σπύρος (που έκοψε το μουστάκι σαν τον Φαίδωνα Γεωργίτση στις «Θαλάσσιες χάντρες»)!

Οταν οι πάλαι ποτέ προνομιακοί τραπεζίτες χάνουν ισχύ, επιρροή και …επιλεκτικές χρηματοδοτήσεις, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα για τους δήθεν επιτυχημένους επιχειρηματίες…