Array
(
[0] => WP_Post Object
(
[ID] => 590588
[post_author] => 25
[post_date] => 2026-01-25 07:30:10
[post_date_gmt] => 2026-01-25 05:30:10
[post_content] => Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε ότι η ελληνική οικονομία παρουσιάζει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα σε ένα ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, όπου κυριαρχεί η αναδιάταξη των εμπορικών συσχετισμών, ενώ μεγάλες οικονομίες βρίσκονται αντιμέτωπες με διευρυμένα κρατικά χρέη και πίεση για δημοσιονομικές προσαρμογές, όπως επισημαίνει και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή (ΓΠΚΒ).
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αν κάτι ξεχωρίζει, είναι οι δημοσιονομικές επιδόσεις. Ειδικότερα, το 2025 η πορεία των φορολογικών εσόδων υπερέβη σημαντικά τους δημοσιονομικούς στόχους, επιβεβαιώνοντας τη συνεχιζόμενη δυναμική της οικονομίας και τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης. Σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), το πρωτογενές αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε πλεόνασμα 3,7% του ΑΕΠ για το 2025, υψηλότερο από την πρόβλεψη του Προϋπολογισμού 2025 (2,4% του ΑΕΠ). Αντίστοιχα, το συνολικό αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα παραμείνει πλεονασματικό, σε επίπεδο 0,6% του ΑΕΠ, έναντι στόχου για έλλειμμα 0,6% του ΑΕΠ στον Προϋπολογισμό 2025.
Επίσης, για το 2026 προβλέπεται δημοσιονομική χαλάρωση, καθώς τα δημοσιονομικά αποτελέσματα παραμένουν ισχυρότερα των στόχων του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού-Διαρθρωτικού Σχεδίου 2025-28 (ΜΔΣ), αντανακλώντας τη σημαντική υπεραπόδοση των δύο τελευταίων ετών. Ειδικότερα, το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται σε 2,8% του ΑΕΠ για το 2026, υψηλότερο του στόχου 2,4% του ΑΕΠ στο ΜΔΣ, ενώ το συνολικό αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης αναμένεται οριακά ελλειμματικό (-0,1% του ΑΕΠ), έναντι αρχικής πρόβλεψης για έλλειμμα 0,8% του ΑΕΠ στο ΜΔΣ. Σε διαρθρωτικούς όρους, το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται σε 2,2% του ΑΕΠ, στα ίδια περίπου επίπεδα με τις προβλέψεις του ΜΔΣ.
Όπως παρατηρεί η ΤτΕ, η δημοσιονομική πολιτική την περίοδο 2025-26 εκτιμάται ότι θα μεταστραφεί σε επεκτατική, αντανακλώντας αφενός τα μέτρα στήριξης με έμφαση στη μείωση του φορολογικού βάρους και αφετέρου την αύξηση των επενδυτικών δαπανών μέσω του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF). Η μείωση της άμεσης φορολογίας, ειδικά στη μισθωτή απασχόληση, αναμένεται να ενισχύσει την προσφορά εργασίας και να μειώσει το κόστος εργασίας για τις επιχειρήσεις, συμβάλλοντας στη συγκράτηση των μισθολογικών πιέσεων και, κατ’ επέκταση, των πληθωριστικών προσδοκιών.
Η μεταστροφή αυτή πραγματοποιείται σε ένα περιβάλλον σταδιακής χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής στην ευρωζώνη, γεγονός που καθιστά τη δημοσιονομική στήριξη συμπληρωματική προς τις επιδιώξεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για σταθεροποίηση του πληθωρισμού κοντά στον μεσοπρόθεσμο στόχο της. Η νέα φάση δημοσιονομικής επέκτασης έρχεται μετά από μια τριετία συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής (2022-24), η οποία είχε λειτουργήσει ευθυγραμμισμένα με την αυστηροποίηση της νομισματικής πολιτικής της ίδιας περιόδου.
Η ΤτΕ σημειώνει, πάντως, ότι δεδομένης της αυξημένης διεθνούς αβεβαιότητας – ιδίως λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων και της κλιματικής κρίσης – ο μεσοπρόθεσμος σχεδιασμός της δημοσιονομικής πολιτικής θα πρέπει να εστιάζει στην αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων, διατηρώντας παράλληλα επαρκή ευελιξία για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων εξελίξεων.
Στο πλαίσιο αυτό, ο έλεγχος των δαπανών και η διατήρηση επαρκών δημοσιονομικών αποθεμάτων μπορούν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα της οικονομίας, ενώ η ταχύτερη αποκλιμάκωση του χρέους μπορεί να ενισχύσει τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Η συνετής δημοσιονομική πολιτική, σε συνδυασμό με την ενισχυμένη εποπτεία των ανεξάρτητων εθνικών δημοσιονομικών αρχών στο πλαίσιο του νέου ευρωπαϊκού δημοσιονομικού πλαισίου, διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τους κανόνες που εγγυώνται τη μόνιμη και διατηρήσιμη αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους.

Το κόστος των μέτρων στήριξης
Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις το 2025, σύμφωνα με το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) 2026-2029, περιλαμβάνουν συνολικό κόστος δημοσιονομικών μέτρων 3,036 δισ. ευρώ (1,2% του ΑΕΠ). Στόχος των περισσότερων παρεμβάσεων είναι η στήριξη των εισοδημάτων των νοικοκυριών, και ειδικότερα των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος και της καταναλωτικής αγοραστικής δύναμης. Παράλληλα, εντείνονται οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και των δημογραφικών προκλήσεων.
Το συνολικό δημοσιονομικό κόστος των παρεμβάσεων για το 2026 προβλέπεται να ανέλθει σε 5,940 δισ. ευρώ (2,3% του ΑΕΠ), αυξημένο σε σχέση με το 2025 κατά 2,904 δισ. ευρώ. Οι δημοσιονομικές πρωτοβουλίες του προσεχούς έτους ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο της ΔΕΘ 2025 και αποτυπώνονται στην Εισηγητική Έκθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2026. Κυριότερη δημοσιονομική παρέμβαση στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος είναι η αναμόρφωση της κλίμακας φορολογίας εισοδήματος, με έμφαση στις οικογένειες με παιδιά, στους νέους και στη μεσαία τάξη, ύψους 1,218 δισ. ευρώ.
Οι παρεμβάσεις στην οικονομία με ορίζοντα το 2029 αναμένεται να συνεχιστούν και να ενταθούν, με νέα μέτρα για την ανακούφιση των συνεπειών των δομικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας (στέγαση, δημογραφικό) και κυρίως για την ενίσχυση του πραγματικού εισοδήματος των πολιτών. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ΠΔΠ 2026-2029, το συνολικό κόστος των δημοσιονομικών παρεμβάσεων που έχουν ήδη ανακοινωθεί ή νομοθετηθεί αναμένεται να ανέλθει σε 7,94 δισ. ευρώ το 2027, σε 9,01 δισ. ευρώ το 2028 και σε 10,1 δισ. ευρώ το 2029.

Η πορεία του χρέους και οι αποπληρωμές
Την ίδια ώρα, η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους αναμένεται να συνεχιστεί με ταχείς ρυθμούς την περίοδο 2025-29. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), η βελτίωση της οικονομικής δραστηριότητας διατηρεί την έντονα μειωτική επίδραση του ονομαστικού ΑΕΠ στο λόγο χρέους προς ΑΕΠ, παρά την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Σε συνδυασμό με την επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, προβλέπεται περαιτέρω μείωση του χρέους της γενικής κυβέρνησης κατά 8,3 ποσοστιαίες μονάδες το 2025 και κατά 7,7 ποσοστιαίες μονάδες το 2026, σε 145,9% και 138,2% του ΑΕΠ αντίστοιχα.
Το 2026 αναμένεται να αποτελέσει έτος-ορόσημο για τη δημοσιονομική πορεία της χώρας, καθώς το δημόσιο χρέος της Ελλάδας προβλέπεται να προσεγγίσει εκείνο της Ιταλίας ως ποσοστό του ΑΕΠ, παύοντας να αποτελεί εξαίρεση στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό 2026-2029, για τα έτη 2027-29 το χρέος θα συνεχίσει να αποκλιμακώνεται χάρη στα πρωτογενή πλεονάσματα και τις πρόωρες αποπληρωμές.
Στο πλαίσιο της ενεργής διαχείρισης του δημοσίου χρέους και με στόχο τον περιορισμό του κινδύνου αύξησης του κόστους δανεισμού, πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 πρόωρη αποπληρωμή οφειλών ύψους 7,935 δισ. ευρώ, που αφορούσαν λήξεις των ετών 2026-2028. Παράλληλα, εγκρίθηκε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αίτημα πρόωρης αποπληρωμής 5,29 δισ. ευρώ, το οποίο καλύπτει τμήμα οφειλών με προγραμματισμένες λήξεις την περίοδο 2033–2041.
Η αρχική πρόβλεψη αποπληρωμής των δανείων GLF εκτεινόταν έως το 2041, ωστόσο βάσει της τρέχουσας στρατηγικής επιδιώκεται η πλήρης εξόφλησή τους έως το 2031, δηλαδή δέκα έτη νωρίτερα από το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Η επιτάχυνση αυτή εκτιμάται ότι θα έχει άμεση θετική επίδραση στη μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, στη συγκράτηση των δαπανών τόκων και στη σταθεροποίηση των χρηματοδοτικών αναγκών, ενισχύοντας τη χρηματοοικονομική ανθεκτικότητα και το πιστωτικό προφίλ της χώρας.

Η συμμόρφωση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες
Το ΕΔΣ σημειώνει παράλληλα ότι, προβλέπεται ότι η ετήσια αύξηση των καθαρών πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης για το 2025 θα είναι 4,4% και για το 2026 5,7%, ποσοστά τα οποία υπερβαίνουν το ανώτατο ετήσιο όριο του 3,7% και 3,6%, αντίστοιχα που έχουν καθοριστεί στο ΜΔΣ 2025-2028 και εγκριθεί από το Συμβούλιο . Οι εκτιμήσεις είναι συμβατές με το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο, καθώς η πραγματική ετήσια μεταβολή που καταγράφηκε το 2024 ήταν -0,2% (ή 0,23 δισ. ευρώ), δηλαδή χαμηλότερη από το προβλεπόμενο ετήσιο όριο, δημιουργώντας έτσι δημοσιονομικό περιθώριο για υψηλότερες, καθαρές, πρωτογενείς δαπάνες την περίοδο 2025-2028.
Η θετική αυτή απόκλιση αποδίδεται, κυρίως, στην μεγαλύτερη του αναμενόμενου επίδραση των μέτρων ενεργητικής δημοσιονομικής πολιτικής και συγκεκριμένα, των μέτρων για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, καθώς και στην χαμηλότερη από την αναμενόμενη συνολική δαπάνη της Γενικής Κυβέρνησης. Επιπλέον, σύμφωνα με το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο, επιτρέπεται ετήσια απόκλιση της τάξεως των 0,3 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ (περίπου 0,75 δισ. ευρώ), παρέχοντας επιπλέον ευελιξία.
Τέλος, η εθνική ρήτρα διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες, όπως προβλέπεται στον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1263, παρέχει μια επιπλέον δυνατότητα απόκλισης από την εγκεκριμένη πορεία των καθαρών δαπανών, η οποία ευνοεί τις δαπάνες του 2026. Συγκεκριμένα, οι αμυντικές δαπάνες εκτιμώνται αυξημένες κατά περίπου 0,1% του ΑΕΠ για το έτος 2025, και 0,3% του ΑΕΠ για το 2026, σε σύγκριση με το έτος βάσης 2024. Για τα έτη 2027 και 2028, η αύξηση των καθαρών δαπανών προβλέπεται ότι θα παραμείνει εντός του εγκεκριμένου ετήσιου ορίου. Για το έτος 2029, το ανώτατο όριο αύξησης των καθαρών δαπανών θα τεθεί με το επόμενο ΜΔΣ που αναμένεται να υποβληθεί την άνοιξη του 2028.
Ωστόσο, οι προβλεπόμενες σωρευτικές αυξήσεις των καθαρών πρωτογενών δαπανών για το 2025 (4,3%) και για το 2026 (10,3%) παραμένουν εντός των ορίων του ΜΔΣ 2025-2028 (6,5% και 10,3% αντίστοιχα). Για τα έτη μετά το 2026 η σωρευτική αύξηση συνεχίζει να βρίσκεται εντός του πλαισίου με καθοδική πορεία από το οριακό επίπεδο του 2026 στο βελτιωμένο 13,6% για το 2027, και στο 16,7% για το 2028 με όρια 13,7% και 17,1% αντίστοιχα.

Δημόσιο χρέος και ανάπτυξη
Από την πλευρά του το ΓΠΚΒ στην τελευταία του έκθεση εστίασε στη σχέση μεταξύ του λόγου χρέους-ΑΕΠ (“χρέους”) και της παραγωγικότητας που αποτελεί βασικό πυλώνα της ευημερίας των πολιτών. Η διεθνής βιβλιογραφία έχει τεκμηριώσει μια αρνητική —και συχνά μη γραμμική— σχέση μεταξύ δημοσίου χρέους και οικονομικής μεγέθυνσης, ιδίως όταν τα επίπεδα χρέους παραμένουν υψηλά για παρατεταμένες περιόδους. Καθώς για την Ελλάδα ο λόγος χρέους-ΑΕΠ είναι αρκετά υψηλός για μακρύ χρονικό διάστημα, το ΓΠΚΒ θεώρησε σημαντική την εμπειρική ανάλυση της ανωτέρω σχέσης.
Πολλές μελέτες δείχνουν ότι όταν το χρέος υπερβαίνει το εύρος 90% έως 100% του ΑΕΠ, οι ρυθμοί ανάπτυξης τείνουν να εξασθενούν. Στην Ελλάδα διακρίνονται δύο φάσεις στη σχέση χρέους-παραγωγικότητας: Στην πρώτη φάση (1980-2008) τόσο η συνολική παραγωγικότητα όσο και η παραγωγικότητα της εργασίας αυξάνονται μαζί με το δημόσιο χρέος. Στη δεύτερη φάση (2009-2019), μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας και με το δημόσιο χρέος να έχει υπερβεί το 110% του ΑΕΠ, διαφαίνεται μια αρνητική σχέση, με τη συνολική παραγωγικότητα και την παραγωγικότητα της εργασίας να μειώνονται σημαντικά καθώς το δημόσιο χρέος αυξάνεται.
Η εμπειρική διερεύνηση επιβεβαίωσε την ύπαρξη δύο καθεστώτων: κάτω από ένα κατώφλι το οποίο προσδιορίζεται στο εύρος χρέους (δηλαδή, λόγου χρέους-ΑΕΠ) 91%–105%, η σχέση χρέους–παραγωγικότητας εμφανίζεται ασθενής, ενώ πάνω από αυτό το εύρος χρέους η αύξηση του χρέους συνδέεται με στατιστικά σημαντική μείωση τόσο της συνολικής παραγωγικότητας όσο και της παραγωγικότητας της εργασίας.
