Array
(
    [0] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642788
            [post_author] => 102
            [post_date] => 2026-09-12 07:45:20
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 04:45:20
            [post_content] => 
Υπάρχουν πολιτικές αντιπαραθέσεις και υπάρχουν και πολιτικά διλήμματα που πατούν πάνω στον φόβο. Και κάπου εδώ η κυβέρνηση φαίνεται να περνάει μια γραμμή που καλό θα ήταν να μην περάσει. Τα σαΐνια του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ που μάζεψε στη ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίζουν τα ρέστα τους ελέω Μητσοτάκη…
Γιατί όταν ένας υπουργός λέει στους πολίτες ότι σε περίπτωση ακυβερνησίας «θα γίνει το ντου από απέναντι» και όταν κυβερνητικά στελέχη αρχίζουν να θέτουν το ερώτημα ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία, το μήνυμα που τελικά φτάνει στην κοινωνία είναι απλό:
«Ψηφίστε Μητσοτάκη, γιατί αλλιώς δεν ξέρετε τι μπορεί να πάθει η χώρα».
Και αυτό δεν είναι απλώς ένα σκληρό προεκλογικό δίλημμα. Είναι μια πολιτική στρατηγική που ακουμπάει στο συναίσθημα του φόβου.

Από το «ντου» στο τηλέφωνο των 3 το πρωί
Ο Γιώργος Φλωρίδης ήταν αυτός που άνοιξε πρώτος την πόρτα. Μίλησε για το ενδεχόμενο ενός τουρκικού «ντου» σε περίπτωση που η χώρα βρεθεί ακυβέρνητη, ενώ συνέδεσε ευθέως την πολιτική σταθερότητα με την εθνική ασφάλεια.
Ακολούθησαν κυβερνητικά στελέχη που κινήθηκαν στην ίδια λογική.
Ο Θάνος Πλεύρης έβαλε στο τραπέζι το περίφημο ερώτημα ποιος θα βρίσκεται στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής στις 3 τα ξημερώματα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης μίλησε για εθνικά επικίνδυνη παρατεταμένη ακυβερνησία, ενώ ο Δημήτρης Μαρκόπουλος υποστήριξε ότι ακόμη και η Τουρκία «ζυγίζει» ποιος βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας.
Κάπως έτσι, μέσα σε λίγες ημέρες, η πολιτική συζήτηση μετακινήθηκε από την οικονομία, την ακρίβεια, τους μισθούς, τις συντάξεις, τη φορολογία και την καθημερινότητα σε ένα πολύ διαφορετικό πεδίο:
«Ποιος θα κυβερνήσει όταν χτυπήσει το τηλέφωνο στις 3 το πρωί;»

Το άδειασμα του Μαρινάκη δεν σβήνει τη ζημιά
Το πρόβλημα για το κυβερνητικό επιτελείο είναι ότι αντιλήφθηκε γρήγορα πως αυτή η ρητορική μπορεί να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ.
Ο Παύλος Μαρινάκης επιχείρησε να κρατήσει χαμηλότερους τόνους, υπογραμμίζοντας ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά σε κάποια κρίση και επαναφέροντας τη συζήτηση στη λογική της σταθερής κυβέρνησης.
Μόνο που η ζημιά στην πολιτική εικόνα είχε ήδη γίνει.
Γιατί όταν η μία κυβερνητική φωνή μιλά για «ντου», η άλλη για «3 τα ξημερώματα», η τρίτη για εθνικά επικίνδυνη ακυβερνησία και η τέταρτη για το τι «ζυγίζει» ο Ερντογάν, είναι δύσκολο μετά να πείσεις τον πολίτη ότι όλα αυτά δεν αποτελούν κεντρικό πολιτικό αφήγημα.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο λάθος.

Τα «τανκς» και ο Καραμανλής
Η Ελλάδα έχει ζήσει στο παρελθόν πολιτικές αναμετρήσεις στις οποίες τα μεγάλα διλήμματα συνδέθηκαν με υπαρξιακούς κινδύνους.
Το «Καραμανλής ή τανκς» έμεινε στην πολιτική ιστορία ακριβώς επειδή εξέφρασε μια εποχή στην οποία η επιλογή της κάλπης παρουσιαζόταν ως επιλογή ανάμεσα στη δημοκρατική ομαλότητα και στον φόβο μιας εκτροπής.
Σήμερα, φυσικά, οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές.
Όμως η λογική του διλήμματος μέσω του φόβου είναι αυτή που προκαλεί τον συνειρμό.
Δεν είναι το ίδιο ιστορικό γεγονός. Είναι όμως παρόμοια πολιτική τεχνική: μην ψηφίσεις μόνο με βάση το τι θέλεις· ψήφισε με βάση αυτό που φοβάσαι ότι θα συμβεί αν δεν ψηφίσεις εμάς.
Και ειδικά όταν το αντικείμενο του φόβου είναι η εθνική ασφάλεια, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο ευαίσθητα.

Το εθνικό θέμα δεν μπορεί να γίνει προεκλογικό σκιάχτρο
Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν αμφισβητεί ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει ισχυρή αποτρεπτική δύναμη.
Κανένας δεν υποστηρίζει ότι τα ελληνοτουρκικά είναι ζήτημα που μπορεί να αντιμετωπίζεται επιπόλαια.
Το αντίθετο.
Η χώρα χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, σοβαρή διπλωματία και καθαρή στρατηγική.
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη ΔΕΘ, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα επιδιώκει καλές σχέσεις με την Τουρκία, διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και ταυτόχρονα δεν υποχωρεί από τις θέσεις της για τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Αυτό είναι το σοβαρό πρόσωπο της εξωτερικής πολιτικής.
Το άλλο, όμως, είναι διαφορετικό.
Είναι το να λες στον ψηφοφόρο:
«Πρόσεχε τι θα ψηφίσεις γιατί μπορεί να γίνει ντου».
Εκεί η εξωτερική πολιτική παύει να είναι στρατηγική και μετατρέπεται σε προεκλογικό εργαλείο.

Και το πρόβλημα είναι ότι θυμώνουν το κέντρο
Το μεγαλύτερο λάθος αυτής της τακτικής είναι ίσως ότι απευθύνεται σε λάθος ακροατήριο με λάθος τρόπο.
Οι σκληροί κομματικοί θα την ακούσουν και θα συσπειρωθούν.
Αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν κερδίζει εκλογές μόνο με τους σκληρούς κομματικούς της.
Χρειάζεται τους κεντρώους, τους μετριοπαθείς, τους πολίτες που δεν θέλουν κραυγές, υπερβολές και κινδυνολογία.
Αυτούς που θέλουν να ακούσουν τι θα γίνει με την τσέπη τους, με την υγεία, με την παιδεία, με την ασφάλεια στην καθημερινότητά τους και βεβαίως με τα εθνικά θέματα.
Αυτοί οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να επιλέξουν κυβέρνηση επειδή κάποιος τους είπε ότι διαφορετικά «θα μπουν οι Τούρκοι».
Και είναι πολύ πιθανό μάλιστα να αντιδράσουν ακριβώς αντίθετα.
Να θεωρήσουν ότι κάποιος επιχειρεί να τους χειραγωγήσει.

Ο φόβος δεν είναι πάντα καλός εκλογικός σύμβουλος
Η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει ότι τα φοβικά διλήμματα μπορεί να συσπειρώνουν ένα κομματικό ακροατήριο, αλλά μπορούν ταυτόχρονα να απωθούν τους αναποφάσιστους.
Και αυτό είναι το μεγάλο ρίσκο για τη Νέα Δημοκρατία.
Γιατί ένας ψηφοφόρος μπορεί να συμφωνεί με την αμυντική θωράκιση της χώρας, να θεωρεί τον Μητσοτάκη καλύτερο πρωθυπουργό από άλλες επιλογές, να θέλει πολιτική σταθερότητα και παρ' όλα αυτά να ενοχληθεί βαθύτατα όταν αισθανθεί ότι κάποιος χρησιμοποιεί την Τουρκία για να του υποδείξει τι πρέπει να ψηφίσει.
Τα εθνικά θέματα δεν προσφέρονται για κομματική τρομοκράτηση.
Η ασφάλεια της χώρας είναι υπόθεση όλων των Ελλήνων. Δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κόμματος.

Το πραγματικό δίλημμα είναι άλλο
Αν η Νέα Δημοκρατία θέλει να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών, δεν χρειάζεται να τους πει ότι απέναντι περιμένει ο Ερντογάν για να κάνει «ντου».


 	
Χρειάζεται να τους πείσει ότι έχει καλύτερο σχέδιο για την Ελλάδα.
 	
Να μιλήσει για την οικονομία.
 	
Για τους μισθούς.
 	
Για το δημογραφικό.
 	
Για το κόστος ζωής.
 	
Για την υγεία.
 	
Για την ασφάλεια.
 	
Για την εξωτερική πολιτική.
 	
Για την άμυνα.

Και να αφήσει τον πολίτη να αποφασίσει χωρίς να του βάζει ένα πιστόλι στον κρόταφο της κάλπης.
Γιατί στο τέλος υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:
Θέλει η κυβέρνηση να κερδίσει την ψήφο των πολιτών επειδή την εμπιστεύονται ή επειδή φοβούνται τι θα συμβεί αν δεν την ψηφίσουν;
Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό στοίχημα.
Και αν στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουν ότι το δεύτερο είναι ο ασφαλέστερος δρόμος προς την κάλπη, ίσως κάνουν έναν πολύ μεγάλο υπολογιστικό λάθος.
Γιατί ο Έλληνας ψηφοφόρος έχει αποδείξει πολλές φορές ότι δεν του αρέσει να τον φοβίζουν.
Και ακόμη περισσότερο δεν του αρέσει να τον αντιμετωπίζουν σαν να χρειάζεται κάποιον να τον τρομοκρατήσει για να καταλάβει τι πρέπει να ψηφίσει.


 	
Η Τουρκία είναι σοβαρό εθνικό ζήτημα.
 	
Η άμυνα είναι σοβαρό εθνικό ζήτημα.
 	
Η αποτροπή είναι σοβαρό εθνικό ζήτημα.
 	
Η ψήφος, όμως, είναι του πολίτη.

Και καλό είναι να παραμείνει δική του, χωρίς «ντου», χωρίς «3 τα ξημερώματα» και χωρίς εκλογικά σκιάχτρα.

Διαβάστε ακόμη:

 	
Θάνατος Μαζωνάκη: «Έγινε προσπάθεια να διαγραφούν στοιχεία» αποκάλυψε η Δημογλίδου
 	
Ακίνητα: Αναβάλλονται για μετά το 2030 δύο φόροι
 	
Καιρός: Αλλάζει απότομα το σκηνικό – Έρχονται βροχές, καταιγίδες και πτώση της θερμοκρασίας
 	
ΔΕΘ 2026: Tα νέα μέτρα μέχρι το 2027 – Τα οφέλη για κοινωνία και επιχειρήσεις

            [post_title] => «Ψηφίστε Μητσοτάκη για να μην μπουν οι Τούρκοι» – Το επικίνδυνο παιχνίδι του φόβου που μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ στη Nέα Δημοκρατία!
            [post_excerpt] => Η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει τις εκλογές σε δημοψήφισμα για την ασφάλεια της χώρας, αλλά κινδυνεύει να εξοργίσει  το μετριοπαθές κέντρο που χρειάζεται.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => psifiste-mitsotaki-gia-na-min-boun-oi-tourkoi-to-epikindyno-paichnidi-tou-fovou-pou-borei-na-gyrisei-boumerangk-sti-nd
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-12 13:56:42
            [post_modified_gmt] => 2026-09-12 10:56:42
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642788
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [1] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642642
            [post_author] => 27
            [post_date] => 2026-09-11 12:10:19
            [post_date_gmt] => 2026-09-11 09:10:19
            [post_content] => 
Την ώρα που το Καζίνο στο Ελληνικό προχωρά με γοργούς ρυθμούς και ήδη έχει ολοκληρωθεί άνω του 20% του project, παρά τις δύο προσφυγές στο ΣτΕ από τους Δήμους Αλίμου και Γλυφάδας, καλά πληροφορημένες πηγές που γνωρίζουν εκ των έσω πρόσωπα και πράγματα υποστηρίζουν ότι στην κοινοπραξία Hard Rock - ΓΕΚ Τέρνα υπάρχει μια κινητικότητα και πιθανόν να υπάρξουν εξελίξεις!
Οι ίδιες έγκυρες πηγές επισημαίνουν ότι στο επιτελείο της μεγάλης εγχώριας εταιρίας υπάρχει ένας προβληματισμός κατά πόσον το project του Καζίνο θα είναι κερδοφόρο σε τέτοιο βαθμό που να δημιουργεί πραγματικό επενδυτικό ενδιαφέρον με αποτύπωση στα οικονομικά αποτελέσματα της εισηγμένης ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ!
Θυμίζεται ότι πρόκειται για ένα project της τάξης των 1,8 δις. με την ανέγερση ενός Πύργου 197 μέτρων, ξενοδοχείο με 1.100 δωμάτια και 200 σουίτες, αρένα 9.000 τμ, συνεδριακό κέντρο 17.110 τμ, 14 εστιατόρια και μπαρ, καθώς και το καζίνο των 15.000 τμ!
Παρά τις παρασκηνιακές προσπάθειες που κατά πληροφορίες έχουν γίνει, δεν έχει επιτευχθεί η μετατροπή μέρους του project σε κατοικίες, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο και κερδοφόρο, καθώς το real estate στην αθηναϊκή Ριβιέρα βρίσκεται στο ζενίθ με ιλιγγιώδεις τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο!
Υπό το πρίσμα αυτό, καλά ενημερωμένοι κύκλοι αναφέρουν ότι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ που κατέχει το 49% της κοινοπραξίας με την Hard Rock (η οποία το 2023 πήρε τη θέση της Mohegan που αποχώρησε) το 51%, έχει ξεκινήσει την αναζήτηση επενδυτή στον οποίο να πουλήσει το ποσοστό της στο εμβληματικό έργο! Οι ίδιες πηγές επιμένουν ότι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ έχει ήδη απευθυνθεί τόσο σε Έλληνες όσο και σε ξένους επενδυτές προκειμένου να παραχωρήσει τη δική της συμμετοχή στην κοινοπραξία!
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ρόλο στην εξέλιξη αυτή παίζει και η ταχύτητα ανέγερσης του Καζίνο στο Μαρούσι, το οποίο ξεπέρασε όλους τους σκοπέλους και τα πάσης φύσης αγκάθια στο κατέβασμα του από την Πάρνηθα και προβλέπεται να είναι έτοιμο και να λειτουργήσει πολύ πριν το καζίνο του Ελληνικού, γεγονός που θα του δώσει σαφές συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού τουλάχιστον στην αρχική φάση!

Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

 
            [post_title] => Αποκάλυψη: Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ εξετάζει το ενδεχόμενο να πουλήσει τη συμμετοχή της στο Καζίνο του Ελληνικού - Φέρεται να έχει ήδη απευθυνθεί σε επενδυτές
            [post_excerpt] => Ο προβληματισμός για την κερδοφορία μετά την κάθοδο του Καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι - Έχει ήδη ολοκληρωθεί άνω του 20% του project!
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => apokalypsi-i-gek-terna-exetazei-to-endechomeno-na-poulisei-ti-symmetochi-tis-sto-kazino-tou-ellinikou
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 22:04:07
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 19:04:07
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642642
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [2] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642795
            [post_author] => 14
            [post_date] => 2026-09-12 08:00:24
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 05:00:24
            [post_content] => 
Διαβάστε στην «iAXIA», με νέο σχεδιασμό και εμφάνιση, όλο το ρεπορτάζ της εβδομάδας για την οικονομία, το χρηματιστήριο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την πολιτική...
ΤΟ REPORT ΤΗΣ GOLDMAN SACHS ΓΙΑ ΕΞΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΑΚΟ «ΔΩΡΟ» ΤΗΣ ΕΚΤ «ΑΠΟΓΕΙΩΝΟΥΝ» ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ένα διπλό «χτύπημα» υπεραξίας διαμορφώνει το νέο σκηνικό για τις ελληνικές τράπεζες – Η επιστροφή της ΕΚΤ στις αυξήσεις επιτοκίων λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής για το NII, φέρνοντας δυνητικά έως και 200 εκατ. ευρώ πρόσθετα κέρδη στον κλάδο – Η GS ανάβει «φωτιές» για επικείμενα ευρωπαϊκά M&As
Διαβάστε σήμερα:
ΤΟ «ΑΟΡΑΤΟ» ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ Ο ΚΑΛΙΝ ΤΙ ΖΗΤΗΣΕ Η ΑΓΚΥΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ο «τελεσίγραφο» Ερντογάν και η… εκκωφαντική σιωπή του Μεγάρου Μαξίμου Μια επίσκεψη, που αρχικά εμφανιζόταν ως επαφή μεταξύ μυστικών υπηρεσιών, κατέληξε σε απευθείας συνάντηση με τον πρωθυπουργό

Η βεντέτα του ’93 επιστρέφει! Στα άκρα η σύγκρουση Σαμαρά και Μητσοτάκηδων Ποιοι «κλείδωσαν» στα ψηφοδέλτια – Όλα τα ονόματα

Ο «ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ Ποιους φέρνει μπροστά από την παλιά φρουρά; – Γκρίνια στην Αμαλίας για τα νέα στελέχη

ΠΟΙΟ «ΣΑΪΝΙ» ΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΝΗ; ναστάτωση στο Μαξίμου με την γκάφα
Δισβάστε ακόμα: ΑΤΑΧΙΑ

 	
Ποιοι τραβάνε το «χαλί» του Μητσοτάκη; Τα τρία «γαλάζια»… ναρκοπέδια
 	
Η φορολογική «πατάτα» του Αλέξη Τσίπρα με τις θολές ιδεοληψίες
 	
Όταν το στράτευμα γίνεται μηχανισμός συγκάλυψης οικονομικών εγκλημάτων
 	
Υπεργολαβίες – μαϊμού: Μετά τα εικονικά τιμολόγια, έρχονται τα εικονικά έργα

Διαβάστε επίσης ΠΩΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ «ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΕΙ» ΜΙΑ ΝΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
Η ΚΙΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ

HELLENIQ ENERGY: Η GOLDMAN ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΓΙΑ 4η ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΗΧΗ – ΝΕΑ ΤΙΜΗ-ΣΤΟΧΟΣ ΤΑ 17,80 ΕΥΡΩ

FOURLIS: ΖΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΚΑΙ ΕΝΑ GUIDANCE ΠΟΥ «ΞΗΛΩΝΕΤΑΙ» ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ

ΜΙΚΡΟΜΕΤΟΧΟΣ:

 	
ΧΑΣΟΣΚΟΠΟΣ: T+1, το φρένο που άργησε είκοσι χρόνια
 	
MOTOR OIL: Στα 20,8 ευρώ κατεβάζει την τιμή-στόχο η Euroxx
 	
AUTOHELLAS: Ανθεκτική κερδοφορία, ανάπτυξη στις μισθώσεις & νέες μάρκες
 	
Ο VARDAX αλλάζει τον ενεργειακό χάρτη των Βαλκανίων
 	
«ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ»: Η «έκρηξη» της κίνησης αλλάζει τα σχέδια

Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

 
            [post_title] => H Eurobank στο ραντάρ των μεγάλων τραπεζικών deals- Μην χάσετε την «iAXIA» που κυκλοφορεί
            [post_excerpt] => Διαβάστε στην «iAXIA», με νέο σχεδιασμό και εμφάνιση, όλο το ρεπορτάζ της εβδομάδας για την οικονομία, το χρηματιστήριο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την πολιτική
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => h-eurobank-sto-rantar-ton-megalon-trapezikon-deals-min-chasete-tin-iaxia-pou-kykloforei
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-12 10:02:33
            [post_modified_gmt] => 2026-09-12 07:02:33
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642795
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [3] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642692
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-09-12 08:30:14
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 05:30:14
            [post_content] => Κάποτε, για να αγοράσει κάποιος ένα σημαντικό έργο τέχνης, έπρεπε να γνωρίζει τη σωστή γκαλερί, τον σωστό dealer και, αρκετές φορές, να έχει ήδη αποκτήσει τη θέση του μέσα σε έναν εξαιρετικά κλειστό κύκλο συλλεκτών.

Σήμερα μπορεί να χρειάζεται απλώς ένα smartphone, έναν λογαριασμό σε μια πλατφόρμα δημοπρασιών και αρκετά χρήματα για την επόμενη προσφορά.

Η αγορά της Τέχνης αλλάζει.

Και πίσω από αυτή τη μεταμόρφωση βρίσκεται μια νέα γενιά αγοραστών που δεν δείχνει ιδιαίτερη διάθεση να ακολουθήσει τους άγραφους κανόνες του παλιού συστήματος.

Οι millennials και οι νεότεροι συλλέκτες της Gen Z θέλουν να γνωρίζουν την τιμή, να βλέπουν ποιος προσφέρει περισσότερα, να μπορούν να αγοράζουν από οπουδήποτε στον κόσμο και, κυρίως, να μην αισθάνονται ότι πρέπει πρώτα να πάρουν την έγκριση κάποιου για να αποκτήσουν ένα έργο.

Και οι δημοπρασίες τούς προσφέρουν ακριβώς αυτό.
Το τέλος του «ρωτήστε μας για την τιμή»


Για τη νέα γενιά καταναλωτών, ένα από τα πιο παράξενα χαρακτηριστικά της παραδοσιακής αγοράς τέχνης είναι η απουσία ξεκάθαρων τιμών.

Σε αρκετές μεγάλες γκαλερί, οι τιμές των έργων δεν εμφανίζονται δημόσια.

Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να ρωτήσει.

Να συζητήσει.

Και μερικές φορές να αποδείξει ότι είναι ο «κατάλληλος» συλλέκτης για να αποκτήσει ένα συγκεκριμένο έργο.

Οι δημοπρασίες λειτουργούν διαφορετικά.

Η εκτίμηση είναι γνωστή πριν από την πώληση.

Οι προσφορές εμφανίζονται σε πραγματικό χρόνο.

Και όταν πέσει το σφυρί, η αγορά έχει δώσει τη δική της απάντηση για την αξία του αντικειμένου εκείνη τη στιγμή.

Για μια γενιά που έχει μεγαλώσει με εφαρμογές χρηματιστηρίου, online marketplaces και άμεσες συγκρίσεις τιμών, αυτό μοιάζει πολύ πιο φυσικό.
Από την Αθήνα μπορείς να αγοράσεις έργο που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη
Η μεγαλύτερη επανάσταση ήρθε όταν οι μεγάλοι οίκοι δημοπρασιών μπήκαν αποφασιστικά στην ψηφιακή εποχή.

Οι Christie's και Sotheby's, όπως και δεκάδες μικρότεροι οίκοι και ηλεκτρονικές πλατφόρμες, επένδυσαν στη δυνατότητα πραγματικού online bidding.

Ο συλλέκτης δεν χρειάζεται πλέον να βρίσκεται στην αίθουσα.

Μπορεί να κάθεται στον καναπέ του στην Αθήνα και να διεκδικεί σε πραγματικό χρόνο ένα έργο που δημοπρατείται στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη ή στο Χονγκ Κονγκ.

Η απόσταση πρακτικά εξαφανίστηκε.

Μαζί της άρχισε να υποχωρεί και ένα κομμάτι του μυστηρίου που περιέβαλλε παραδοσιακά την αγορά έργων τέχνης.
Η δημοπρασία θυμίζει πλέον επενδυτική εφαρμογή


Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που εξηγεί τη γοητεία των δημοπρασιών.

Η διαδικασία έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά gamification.

Υπάρχει χρονόμετρο.

Υπάρχουν αντίπαλες προσφορές.

Υπάρχει η τιμή που ανεβαίνει.

Και υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή κατά την οποία πρέπει να αποφασίσεις αν θα χτυπήσεις ξανά ή αν θα εγκαταλείψεις.

Στην οθόνη ενός κινητού, η εμπειρία μπορεί να θυμίζει περισσότερο μια high-end εφαρμογή επενδύσεων παρά το παλιό στερεότυπο μιας σκοτεινής αίθουσας γεμάτης συλλέκτες που σηκώνουν διακριτικά ένα αριθμημένο ταμπελάκι.

Και αυτό ταιριάζει απόλυτα σε μια digital-native γενιά.
Το FOMO μπήκε και στην Τέχνη
Το μεγάλο ψυχολογικό όπλο της δημοπρασίας είναι το FOMO, το fear of missing out.

Σε μια γκαλερί μπορείς να φύγεις.

Να το σκεφτείς.

Να επιστρέψεις την επόμενη ημέρα.

Στη δημοπρασία δεν υπάρχει πάντα δεύτερη ευκαιρία.

Το έργο βρίσκεται μπροστά σου για λίγα λεπτά.

Κάποιος άλλος προσφέρει περισσότερα.

Και γνωρίζεις ότι μόλις ακουστεί το «sold», μπορεί να μην εμφανιστεί ξανά στην αγορά για χρόνια.

Αυτή η αίσθηση επείγοντος μετατρέπει την αγορά σε εμπειρία.

Η απόκτηση ενός έργου δεν μοιάζει πλέον απλώς με συναλλαγή.

Μοιάζει με νίκη.
Στη δημοπρασία δεν χρειάζεται να σε «εγκρίνει» η γκαλερί


Υπάρχει και μία πιο βαθιά αλλαγή.

Οι κορυφαίες γκαλερί λειτουργούν παραδοσιακά με σχέσεις που χτίζονται για χρόνια.

Για τα πιο περιζήτητα έργα, το γεγονός ότι κάποιος διαθέτει τα χρήματα δεν σημαίνει πάντα ότι θα μπορέσει και να τα αγοράσει.

Οι galleries θέλουν να γνωρίζουν πού θα καταλήξει το έργο, εάν ο αγοραστής είναι πραγματικός συλλέκτης και, συχνά, εάν υπάρχει κίνδυνος να το μεταπωλήσει γρήγορα.

Στη δημοπρασία ο κανόνας είναι πολύ πιο ωμός.

Όποιος προσφέρει το μεγαλύτερο ποσό, κερδίζει.

Για έναν νέο, οικονομικά ισχυρό αγοραστή χωρίς μακροχρόνια παρουσία στον κόσμο της Τέχνης, αυτή η απλότητα είναι εξαιρετικά ελκυστική.
Από τον Basquiat στα sneakers
Και το περιεχόμενο των δημοπρασιών έχει αλλάξει θεαματικά.

Η νέα γενιά συλλεκτών δεν χωρίζει τον κόσμο σε αυστηρά κουτάκια όπως «καλές τέχνες», «μόδα» και «design».

Μπορεί να θαυμάζει έναν Jean-Michel Basquiat και ταυτόχρονα να συλλέγει ένα σπάνιο ζευγάρι sneakers.

Να θέλει έναν Warhol στον τοίχο και ένα vintage Rolex στο συρτάρι.