Αξιοποιώντας τα ευρήματα αυτά, το ΓΚΠΒ υπολόγισε ότι κατά την διάρκεια της δεύτερης φάσης, που περιλαμβάνει τα έτη 2009 έως 2019, ο μέσος όρος αύξησης του λόγου χρέους-ΑΕΠ κατά 78 ποσοστιαίες μονάδες περίπου συνδέθηκε με απώλεια της συνολικής παραγωγικότητας κατά 13,1% και της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 12,7% σε σχέση με την μακροχρόνια τάση τους.
Δεδομένου ότι η παραγωγικότητα έχει αποτελέσει τον βασικό μοχλό οικονομικής μεγέθυνσης στην Ελλάδα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, τα παραπάνω αποτελέσματα έχουν ιδιαίτερη σημασία στις προτεραιότητες οικονομικής πολιτικής. Δείχνουν ότι η σχέση δημοσίου χρέους με την παραγωγικότητα (και κατ’ επέκταση με το ΑΕΠ) αλλάζει ουσιωδώς όταν ο λόγος χρέους-ΑΕΠ υπερβεί την περιοχή του 100%: κάτω από αυτό το εύρος η σχέση είναι ουδέτερη, ενώ πάνω από αυτό η αύξηση του δημοσίου χρέους συνδέεται με χαμηλότερο επίπεδο συνολικής παραγωγικότητας και παραγωγικότητας της εργασίας.

Χρέος και επενδύσεις
Από την άλλη, οι ιδιωτικές επενδύσεις φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην επιβράδυνση της παραγωγικότητας και της οικονομικής μεγέθυνσης όταν το χρέος αυξάνεται, καθώς η μετάβαση στο «καθεστώς υψηλού χρέους» συμπίπτει με σημαντική πτώση του μεριδίου των ιδιωτικών επενδύσεων στο ΑΕΠ (από 13,8% στο καθεστώς χαμηλού χρέους σε 8,9% στο καθεστώς υψηλού χρέους). Η συσσώρευση δημοσίου χρέους πλήττει τις ιδιωτικές επενδύσεις με δύο βασικούς τρόπους.
Πρώτον, η διόγκωση του χρέους και η επιδείνωση της πιστοληπτικής αξιοπιστίας αυξάνουν τα ασφάλιστρα κινδύνου και τα πραγματικά επιτόκια δανεισμού, περιορίζοντας την πρόσβαση του ιδιωτικού τομέα σε χρηματοδότηση – εξέλιξη που στην ελληνική κρίση χρέους οδήγησε σε εκτίναξη των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων και ουσιαστικό αποκλεισμό της χώρας από τις αγορές.
Δεύτερον, η διατήρηση υψηλών επιπέδων χρέους οδηγεί σε στρεβλωτική χρηματοδότηση, μέσω αυξημένων φόρων στην εργασία και στο κεφάλαιο και περικοπών παραγωγικών δημοσίων δαπανών, μειώνοντας την καθαρή απόδοση του ιδιωτικού κεφαλαίου και αποθαρρύνοντας περαιτέρω τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Οι ασθενέστερες ιδιωτικές επενδύσεις μειώνουν το ΑΕΠ τόσο άμεσα, καθώς αποτελούν βασική συνιστώσα της συνολικής ζήτησης, όσο και έμμεσα μέσω της παραγωγικότητας. Χαμηλότερα ποσοστά επένδυσης συνεπάγονται βραδύτερη αύξηση του κεφαλαιακού αποθέματος και της κεφαλαιακής εμβάθυνσης, άρα χαμηλότερη παραγωγικότητα της εργασίας, αλλά και καθυστέρηση στην ενσωμάτωση νέας τεχνολογίας και οργανωτικών καινοτομιών, γεγονός που περιορίζει τη συνολική παραγωγικότητα των συντελεστών.
Τα ευρήματα από την ανάλυση της σχέσης χρέους-παραγωγικότητας τεκμηριώνουν την άποψη ότι μία από τις προτεραιότητες πολιτικής πρέπει να αποτελεί η ταχεία μείωση του χρέους με παράλληλη ενίσχυση της παραγωγικότητας, και τελικά ενίσχυση των μισθών.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Από την ανθεκτικότητα στη δημοσιονομική αντεπίθεση της ελληνικής οικονομίας: Πλεονάσματα πάνω από τους στόχους, χαλάρωση το 2026, δισεκατομμύρια σε μέτρα στήριξης και ένα δημόσιο χρέος που υποχωρεί, την ώρα που η Ελλάδα αλλάζει ταχύτητα μέσα σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον
[post_excerpt] => Η υπεραπόδοση των φορολογικών εσόδων, η δημοσιονομική χαλάρωση 2025-26, το αυξανόμενο κόστος των μέτρων στήριξης και η ταχεία αποκλιμάκωση του χρέους συνθέτουν ένα σύνθετο σκηνικό
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => apo-tin-anthektikotita-sti-dimosionomiki-epithesi-tis-ellinikis-oikonomias
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 21:38:05
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 19:38:05
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590588
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[1] => WP_Post Object
(
[ID] => 590568
[post_author] => 74
[post_date] => 2026-01-25 09:30:04
[post_date_gmt] => 2026-01-25 07:30:04
[post_content] => Στην ελληνική αγορά ελεγκτικών υπηρεσιών, η
ΕΥ Ελλάδας, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Παπαδημητρίου, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά προκλήσεων που ανησυχούν τους επαγγελματίες και τους επενδυτές. Τα τελευταία τρίμηνα, η συσσώρευση πολλών κρατικών λογαριασμών φαίνεται να δημιουργεί πίεση στη ροή εργασιών της εταιρείας, με αποτέλεσμα η εικόνα της να αποκτά έναν «συννεφιασμένο» χαρακτήρα στον επιχειρηματικό ορίζοντα.
Η ΕΥ, ως διεθνώς
αναγνωρισμένη ελεγκτική εταιρεία, έχει χτίσει τη φήμη της πάνω στην αξιοπιστία, τη διαφάνεια και την ανεξαρτησία της. Όμως η διαχείριση μεγάλου όγκου κρατικών λογαριασμών μπορεί να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα σε βάρος αυτών των βασικών αξιών.
Παράγοντες της αγοράς υποστηρίζουν ότι η έντονη εμπλοκή με κρατικά έργα δημιουργεί μια εντύπωση «εναγκαλισμού» με τη δημόσια διοίκηση, κάτι που μπορεί να πλήξει την αντικειμενικότητα της εταιρείας και, τελικά, την αξιοπιστία της.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο στην εσωτερική λειτουργία της εταιρείας. Στην αγορά κυκλοφορούν φήμες ότι έχει γίνει κάποια καταγγελία σε ελεγκτική αρχή. Η αβεβαιότητα αυτή δημιουργεί ανασφάλεια και αναπόφευκτα επηρεάζει τη φήμη της εταιρείας, καθώς οι πελάτες και οι συνεργάτες αναζητούν σαφήνεια και διαφάνεια.
Πάντως η συσσώρευση κρατικών έργων έχει βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα, καθώς εξασφαλίζει σημαντική ρευστότητα και σταθερή ροή εργασιών. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη εικόνα φαίνεται πιο σύνθετη. Η υπερβολική εξάρτηση από κρατικές συνεργασίες μπορεί να περιορίσει την ικανότητα της εταιρείας να διαχειρίζεται ανεξάρτητους πελάτες και να διαφοροποιεί το χαρτοφυλάκιό της.
Παράλληλα, η αγορά αντιλαμβάνεται τη συσσώρευση αυτή ως ένδειξη στενών σχέσεων με την κεντρική εξουσία, γεγονός που μπορεί να εγείρει ερωτήματα για την ουδέτερη στάση της εταιρείας σε μελλοντικούς ελέγχους.
Στο πλαίσιο αυτό, η διαχείριση του ονόματος και της φήμης της ΕΥ Ελλάδας γίνεται εξίσου σημαντική με την ίδια την ποιότητα των ελεγκτικών υπηρεσιών. Οι ηγετικές ομάδες της εταιρείας θα χρειαστεί να διασφαλίσουν ότι η συνεργασία με το κράτος γίνεται με απόλυτη διαφάνεια και σαφή καταμερισμό ευθυνών, ώστε να αποτρέπεται οποιαδήποτε υποψία μεροληψίας ή σύγκρουσης συμφερόντων.
Η επόμενη περίοδος αναμένεται κρίσιμη για την εταιρεία, καθώς η διαχείριση της εικόνας της στην αγορά θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την εμπιστοσύνη που θα εξακολουθεί να απολαμβάνει από τους πελάτες και τους επενδυτές.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα παραπάνω έχουν φθάσει και πέραν του Ατλαντικού.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Σκιές πάνω από την Ernst & Young Ελλάδας – Κρατικοί λογαριασμοί, φήμες και η μάχη της αξιοπιστίας
[post_excerpt] => Το ζήτημα δεν αφορά μόνο στην εσωτερική λειτουργία της εταιρείας, καθώς στην αγορά κυκλοφορούν φήμες ότι έχει γίνει κάποια καταγγελία σε ελεγκτική αρχή.
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => skies-pano-apo-tin-ernst-young-elladas-kratikoi-logariasmoi-fimes-kai-i-machi-tis-axiopistias
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:43:55
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:43:55
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590568
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[2] => WP_Post Object
(
[ID] => 590572
[post_author] => 74
[post_date] => 2026-01-25 09:15:52
[post_date_gmt] => 2026-01-25 07:15:52
[post_content] => Η συζήτηση για αλλαγή του
εκλογικού νόμου στην Ελλάδα έχει επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο, πυροδοτώντας έντονες εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στη
Νέα Δημοκρατία. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς αφορά την πιθανότητα τροποποίησης του εκλογικού καθεστώτος πριν τις εκλογές του 2027, με στόχο την ενίσχυση των δυνατοτήτων αυτοδυναμίας του κυβερνώντος κόμματος.
Παρά την συνεχή διάψευση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να μην αλλάξει τον νόμο στο άμεσο μέλλον, η συζήτηση δείχνει ότι η ΝΔ παραμένει διχασμένη, με στελέχη να εκφράζουν εντελώς αντίθετες απόψεις για την πολιτική χρησιμότητα μιας τέτοιας κίνησης.
Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει, οι βασικές προτάσεις αφορούν την αύξηση του ορίου εισόδου στη Βουλή από 3% σε 5% και την τροποποίηση του συστήματος κατανομής των εδρών, ώστε το πρώτο κόμμα να λαμβάνει μεγαλύτερο μπόνους.
Οι υποστηρικτές της αλλαγής θεωρούν ότι αυτά τα μέτρα θα ενίσχυαν την κυβερνητική σταθερότητα, καθιστώντας ευκολότερη την επίτευξη αυτοδυναμίας και περιορίζοντας την είσοδο μικρών κομμάτων στη Βουλή. Επιχειρηματολογούν ότι σε περίπτωση που η ΝΔ δεν πετύχει αυτοδυναμία με το ισχύον σύστημα, μια αλλαγή στον εκλογικό νόμο θα μπορούσε να της εξασφαλίσει ευρύτερη πλειοψηφία, αποτρέποντας ενδεχόμενες πολιτικές αστάθειες.
Ωστόσο, η αντίθετη πλευρά υπογραμμίζει τους σοβαρούς κινδύνους μιας τέτοιας κίνησης. Πολλά στελέχη θεωρούν ότι η αλλαγή του εκλογικού νόμου θα μπορούσε να συσπειρώσει τους πολιτικούς αντιπάλους της ΝΔ, δημιουργώντας ένα ενιαίο μέτωπο αντιπολίτευσης απέναντι σε ένα κόμμα που φαίνεται να παίζει με τους κανόνες προς ίδιο όφελος. Και εδώ που τα λέμε η ιστορία έχει δείξει ότι δεν έχουν άδικο…
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Εκλογικός νόμος και ρωγμές στη ΝΔ – Το δίλημμα της σταθερότητας απέναντι στο πολιτικό ρίσκο
[post_excerpt] => Οι βασικές προτάσεις αφορούν την αύξηση του ορίου εισόδου στη Βουλή από 3% σε 5% και την τροποποίηση του συστήματος κατανομής των εδρών
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => eklogikos-nomos-kai-rogmes-sti-nd-to-dilimma-tis-statherotitas-apenanti-sto-politiko-risko
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:47:56
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:47:56
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590572
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[3] => WP_Post Object
(
[ID] => 590564
[post_author] => 74
[post_date] => 2026-01-25 09:45:29
[post_date_gmt] => 2026-01-25 07:45:29
[post_content] =>
Η κρίση στις σχέσεις Ευρώπης – Αμερικής που προκαλεί η απαίτηση Τραμπ για την εκχώρηση της Γροιλανδίας, ανησυχεί ιδιαίτερα τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Στο Μαξίμου έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι όταν πλακώνονται οι ελέφαντες την πληρώνουν τα βατράχια και γι’ αυτό αναζητούν μια στρατηγική η οποία να ισορροπεί τόσο στις υποχρεώσεις που έχει η χώρα απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στη διασφάλιση των προνομιακών συμφωνιών που υπέγραψε με τις ΗΠΑ στον κρίσιμο τομέα της ενέργειας.
Η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί με τις ακραίες θέσεις του Εμανουέλ Μακρόν με δεδομένο ότι οι Αμερικανοί είναι αυτοί που έχουν κυρίαρχο ρόλο στη Μεσόγειο. Το ενδεχόμενο αναβάθμισης των σχέσεων Αμερικής – Τουρκίας μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες παρενέργειες, θέτοντας σε κίνδυνο τα εθνικά μας θέματα.
Βέβαια η απουσία της Ελλάδας από το περιβόητο Συμβούλιο Ειρήνης που πρόκειται να συγκροτήσει ο Ντόναλντ Τραμπ δίνει το πλεονέκτημα στην Τουρκία. Το γεγονός ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μεταβάλλεται σε μεγάλο παίκτη περιφερειακής δύναμης στην περιοχή, δεν είναι θετικό για τη χώρα μας.
Αλλά η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συμμετέχει σε ένα όργανο όπως το Συμβούλιο Ειρήνης, που απορρίπτουν Γερμανοί, Γάλλοι και οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η εξίσωση με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή δυσκολεύει, με τη χώρα μας να είναι εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις παρενέργειες αυτής της κατάστασης και γι’ αυτό ο πρωθυπουργός δικαιολογημένα ανησυχεί και επιχειρεί να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί για να μην διαταραχθούν οι σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και με τον απρόβλεπτο Τραμπ.
Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής είναι καθοριστικές για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα μας καλείται να αναζητήσει στρατηγική επιβίωσης μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και γεωπολιτικών κινδύνων. Το γεγονός αυτό καθιστά επιτακτική ανάγκη την πολιτική και οικονομική σταθερότητα.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Στη γεωπολιτική σκακιέρα των ισχυρών, η Ελλάδα περπατάει σε τεντωμένο σχοινί
[post_excerpt] => Η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί με τις ακραίες θέσεις του Εμανουέλ Μακρόν με δεδομένο ότι οι Αμερικανοί είναι αυτοί που έχουν κυρίαρχο ρόλο στη Μεσόγειο
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => sti-geopolitiki-skakiera-ton-ischyron-i-ellada-perpataei-se-tentomeno-schoini
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:36:57
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:36:57
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590564
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[4] => WP_Post Object
(
[ID] => 590575
[post_author] => 74
[post_date] => 2026-01-25 09:00:03
[post_date_gmt] => 2026-01-25 07:00:03
[post_content] =>
Κοντά στο νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού και πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, φέρεται να είναι ο πρώην δήμαρχος Νίκαιας -Ρέντη και νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, Γιώργος Ιωακειμίδης.
Ο κ. Ιωακειμίδης, είχε αιφνιδιάσει τους πάντες αρχές του 2023, λίγους μήνες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του ιδίου έτους, όταν ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και θα δώσει τη «μάχη» για την Περιφέρεια Αττικής.
Οι εξελίξεις ωστόσο δεν τον δικαίωσαν. Παρότι είχε την επίσημη στήριξη του ενιαίου τότε ΣΥΡΙΖΑ – που το 2023 κρατούσε σε σημαντικό βαθμό την εκλογική του δύναμη- στην υποψηφιότητα του για περιφερειάρχης Αττικής.
Είχε επιλεγεί επί προεδρίας Τσίπρα και όταν αυτός αποχώρησε τον Ιούνιο, έτυχε της αμέριστης στήριξης και του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Στέφανου Κασσελάκη.
Στις Ευρωεκλογές του 2024, έκανε το πρώτο του βήμα για την κεντρική πολιτική σκηνή, με τεράστια καθυστέρηση από τότε που ασχολήθηκε με τα κοινά.
Εντάχθηκε στο κόμμα του Πέτρου Κόκκαλη «ΚΟΣΜΟΣ», αναλαμβάνοντας μάλιστα και υπεύθυνος του οργανωτικού του τομέα.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα ο κ. Ιωακειμίδης έχει πυκνώσει τις παρουσίες του σε εκδηλώσεις στη Β’ Πειραιά και ακούγεται έντονα ότι ενδέχεται να είναι υποψήφιος με το υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα, εφόσον αυτό συγκροτηθεί και κατέλθει στις εκλογές.
Βέβαια ο ίδιος μπορεί να θέλει. Τον θέλει όμως και ο Τσίπρας;
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Σιωπηρές διερευνητικές επαφές και πολιτικά σενάρια – Ο Ιωακειμίδης στο κάδρο του νέου εγχειρήματος Τσίπρα
[post_excerpt] => Πυκνές παρουσίες στη Β’ Πειραιά, διαδρομή από την Αυτοδιοίκηση στην κεντρική σκηνή και σενάρια συμμετοχής στο υπό διαμόρφωση κόμμα του πρώην πρωθυπουργού
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => siopires-dierevnitikes-epafes-kai-politika-senaria-o-ioakeimidis-sto-kadro-tou-neou-egcheirimatos-tsipra
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:54:38
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:54:38
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590575
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[5] => WP_Post Object
(
[ID] => 590580
[post_author] => 74
[post_date] => 2026-01-25 08:45:43
[post_date_gmt] => 2026-01-25 06:45:43
[post_content] => Για να ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει, σας ενημερώνω εγκύρως ότι οι συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν για
πειραγμένες αντλίες σε βενζινάδικα είναι μόνο η αρχή.
Το ελληνικό FBI έχει καταλήξει στο συμπέρασμα με βάση τα στοιχεία από πολύμηνη έρευνα ότι το 30% βενζινάδικων έχει περάσει στην ιδιοκτησία
εγκληματικών οργανώσεων.
Εκτός από Έλληνες νονούς, πολλά δίκτυα από βενζινάδικα έχουν περάσει σε εγκληματικές οργανώσεις του εξωτερικού.
Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι τόσο το λαθρεμπόριο πετρελαίου όσο και τα νοθευμένα καύσιμα ελέγχονται κυρίως από βαρυποινίτες που κάνουν κουμάντο από τις φυλακές.
Η εξάρθρωση ολόκληρου του δικτύου από βενζινάδικα που έχουν περάσει στα χέρια της μαφίας, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση.
Οι μαφιόζοι χρησιμοποιούν αχυρανθρώπους ως ιδιοκτήτες και δεν εμφανίζονται οι ίδιοι. Γι’ αυτό στη διερεύνηση του γιγαντιαίου αυτού σκανδάλου εμπλέκεται πλέον ενεργά και η Αρχή για την Καταπολέμηση του Μαύρου Χρήματος.
Με εντολή του
Χαράλαμπου Βουρλιώτη ελέγχονται όλες οι εταιρείες και τα φυσικά πρόσωπα που εμφανίζονται ως διαχειριστές στα ύποπτα βενζινάδικα.
Πολύ σύντομα θα σκάσει μεγάλη βόμβα, αφού στο κύκλωμα εμπλέκονται οι μεγαλύτερες μαφιόζικες οργανώσεις και δεν αποκλείεται να αρχίσει και πάλι το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με δολοφονίες και βόμβες.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Στο μικροσκόπιο του «ελληνικού FBI» το κύκλωμα των πρατηρίων – Αντλίες, λαθρεμπόριο και μαφία με… τηλεχειρισμό από τις φυλακές
[post_excerpt] => Πολύ σύντομα θα σκάσει μεγάλη βόμβα, αφού στο κύκλωμα εμπλέκονται οι μεγαλύτερες μαφιόζικες οργανώσεις και δεν αποκλείεται να αρχίσει και πάλι το ξεκαθάρισμα λογαριασμών
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => sto-mikroskopio-tou-ellinikou-fbi-to-kykloma-ton-pratirion
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 21:10:20
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 19:10:20
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590580
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[6] => WP_Post Object
(
[ID] => 590550
[post_author] => 51
[post_date] => 2026-01-25 10:00:19
[post_date_gmt] => 2026-01-25 08:00:19
[post_content] =>
Η τέχνη είναι μια αγορά χωρίς «τιμοκατάλογο» και μπορεί να μετατραπεί σε επένδυση.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι μεγάλοι συλλέκτες λειτουργούν σαν άτυπες κεντρικές τράπεζες.
Ρυθμίζουν την προσφορά, τη ζήτηση και την «ιστορική μνήμη» του καλλιτεχνικού έργου.
Γνωρίζουν ότι ο έλεγχος ή η δημιουργία σπανιότητας μεταφράζεται σε κέρδος.
Όταν ένας επενδυτής της τέχνης δανείζει έργα σε μουσείο ή όταν η συλλογή του -ή μέρος της- εμφανίζεται σε θεσμικό χώρο, παγιώνει το κύρος του.
Δόξα και χρήμα. Ποιος μπορεί να αντισταθεί σε όλα αυτά;
Οι αδελφοί Έζρα Ναχμάντ και Ντέιβιντ Ναχμάντ είναι έμποροι τέχνης και συλλέκτες με εξειδίκευση στον κλασικό μοντερνισμό και τη μεταπολεμική ζωγραφική. Η οικογένεια Ναχμάντ αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση όπου η ιδιωτική συλλογή και το εμπόριο τέχνης συναντιούνται. Στην κατοχή τους περιλαμβάνονται εμβληματικά έργα του Πάμπλο Πικάσο, όπως το Garçon à la pipe και πίνακες από την όψιμη κυβιστική περίοδο, καθώς και έργα του Αμεντέο Μοντιλιάνι και του Κλοντ Μονέ.
Έχουν καταβάλει επανειλημμένα ποσά άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων για μεμονωμένα έργα, με τη συνολική τους συλλογή να εκτιμάται σε δισεκατομμύρια. Η ισχύς τους δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι δομική: όταν κατέχεις πολλαπλά έργα του ίδιου καλλιτέχνη, μπορείς να «ρυθμίσεις» τη διαθεσιμότητα στην αγορά και να επηρεάσεις την καμπύλη τιμής.
2. Ο Κάρολος Γ΄
Μοναδική θεσμική περίπτωση αποτελεί η Royal Collection, ιδιοκτησίας του
Κάρολου Γ΄, βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου, με εξειδίκευση στη διαχείριση πολιτιστικής κληρονομιάς. Η συλλογή περιλαμβάνει τεράστιο εύρος έργων και αντικειμένων, από σχέδια παλαιών δασκάλων μέχρι ιστορικά τεκμήρια. Στον πυρήνα της βρίσκονται αριστουργήματα όπως τα σχέδια του Λεονάρντο ντα Βίντσι από το Codex Windsor, έργα του Χολμπάιν του Νεότερου και πίνακες του Ρέμπραντ.
Εδώ το «κέρδος» δεν μετριέται με ρευστοποίηση, αλλά με κύρος: η θεσμική επικύρωση λειτουργεί σαν σφραγίδα αυθεντίας, καθορίζοντας τι θεωρείται πολιτιστικό κεφάλαιο. Η επιρροή της αγοράς είναι έμμεση, αλλά βαθιά: όταν ένα έργο «μπαίνει στον κανόνα», η κατηγορία του αποκτά νέα αποτίμηση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Στιβ Κόεν, ιδρυτής της Point72 Asset Management, ειδικεύεται στις εναλλακτικές επενδύσεις και στις αγορές υψηλού ρίσκου.
Το 2015 κατέβαλε περίπου 155 εκατ. δολάρια για τον πίνακα Le Rêve του Πάμπλο Πικάσο. Για τον Κόεν, η τέχνη είναι asset class: εργαλείο διαφοροποίησης, αποθήκη αξίας και, όταν χρειάζεται, στοιχείο ρευστοποίησης.
Είναι στρατηγικός επενδυτής. Αγοράζει κορυφαία έργα που έχουν ήδη ισχυρή ζήτηση, γιατί αυτά λειτουργούν σαν «blue chips» της αγοράς τέχνης.
Κεντρική φιγούρα της ευρωπαϊκής αγοράς είναι ο Φρανσουά Πινό, ιδρυτής του ομίλου Kering, με εξειδίκευση στη βιομηχανία πολυτελών ειδών και μόδας.
Έχει καταβάλει ποσά κοντά στα 90 εκατομμύρια δολάρια για έργα του Μαρκ Ρόθκο.
Το μοντέλο Πινό έχει τη δική του μεθοδολογία: μετατρέπει τη συλλογή σε δημόσια εμπειρία, χτίζοντας θεσμικό αφήγημα γύρω από τα έργα.
Όταν ένας συλλέκτης έχει και «σκηνή» για να εκθέσει, δεν αγοράζει απλώς τέχνη, αλλά παράγει πολιτιστική αξία που επιστρέφει ως οικονομική υπεραξία.
Στον ίδιο άξονα κινείται ο Αρνό,
πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της LVMH, με εξειδίκευση στο luxury branding. Το 2022 φέρεται να κατέβαλε περίπου 110 εκατ. δολάρια για έργο του Ζαν-Μισέλ Μπασκιά.
Στην περίπτωσή του, η τέχνη «κουμπώνει» με την πολυτέλεια: δεν αγοράζει μόνο έργα, αγοράζει σύμβολα, και τα σύμβολα αυτά ενισχύουν το οικοσύστημα κύρους των brands που ελέγχει.
H κληρονόμος της Walmart, δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον τομέα του λιανεμπορίου και της πολιτιστικής φιλανθρωπίας.
Το 2011 κατέβαλε 35 εκατ. δολάρια για τον πίνακα Kindred Spirits του Άσερ Ντουράντ.
Η κίνησή της ανέδειξε κάτι κρίσιμο: ένας συλλέκτης μπορεί να αλλάξει την «ιεραρχία» ενός εθνικού κανόνα, να επανατιμολογήσει σχολές και περιόδους και να κατευθύνει μουσεία, εκθέσεις και αγορές γύρω από το αφήγημα που επιλέγει να στηρίξει.
Ο Λέον Μπλακ, συνιδρυτής της Apollo Global Management, ειδικεύεται στις εξαγορές και στις επενδύσεις ιδιωτικών κεφαλαίων.
Έχει καταβάλει ποσά άνω των 100 εκατ. δολαρίων για έργα του Έντβαρντ Μουνκ.
Η λογική του είναι «private equity»: αγορά ποιότητας, διακράτηση, θεσμική ενίσχυση μέσω δανεισμών και εκθέσεων και επιλογή της κατάλληλης στιγμής για μεταβίβαση.
Η τέχνη γίνεται εδώ αντιστάθμισμα κινδύνου, ένα περιουσιακό στοιχείο που λειτουργεί έξω από τις καθημερινές διακυμάνσεις των αγορών.
8. Σεΐχα Αλ Μαγιάσα μπιντ Χαμάντ Αλ Θάνι
Καθοριστική είναι η επιρροή της Σεΐχα Αλ Μαγιάσα μπιντ Χαμάντ Αλ Θάνι, επικεφαλής των Μουσείων του Κατάρ, με εξειδίκευση στην πολιτιστική διπλωματία και τη γεωπολιτική ισχύ.
Το 2015 κατέβαλε 179 εκατ. δολάρια για τον πίνακα Les Femmes d’Alger του Πικάσο, τιμή-ρεκόρ που αναδιαμόρφωσε την αγορά.
Αυτές οι αγορές δεν είναι απλώς «ακριβά τρόπαια»: είναι επένδυση σε κύρος κράτους, επιρροή και διεθνή πολιτιστική θέση.
Eπιχειρηματίας των media και της ψυχαγωγίας, με εξειδίκευση στη μουσική και τον κινηματογράφο, έχει καταβάλει ποσά άνω των 140 εκατομμυρίων δολαρίων για έργα του Τζάκσον Πόλοκ.
Οι κινήσεις του λειτουργούν ως σήματα αγοράς: όταν αγοράζει ή πουλά, ενεργοποιεί ολόκληρες κατηγορίες συλλεκτών και αυξάνει τη ρευστότητα σε συγκεκριμένα ονόματα.
Ο δέκατος «παίκτης» που δεν μπορεί να λείπει από μια τέτοια λίστα είναι ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Citadel, με εξειδίκευση στο trading, στα hedge funds και στις αγορές κεφαλαίου. Ο Γκρίφιν έχει καταβάλει ποσά της τάξης των 300 εκατoμμυριων δολαρίων για έργα όπως πίνακες του Βίλεμ ντε Κούνινγκ και του Τζάκσον Πόλοκ, επιβεβαιώνοντας πώς η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως «υπερπολυτελές store of value». Για τέτοιους συλλέκτες, η αγορά ενός κορυφαίου έργου είναι ταυτόχρονα επένδυση, δήλωση status και εργαλείο πολιτιστικής επιρροής.
Κοινός παρονομαστής και των δέκα ισχυρών συλλεκτών είναι ο έλεγχος. Η τέχνη γίνεται επένδυση όταν συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια, όταν αποκτά αφήγημα και όταν συνδέεται με κεφάλαιο, κύρος και στρατηγική. Σε αυτό το περιβάλλον, οι συλλέκτες δεν παρακολουθούν την αγορά. Τη διαμορφώνουν.
[post_title] => Η κλειστή λέσχη των 10 συλλεκτών που διαμορφώνουν την παγκόσμια αγορά τέχνης
[post_excerpt] => Η ελίτ του πλούτου που επηρεάζει τις τιμές των έργων, πιστοποιεί και καθορίζει ποιοι καλλιτέχνες θα αποκτήσουν ιστορική και οικονομική βαρύτητα.
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => i-kleisti-leschi-ton-10-syllekton-pou-diamorfonoun-tin-pagkosmia-agora-technis
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:29:17
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:29:17
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590550
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[7] => WP_Post Object
(
[ID] => 590583
[post_author] => 49
[post_date] => 2026-01-25 08:00:53
[post_date_gmt] => 2026-01-25 06:00:53
[post_content] => Σε
«πεδίον δόξης λαμπρόν» αναμένεται να εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια η αξιοποίηση πρώην βιομηχανικών κτιρίων, αποθηκών και παλαιών γραφείων, τα οποία αλλάζουν χρήση και μετατρέπονται σε
κατοικίες. Η δυναμική αυτή, ωστόσο, συνοδεύεται και από σοβαρά ερωτήματα, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν ακίνητα
«δύο ταχυτήτων» στην ίδια περιοχή, εφόσον οι μετατροπές πριμοδοτηθούν σημαντικά έναντι των υφιστάμενων κατοικιών, είτε φορολογικά είτε πολεοδομικά.
Αυτήν ακριβώς την ισορροπία καλείται να βρει το
Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το οποίο θα κωδικοποιήσει το μέτρο που ανακοίνωσε πρόσφατα στη Βουλή ο
Κυριάκος Μητσοτάκης για την επιτάχυνση της αλλαγής χρήσης επαγγελματικών ή βιομηχανικών ακινήτων σε κατοικίες.
Φορολογικά κίνητρα και «κόφτης» στο Airbnb
Τα ακίνητα που θα ενταχθούν στο νέο πλαίσιο θα αντιμετωπίζονται ως
ιδιωτικές επενδύσεις, με εκπτώσεις φόρου, αλλά και σαφείς δεσμεύσεις: οι επενδυτές θα υποχρεούνται σε
μακροχρόνιες μισθώσεις διάρκειας 10 ετών, ενώ θα
απαγορεύεται η βραχυχρόνια μίσθωση, ώστε να μην καταλήξουν τα νέα διαμερίσματα στην αγορά τύπου Airbnb.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της
Καθημερινή, δεν αποκλείεται να προκύψουν και
«μπόνους» τετραγωνικών, καθώς σε πολλές περιπτώσεις παλαιών βιομηχανικών ακινήτων υπάρχει ανεκμετάλλευτος συντελεστής δόμησης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κτίρια μεγαλύτερα από τα υφιστάμενα, αυξάνοντας την ελκυστικότητα και την κερδοφορία τέτοιων επενδύσεων.
Συντελεστές δόμησης και πολεοδομικά παράθυρα
Σε ζώνες οικιστικού ελέγχου ή σε περιοχές με ειδικά Προεδρικά Διατάγματα, η χρήση ελαφράς βιομηχανίας ή αποθηκών συνοδευόταν από χαμηλούς συντελεστές δόμησης (0,2–0,3). Αν όμως τα ακίνητα μετατραπούν σε κατοικίες, ο συντελεστής μπορεί να αυξηθεί στο
0,4 ή ακόμη και 0,6, ακολουθώντας τους όρους γενικής κατοικίας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται ήδη σε περιοχές των
Μεσόγεια και της
Ανατολική Αττική, δημιουργώντας νέα δεδομένα για την ένταση δόμησης.
Εμβληματικά projects στον Πειραιά
Σήμερα, τουλάχιστον
τρία μεγάλα έργα αλλαγής χρήσης βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή του
Πειραιάς.
- Ο καναδικός όμιλος Mercan σχεδιάζει τη μετατροπή του κτιρίου Κεράνη σε 408 επιπλωμένες, ενεργειακά αποδοτικές κατοικίες.
- Η DKG Development προχωρά στην αξιοποίηση της παλιάς βιομηχανίας ΑΖΕΛ, με τη δημιουργία 367 διαμερισμάτων.
- Η MIBS Group αναλαμβάνει την ανάπλαση του πρώην εργοστασίου ζυμαρικών KORONA, με 158 κατοικίες υψηλών προδιαγραφών, κοινόχρηστους χώρους, rooftop πισίνα και εμπορικές χρήσεις.
Χιλιάδες «κουφάρια» και ενεργειακή πρόκληση
Τα αναξιοποίητα επαγγελματικά και βιομηχανικά κτίρια υπολογίζονται σε
χιλιάδες και ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί, καθώς πολλά γραφεία θεωρούνται πλέον παρωχημένα. Οι απαιτήσεις ενεργειακής αναβάθμισης, βάσει κοινοτικών οδηγιών, προϋποθέτουν επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ – κεφάλαια που πολλοί ιδιοκτήτες δεν διαθέτουν.
Έτσι, η πώληση σε επενδυτές με στόχο την
αλλαγή χρήσης μοιάζει ολοένα και πιο πιθανή λύση. Το στοίχημα για την Πολιτεία είναι σαφές: να αξιοποιηθεί αυτό το τεράστιο απόθεμα ακινήτων
χωρίς να διαταραχθεί η πολεοδομική και κοινωνική ισορροπία των περιοχών όπου βρίσκονται.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Αλλαγή χρήσης ακινήτων: Το μεγάλο στοίχημα των πρώην βιομηχανικών κτιρίων για τη στεγαστική αγορά
[post_excerpt] => Σε «πεδίον δόξης λαμπρόν» αναμένεται να εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια η αξιοποίηση πρώην βιομηχανικών κτιρίων, αποθηκών και παλαιών γραφείων
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => allagi-chrisis-akiniton-to-megalo-stoichima-ton-proin-viomichanikon-ktirion-gia-ti-stegastiki-agora
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 21:41:21
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 19:41:21
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590583
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[8] => WP_Post Object
(
[ID] => 590586
[post_author] => 49
[post_date] => 2026-01-25 08:30:14
[post_date_gmt] => 2026-01-25 06:30:14
[post_content] => Σημαντική
περαιτέρω αύξηση των εσόδων από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής αναμένεται το 2026, με αιχμή
τρία νέα ψηφιακά εργαλεία που τίθενται σε εφαρμογή εντός του 2025. Στο
Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εκτιμούν ότι η δυναμική που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια όχι μόνο διατηρείται, αλλά ενισχύεται, δημιουργώντας
πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο για τις νέες
φοροελαφρύνσεις που αναμένεται να ανακοινωθεί τον Σεπτέμβριο στη
Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Οι εισπράξεις από τη φοροδιαφυγή κατέγραψαν
ιστορικό ρεκόρ το 2025, φτάνοντας τα 2,2 δισ. ευρώ, έναντι
1,7 δισ. ευρώ το 2024, εξέλιξη που αποδίδεται σε στοχευμένες ψηφιακές παρεμβάσεις και αλλαγές στον τρόπο φορολόγησης.
Τα τρία νέα ψηφιακά εργαλεία που φέρνουν φοροελαφρύνσεις
Το υπουργείο Οικονομικών, σε συνεργασία με την
Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, δρομολογεί για το 2025 τρεις κρίσιμες παρεμβάσεις:
- Ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής, που ενισχύει τη διαφάνεια στη διακίνηση αγαθών και στοχεύει ευθέως στα εικονικά τιμολόγια και τις αδήλωτες πωλήσεις.
- Ηλεκτρονικό πελατολόγιο, το οποίο βρίσκεται ήδη σε πιλοτική εφαρμογή και θα επεκταθεί σε περισσότερους κλάδους υπηρεσιών.
- Καθολική εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, με στόχο έως το τέλος του έτους να καλύπτει το σύνολο του ιδιωτικού τομέα, όπως έχει ανακοινώσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης.
Πού οφείλεται το ρεκόρ των 2,2 δισ. ευρώ
Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, τα έσοδα του 2025 από την περιστολή της φοροδιαφυγής προήλθαν από:
- 1,2 δισ. ευρώ από την επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών (POS) και την εφαρμογή των ηλεκτρονικών βιβλίων MyData, περιορίζοντας τη μη έκδοση αποδείξεων, κυρίως στην εστίαση και τις υπηρεσίες.
- 600 εκατ. ευρώ από τον τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών, που αύξησε σημαντικά τα δηλωθέντα εισοδήματα.
- 400 εκατ. ευρώ από τη σταδιακή εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, μέσω της οποίας δηλώθηκαν το 2025 2,5 εκατ. επιπλέον ώρες υπερωριών σε σχέση με το 2024, περιορίζοντας τη «μαύρη» εργασία και αυξάνοντας φόρους και εισφορές.
Στοίχημα ο δημοσιονομικός χώρος για τις νέες φοροελαφρύνσεις
Την ερχόμενη άνοιξη, με την οριστικοποίηση των στοιχείων για την
αύξηση του ΑΕΠ του 2025, το οικονομικό επιτελείο θα προχωρήσει στις πρώτες αξιόπιστες εκτιμήσεις για τα
έσοδα από τη φοροδιαφυγή εντός του 2026. Από αυτές θα κριθεί το εύρος των
φοροελαφρύνσεων που θα παρουσιαστούν στη φετινή ΔΕΘ, με την κυβέρνηση να επενδύει ξεκάθαρα στη
συστηματική ψηφιοποίηση της οικονομίας ως βασικό μοχλό ενίσχυσης των δημόσιων εσόδων χωρίς νέους φόρους.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Τρία νέα ψηφιακά όπλα κατά της φοροδιαφυγής: Πώς ανοίγει ο δρόμος για φοροελαφρύνσεις το 2026
[post_excerpt] => Στο Υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν ότι η δυναμική που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια ενισχύεται, δημιουργώντας πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο για τις νέες φοροελαφρύνσεις
[post_status] => future
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => tria-nea-psifiaka-opla-kata-tis-forodiafygis-pos-anoigei-o-dromos-gia-foroelafrynseis-to-2026
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 21:43:52
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 19:43:52
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590586
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[9] => WP_Post Object
(
[ID] => 590381
[post_author] => 98
[post_date] => 2026-01-24 07:45:32
[post_date_gmt] => 2026-01-24 05:45:32
[post_content] =>
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, γιατί εκεί έξω κυκλοφορεί πολύ σανό και η μνήμη του Έλληνα καταναλωτή τείνει να γίνει πιο κοντή και από αυτή του χρυσόψαρου.
Τι είναι, ρε παιδιά, αυτή η περιβόητη συμφωνία Mercosur που ακούμε εδώ και εβδομάδες και για την οποία βλέπουμε τρακτέρ να ισοπεδώνουν τις Βρυξέλλες;
Για να το πούμε απλά και λαϊκά: Είναι το μεγαλύτερο εμπορικό deal που έχει κάνει η Ευρώπη εδώ και δεκαετίες. Από τη μία πλευρά είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και από την άλλη οι γίγαντες της Λατινικής Αμερικής: Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη. Η συμφωνία λέει το εξής απλό: «Εμείς οι Ευρωπαίοι θα σας πουλάμε τα βιομηχανικά μας προϊόντα (βλέπε γερμανικά αυτοκίνητα, μηχανήματα, φάρμακα) χωρίς δασμούς, κι εσείς οι Λατινοαμερικάνοι θα μας στέλνετε τα αγροτικά σας προϊόντα (κρέατα, ζάχαρη, σόγια, καφέ) επίσης χωρίς δασμούς».
Στα χαρτιά ακούγεται σαν μια ωραία ανταλλαγή. Στην πράξη όμως, είναι η σφαγή των Ευρωπαίων αγροτών στον βωμό της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο Ευρωπαίος κτηνοτρόφος που πληρώνει πανάκριβο ρεύμα, τηρεί αυστηρούς κανόνες υγιεινής και πληρώνει μεροκάματα, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα μεγαθήρια της Βραζιλίας που παράγουν με κόστος «χώμα» και αμφίβολες περιβαλλοντικές πρακτικές.
Και κάπου εδώ τελειώνει το μάθημα της γεωπολιτικής και ξεκινάει το ελληνικό δράμα. Ένα δράμα σε δύο πράξεις, όπου στη μία χάνουμε τα λεφτά και στην άλλη χάνουμε την αξιοπρέπειά μας στο ράφι του σούπερ μάρκετ.

Πράξη Πρώτη: Η Μελόνι έκανε ταμείο, εμείς κάναμε… δημόσιες σχέσεις
Τις τελευταίες εβδομάδες, παρακολουθήσαμε ένα σκληρό διπλωματικό πόκερ. Γαλλία και Ιταλία σήκωσαν τους τόνους. Η Τζόρτζια Μελόνι, ασχέτως του τι πιστεύει κανείς για την πολιτική της, λειτούργησε ως ηγέτης που ξέρει να παζαρεύει. Είδε ότι η συμφωνία έρχεται και δεν μπορεί να την σταματήσει ολοκληρωτικά, οπότε αποφάσισε να την πουλήσει ακριβά. Πολύ ακριβά.
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός έβαλε το πιστόλι στο τραπέζι της Κομισιόν. «Θέλετε την υπογραφή μου; Πληρώστε». Και πλήρωσαν. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, για να κάμψει τις αντιστάσεις, άνοιξε το πουγκί της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Μιλάμε για ένα πακέτο που αγγίζει τα 45 δισ. ευρώ σε επίπεδο Ε.Ε., με την Ιταλία να εξασφαλίζει τη μερίδα του λέοντος και, το κυριότερο, την ευελιξία να μοιράσει αυτό το χρήμα στους αγρότες της όπως νομίζει, για να καλύψει τη ζημιά από τον ανταγωνισμό της Λατινικής Αμερικής. Η Μελόνι γύρισε στη Ρώμη με βαλίτσες γεμάτες «αποζημίωση».
Και η Ελλάδα; Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι, πήγε στις Βρυξέλλες ως ο «καλός μαθητής». Δεν χτυπήσαμε χέρι, δεν απειλήσαμε, δεν ζητήσαμε μερίδιο από τα 45 δισ. για τον Έλληνα αγρότη που αργοπεθαίνει. Αντίθετα, η κυβέρνηση βγήκε να πανηγυρίσει γιατί «κατοχύρωσε την ονομασία της Φέτας».
Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η προστασία των ΠΟΠ προϊόντων είναι σημαντική, αλλά είναι το ελάχιστο. Είναι το αυτονόητο. Το να πανηγυρίζεις που δεν θα ονομάζουν οι Βραζιλιάνοι το λευκό τυρί τους «Feta», την ώρα που χάνεις δισεκατομμύρια σε επιδοτήσεις εκσυγχρονισμού και θωράκισης της παραγωγής σου, είναι σαν να χαίρεσαι που σου άφησαν την ταμπέλα στο μαγαζί ενώ σου έχουν πάρει το εμπόρευμα.