Να αγοράζει design έπιπλα, φωτογραφία, street art και memorabilia.

Οι οίκοι δημοπρασιών κατάλαβαν αυτή τη μεταβολή και άρχισαν να δημιουργούν πωλήσεις όπου διαφορετικοί κόσμοι συνυπάρχουν.

Η υψηλή Τέχνη κάθεται πλέον στο ίδιο ψηφιακό «ράφι» με limited-edition sneakers, πολυτελή ρολόγια, αντικείμενα design, street culture και συλλεκτικά κομμάτια της pop κουλτούρας.


Banksy και KAWS άλλαξαν το κοινό
Καλλιτέχνες όπως ο Banksy και ο KAWS βοήθησαν ιδιαίτερα σε αυτή τη μετάβαση.

Η δουλειά τους επικοινωνεί με ένα κοινό που δεν μεγάλωσε απαραίτητα μέσα στις γκαλερί.

Μεγάλωσε με street culture, μουσική, sneakers, μόδα και social media.

Όταν τέτοια έργα εμφανίζονται δίπλα σε μεγάλα ονόματα της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, η απόσταση ανάμεσα στον καινούργιο συλλέκτη και την αγορά μικραίνει.

Η Τέχνη παύει να μοιάζει με κλειστό κλαμπ.

Γίνεται κομμάτι ενός ευρύτερου lifestyle.
Η Τέχνη ως επένδυση
Υπάρχει, βέβαια, και το χρήμα.

Οι νεότεροι εύποροι αγοραστές αντιμετωπίζουν συχνά ένα έργο όχι μόνο ως αντικείμενο αισθητικής απόλαυσης αλλά και ως περιουσιακό στοιχείο.

Βλέπουν τιμές προηγούμενων πωλήσεων.

Παρακολουθούν ποιοι καλλιτέχνες ανεβαίνουν.

Συγκρίνουν αποδόσεις και αναζητούν την επόμενη ευκαιρία.

Η λογική αυτή έχει κοινά στοιχεία με τις μετοχές, τα κρυπτονομίσματα ή τα συλλεκτικά ρολόγια.

Μόνο που υπάρχει μια μεγάλη διαφορά:

η Τέχνη δεν προσφέρει καμία εγγύηση ότι η τιμή θα ανεβαίνει για πάντα.

Ένας καλλιτέχνης που σήμερα γνωρίζει εκρηκτική ζήτηση μπορεί σε λίγα χρόνια να χάσει σημαντικό μέρος της εμπορικής δυναμικής του.
Το flipping που διχάζει τον κόσμο της Τέχνης
Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα φαινόμενα είναι το λεγόμενο art flipping.

Κάποιος αγοράζει ένα έργο και το μεταπωλεί σχετικά γρήγορα, ελπίζοντας να εκμεταλλευτεί την άνοδο της ζήτησης.

Οι δημοπρασίες διευκολύνουν αυτή τη διαδικασία επειδή παρέχουν έναν ξεκάθαρο μηχανισμό εξόδου.

Ένα έργο μπορεί να επιστρέψει στην αγορά πολύ ευκολότερα απ' ό,τι στο παρελθόν.

Για τον επενδυτή αυτό σημαίνει μεγαλύτερη ρευστότητα.

Για πολλές γκαλερί και καλλιτέχνες, όμως, το γρήγορο flipping αποτελεί σχεδόν κόκκινο πανί, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε κερδοσκοπικές φούσκες και να αποσταθεροποιήσει τις τιμές.
Η παγίδα της αδρεναλίνης
Η δημοπρασία κρύβει επίσης έναν κίνδυνο που γνωρίζει κάθε άνθρωπος που έχει βρεθεί σε μια έντονη διαδικασία προσφορών.

Μπορείς να ξεχάσεις τι πραγματικά ήθελες να πληρώσεις.

Δεν αγοράζεις πλέον μόνο το έργο.

Προσπαθείς να νικήσεις τον άγνωστο άνθρωπο που μόλις πρόσθεσε άλλα 5.000 ευρώ.

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως winner's curse: η επιθυμία να κερδίσεις τη δημοπρασία μπορεί να σε οδηγήσει τελικά να πληρώσεις περισσότερο απ' όσο είχες αρχικά θεωρήσει λογικό.

Γι' αυτό οι έμπειροι αγοραστές μπαίνουν συνήθως στη διαδικασία έχοντας ήδη ορίσει ένα αυστηρό ανώτατο όριο.

Και προσπαθούν να μην το ξεπεράσουν όταν ανάψουν τα ψηφιακά αίματα.
Το ποσό στο σφυρί δεν είναι πάντα το τελικό ποσό
Υπάρχει επίσης κάτι που κάθε νέος συλλέκτης πρέπει να γνωρίζει.

Η τελική προσφορά, το λεγόμενο hammer price, δεν είναι απαραίτητα το ποσό που τελικά θα πληρώσει.

Οι οίκοι δημοπρασιών προσθέτουν συνήθως buyer's premium, ενώ ανάλογα με το έργο και τη χώρα μπορεί να υπάρχουν φόροι, δικαιώματα καλλιτέχνη, μεταφορικά, ασφάλιση και έξοδα αποθήκευσης.

Έτσι ένα έργο που «χτυπήθηκε» στις 20.000 ευρώ μπορεί να κοστίσει αισθητά περισσότερο μέχρι να φτάσει στον τοίχο του αγοραστή.

Η διαφάνεια της τιμής δεν σημαίνει επομένως ότι η διαδικασία είναι απαλλαγμένη από πρόσθετα κόστη.
Οι γκαλερί δεν πρόκειται να εξαφανιστούν
Η άνοδος των δημοπρασιών δεν σημαίνει ότι οι galleries χάνουν τον λόγο ύπαρξής τους.

Ο ρόλος τους είναι διαφορετικός.

Οι σημαντικές γκαλερί δεν πωλούν απλώς έργα.

Χτίζουν καριέρες καλλιτεχνών, οργανώνουν εκθέσεις, δημιουργούν αρχεία, συνδέουν δημιουργούς με μουσεία και επιμελητές και στηρίζουν μια αγορά σε βάθος χρόνου.

Οι δημοπρασίες είναι κυρίως η δευτερογενής αγορά, εκεί όπου ένα έργο που έχει ήδη αποκτηθεί αλλάζει ιδιοκτήτη.

Το καινούργιο είναι ότι πλέον η εξουσία μεταξύ των δύο κόσμων επανακατανέμεται.

Και οι γκαλερί πιέζονται να γίνουν πιο διαφανείς, πιο ψηφιακές και πιο φιλικές προς νέους αγοραστές.
Μια αγορά που δεν αφορά πλέον μόνο εκατομμυριούχους
Η μεγαλύτερη ίσως αλλαγή είναι ότι ο κόσμος των δημοπρασιών έχει ανοίξει προς τα κάτω.

Δεν χρειάζεται κάθε lot να είναι ένας Warhol πολλών εκατομμυρίων.

Στις online δημοπρασίες υπάρχουν έργα, prints, φωτογραφίες, κεραμικά, αντικείμενα design και συλλεκτικά αντικείμενα με πολύ χαμηλότερες τιμές εκκίνησης.

Αυτό επιτρέπει σε έναν νέο συλλέκτη να κάνει την πρώτη του αγορά χωρίς να διαθέτει περιουσία μεγιστάνα.

Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο κέρδος της ψηφιακής μετάβασης.

Ένας κόσμος που επί δεκαετίες έμοιαζε δύσκολος στην πρόσβαση απέκτησε ξαφνικά κουμπί «Bid Now».
Η συλλογή του μέλλοντος μπορεί να μην έχει κανόνες
Ο συλλέκτης της προηγούμενης γενιάς μπορεί να έχτιζε μια αυστηρά οργανωμένη συλλογή ζωγραφικής μιας συγκεκριμένης περιόδου.

Ο νέος συλλέκτης μπορεί να βάλει δίπλα δίπλα έναν πίνακα, ένα designer chair, ένα σπάνιο sneaker και ένα vintage ρολόι.

Δεν βλέπει απαραίτητα αντίφαση.

Βλέπει προσωπική ταυτότητα.

Αυτή η νοοτροπία αλλάζει σταδιακά όχι μόνο το τι δημοπρατείται, αλλά και τι θεωρείται άξιο συλλογής.
Το σφυρί μετακόμισε στην οθόνη
Η μεγάλη αλλαγή στην αγορά της Τέχνης δεν είναι επομένως απλώς τεχνολογική.

Είναι πολιτισμική.

Οι νέοι συλλέκτες ζητούν τιμές που φαίνονται, πρόσβαση χωρίς προσκλήσεις, γρήγορες συναλλαγές και αντικείμενα που συνδέονται με τον δικό τους κόσμο.

Οι οίκοι δημοπρασιών το κατάλαβαν.

Οι γκαλερί αρχίζουν να προσαρμόζονται.

Και το παλιό μοντέλο μιας αγοράς που λειτουργούσε πίσω από βαριές πόρτες και προσωπικές συστάσεις δίνει σταδιακά χώρο σε κάτι πολύ πιο άμεσο.

Η τέχνη μπορεί να παραμένει μοναδική. Ο τρόπος όμως που την αγοράζουμε έχει γίνει πιο γρήγορος, πιο ψηφιακός και πολύ πιο κοντά στον τρόπο με τον οποίο αγοράζουμε σχεδόν οτιδήποτε άλλο στον 21ο αιώνα.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

            [post_title] => Γιατί οι νέοι συλλέκτες εγκαταλείπουν τις γκαλερί και αγοράζουν από το κινητό
            [post_excerpt] => Η απόκτηση έργων τέχνης απαιτούσε κάποτε ειδικές γνωριμίες και ένταξη σε μια κλειστή ελίτ συλλεκτών.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => techni-sto-sfyri-giati-oi-neoi-syllektes-egkataleipoun-tis-gkaleri-kai-agorazoun-apo-to-kinito
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 21:46:47
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 18:46:47
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642692
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [4] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642685
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-09-12 09:30:16
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 06:30:16
            [post_content] => 
Για δεκαετίες, το πιάτο είχε έναν και μόνο ρόλο: να περιμένει το φαγητό.
Να είναι λευκό, ουδέτερο, διακριτικό. Ένας καμβάς που δεν διεκδικούσε τίποτα από τη δόξα του σεφ.
Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όμως, αυτό άρχισε να αλλάζει.
Οι πιο ανήσυχοι δημιουργοί της υψηλής γαστρονομίας άρχισαν να αναρωτιούνται όχι μόνο τι θα σερβίρουν, αλλά και πάνω σε τι θα το σερβίρουν, πώς θα το αγγίξει ο πελάτης και με ποια σειρά θα το φάει.
Έτσι γεννήθηκε μία ολόκληρη σχολή γύρω από το λεγόμενο custom tableware, τα ειδικά σχεδιασμένα σκεύη που δημιουργούνται αποκλειστικά για ένα εστιατόριο ή ακόμη και για ένα συγκεκριμένο πιάτο του μενού.
Και ξαφνικά, το πιάτο σταμάτησε να είναι φόντο.
Έγινε μέρος της ιστορίας.

Όταν ο σεφ έγινε και designer
Η ιδέα ήταν σχεδόν επαναστατική για την εποχή της.
Μέχρι τότε, ένας σεφ επέλεγε από υπάρχοντες καταλόγους πιάτα και σκεύη που ταίριαζαν στις δημιουργίες του.
Οι νέοι πρωτοπόροι έκαναν το αντίθετο.
Σχεδίαζαν πρώτα τη γευστική εμπειρία και στη συνέχεια ζητούσαν από designers και κεραμίστες να δημιουργήσουν ακριβώς το αντικείμενο που χρειαζόταν.
Ένα κουτάλι μπορούσε να έχει διαφορετική γωνία.
Ένα μπολ μπορούσε να είναι επίτηδες ακανόνιστο.
Ένα πιάτο μπορούσε να έχει επίπεδα, κοιλότητες ή μεταλλικές προεξοχές.
Και σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούσε να μην υπάρχει καθόλου πιάτο.
Το elBulli ήταν από τα πρώτα που κοίταξαν κάτω από το φαγητό
Το 1997, το θρυλικό elBulli του Ferran Adrià στην Καταλονία άρχισε να πειραματίζεται συστηματικά με ειδικά σκεύη.
Η ομάδα του σχεδίασε αντικείμενα που έμοιαζαν με διπλωμένες μεταλλικές επιφάνειες, με γωνίες και επίπεδα που παρέπεμπαν σε origami.
Δεν ήταν απλώς αισθητικά παράξενα.
Ήταν σχεδιασμένα για να υπηρετούν συγκεκριμένες μπουκιές και συγκεκριμένες κινήσεις.
Το 2001, ο Adrià συνεργάστηκε με τον Ελβετό designer Luki Huber.
Μαζί δημιούργησαν πιπέτες, παράξενα κουτάλια, πολύ φαρδιά καλαμάκια και άλλα αντικείμενα που έδιναν στον πελάτη έναν εντελώς νέο τρόπο να αλληλεπιδράσει με το φαγητό.
Το 2005, η ιδέα οργανώθηκε ακόμη περισσότερο μέσα από το project Faces, στο οποίο designers δημιούργησαν μαχαιροπίρουνα, μπολ, δίσκους και άλλα σκεύη ειδικά για το εστιατόριο.

Εκεί κάπου το μήνυμα έγινε ξεκάθαρο:
το σκεύος δεν ήταν πια προμήθεια. Ήταν δημιουργία.
Το Noma έκανε την ατέλεια πολυτέλεια
Στην Κοπεγχάγη, το Noma του René Redzepi κινήθηκε σε διαφορετική αισθητική.
Εκεί δεν κυριάρχησαν οι μεταλλικές κατασκευές ή τα φουτουριστικά εργαλεία.
Κυριάρχησε το χειροποίητο κεραμικό.
Γήινα χρώματα, ακανόνιστα σχήματα, μικρές ατέλειες και υφές που έμοιαζαν να έχουν βγει απευθείας από το τοπίο της Σκανδιναβίας.
Ο Redzepi συνεργάστηκε με το εργαστήριο KH Würtz, δημιουργώντας πιάτα και μπολ που έμοιαζαν μοναδικά ακόμη και όταν προέρχονταν από την ίδια σειρά.
Η ατέλεια δεν ήταν ελάττωμα.
Ήταν η ταυτότητα.
Και η αξία αυτών των αντικειμένων ξέφυγε τελικά πολύ πέρα από την τραπεζαρία.
Όταν αντικείμενα από το παλιό Noma βγήκαν σε δημοπρασία το 2017, ένα σετ τεσσάρων πιάτων των Aage και Kasper Würtz πουλήθηκε περίπου για 805 ευρώ, ενώ ένα μεγάλο κεραμικό βάζο έφτασε περίπου τις 9.650 ευρώ.
Το σκεύος που κάποτε φιλοξενούσε ένα πιάτο είχε πλέον γίνει συλλεκτικό αντικείμενο.

Στο Alinea, το πιάτο αποφασίζει πώς θα φας
Το Alinea στο Σικάγο πήγε την ιδέα ακόμη πιο μακριά.
Ο σεφ Grant Achatz συνεργάστηκε με τον designer Martin Kastner και την Crucial Detail για να δημιουργήσει αντικείμενα που δεν φιλοξενούσαν απλώς το φαγητό.
Καθόριζαν τη σειρά με την οποία θα το δοκίμαζες.
Μία μπουκιά μπορούσε να βρίσκεται καρφωμένη σε μια λεπτή μεταλλική ακίδα πάνω από ένα μπολ.
Ο πελάτης έπρεπε πρώτα να φάει τη μπουκιά και έπειτα να δοκιμάσει το περιεχόμενο που βρισκόταν από κάτω.
Το σκεύος είχε πλέον αποκτήσει σχεδόν σκηνοθετικό ρόλο.
Δεν έλεγε μόνο «εδώ βρίσκεται το φαγητό».

Έλεγε:
«Πρώτα θα φας αυτό. Μετά εκείνο. Και τότε θα καταλάβεις ολόκληρη τη γεύση».

Όταν το τραπέζι αποκτά χορογραφία
Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή που έφερε το custom tableware στη σύγχρονη γαστρονομία.
Ο πελάτης δεν λαμβάνει απλώς ένα πιάτο μπροστά του.
Συμμετέχει σε μία μικρή χορογραφία.
Το σχήμα του σκεύους μπορεί να τον αναγκάσει να σκύψει.
Ένα εργαλείο μπορεί να τον κάνει να πιει αντί να μασήσει.
Μία κατασκευή μπορεί να τον οδηγήσει να φάει δύο στοιχεία σε συγκεκριμένη σειρά.
Η γαστρονομία γίνεται εμπειρία όχι μόνο γεύσης, αλλά και κίνησης.

Το Attica έβαλε το εργαστήριο κεραμικής μέσα στο εστιατόριο
Στη Μελβούρνη, το Attica του Ben Shewry έδωσε μία ακόμη ενδιαφέρουσα διάσταση στην ιδέα.
Η Claire Ellis, η οποία εργαζόταν στην κουζίνα και παράλληλα ασχολούνταν με την κεραμική, πρότεινε το 2019 τη δημιουργία ειδικού πιάτου για ένα πιάτο με πλευρό κροκοδείλου.
Η επιφάνεια του κεραμικού θύμιζε το δέρμα του ζώου.
Η ιδέα άρεσε τόσο πολύ ώστε το 2020 δημιουργήθηκε μικρό εργαστήριο κεραμικής μέσα στο ίδιο το εστιατόριο.
Από τη μία πλευρά σχεδιαζόταν το φαγητό.
Από την άλλη το αντικείμενο που θα το φιλοξενούσε.
Ίσως δεν υπάρχει καλύτερη εικόνα για το πόσο στενά έχουν πλέον συνδεθεί οι δύο κόσμοι.