Η ελληνική διαπραγμάτευση ήταν φοβική, λίγη και τελικά ζημιογόνα. Χάσαμε την ευκαιρία να πάρουμε ζεστό χρήμα, όπως οι Ιταλοί, για να στηρίξουμε έναν πρωτογενή τομέα που στην Ελλάδα είναι ήδη διαλυμένος.

Πράξη Δεύτερη: Το παραμύθι των φθηνών τιμών
Και πάμε τώρα στο δεύτερο κομμάτι, αυτό που πονάει την τσέπη του καθενός μας. Οι υποστηρικτές της συμφωνίας –και τα κυβερνητικά παπαγαλάκια– έχουν ήδη αρχίσει το τροπάριο: «Μπορεί να πιεστούν λίγο οι αγρότες, αλλά ο καταναλωτής θα κερδίσει! Θα φάμε φθηνό μοσχάρι Αργεντινής, φθηνή ζάχαρη, φθηνό καφέ».
Εδώ είναι που η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά και αναλαμβάνει η ελληνική πραγματικότητα.
Θεωρητικά, ναι, η κατάργηση των δασμών θα έπρεπε να ρίξει τις τιμές. Το βραζιλιάνικο μοσχάρι είναι φθηνότερο. Η ζάχαρη από την Παραγουάη είναι πάμφθηνη. Αν ζούσαμε σε μια χώρα με υγιή ανταγωνισμό, σε μια χώρα όπου οι ελεγκτικοί μηχανισμοί λειτουργούν, θα βλέπαμε μειώσεις στο ράφι.
Ζούμε όμως στην Ελλάδα. Στη χώρα των καρτέλ, των ολιγοπωλίων και της εναρμονισμένης πρακτικής.
Ποιος πιστεύει στα σοβαρά ότι τα ελληνικά σούπερ μάρκετ και οι μεγαλοεισαγωγείς θα περάσουν την έκπτωση στον καταναλωτή; Ας δούμε πώς δουλεύει το σύστημα, για να μην τρέφουμε αυταπάτες.
Ο εισαγωγέας θα φέρει το κρέας χωρίς δασμό, ας πούμε 20% ή 30% φθηνότερα από πριν. Θα το δώσει στο σούπερ μάρκετ. Το σούπερ μάρκετ θα κοιτάξει γύρω του. Θα δει ότι ο Έλληνας έχει συνηθίσει να πληρώνει το μοσχάρι 12 και 13 ευρώ το κιλό. Γιατί να το ρίξει στα 9 ευρώ; Θα το πάει στα 11,90, θα το πλασάρει ως «προσφορά» και την υπόλοιπη διαφορά θα την βάλει στην τσέπη ως καθαρό, αφορολόγητο σχεδόν, υπερκέρδος.
Είναι το γνωστό φαινόμενο «πύραυλος και φτερό». Οι τιμές ανεβαίνουν σαν πύραυλος με την παραμικρή αφορμή (πόλεμος, ενεργειακό, ξηρασία), αλλά όταν πέφτουν τα κόστη, οι τιμές κατεβαίνουν σαν φτερό – ή σκαλώνουν κάπου και δεν κατεβαίνουν ποτέ.

Η συμμαχία της απληστίας
Η δομή της ελληνικής αγοράς είναι βαθιά προβληματική. Μιλάμε για μια χούφτα αλυσίδες σούπερ μάρκετ και μετρημένους στα δάχτυλα μεγάλους προμηθευτές που ελέγχουν τα πάντα. Αυτοί οι «παίκτες» δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά. Λειτουργούν παρασιτικά.
Η συμφωνία Mercosur είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να τους κάνει η Ε.Ε. Τους δίνει πρόσβαση σε πάμφθηνη πρώτη ύλη, ενώ ταυτόχρονα τους επιτρέπει να διατηρήσουν τις τιμές λιανικής στα ύψη, με τη δικαιολογία του «πληθωρισμού της απληστίας» που η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να πολεμήσει.
Στην πραγματικότητα, η ελληνική αγορά θα λειτουργήσει ως ένα γιγαντιαίο «φράγμα». Τα φθηνά προϊόντα θα έρθουν μέχρι το λιμάνι του Πειραιά. Από εκεί και πέρα, οι μεσάζοντες θα φροντίσουν ώστε η μείωση του κόστους να μην φτάσει ποτέ στο πιάτο μας. Θα την απορροφήσουν ως κέρδος. Και το κράτος; Το κράτος θα παριστάνει τον τροχονόμο, μοιράζοντας pass και καλάθια του νοικοκυριού που είναι απλώς στάχτη στα μάτια.

Ο διπλός λογαριασμός
Το συμπέρασμα είναι πικρό, αλλά πρέπει να ειπωθεί. Με τη συμφωνία Mercosur, η Ελλάδα κατάφερε το ακατόρθωτο: Να χάσει και στα δύο ταμπλό.
Από τη μία, χάσαμε τα λεφτά της διαπραγμάτευσης. Η αγροτική μας παραγωγή θα συρρικνωθεί κι άλλο, καθώς οι μικροί παραγωγοί δεν θα αντέξουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό και δεν θα έχουν τις επιδοτήσεις των Ιταλών για να σταθούν στα πόδια τους. Θα γίνουμε ακόμα πιο εξαρτημένοι από τις εισαγωγές.
Από την άλλη, ο καταναλωτής δεν θα δει καμία ελάφρυνση. Θα συνεχίσει να πληρώνει «χρυσάφι» τα τρόφιμα, απλώς τώρα τα λεφτά του δεν θα πηγαίνουν στον Έλληνα κτηνοτρόφο, αλλά στα θησαυροφυλάκια των πολυεθνικών εισαγωγέων και των αλυσίδων λιανικής.
Η κυβέρνηση επέλεξε να μην συγκρουστεί. Επέλεξε να μην διεκδικήσει τα 45 δισ. όπως η Μελόνι, ίσως για να μην χαλάσει το προφίλ του «καλού παιδιού» στις Βρυξέλλες. Και επέλεξε να αφήσει την αγορά ανεξέλεγκτη, παραδίδοντας τους πολίτες στις ορέξεις των καρτέλ.
Μην περιμένετε λοιπόν να δείτε το μοσχάρι να φθηναίνει. Το μόνο που θα δείτε να αυξάνεται είναι τα κέρδη στους ισολογισμούς των σούπερ μάρκετ και η κοροϊδία στις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Το φαγοπότι έχει στρωθεί, τα μαχαιροπίρουνα γυαλίζουν, αλλά στο τραπέζι δεν κάθονται ούτε οι παραγωγοί ούτε οι καταναλωτές. Εμείς είμαστε απλώς το μενού.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Το μεγάλο φαγοπότι της Mercosur: Τα δισεκατομμύρια της Μελόνι, η «γυμνή» φέτα και τα ελληνικά καρτέλ που ακονίζουν τα μαχαίρια τους για να καταπιούν αμάσητη τη διαφορά από τα φθηνά εισαγόμενα ζαρζαβατικά και κρέατα
[post_excerpt] => Η Ελλάδα έμεινε εκτός ταμείου στη μεγάλη ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση, άφησε τον πρωτογενή τομέα απροστάτευτο και παραδίδει την αγορά σε εισαγωγείς και σούπερ μάρκετ!
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => to-megalo-fagopoti-tis-mercosur-ta-disekatommyria-tis-meloni-i-gymni-feta-kai-ta-ellinika-kartel
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:21:16
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:21:16
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590381
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[10] => WP_Post Object
(
[ID] => 590544
[post_author] => 49
[post_date] => 2026-01-24 20:50:56
[post_date_gmt] => 2026-01-24 18:50:56
[post_content] => Σε ένα από τα ισχυρότερα χαρτιά στις
τράπεζες εξελίσσεται η
μερισματική πολιτική, καθώς οι υψηλές κεφαλαιακές επιδόσεις και η ισχυρή κερδοφορία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ακόμη πιο
γενναίες διανομές προς τους μετόχους.
Οι επόμενοι μήνες θεωρούνται καθοριστικοί, καθώς με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων χρήσης 2025 –από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τον Μάρτιο– θα ξεκαθαρίσει το τοπίο τόσο για τα
αναθεωρημένα business plans όσο και για το τελικό ύψος των μερισμάτων, μετά τις σχετικές διαβουλεύσεις με τον Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM).
Η «ευχάριστη έκπληξη» της Εθνικής Τράπεζας
Στην αγορά δεν αποκλείονται θετικές εκπλήξεις, ειδικά σε ό,τι αφορά την Εθνική Τράπεζα. Το ποσοστό διανομής
60% των κερδών του 2025, που έχει ήδη ανακοινωθεί, χαρακτηρίζεται από αρκετούς αναλυτές
συντηρητικό, εφόσον δεν υπάρξει κάποια μεγάλη εξαγορά ή στρατηγική κίνηση εντός ή εκτός Ελλάδας.
Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη έκθεση της JP Morgan, η οποία άφησε ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο
διανομής έως και του 100% των κερδών της Εθνικής το 2026, επισημαίνοντας ότι η μετοχή έχει ήδη καταγράψει άνοδο περίπου 75% από τις αρχές του έτους, χωρίς να έχει εξαντλήσει τη δυναμική της.
Οι επίσημες ανακοινώσεις των τραπεζών
Σε επίπεδο ανακοινώσεων και εκτιμήσεων της αγοράς, το πλαίσιο διαμορφώνεται ως εξής:
- Τράπεζα Πειραιώς: Διανομή 50% των κερδών, περίπου 550 εκατ. ευρώ
- Eurobank: Περί τα 700 εκατ. ευρώ, επίσης 50%
- Εθνική Τράπεζα: 60%, περίπου 700 εκατ. ευρώ
- Alpha Bank: Διανομή 425 εκατ. ευρώ, ήτοι 50% των κερδών
Η Eurobank έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι κινείται στο εύρος
50%–60%, διατηρώντας σταθερή αλλά όχι επιθετική πολιτική, ενώ και για την Alpha Bank οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για διανομές άνω του 50%.
Τα business plans και το όριο των 2,5 δισ. ευρώ
Με βάση τις θετικές αναθεωρήσεις των επιχειρησιακών σχεδίων, οι
συνολικές διανομές του κλάδου εκτιμάται ότι μπορεί να αγγίξουν ή και να ξεπεράσουν τα
2,5 δισ. ευρώ, μέσω μετρητών και προγραμμάτων επαναγοράς ιδίων μετοχών.
Υπενθυμίζεται ότι:
- το 2023 οι διανομές ανήλθαν μόλις σε 0,9 δισ. ευρώ,
- το 2024 αυξήθηκαν στα 1,9 δισ. ευρώ,
γεγονός που αποτυπώνει τη ραγδαία άνοδο της μερισματικής δυναμικής των ελληνικών τραπεζών.
Καθοριστικό ρόλο παίζουν τα υψηλά κεφάλαια: ούτε ο SSM ούτε οι μέτοχοι επιθυμούν τη διακράτηση πλεονάζοντος κεφαλαίου χωρίς σαφή στρατηγικό λόγο. Παράλληλα, οι αλλαγές στη μετοχική σύνθεση και η αυξημένη κινητικότητα χαρτοφυλακίων ενισχύουν τις πιέσεις για
πιο επιθετικές πολιτικές διανομών.
Ελλάδα vs Ευρώπη: Εντυπωσιακή απόκλιση στα μερίσματα
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της S&P Global για την περιοχή ΕΜΕΑ, τα τραπεζικά μερίσματα στην Ευρώπη αυξήθηκαν:
- 28,5% το 2023,
- 30,4% το 2024,
με προβλεπόμενη αύξηση 9,6% το 2025 και σταθεροποίηση ή ήπια υποχώρηση το 2026.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, η εικόνα είναι εντυπωσιακά διαφορετική:
- +111,1% από το 2023 στο 2024,
- +31,6% από το 2024 στο 2025,
- +177,8% συνολικά στην τριετία 2023–2025,
με εκτιμήσεις για ακόμη υψηλότερα μερίσματα το 2026.
Ελκυστικές αποτιμήσεις και επενδυτικό ενδιαφέρον
Παρά το ράλι των μετοχών, οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν ελκυστικές σε όρους αποτίμησης. Ο μέσος δείκτης
P/BV στην Ευρώπη διαμορφώνεται κοντά στο
1,8, όταν για τις ελληνικές τράπεζες κινείται στο
1–1,2, αφήνοντας περιθώρια περαιτέρω επενδυτικού ενδιαφέροντος, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου τα μερίσματα αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα για τους θεσμικούς επενδυτές.
Η αποκλιμάκωση των επιτοκίων ενδέχεται να πιέσει τα καθαρά έσοδα από τόκους, ωστόσο η διαφοροποίηση εσόδων, η αύξηση προμηθειών και η αυστηρή διαχείριση κόστους λειτουργούν ως σημαντικά αντισταθμίσματα.
Road shows και διεθνές κοινό
Το επόμενο διάστημα, οι τράπεζες θα παρουσιάσουν τα αναθεωρημένα business plans τους στη διεθνή επενδυτική κοινότητα. Η αρχή γίνεται με road show της Πειραιώς στο Παρίσι, ενώ θα ακολουθήσουν:
- το συνέδριο της Morgan Stanley στο Λονδίνο,
- Capital Market Day της Πειραιώς,
- το συνέδριο της Wood στη Νέα Υόρκη,
- και επενδυτικές ημερίδες της Alpha Bank.
Στο επίκεντρο, πέρα από τα μερίσματα, θα βρεθούν οι
νέες πηγές εσόδων: η Εθνική Ασφαλιστική για την Πειραιώς, οι ασφαλιστικές συνεργασίες της Εθνικής και οι διεθνείς δραστηριότητες –κυρίως στην Κύπρο– για Eurobank και Alpha Bank.
Το
2025 αναδεικνύεται σε χρονιά-ορόσημο για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, που αφήνει οριστικά πίσω του την περίοδο της αναδιάρθρωσης και περνά σε φάση ωρίμανσης και εξωστρέφειας. Και σε αυτό το νέο αφήγημα, τα
μερίσματα αποτελούν το πιο ηχηρό –και πειστικό– διαβατήριο των ελληνικών τραπεζών προς τη διεθνή επενδυτική σκηνή.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Μερίσματα-ρεκόρ από τις ελληνικές τράπεζες: Στο προσκήνιο γενναίες διανομές έως 2,5 δισ. ευρώ
[post_excerpt] => Σε ένα από τα ισχυρότερα χαρτιά στις τράπεζες εξελίσσεται η μερισματική πολιτική, καθώς δημιουργούνται προϋποθέσεις για ακόμη πιο γενναίες διανομές προς τους μετόχους
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => merismata-rekor-apo-tis-ellinikes-trapezes-sto-proskinio-gennaies-dianomes-eos-25-dis-evro
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:09:19
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:09:19
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590544
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[11] => WP_Post Object
(
[ID] => 590548
[post_author] => 66
[post_date] => 2026-01-24 21:10:16
[post_date_gmt] => 2026-01-24 19:10:16
[post_content] => Όλο και πιο συχνά η
Αττική –αλλά και ολόκληρη η χώρα– έρχεται αντιμέτωπη με τη σφοδρότητα των καιρικών φαινομένων. Τα «ακραία» πλημμυρικά και περιβαλλοντικά επεισόδια δεν αποτελούν πλέον εξαίρεση, αλλά
μια νέα κανονικότητα που επηρεάζει άμεσα την οικονομική δραστηριότητα, τις υποδομές και την καθημερινότητα πολιτών και επιχειρήσεων.