Γιατί τα εστιατόρια επενδύουν τόσα χρήματα στα πιάτα
Η απάντηση βρίσκεται σε μία λέξη:
εμπειρία.
Η υψηλή γαστρονομία σήμερα δεν πουλά απλώς φαγητό.
Πουλά ανάμνηση.
Πουλά ιστορία.
Πουλά κάτι που ο πελάτης δεν θα μπορέσει να αναπαραγάγει εύκολα στο σπίτι του.
Και ένα ειδικά σχεδιασμένο πιάτο ενισχύει αυτή την αίσθηση μοναδικότητας.
Ένα χειροποίητο κεραμικό μπορεί να φέρει την υπογραφή ενός γνωστού δημιουργού.
Μπορεί να έχει κατασκευαστεί μόνο για ένα συγκεκριμένο tasting menu.
Και όταν αυτό το μενού αποσυρθεί, μπορεί να αποσυρθεί μαζί του και το ίδιο το σκεύος.
Η λογική θυμίζει όλο και περισσότερο τη μόδα.
Limited edition.
Συνεργασία δημιουργών.
Αντικείμενο με ιστορία.

Τα πιάτα έχουν γίνει μέρος του branding
Για ένα σύγχρονο εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας, το custom tableware δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής.
Είναι και κομμάτι της ταυτότητας του brand.
Όπως ένα ξενοδοχείο έχει χαρακτηριστικό άρωμα και ένας οίκος μόδας χαρακτηριστικό μοτίβο, έτσι ένα εστιατόριο μπορεί να έχει ένα πιάτο που αναγνωρίζεται πριν ακόμη εμφανιστεί το φαγητό.
Στην εποχή του Instagram και του TikTok αυτό έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Ένα εντυπωσιακό πιάτο φωτογραφίζεται.
Μοιράζεται.
Γίνεται μέρος της ψηφιακής ζωής του εστιατορίου.
Και μερικές φορές μπορεί να γίνει σχεδόν πιο διάσημο από τη συνταγή που κουβαλά.

Όταν το σκεύος κοστίζει περισσότερο από το φαγητό
Το παράδοξο είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το αντικείμενο αποκτά μεγαλύτερη οικονομική διάρκεια από το ίδιο το γεύμα.
Το φαγητό καταναλώνεται μέσα σε λίγα λεπτά.
Το πιάτο μπορεί να υπάρχει για δεκαετίες.
Μπορεί να πουληθεί σε δημοπρασία.
Να γίνει συλλεκτικό.
Να περάσει από ένα εστιατόριο σε μια ιδιωτική συλλογή.
Η πορσελάνη και το κεραμικό παύουν να είναι απλώς αντικείμενα εστίασης και αρχίζουν να ακουμπούν τον κόσμο του design και της τέχνης.
Μπορεί τελικά ένα πιάτο να κάνει το φαγητό πιο νόστιμο;
Εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον ερώτημα.
Η απάντηση είναι ότι, σε έναν βαθμό, μπορεί.
Όχι επειδή αλλάζει χημικά τη συνταγή.
Αλλά επειδή αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τη βιώνουμε.
Η εμφάνιση ενός φαγητού, το χρώμα του σκεύους, το βάρος ενός πιρουνιού, η υφή ενός κεραμικού και ακόμη και ο ήχος που κάνει ένα κουτάλι όταν αγγίζει το πιάτο επηρεάζουν τις προσδοκίες μας πριν ακόμη δοκιμάσουμε την πρώτη μπουκιά.
Η γεύση δεν γεννιέται αποκλειστικά στη γλώσσα.
Είναι αποτέλεσμα πολλών αισθήσεων που λειτουργούν ταυτόχρονα.
Και οι κορυφαίοι σεφ το γνωρίζουν.

Η νέα πολυτέλεια βρίσκεται κάτω από το φαγητό
Σήμερα, το πιάτο δεν είναι πια εκεί απλώς για να μη λερωθεί το τραπέζι.
Στα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου μπορεί να είναι μία μικρή γλυπτική κατασκευή, ένα χειροποίητο κεραμικό, μία μεταλλική πλατφόρμα ή ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται μόνο για μία συγκεκριμένη μπουκιά.
Η υψηλή γαστρονομία έχει μετατραπεί σε ένα πεδίο όπου ο σεφ συναντά τον designer, ο κεραμίστας συναντά την κουζίνα και το τραπέζι μοιάζει όλο και περισσότερο με σκηνή.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η γοητεία του φαινομένου.
Γιατί σε κάποια εστιατόρια, πριν προλάβεις να αναρωτηθείς πόσο νόστιμο είναι το φαγητό, έχεις ήδη ερωτευτεί το πιάτο πάνω στο οποίο σερβίρεται.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

            [post_title] => Τα εστιατόρια όπου το σερβίρισμα είναι τόσο εντυπωσιακό όσο και το φαγητό
            [post_excerpt] => Πώς οι κορυφαίοι σεφ του κόσμου συνεργάζονται με designers για να επαναπροσδιορίσουν την ταυτότητα των εστιατορίων τους.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => otan-to-piato-ginetai-ergo-technis-ta-estiatoria-opou-to-servirisma-einai-toso-entyposiako-oso-kai-to-fagito
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 21:35:39
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 18:35:39
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642685
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [5] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642811
            [post_author] => 45
            [post_date] => 2026-09-12 10:00:21
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 07:00:21
            [post_content] => 
Ο Τάσος Μπακασέτας από την περασμένη Κυριακή (5/9) είναι και επίσημα παίκτης του ΑΠΟΕΛ. Ξαναβρέθηκε δηλαδή συμπαίκτης στην Κύπρο με τους πρώην «πράσινους» Τζούρισιτς/Λημνιό/Μαντσίνι (οι δυο πρώτοι πήγαν κι αυτοί φέτος). Στον «Θρύλο» της Κύπρου «μετακόμισαν» αυτό το καλοκαίρι ο Ζήσης Βρύζας ως Αθλητικός Διευθυντής, ο Νίκος Παπαδόπουλος προπονητής, ενώ από την SL1 πήραν και τους Σάστρε, Πεντρόσο, ενώ τις τελευταίες ημέρες έκαναν προσπάθειες και για τους Μορόν, Σαχαμπό.
Για τη μεταγραφή του Μπακασέτα πάντως υπάρχει μπόλικο και ιντριγκαδόρικο παρασκήνιο. Στον ΑΠΟΕΛ υπέγραψε ως ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό, με τον Γιάννη Αλαφούζο να του σκάει αποζημίωση σχεδόν 2.000.000 ευρώ!!! Το συμβόλαιό του με την κυπριακή ομάδα είναι 1+1 χρόνια, ενώ για την τρέχουσα σεζόν θα εισπράξει 250.000 ευρώ. Ουσιαστικά… χρηματοδότησε τη μεταγραφή του στον ΑΠΟΕΛ με την αποζημίωση που του έσκασε ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού!!!
Στο δια ταύτα: ο «Μπάκα» έφυγε με τον τρόπο που ήθελε από τους «πράσινους» κι αφού τους έψησε όλο το καλοκαίρι, παίρνοντας εξ ολοκλήρου τις αποδοχές που προέβλεπε το συμβόλαιο για τον τελευταίο του χρόνο.
Ο agent που έκανε τη δουλειά και τον πήγε στην Κύπρο και τον ΑΠΟΕΛ, ήταν ο κολλητός του, πρώην συμπαίκτης του στην Αλάνιασπορ, ο Γιώργος Τζαβέλλας. Ο πρώην διεθνής στόπερ και τιμ μάνατζερ του Παναθηναϊκού… φόρεσε το κουστούμι του ατζέντη και ήδη αυτό το καλοκαίρι υπέγραψε δύο δουλειές: του Μπακασέτα στον ΑΠΟΕΛ και του Φερναντές από την ΑΕΚ στην Αλάνιασπορ…

Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

            [post_title] => Αποκάλυψη: Ο Μπακασέτας πήρε 2 εκατομμύρια από τον Αλαφούζο για να του αδειάσει την θέση στον Παναθηναϊκό
            [post_excerpt] => Η στήλη Agent Stories αποκαλύψε το παρασκήνιο με την αποζημίωση των 2.000.000 ευρώ και τον ρόλο-κλειδί του Γιώργου Τζαβέλλα ως ατζέντη.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => apokalypsi-o-bakasetas-pire-2-ekatommyria-apo-ton-alafouzo-gia-na-tou-adeiasei-tin-thesi-ston-panathinaiko
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 22:01:33
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 19:01:33
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642811
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [6] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642697
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-09-12 08:45:08
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 05:45:08
            [post_content] => Υπήρξε μια εποχή που η επίδειξη πλούτου σήμαινε να είσαι ορατός.

Ένα εντυπωσιακό σπίτι, ένα γιοτ δεμένο στο σωστό λιμάνι, ένα ιδιωτικό αεροσκάφος και φωτογραφίες από μέρη στα οποία λίγοι μπορούσαν να φτάσουν.

Σήμερα, για τους πραγματικά πλούσιους, η μεγαλύτερη πολυτέλεια μπορεί να είναι ακριβώς η αντίθετη.

Να μη σε βρίσκει κανείς.

Όχι να εξαφανιστείς πραγματικά, αλλά να περιορίσεις δραστικά τα στοιχεία που μπορεί να ανακαλύψει ένας άγνωστος για εσένα μέσα σε λίγα λεπτά αναζήτησης.

Διεύθυνση κατοικίας, κινητά τηλέφωνα, email, ακίνητα, ονόματα συγγενών, εταιρικές σχέσεις και παλιές καταχωρίσεις μπορεί να βρίσκονται σκορπισμένα σε δεκάδες βάσεις δεδομένων.

Καθεμία πληροφορία μόνη της μπορεί να φαίνεται αθώα.

Όλες μαζί, όμως, δημιουργούν ένα εντυπωσιακά λεπτομερές πορτρέτο.

Και για έναν επιχειρηματία, έναν celebrity ή έναν άνθρωπο με περιουσία εκατοντάδων εκατομμυρίων, αυτό το πορτρέτο μπορεί να αποτελεί και πρόβλημα ασφάλειας.
Μια νέα βιομηχανία γεννήθηκε γύρω από την εξαφάνιση
Εταιρείες εξειδικευμένες στην ψηφιακή ιδιωτικότητα αναλαμβάνουν σήμερα να κάνουν κάτι που μοιάζει απλό αλλά μόνο απλό δεν είναι.

Να εντοπίσουν πού ακριβώς υπάρχουν προσωπικά δεδομένα ενός πελάτη στο διαδίκτυο.

Στη συνέχεια επιχειρούν να ζητήσουν την αφαίρεσή τους από data brokers, ιστοσελίδες και βάσεις δεδομένων.

Και μετά αρχίζει το δυσκολότερο μέρος.

Να παρακολουθούν εάν οι πληροφορίες θα εμφανιστούν ξανά.

Γιατί το διαδίκτυο έχει μνήμη με τάσεις... ζιζανίου. Κόβεις ένα στοιχείο σε ένα σημείο και λίγο αργότερα μπορεί να φυτρώσει σε άλλο.
62 διαφορετικά προφίλ για έναν μόνο άνθρωπο
Το μέγεθος του προβλήματος φαίνεται σε ένα περιστατικό που έχει περιγράψει ο Tom Aldrich, Chief Operating Officer της εταιρείας 360 Privacy.

Ένας εύπορος πελάτης που είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως μία αυτοματοποιημένη υπηρεσία αφαίρεσης δεδομένων εξακολουθούσε να εμφανίζεται με 62 διαφορετικά προφίλ σε εκατοντάδες πηγές συγκέντρωσης πληροφοριών.

Το εντυπωσιακότερο ήταν ότι, σύμφωνα με την εταιρεία, περίπου 93% των μη δημόσιων πληροφοριών μπορούσε να αφαιρεθεί.

Αυτό δείχνει και γιατί οι πολύ πλούσιοι δεν αρκούνται πλέον σε ένα απλό πρόγραμμα που στέλνει αυτοματοποιημένα αιτήματα διαγραφής.

Θέλουν ανθρώπους να ψάχνουν.
Γιατί τα προσωπικά δεδομένα είναι θέμα φυσικής ασφάλειας
Η ιδιωτικότητα δεν αφορά πλέον μόνο την ενόχληση από spam ή ανεπιθύμητα τηλεφωνήματα.

Ένα ψηφιακό προφίλ μπορεί να αποκαλύψει πού ζει κάποιος, ποιοι είναι οι συγγενείς του, ποια ακίνητα συνδέονται με το όνομά του και ποιες εταιρείες διαχειρίζεται.

Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε απάτες, phishing, social engineering ή ακόμη και για τη δημιουργία εικόνας γύρω από τις καθημερινές κινήσεις ενός προσώπου.

Όπως έχει επισημάνει ο ειδικός κυβερνοασφάλειας Brian Hill της BlackCloak, η ψηφιακή ασφάλεια και η φυσική ασφάλεια δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως δύο διαφορετικοί κόσμοι.

Για έναν άνθρωπο μεγάλης δημόσιας προβολής, το τηλέφωνο, το σπίτι και ο λογαριασμός email ανήκουν ουσιαστικά στο ίδιο σύστημα προστασίας.
Ποιοι είναι οι data brokers
Στο κέντρο αυτής της αγοράς βρίσκονται οι λεγόμενοι data brokers.

Πρόκειται για επιχειρήσεις που συλλέγουν πληροφορίες από πολλές διαφορετικές πηγές, τις συνδυάζουν και δημιουργούν προφίλ καταναλωτών.

Οι πληροφορίες μπορούν να προέρχονται από δημόσια αρχεία, εμπορικές βάσεις, online δραστηριότητα ή άλλες νόμιμα διαθέσιμες πηγές.

Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ένα προφίλ πολύ πιο λεπτομερές απ' όσο αντιλαμβάνεται ο ίδιος ο άνθρωπος στον οποίο αφορά.

Και εκεί εμφανίστηκε η αντίστροφη βιομηχανία.

Εάν κάποιοι βγάζουν χρήματα συλλέγοντας τα δεδομένα, κάποιοι άλλοι μπορούν να βγάλουν χρήματα προσπαθώντας να τα αφαιρέσουν.
Γιατί δεν αρκεί ένα κουμπί «delete»
Θεωρητικά, κάποιος θα μπορούσε να κάνει αυτή τη δουλειά μόνος του.

Στην πράξη είναι εξαιρετικά χρονοβόρα.

Πρέπει πρώτα να βρει ποιες εταιρείες διαθέτουν τα στοιχεία του.

Στη συνέχεια να εντοπίσει τον μηχανισμό opt-out της καθεμιάς, να αποδείξει σε ορισμένες περιπτώσεις την ταυτότητά του και να παρακολουθεί αν η διαγραφή πραγματοποιήθηκε.

Το σημαντικότερο είναι ότι η διαδικασία δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά.

Νέες βάσεις εμφανίζονται.

Παλιά στοιχεία επαναδημοσιεύονται.

Οι εταιρείες αποκτούν νέα δεδομένα.

Γι' αυτό οι premium υπηρεσίες λειτουργούν με συνδρομή και συνεχή παρακολούθηση.
Dark web, κινητά και κάμερες στο μικροσκόπιο
Οι ακριβότερες υπηρεσίες δεν περιορίζονται στην αφαίρεση ενός τηλεφώνου από μια βάση δεδομένων.

Μπορούν να παρακολουθούν εάν προσωπικά στοιχεία εμφανίζονται στο dark web, να ελέγχουν εάν λογαριασμοί έχουν εκτεθεί σε παραβιάσεις δεδομένων και να αξιολογούν την ασφάλεια κινητών, υπολογιστών και άλλων συσκευών.

Ακόμη και οι συνδεδεμένες κάμερες ασφαλείας ενός σπιτιού μπορεί να αποτελέσουν μέρος του ελέγχου.

Ο λόγος είναι απλός.

Ένας δισεκατομμυριούχος μπορεί να ξοδέψει εκατομμύρια σε φυσική ασφάλεια και να αφήσει ένα αδύναμο password σε μια συσκευή των 100 ευρώ να ανοίξει ψηφιακό παράθυρο στο σπίτι του.
Πόσο κοστίζει να αγοράσεις ιδιωτικότητα
Εδώ αρχίζει η πραγματική πολυτέλεια.

Η BlackCloak, που παρέχει υπηρεσίες ψηφιακής προστασίας σε άτομα υψηλής καθαρής περιουσίας, celebrities και family offices, έχει υπηρεσίες των οποίων το κόστος μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 10.000 έως 200.000 δολάρια ετησίως, ανάλογα με το επίπεδο προστασίας.

Για εταιρικούς πελάτες, όπου μπορεί να προστατεύονται ανώτατα στελέχη, founders και μέλη διοικητικών συμβουλίων, τα συμβόλαια μπορούν να φτάσουν ακόμη και τις 600.000 δολάρια τον χρόνο.

Δεν πληρώνεις, δηλαδή, απλώς για ένα λογισμικό.

Πληρώνεις για μια ομάδα ανθρώπων που παρακολουθεί διαρκώς πού εμφανίζεσαι ψηφιακά.
Γιατί ένας CEO μπορεί να κοστίζει περισσότερο από έναν celebrity
Η αξία της προστασίας εξαρτάται και από τον κίνδυνο.

Ένας διάσημος ηθοποιός έχει μεγάλη δημόσια έκθεση.

Ένας CEO, όμως, μπορεί να έχει πρόσβαση σε εταιρικά συστήματα, εμπιστευτικά δεδομένα και οικονομικές συναλλαγές τεράστιας αξίας.

Εάν κάποιος αποκτήσει πληροφορίες για το οικογενειακό του περιβάλλον, μπορεί να επιχειρήσει πολύ πιο πειστικό phishing ή social engineering.

Ένα μήνυμα που γνωρίζει το πραγματικό όνομα του παιδιού, τη διεύθυνση ενός εξοχικού ή τον λογιστή μιας οικογένειας έχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να ξεγελάσει τον παραλήπτη.

Γι' αυτό η προστασία των στελεχών αντιμετωπίζεται πλέον και ως εταιρική κυβερνοασφάλεια.
Μπορεί κάποιος να εξαφανιστεί εντελώς από το internet;
Η σύντομη απάντηση είναι όχι.