Σε αυτό το περιβάλλον, η πρόληψη και η ανθεκτικότητα αναδεικνύονται σε
αναπτυξιακή προτεραιότητα, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται και κατανέμονται οι δημόσιοι πόροι.
Το πρόγραμμα των 578 εκατ. ευρώ και το timing των ανακοινώσεων
Λίγα μόλις 24ωρα μετά την κήρυξη της Γλυφάδας και άλλων δήμων της Αττικής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω των καταστροφικών πλημμυρών, ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης, ανακοίνωσε την έγκριση του
Περιφερειακού Προγράμματος Ανάπτυξης της Αττικής.
Πρόκειται για ένα σχέδιο συνολικού προϋπολογισμού
578 εκατ. ευρώ, το οποίο διαμορφώθηκε έπειτα από πολύμηνες συσκέψεις και διαβουλεύσεις, με στόχο να απαντήσει σε νέες, πιεστικές ανάγκες.
Στροφή πόρων προς περιβάλλον και πολιτική προστασία
Από τα
445 εκατ. ευρώ του βασικού προϋπολογισμού του προγράμματος, σχεδόν τα μισά αλλάζουν «ρότα» και κατευθύνονται σε δύο κρίσιμους άξονες που συνδέονται άμεσα με το φυσικό περιβάλλον:
- 130 εκατ. ευρώ (29,21%) για Πράσινη Ανάπτυξη και Πράσινο Μετασχηματισμό
- 64 εκατ. ευρώ (14,38%) για Πολιτική Προστασία και Αντιμετώπιση της Κλιματικής Κρίσης
Συνολικά,
194 εκατ. ευρώ προορίζονται για δράσεις πρόληψης και προστασίας. Πρόκειται για παρεμβάσεις που δεν έχουν άμεσο οικονομικό αποτύπωμα, αλλά θεωρούνται πλέον
προϋπόθεση επιβίωσης και ανάπτυξης.
Η κατανομή δείχνει τις κυβερνητικές προτεραιότητες
Πέρα από το «πράσινο» σκέλος, το πρόγραμμα κατανέμει πόρους και σε τομείς που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα:
- Ανάπτυξη Υποδομών και Μεταφορών: 120 εκατ. ευρώ (26,97%)
- Κοινωνική Συνοχή και Ανάπτυξη: 60 εκατ. ευρώ (13,48%)
- Καινοτομία, Εξωστρέφεια και Ανταγωνιστικότητα: 60 εκατ. ευρώ (13,48%)
Ωστόσο, το κρίσιμο ζητούμενο δεν είναι μόνο τα ποσά, αλλά
η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα υλοποίησης.
Από τη θεωρία στην πράξη
Όταν επιχειρήσεις και κάτοικοι σε περιοχές όπως η Γλυφάδα, η Βάρη ή άλλοι δήμοι βλέπουν δρόμους να μετατρέπονται σε ποτάμια και περιουσίες να καταστρέφονται, το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο «πόσα χρήματα υπάρχουν», αλλά
αν τα χρήματα πιάνουν τόπο.
Το Περιφερειακό Πρόγραμμα Αττικής εντάσσεται στο
Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026–2030 και ακολουθεί την έγκριση αντίστοιχων προγραμμάτων για άλλες έξι Περιφέρειες (Δυτική Ελλάδα, Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, Θεσσαλία, Ήπειρος, Νότιο Αιγαίο). Αναμένεται η ολοκλήρωση της έγκρισης για το σύνολο της χώρας, ώστε να αποτυπωθεί η πλήρης εικόνα του περιφερειακού σχεδιασμού.
Υπερδέσμευση και ανοιχτά ερωτήματα
Ο συνολικός προϋπολογισμός των 578 εκατ. ευρώ περιλαμβάνει και
υπερδέσμευση 133 εκατ. ευρώ, δηλαδή πρόσθετους πόρους που μπορούν να κινητοποιηθούν έως το 2030, εφόσον υπάρξει υψηλή απορρόφηση ή προκύψουν νέες ανάγκες.
Το ερώτημα είναι αν η υπερδέσμευση αυτή:
- θα αξιοποιηθεί για έργα άμεσης προστασίας, ή
- θα παραμείνει λογιστική πρόβλεψη στα χαρτιά.
Παράλληλα, παραμένουν κρίσιμα ζητήματα:
- Ποια συγκεκριμένα έργα θα χρηματοδοτηθούν με τα 64 εκατ. ευρώ της πολιτικής προστασίας;
- Πότε ξεκινούν οι παρεμβάσεις σε ζώνες που πλήττονται επανειλημμένα;
- Πώς διασφαλίζεται διαφάνεια και αποτελεσματική παρακολούθηση της υλοποίησης;
Το κόστος της αδράνειας
Η πρόσφατη εμπειρία από τις πλημμύρες στην Αττική δείχνει ξεκάθαρα ότι το
κόστος της αδράνειας είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος της πρόληψης. Τα 194 εκατ. ευρώ για κλιματική ανθεκτικότητα μπορούν να αποτελέσουν την απαραίτητη «ασπίδα» για την Περιφέρεια –και κατ’ επέκταση για τη χώρα– μόνο αν η υλοποίηση γίνει με
ταχύτητα, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.
Διαφορετικά, ο φαύλος κύκλος του «ράβε-ξήλωνε» θα συνεχίσει να κοστίζει – χωρίς να προστατεύει.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => «Το καλοκαίρι καιγόμαστε, τον χειμώνα πνιγόμαστε»: Πώς τα ακραία φαινόμενα αλλάζουν τα χρηματοδοτικά σχέδια για την Αττική
[post_excerpt] => Όλο και πιο συχνά η Αττική –αλλά και ολόκληρη η χώρα– έρχεται αντιμέτωπη με τη σφοδρότητα των καιρικών φαινομένων
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => to-kalokairi-kaigomaste-ton-cheimona-pnigomaste-pos-ta-akraia-fainomena-allazoun-ta-chrimatodotika-schedia-gia-tin-attiki
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:21:34
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:21:34
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590548
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[12] => WP_Post Object
(
[ID] => 590551
[post_author] => 49
[post_date] => 2026-01-24 20:40:49
[post_date_gmt] => 2026-01-24 18:40:49
[post_content] => Ο
πληθωρισμός τροφίμων στην
Ευρωζώνη εξακολουθεί να κινείται σε
επίμονα υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με την προ πανδημίας περίοδο, κυρίως λόγω των αυξήσεων στις διεθνείς τιμές βασικών αγροδιατροφικών προϊόντων. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη ανάλυση της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία εξετάζει τους παράγοντες που διατηρούν τις πιέσεις στις τιμές καταναλωτή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της
ΕΚΤ, ο γενικός δείκτης τιμών τροφίμων διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο στο
2,9% στο ενδεκάμηνο Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2025, ποσοστό αισθητά υψηλότερο από τον μακροχρόνιο μέσο όρο της προ πανδημίας περιόδου (
2,2%).
Τα προϊόντα που «οδηγούν» την άνοδο
Τη μεγαλύτερη συμβολή στον πληθωρισμό τροφίμων είχαν:
- το κρέας,
- ο καφές,
- το τσάι,
- το κακάο,
- η σοκολάτα και τα γλυκά.
Αν και τα προϊόντα αυτά αντιστοιχούν σε
λιγότερο από το 25% της συνολικής στάθμισης του δείκτη, ευθύνονται για
πάνω από το 50% της ετήσιας αύξησης του πληθωρισμού τροφίμων.
Αντίθετα, οι τιμές των υπόλοιπων τροφίμων έχουν σε γενικές γραμμές αποκλιμακωθεί μετά την εκρηκτική περίοδο 2022–2023, όταν ο δείκτης κορυφώθηκε στο
15,5% τον Μάρτιο του 2023.
Κλιματική κρίση και γεωπολιτικές εντάσεις
Οι πιέσεις στις διεθνείς τιμές τροφίμων ξεκίνησαν ήδη από την περίοδο της πανδημίας, εξαιτίας
ακραίων καιρικών φαινομένων που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, και εντάθηκαν μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Στην πρώτη φάση, οι ανατιμήσεις επικεντρώθηκαν:
- στο σιτάρι και τα δημητριακά,
- τη ζάχαρη,
- τα αυγά,
- τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Στη συνέχεια, έντονη άνοδο κατέγραψε το
ελαιόλαδο, λόγω μειωμένης παραγωγής στις μεσογειακές χώρες. Τα τελευταία δύο χρόνια, ωστόσο, το μεγαλύτερο βάρος για τους καταναλωτές προέρχεται από το
κρέας, τη
σοκολάτα, το
κακάο και τον
καφέ.
Καφές και σοκολάτα: Μεγάλες διακυμάνσεις, καθυστερημένη μετάδοση
Οι διεθνείς τιμές του καφέ
υπερδιπλασιάστηκαν στις αρχές του 2025 σε σχέση με τις αρχές του 2024. Σύμφωνα με στοιχεία του Trading Economics, ακολούθησε πτώση περίπου
28% από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο 2025, πριν καταγραφεί νέα άνοδος σχεδόν
40% έως τον Νοέμβριο και ξεκινήσει εκ νέου αποκλιμάκωση.
Η ανάλυση της ΕΚΤ υπενθυμίζει ότι οι μεταβολές στις διεθνείς τιμές μεταφέρονται στις τιμές καταναλωτή με
χρονική υστέρηση, όπως είχε δείξει και παλαιότερη έρευνα του Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και όταν οι διεθνείς τιμές υποχωρούν, οι μειώσεις στα ράφια καθυστερούν.
Αντίστοιχα, η διεθνής τιμή της σοκολάτας άρχισε να αυξάνεται έντονα από το δεύτερο εξάμηνο του 2023 και κορυφώθηκε τον Απρίλιο του 2024. Παρά τη διόρθωση που ακολούθησε, οι τιμές παραμένουν
σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, σύμφωνα με το Trading Economics.
Κρέας: Δομικό πρόβλημα προσφοράς
Ιδιαίτερα έντονες είναι οι αυξήσεις στο
μοσχαρίσιο κρέας. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι τιμές παραγωγού στην Ευρώπη αυξήθηκαν κατά μέσο όρο
28% σε ετήσια βάση στα τέλη Νοεμβρίου 2025.
Η άνοδος αυτή συνδέεται με:
- διαρθρωτικά περιορισμένη προσφορά ζώων,
- ισχυρή παγκόσμια ζήτηση.
Στο πρώτο εννεάμηνο του 2025, η παραγωγή βόειου κρέατος στην ΕΕ μειώθηκε κατά
3,7%, με έντονες απώλειες:
- στη Γερμανία (-6,8%),
- στη Γαλλία και την Ισπανία (-2,8%).
Η μείωση αυτή οδήγησε σε αύξηση των εισαγωγών βόειου κρέατος κατά
14,2% στο πρώτο οκτάμηνο του έτους.
Παράλληλα, ο FAO καταγράφει άνοδο
5,1% στον παγκόσμιο δείκτη τιμών κρέατος το 2025, με ισχυρές αυξήσεις στο βόειο και το πρόβειο κρέας, ενώ στο χοιρινό και στο κοτόπουλο οι τιμές υποχώρησαν ή παρέμειναν σχεδόν σταθερές.
Μισθοί και λιανεμπόριο επιβαρύνουν τις τελικές τιμές
Η ΕΚΤ επισημαίνει ότι στις αυξήσεις των τιμών τροφίμων συμβάλλουν και οι
μισθολογικές πιέσεις στον κλάδο του λιανεμπορίου. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι οι αυξήσεις στις αμοιβές στο εμπόριο, τις μεταφορές και τα καταλύματα παρέμειναν υψηλές το 2025 σε σχέση με τα προ πανδημίας επίπεδα, μετακυλιόμενες εν μέρει στους καταναλωτές.
Προοπτική αποκλιμάκωσης το 2026
Παρά τις επίμονες πιέσεις, η ΕΚΤ εκτιμά ότι ο πληθωρισμός τροφίμων θα
υποχωρήσει αισθητά το 2026, πλησιάζοντας το
2% προς το τέλος του έτους. Καθοριστικός παράγοντας θα είναι η εξασθένηση του αντίκτυπου των προηγούμενων διεθνών ανατιμήσεων έως το καλοκαίρι.
Ωστόσο, η ανάλυση αφήνει σαφές μήνυμα: όσο η κλιματική κρίση και οι διαταραχές στην παγκόσμια προσφορά παραμένουν, οι τιμές τροφίμων δύσκολα θα επιστρέψουν στα
σταθερά χαμηλά επίπεδα της προ πανδημίας εποχής.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Επίμονα υψηλός ο πληθωρισμός τροφίμων στην Ευρωζώνη: Κρέας, καφές και σοκολάτα κρατούν τις πιέσεις
[post_excerpt] => Ο πληθωρισμός τροφίμων στην Ευρωζώνη εξακολουθεί να κινείται σε επίμονα υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με την προ πανδημίας περίοδο
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => epimona-ypsilos-o-plithorismos-trofimon-stin-evrozoni-kreas-kafes-kai-sokolata-kratoun-tis-pieseis
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:05:55
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:05:55
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590551
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[13] => WP_Post Object
(
[ID] => 590546
[post_author] => 49
[post_date] => 2026-01-24 20:20:54
[post_date_gmt] => 2026-01-24 18:20:54
[post_content] => Στην επόμενη –και κρίσιμη– φάση περνά ο διαγωνισμός για την ανάπτυξη του
Επιχειρηματικού Πάρκου Logistics στη Φυλή, ενός έργου–ορόσημου για τη Δυτική Αττική και την εφοδιαστική αλυσίδα, συνολικού προϋπολογισμού
250 εκατ. ευρώ.
Μετά την άρση των διαφορών μεταξύ του Δήμος Φυλής και του Υπερταμείο αναφορικά με την αποτίμηση της έκτασης, τις επόμενες ημέρες –σύμφωνα με πληροφορίες– αναμένεται η
δημοσίευση της πρόσκλησης προς τα επενδυτικά σχήματα που παραμένουν στη διαδικασία, ανοίγοντας τον δρόμο για την κατάθεση
δεσμευτικών οικονομικών προσφορών.
Τα τρία επενδυτικά σχήματα της β’ φάσης
Στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού καλούνται να υποβάλουν προσφορές τα εξής σχήματα:
- Aegean Oil
- Η κοινοπραξία Goldair Cargo – AKTOR – FINCOP (όμιλος Κοπελούζου)
- Η κοινοπραξία Ειδησεοφωνική – Call Center Ελλάδας – Αθηναϊκό Κέντρο Επικοινωνιών και Πληροφορικής – Levante Express – Planning Σύμβουλοι – Π. Βαρβαρίγος
Τα σχήματα αυτά θα καταθέσουν οικονομικές προσφορές στο πλαίσιο της
β’ φάσης της διαγωνιστικής διαδικασίας.
Η διαφωνία για την αποτίμηση και ο κοινός τόπος
Το προηγούμενο διάστημα είχαν ανακύψει σημαντικές διαφωνίες μεταξύ Δήμου Φυλής και Υπερταμείου, το οποίο λειτουργεί για λογαριασμό του δήμου, σχετικά με την αποτίμηση της έκτασης των περίπου
437 στρεμμάτων που θα φιλοξενήσει το πάρκο.
Σύμφωνα με πληροφορίες:
- το Υπερταμείο αποτιμούσε την παραχώρηση σε επίπεδα περίπου 15 εκατ. ευρώ,
- ενώ ο Δήμος Φυλής έθετε ως ελάχιστη βάση τα 90 εκατ. ευρώ, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για καθαρή δημοτική έκταση με υψηλή αναπτυξιακή αξία.
Πηγές με γνώση της διαδικασίας επισημαίνουν ότι η διαφωνία γεφυρώθηκε, καθώς ξεκαθαρίστηκε πως
δεν πρόκειται για πώληση γης, αλλά για
πολυετή παραχώρηση δικαιώματος χρήσης, με διάρκεια τουλάχιστον
35 έτη και δυνατότητα επέκτασης έως
40–50 έτη.
Το οικονομικό πλαίσιο της παραχώρησης
Το οικονομικό πλαίσιο που τίθεται ως
minimum bid για τους επενδυτές περιλαμβάνει:
- Προκαταβολή προς τον Δήμο Φυλής ύψους περίπου 9 εκατ. ευρώ
- Ετήσιο μίσθωμα της τάξης των 2–2,5 εκατ. ευρώ από το δεύτερο έτος της παραχώρησης
- Ποσοστό 6% επί των ακαθάριστων εσόδων της επένδυσης
Η πρόταση αξιοποίησης του ακινήτου, η οποία επρόκειτο να περάσει από το Δημοτικό Συμβούλιο, θεωρείται κομβική για την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας και την είσοδο στην τελική ευθεία.
Έργο-ορόσημο για τη Δυτική Αττική
Το Επιχειρηματικό Πάρκο Logistics Φυλής φιλοδοξεί να αποτελέσει
ενιαίο οικοσύστημα μεταφορών, logistics και τεχνολογίας. Ο προτιμητέος επενδυτής θα αναλάβει:
- τη χρηματοδότηση
- την αδειοδότηση
- την κατασκευή
- τη λειτουργία και εκμετάλλευση του πάρκου
Στο επενδυτικό σχέδιο περιλαμβάνονται ακόμη
υποδομές φιλοξενίας και τουριστικά καταλύματα για οδηγούς και εργαζόμενους, διαμορφώνοντας ένα μοντέλο ανάπτυξης που παραπέμπει σε μια
μικρή “πόλη” logistics με ολοκληρωμένες υπηρεσίες.
Αποσυμφόρηση Κηφισού και τοπική ανάπτυξη
Πέρα από την επενδυτική του διάσταση, το έργο αποκτά και
έντονο κυκλοφοριακό και αναπτυξιακό αποτύπωμα. Η μετεγκατάσταση μεταφορικών εταιρειών από τον Ελαιώνα στη Φυλή εκτιμάται ότι θα αφαιρέσει έως και
10.000 φορτηγά από τον Κηφισό, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην αποσυμφόρηση του βασικού οδικού άξονα της Αττικής.
Ταυτόχρονα, το έργο αναμένεται να δημιουργήσει
νέες θέσεις εργασίας και να ενισχύσει σημαντικά την τοπική οικονομία της Δυτικής Αττικής.
Παρά τη σύνθετη φύση του project, παράγοντες της αγοράς εμφανίζονται
αισιόδοξοι για ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον, καθώς το θεσμικό και οικονομικό πλαίσιο έχει πλέον ξεκαθαρίσει και ο διαγωνισμός εισέρχεται στην τελική του φάση.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Στην τελική ευθεία το Επιχειρηματικό Πάρκο Logistics στη Φυλή: Δεσμευτικές προσφορές για έργο 250 εκατ. ευρώ
[post_excerpt] => Στην επόμενη –και κρίσιμη– φάση περνά ο διαγωνισμός για την ανάπτυξη του Επιχειρηματικού Πάρκου Logistics στη Φυλή
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => stin-teliki-eftheia-to-epicheirimatiko-parko-logistics-sti-fyli-desmeftikes-prosfores-gia-ergo-250-ekat-evro
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 19:59:11
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 17:59:11
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590546
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[14] => WP_Post Object
(
[ID] => 590531
[post_author] => 82
[post_date] => 2026-01-24 19:00:13
[post_date_gmt] => 2026-01-24 17:00:13
[post_content] => Μία δεκαετία μετά το περιβόητο σχέδιο για «επιδρομή» στο Νομισματοκοπείο προκειμένου να βρεθεί ρευστό, η
πρόωρη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους εξελίσσεται σήμερα στο νέο μεγάλο θέμα της οικονομικής συζήτησης. Η Ελλάδα, αντί να αναζητά δανεικά, μειώνει συστηματικά τα μνημονιακά της βάρη και βλέπει το χρέος να υποχωρεί με ρυθμούς που πριν από λίγα χρόνια φάνταζαν αδιανόητοι.
Η εξέλιξη αυτή άνοιξε έναν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων:
Μειώνεται τελικά το χρέος ή αυξάνεται;
Γιατί δεν δίνονται τα χρήματα σε παροχές;
Τι κρύβεται πίσω από το «μαξιλάρι» των 39–40 δισ. ευρώ;
Οι απαντήσεις υπάρχουν – και είναι πολύ πιο απλές απ’ όσο παρουσιάζονται.
«Χρήμα υπάρχει», αλλά για το χρέος
Στις 15 Δεκεμβρίου ολοκληρώθηκε μία ακόμη
πρόωρη αποπληρωμή 5,29 δισ. ευρώ από τα δάνεια του πρώτου μνημονίου (GLF), τα οποία κανονικά θα εξοφλούνταν μετά το 2031. Με την κίνηση αυτή, το ελληνικό χρέος μειώνεται ταχύτερα ως ποσοστό του ΑΕΠ: από 145,9% το 2025, στο 138,2% το 2026 – για πρώτη φορά κάτω από το 140% μετά το 2011.
Λίγες ημέρες αργότερα, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους ανακοίνωσε ότι μέσα στο 2026 θα προχωρήσει σε
πρόωρες αποπληρωμές 8,79 δισ. ευρώ, επιταχύνοντας ακόμη περισσότερο τη μείωση του χρέους. Επίσημος στόχος είναι το χρέος να υποχωρήσει κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2029.
«Μυστικό» 1ο: Μειώνεται ή αυξάνεται τελικά το χρέος;
Η σύγχυση ξεκινά από τη λάθος σύγκριση. Πολλοί επικαλούνται ότι σε απόλυτους αριθμούς (ευρώ) το χρέος αυξήθηκε. Όμως το κρίσιμο μέγεθος δεν είναι το απόλυτο ποσό, αλλά
το χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ.
Από το 2020 έως το 2025, το ελληνικό χρέος μειώθηκε κατά
64 μονάδες του ΑΕΠ, παρά το γεγονός ότι η πανδημία εκτόξευσε το παγκόσμιο χρέος. Η Ελλάδα, μάλιστα, πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις χρέους διεθνώς, χάρη στην ισχυρή ανάπτυξη των τελευταίων ετών.
Πλέον, ακόμη και σε απόλυτους αριθμούς, το χρέος υποχωρεί: από 369 δισ. το 2023 σε 359 δισ. ευρώ το 2026.
«Μυστικό» 2ο: Γιατί το «μαξιλάρι» δεν γίνεται επίδομα
Το λεγόμενο
«μαξιλάρι ρευστότητας» δεν είναι ελεύθερο ταμείο. Δημιουργήθηκε το 2018 με δάνειο 15 δισ. ευρώ, στο τέλος του τρίτου μνημονίου, και λειτουργεί ως ειδικός λογαριασμός ασφαλείας.
Τα χρήματα αυτά
δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μισθούς, συντάξεις ή παροχές. Ο μοναδικός τους σκοπός είναι είτε να καλύπτουν χρηματοδοτικές ανάγκες είτε –όπως συμβαίνει τώρα– να μειώνουν το χρέος. Κάθε χρήση τους απαιτεί έγκριση από τον ESM και τον EFSF.
«Μυστικό» 3ο: Γιατί δεν πάνε 40 δισ. σε παροχές
Εδώ μπαίνουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Σύμφωνα με τη μεθοδολογία της Eurostat, η αποπληρωμή χρέους είναι
χρηματοοικονομική συναλλαγή: δεν επιβαρύνει το έλλειμμα και δεν μετρά στο πλαφόν δαπανών.
Αντίθετα, παροχές, αυξήσεις μισθών και συντάξεων είναι
δημοσιονομικές δαπάνες. Μειώνουν το πλεόνασμα, αυξάνουν το χρέος και ενεργοποιούν τον ευρωπαϊκό «κόφτη» δαπανών. Με απλά λόγια, τα δύο δεν μπαίνουν ποτέ στο ίδιο ζύγι.
«Μυστικό» 4ο: Τι κερδίζει ο πολίτης
Η χώρα εξοικονομεί ήδη
3,5 δισ. ευρώ ετησίως σε τόκους, ενώ με τις αποπληρωμές του 2026 το συνολικό όφελος θα ξεπεράσει τα 6 δισ. ευρώ. Αυτά είναι χρήματα που
δεν θα πληρωθούν ποτέ από τους φορολογούμενους – ούτε σήμερα, ούτε στο μέλλον.
«Μυστικό» 5ο: Εξυπηρετεί τους δανειστές ή τη χώρα;
Η πρόωρη αποπληρωμή μειώνει τους τόκους. Ακριβώς όπως συμβαίνει σε κάθε νοικοκυριό που κλείνει νωρίτερα ένα δάνειο. Το κράτος δεν είναι νοικοκυριό, αλλά τα βάρη του τα πληρώνουν πολίτες και επιχειρήσεις.
«Μυστικό» 6ο: Γιατί ακυρώθηκαν εκδόσεις ομολόγων
Η Ελλάδα ακύρωσε επτά εκδόσεις ομολόγων μέσα στο 2025, όχι επειδή δεν μπορεί να δανειστεί, αλλά επειδή
δεν χρειάζεται. Με «μαξιλάρι» σχεδόν 40 δισ. ευρώ, δανείζεται μόνο για να διατηρεί επαφή με τις αγορές – όχι από ανάγκη.
Το επιτόκιο του ελληνικού δεκαετούς είναι σήμερα χαμηλότερο από της Γαλλίας ή της Ιταλίας, αλλά δεν είναι «τσάμπα». Και όταν δεν υπάρχει ανάγκη, η επιλογή είναι μία:
μείωση χρέους, όχι νέο βάρος.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Γιατί η Ελλάδα αποπληρώνει πρόωρα το χρέος της: Τα 6 «μυστικά» πίσω από τη μεγάλη συζήτηση για το δημόσιο χρέος
[post_excerpt] => Μία δεκαετία μετά το περιβόητο σχέδιο για «επιδρομή» στο Νομισματοκοπείο, η πρόωρη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους εξελίσσεται σήμερα στο νέο μεγάλο θέμα της οικονομικής συζήτησης
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => giati-i-ellada-apoplironei-proora-to-chreos-tis-ta-6-mystika-piso-apo-ti-megali-syzitisi-gia-to-dimosio-chreos
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 19:09:05
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 17:09:05
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590531
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[15] => WP_Post Object
(
[ID] => 590478
[post_author] => 79
[post_date] => 2026-01-24 15:40:33
[post_date_gmt] => 2026-01-24 13:40:33
[post_content] => Διευκρινίσεις για το έργο υπογειοποίησης γραμμής μεταφοράς στον Υμηττό δίνει ο
ΔΕΔΔΗΕ διαψεύδοντας
σχετικές ανακριβείς, όπως αναφέρει, δημόσιες αναφορές. Συγκεκριμένα επισημαίνει τα εξής:
«Πρόκειται για ένα εμβληματικό έργο υπογειοποίησης, το οποίο υλοποιείται
στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και εντάσσεται στον ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό της χώρας για τον εκσυγχρονισμό και τη θωράκιση του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας απέναντι στις αυξανόμενες επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.
Απόπειρες
να συσχετιστούν οι εικόνες καταστροφής στην Άνω Γλυφάδα,καθώς και η τραγική απώλεια ανθρώπινης ζωής με το έργο υπογειοποίησης της γραμμής δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Για το έργο, συνολικού μήκους περίπου 5.500 χλμ., έχουν εκπονηθεί όλες οι απαραίτητες τεχνικές μελέτες και έχουν εκδοθεί όλες οι προβλεπόμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των γεωμορφολογικών, υδρολογικών και λοιπών επιστημονικών δεδομένων.
Η ανάδυση στην επιφάνεια ενός περιορισμένου μήκους καλωδίου μέσης τάσης αποτελεί ξεκάθαρο αποτέλεσμα του πρωτόγνωρου πλημμυρικού φαινομένου και σε καμία περίπτωση δεν είναι η αιτία του. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο μεγαλύτερο μέρος του έργου το σκάμμα παραμένει ακέραιο, ενώ αντίθετα εντοπίζονται εκτεταμένες διαβρώσεις στο γειτονικό έδαφος και στην ευρύτερη περιοχή έχουν διαπιστωθεί σοβαρές καθιζήσεις σε δρόμους της Δασικής Υπηρεσίας, καθώς και μετακινήσεις σημαντικών όγκων εδάφους.
Τα έργα υπογειοποίησης αποτελούν πάγιο αίτημα δημοτικών Αρχών και τοπικών φορέων, συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της πολιτικής προστασίας, ενώ μειώνουν σημαντικά την έκθεση του δικτύου σε ακραία καιρικά φαινόμενα, περιορίζουν τον κίνδυνο εκτεταμένων βλαβών και διακοπών ηλεκτροδότησης και ενισχύουν τη συνολική ανθεκτικότητα των υποδομών σε περιπτώσεις πυρκαγιών και φυσικών καταστροφών.
Επισημαίνεται ότι -αντίθετα με όσα διαδίδονται- συνεργεία του ΔΕΔΔΗΕ βρέθηκαν στην περιοχή από την επόμενη κιόλας ημέρα εμφάνισης των φαινομένων και συνεχίζουν αδιάκοπα να επιχειρούν, υλοποιώντας ήδη τις απαραίτητες τεχνικές παρεμβάσεις αποκατάστασης. Σε κάθε περίπτωση, οι πολίτες θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην πλησιάζουν τα σημεία όπου αποκαλύφθηκαν τα καλώδια ηλεκτροδότησης, λόγω σαθρότητας του εδάφους.
Ο ΔΕΔΔΗΕ παραμένει σε συνεχή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές και θα συνεχίσει να ενημερώνει υπεύθυνα για κάθε εξέλιξη, με γνώμονα την ασφάλεια των κατοίκων, τη στήριξη των μηχανισμών πολιτικής προστασίας και την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών που έχουν πλήξει την αρτιότητα του έργου.».
Η ανακοίνωση
«Ο ΔΕΔΔΗΕ, με αίσθημα ευθύνης απέναντι πρωτίστως στην ασφάλεια των πολιτών, καθώς και την ανθεκτικότητα των κρίσιμων εθνικών υποδομών και την προστασία του περιβάλλοντος, οφείλει να ενημερώσει για τα πραγματικά δεδομένα και να καταρρίψει ανακριβείς δημόσιες αναφορές που αφορούν στο έργο υπογειοποίησης της γραμμής Ρ-350 στον ορεινό όγκο του Υμηττού, κατόπιν και των πρόσφατων έντονων καιρικών φαινομένων.
Πρόκειται για ένα εμβληματικό έργο υπογειοποίησης, το οποίο υλοποιείται στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) και εντάσσεται στον ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό της χώρας για τον εκσυγχρονισμό και τη θωράκιση του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας απέναντι στις αυξανόμενες επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.
Απόπειρες να συσχετιστούν οι εικόνες καταστροφής στην Άνω Γλυφάδα, καθώς και η τραγική απώλεια ανθρώπινης ζωής με το έργο υπογειοποίησης της γραμμής δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Για το έργο, συνολικού μήκους περίπου 5.500 χλμ., έχουν εκπονηθεί όλες οι απαραίτητες τεχνικές μελέτες και έχουν εκδοθεί όλες οι προβλεπόμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των γεωμορφολογικών, υδρολογικών και λοιπών επιστημονικών δεδομένων.
Η ανάδυση στην επιφάνεια ενός περιορισμένου μήκους καλωδίου μέσης τάσης αποτελεί ξεκάθαρο αποτέλεσμα του πρωτόγνωρου πλημμυρικού φαινομένου και σε καμία περίπτωση δεν είναι η αιτία του. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο μεγαλύτερο μέρος του έργου το σκάμμα παραμένει ακέραιο, ενώ αντίθετα εντοπίζονται εκτεταμένες διαβρώσεις στο γειτονικό έδαφος και στην ευρύτερη περιοχή έχουν διαπιστωθεί σοβαρές καθιζήσεις σε δρόμους της Δασικής Υπηρεσίας, καθώς και μετακινήσεις σημαντικών όγκων εδάφους.
Τα έργα υπογειοποίησης αποτελούν πάγιο αίτημα δημοτικών αρχών και τοπικών φορέων, συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της πολιτικής προστασίας, ενώ μειώνουν σημαντικά την έκθεση του δικτύου σε ακραία καιρικά φαινόμενα, περιορίζουν τον κίνδυνο εκτεταμένων βλαβών και διακοπών ηλεκτροδότησης και ενισχύουν τη συνολική ανθεκτικότητα των υποδομών σε περιπτώσεις πυρκαγιών και φυσικών καταστροφών.
Επισημαίνεται ότι -αντίθετα με όσα διαδίδονται- συνεργεία του ΔΕΔΔΗΕ βρέθηκαν στην περιοχή από την επόμενη κιόλας ημέρα εμφάνισης των φαινομένων και συνεχίζουν αδιάκοπα να επιχειρούν, υλοποιώντας ήδη τις απαραίτητες τεχνικές παρεμβάσεις αποκατάστασης. Σε κάθε περίπτωση, οι πολίτες θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην πλησιάζουν τα σημεία όπου αποκαλύφθηκαν τα καλώδια ηλεκτροδότησης, λόγω σαθρότητας του εδάφους.
Ο ΔΕΔΔΗΕ παραμένει σε συνεχή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές και θα συνεχίσει να ενημερώνει υπεύθυνα για κάθε εξέλιξη, με γνώμονα την ασφάλεια των κατοίκων, τη στήριξη των μηχανισμών πολιτικής προστασίας και την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών που έχουν πλήξει την αρτιότητα του έργου».
Είχε προηγηθεί σφοδρή επίθεση για τα έργα του ΔΕΔΔΗΕ από τον δήμαρχο Γλυφάδας, Γιώργο Παπανικολάου, για την εικόνα που παρουσιάζει ο Υμηττός πάνω από την Άνω Γλυφάδα, μετά τα πρόσφατα έντονα καιρικά φαινόμενα.
Σε ανάρτησή του, συνοδευόμενη από εκτενές φωτογραφικό υλικό, ο κ. Παπανικολάου κάνει λόγο για έργα υπογειοποίησης του δικτύου υψηλής τάσης που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη άνοιξη και τα οποία, όπως υποστηρίζει, εξελίχθηκαν σε «ωρολογιακή βόμβα» για την πόλη. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι παρεμβάσεις αυτές συνέβαλαν καθοριστικά στους μεγάλους όγκους λάσπης και φερτών υλικών που πλημμύρισαν τις οδούς Μετσόβου, Ανθέων και τη γύρω περιοχή της Άνω Γλυφάδας.
[post_title] => Καταστροφές στην Άνω Γλυφάδα: Τι αναφέρει ο ΔΕΔΔΗΕ για το έργο υπογειοποίησης στον Υμηττό
[post_excerpt] => Για ανακριβείς δημόσιες αναφορές κάνει λόγο ο Διαχειριστής - Ολόκληρη η ανακοίνωση
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => katastrofes-stin-ano-glyfada-ti-anaferei-o-deddie-gia-to-ergo-ypogeiopoiisis-ston-ymitto
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 14:47:49
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 12:47:49
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590478
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[16] => WP_Post Object
(
[ID] => 590559
[post_author] => 66
[post_date] => 2026-01-24 21:30:42
[post_date_gmt] => 2026-01-24 19:30:42
[post_content] => Ο
Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε σήμερα ότι νέες συνομιλίες με τη Ρωσία θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν
ενδεχομένως ήδη από την ερχόμενη εβδομάδα, μετά τις πρώτες επαφές στο Αμπού Ντάμπι, τις οποίες χαρακτήρισε «εποικοδομητικές».
«Πολλά πράγματα συζητήθηκαν και είναι σημαντικό ότι οι συνομιλίες ήταν εποικοδομητικές», ανέφερε ο Ουκρανός πρόεδρος μέσω X, προσθέτοντας ότι
νέες συναντήσεις μπορεί να γίνουν σύντομα, καθώς ολοκληρώθηκαν δύο ημέρες τριμερών συνομιλιών μεταξύ αντιπροσωπειών της Ουκρανίας, της Ρωσίας και των Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανοιχτή η Μόσχα – Θετικό σήμα από τα ΗΑΕ
Το ρωσικό ΥΠΕΞ, σχολιάζοντας τις προοπτικές περαιτέρω επαφών, δήλωσε ότι η Μόσχα
παραμένει ανοιχτή στη συνέχιση του διαλόγου, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο RIA Novosti.
Παράλληλα, κυβερνητικός εκπρόσωπος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων σημείωσε ότι οι συναντήσεις διεξήχθησαν
σε εποικοδομητική και θετική ατμόσφαιρα, ενώ πηγές επιβεβαίωσαν ότι
νέος γύρος προβλέπεται την ερχόμενη εβδομάδα στο Αμπού Ντάμπι.
Επόμενος γύρος την Κυριακή – Κοντά σε κορυφαία συνάντηση;
Ενημερωμένη πηγή δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι
οι τριμερείς διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν την ερχόμενη εβδομάδα στο Αμπού Ντάμπι, στο πλαίσιο
αμερικανικού σχεδίου για τον τερματισμό του πολέμου.
Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε ότι
ο επόμενος γύρος θα πραγματοποιηθεί την επόμενη Κυριακή, χαιρετίζοντας την πρόοδο που σημειώθηκε, αν και
χωρίς ακόμη συμφωνία. «Υπήρξε σεβασμός στην αίθουσα και ουσιαστική εμβάθυνση σε λεπτομέρειες», είπε, προσθέτοντας ότι «
δεν είναι πολύ μακριά» μια συνάντηση μεταξύ των προέδρων
Βλαντίμιρ Πούτιν και Ζελένσκι, εφόσον προηγηθούν πρόσθετες τεχνικές συζητήσεις.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Ζελένσκι: Νέες συνομιλίες με τη Ρωσία «ενδεχομένως από την ερχόμενη εβδομάδα» – Θετικό κλίμα στο Αμπού Ντάμπι
[post_excerpt] => Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε σήμερα ότι νέες συνομιλίες με τη Ρωσία θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν ενδεχομένως ήδη από την ερχόμενη εβδομάδα
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => zelenski-nees-synomilies-me-ti-rosia-endechomenos-apo-tin-erchomeni-evdomada-thetiko-klima-sto-abou-ntabi
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:29:07
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:29:07
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590559
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
[17] => WP_Post Object
(
[ID] => 590554
[post_author] => 66
[post_date] => 2026-01-24 21:00:32
[post_date_gmt] => 2026-01-24 19:00:32
[post_content] => Το
ΝΑΤΟ σχεδιάζει να ενισχύσει δραστικά την άμυνά του στα ευρωπαϊκά σύνορα με τη Ρωσία μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, δημιουργώντας μια
εκτεταμένη «αυτοματοποιημένη ζώνη» άμυνας, βασισμένη σε προηγμένα τεχνολογικά συστήματα που δεν απαιτούν μόνιμη παρουσία στρατιωτών στο πεδίο.
Τις αποκαλύψεις έκανε ο ταξίαρχος
Τόμας Λόβιν, υπαρχηγός του επιχειρησιακού επιτελείου της χερσαίας διοίκησης του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη, σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη εφημερίδα Welt am Sonntag.
Μια «θερμή ζώνη» αποτροπής
Σύμφωνα με τον Γερμανό αξιωματικό, το νέο αμυντικό σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία μιας ζώνης την οποία οποιαδήποτε εχθρική δύναμη θα πρέπει να διασχίσει για να προχωρήσει εντός συμμαχικού εδάφους – ένα
είδος «θερμής ζώνης» αποτροπής.
Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκονται:
- αισθητήρες εντοπισμού κινήσεων,
- οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones),
- εν μέρει αυτόνομα οχήματα μάχης,
- χερσαία ρομπότ χωρίς πληρώματα,
- αυτοματοποιημένα συστήματα αεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας.
Οι αισθητήρες θα ενεργοποιούν τα αμυντικά συστήματα μόλις εντοπιστεί απειλή, χωρίς όμως –όπως τονίζεται– να αφαιρείται ο ανθρώπινος έλεγχος.
«Η τελική απόφαση θα είναι πάντα ανθρώπινη»
Ο ταξίαρχος Λόβιν ξεκαθάρισε ότι, παρά τον υψηλό βαθμό αυτοματοποίησης,
η τελική απόφαση χρήσης οπλικών συστημάτων θα παραμένει πάντοτε στην ευθύνη ανθρώπων, διατηρώντας τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο.
Η «ομπρέλα» αισθητήρων θα εκτείνεται σε
χιλιάδες χιλιόμετρα και θα αναπτύσσεται:
- στο έδαφος,
- στο διάστημα,
- στον κυβερνοχώρο,
- στον αέρα.
Στόχος είναι η συλλογή δεδομένων για κινήσεις στρατευμάτων και χρήση όπλων από τον αντίπαλο, με
πραγματικό χρόνο ενημέρωσης όλων των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ.
Τεχνητή νοημοσύνη, cloud και ενίσχυση αποθεμάτων
Το σχέδιο προβλέπει επίσης:
- ενίσχυση των υφιστάμενων αποθεμάτων όπλων,
- διατήρηση των ανεπτυγμένων στρατευμάτων στα σημερινά επίπεδα,
- αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης και υποδομών cloud για την καθοδήγηση και τον συντονισμό του συστήματος άμυνας.
Η προσέγγιση αυτή αποτυπώνει τη στροφή του ΝΑΤΟ σε ένα
δικτυοκεντρικό, τεχνολογικά προηγμένο μοντέλο αποτροπής, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες απειλές.
Πιλοτικά προγράμματα και χρονοδιάγραμμα
Τα πρώτα στοιχεία του νέου αμυντικού μηχανισμού δοκιμάζονται ήδη στο πλαίσιο
πιλοτικών προγραμμάτων στην Πολωνία και τη Ρουμανία, χώρες-κλειδιά της ανατολικής πτέρυγας της Συμμαχίας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της Welt am Sonntag, ο στόχος είναι το σύνολο του συστήματος να τεθεί σε
πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία έως το τέλος του 2027, ενισχύοντας κατακόρυφα την αποτρεπτική ικανότητα του ΝΑΤΟ απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης.
Διαβάστε ακόμη:
[post_title] => Το ΝΑΤΟ χτίζει «αυτοματοποιημένη ζώνη» άμυνας στα σύνορα με τη Ρωσία: Σε πλήρη λειτουργία έως το 2027
[post_excerpt] => Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να ενισχύσει δραστικά την άμυνά του στα ευρωπαϊκά σύνορα με τη Ρωσία μέσα στα επόμενα δύο χρόνια
[post_status] => publish
[comment_status] => closed
[ping_status] => closed
[post_password] =>
[post_name] => to-nato-chtizei-aftomatopoiimeni-zoni-amynas-sta-synora-me-ti-rosia-se-pliri-leitourgia-eos-to-2027
[to_ping] =>
[pinged] =>
[post_modified] => 2026-01-24 20:12:46
[post_modified_gmt] => 2026-01-24 18:12:46
[post_content_filtered] =>
[post_parent] => 0
[guid] => https://radar.gr/?p=590554
[menu_order] => 0
[post_type] => post
[post_mime_type] =>
[comment_count] => 0
[filter] => raw
)
)
Σε ένα από τα ισχυρότερα χαρτιά στις τράπεζες εξελίσσεται η μερισματική πολιτική, καθώς δημιουργούνται προϋποθέσεις για ακόμη πιο γενναίες διανομές προς τους μετόχους
Όλο και πιο συχνά η Αττική –αλλά και ολόκληρη η χώρα– έρχεται αντιμέτωπη με τη σφοδρότητα των καιρικών φαινομένων
Ο πληθωρισμός τροφίμων στην Ευρωζώνη εξακολουθεί να κινείται σε επίμονα υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με την προ πανδημίας περίοδο
Στην επόμενη –και κρίσιμη– φάση περνά ο διαγωνισμός για την ανάπτυξη του Επιχειρηματικού Πάρκου Logistics στη Φυλή
Μία δεκαετία μετά το περιβόητο σχέδιο για «επιδρομή» στο Νομισματοκοπείο, η πρόωρη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους εξελίσσεται σήμερα στο νέο μεγάλο θέμα της οικονομικής συζήτησης
Για ανακριβείς δημόσιες αναφορές κάνει λόγο ο Διαχειριστής - Ολόκληρη η ανακοίνωση
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε σήμερα ότι νέες συνομιλίες με τη Ρωσία θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν ενδεχομένως ήδη από την ερχόμενη εβδομάδα
Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να ενισχύσει δραστικά την άμυνά του στα ευρωπαϊκά σύνορα με τη Ρωσία μέσα στα επόμενα δύο χρόνια