Και οι σοβαρές εταιρείες του κλάδου δεν υπόσχονται κάτι τέτοιο.

Ο στόχος είναι η δραστική μείωση του ψηφιακού αποτυπώματος.

Ο Brian Hill έχει τοποθετήσει το ρεαλιστικό επίπεδο αφαίρεσης περίπου στο 70% έως 90%.

Το υπόλοιπο μπορεί να αφορά στοιχεία που δεν μπορούν νόμιμα ή πρακτικά να εξαφανιστούν.

Δημόσια αρχεία, δημοσιεύματα εφημερίδων, δικαστικές αποφάσεις ή πληροφορίες που προστατεύονται από δικαιώματα ενημέρωσης δεν διαγράφονται επειδή κάποιος απλώς επιθυμεί να μην υπάρχουν.

Η ιδιωτικότητα έχει όρια.
Το παράδοξο του «δικαιώματος στη λήθη»
Στην Ευρώπη, το λεγόμενο δικαίωμα στη διαγραφή ή «δικαίωμα στη λήθη» βάσει του GDPR προσφέρει στους πολίτες σημαντικά εργαλεία για την αφαίρεση προσωπικών δεδομένων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Δεν αποτελεί όμως καθολικό δικαίωμα διαγραφής της ιστορίας.

Η προστασία προσωπικών δεδομένων πρέπει να εξισορροπείται με άλλες αρχές, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η δημοσιογραφία και το δημόσιο συμφέρον.

Γι' αυτό άλλο πράγμα είναι η αφαίρεση ενός προσωπικού τηλεφώνου από έναν data broker και άλλο η απαίτηση εξαφάνισης ενός νόμιμου δημοσιεύματος.
Υπάρχει φθηνότερη εκδοχή για τους υπόλοιπους
Δεν χρειάζεται βέβαια να διαθέτει κάποιος ιδιωτικό jet για να μειώσει το ψηφιακό του αποτύπωμα.

Υπάρχουν υπηρεσίες συνδρομής για απλούς καταναλωτές που αναζητούν και υποβάλλουν αιτήματα αφαίρεσης από data brokers με πολύ χαμηλότερο κόστος.

Η χρήση τους, όμως, παραμένει περιορισμένη.

Έρευνα της Security.org σε περισσότερους από 1.000 Αμερικανούς βρήκε ότι μόλις 6% των ενηλίκων χρησιμοποιούσαν κάποια υπηρεσία αφαίρεσης προσωπικών δεδομένων, ενώ λιγότεροι από τους μισούς γνώριζαν καν ότι αυτές οι υπηρεσίες υπάρχουν.
Τα δικά μας ίχνη δεν δημιουργούνται μόνο από εμάς
Αυτό ίσως είναι και το πιο ανησυχητικό στοιχείο.

Για χρόνια πιστεύαμε ότι το ψηφιακό μας αποτύπωμα αποτελείται κυρίως από όσα δημοσιεύουμε μόνοι μας.

 	
Φωτογραφίες.
 	
Posts.
 	
Likes.
 	
Σχόλια.

Η πραγματικότητα είναι πλέον πολύ πιο σύνθετη.

Ένα σημαντικό μέρος της ψηφιακής μας ταυτότητας δημιουργείται χωρίς να έχουμε πατήσει ποτέ «δημοσίευση».

Μπορεί να προέρχεται από δημόσια μητρώα, αγορές, παλαιούς καταλόγους, στοιχεία εταιρειών ή πληροφορίες που συνδέθηκαν μεταξύ τους από τρίτους.

Έτσι ένας άνθρωπος μπορεί να έχει εκτεταμένο online προφίλ ακόμη και αν δεν χρησιμοποιεί σχεδόν καθόλου social media.
Μια καινούργια μορφή ταξικής ανισότητας;
Εδώ εμφανίζεται και μια ενδιαφέρουσα κοινωνική διάσταση.

Η συλλογή δεδομένων αφορά σχεδόν όλους.

Η δυνατότητα όμως να πληρώνεις επαγγελματίες για να καθαρίζουν συνεχώς αυτά τα δεδομένα αφορά, στην ακριβότερη εκδοχή της, ελάχιστους.

Δημιουργείται έτσι ένα παράδοξο.

Οι άνθρωποι με τη μεγαλύτερη δημόσια προβολή και τα περισσότερα οικονομικά μέσα μπορεί να αποκτούν και την καλύτερη δυνατότητα να ελέγχουν ποια στοιχεία τους παραμένουν εύκολα διαθέσιμα.

Την ίδια ώρα ο μέσος πολίτης μπορεί να μην γνωρίζει καν πόσες εταιρείες έχουν ήδη δημιουργήσει προφίλ γι' αυτόν.
Η ιδιωτικότητα ως status symbol
Κάπως έτσι αλλάζει και η ίδια η έννοια της πολυτέλειας.

Στον προηγούμενο αιώνα, πλούτος ήταν να έχεις πράγματα που οι άλλοι μπορούσαν να δουν.

Σήμερα μπορεί να είναι να έχεις τη δυνατότητα να κρύψεις όσα οι άλλοι θέλουν να δουν.

Να μην εμφανίζεται εύκολα η διεύθυνσή σου.

Να μη συνδέεται το τηλέφωνό σου με την οικογένειά σου.

Να μην μπορεί κάποιος μέσα σε δέκα λεπτά αναζήτησης να χαρτογραφήσει τη ζωή σου.

Η πολυτέλεια μετακινείται από την κατοχή στον έλεγχο.

Και ίσως το πιο ακριβό αγαθό του ψηφιακού κόσμου να μην είναι πλέον η πληροφορία, αλλά η δυνατότητα να αποφασίζεις ποια πληροφορία για εσένα δεν θα βρει ποτέ ο επόμενος που θα πληκτρολογήσει το όνομά σου.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

            [post_title] => Google: Πόσα πληρώνουν οι πλούσιοι για να σβήσουν τα ψηφιακά τους ίχνη
            [post_excerpt] => Από 10.000 έως 200.000 δολάρια τον χρόνο για ιδιωτικότητα, με εταιρικά συμβόλαια που μπορούν να φτάσουν ακόμη και τα 600.000 δολάρια 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => i-nea-polyteleia-einai-na-min-yparcheis-sto-google-posa-plironoun-oi-plousioi-gia-na-svisoun-ta-psifiaka-tous-ichni
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 21:42:38
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 18:42:38
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642697
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [7] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642682
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-09-12 09:45:18
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 06:45:18
            [post_content] => 
Ένας από τους ακριβότερους χειμώνες των τελευταίων ετών προδιαγράφεται για τα νοικοκυριά που εξακολουθούν να θερμαίνονται με πετρέλαιο θέρμανσης, καθώς το ράλι στις διεθνείς τιμές του αργού έχει ανατρέψει τα δεδομένα λίγο πριν από την έναρξη της νέας περιόδου διάθεσης.
Η αγορά του πετρελαίου θέρμανσης με μειωμένο Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης ξεκινά παραδοσιακά στις 15 Οκτωβρίου και διαρκεί έως τις 30 Απριλίου.
Έναν μήνα πριν από την πρεμιέρα, όμως, οι πρώτες εκτιμήσεις είναι ανησυχητικές.
Με βάση τα σημερινά δεδομένα των διεθνών αγορών, παράγοντες της αγοράς καυσίμων εκτιμούν ότι εάν η διάθεση ξεκινούσε τώρα, η τιμή θα κινούνταν περίπου στα 1,85 ευρώ το λίτρο, ενώ υπάρχουν εκτιμήσεις ακόμη και για τιμή εκκίνησης πάνω από τα 1,90 ευρώ. Εάν οι διεθνείς τιμές παραμείνουν σε πολύ υψηλά επίπεδα, δεν αποκλείονται μέσα στον χειμώνα και στιγμές πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο.
Η σύγκριση με πέρυσι είναι αποκαλυπτική.
Στις 15 Οκτωβρίου 2025 η τιμή εκκίνησης βρισκόταν περίπου στα 1,10-1,13 ευρώ το λίτρο.
Αν οι σημερινές προβλέψεις επιβεβαιωθούν, το άλμα θα είναι τεράστιο.
Πόσο θα κοστίσει φέτος να γεμίσει η δεξαμενή
Η μεγάλη ερώτηση για χιλιάδες νοικοκυριά είναι απλή: πόσα χρήματα θα χρειαστούν για να γεμίσουν τη δεξαμενή τους;
Με βάση τρία ενδεικτικά σενάρια τιμής, στα 1,85, 1,90 και 2 ευρώ ανά λίτρο, το κόστος διαμορφώνεται ως εξής:




Χωρητικότητα δεξαμενής
Στα 1,85 €/λίτρο
Στα 1,90 €/λίτρο
Στα 2,00 €/λίτρο


500 λίτρα
925 €
950 €
1.000 €


1.000 λίτρα
1.850 €
1.900 €
2.000 €


1.500 λίτρα
2.775 €
2.850 €
3.000 €


2.000 λίτρα
3.700 €
3.800 €
4.000 €



Για μία οικογένεια, επομένως, που συνηθίζει να παραγγέλνει 1.000 λίτρα, το αρχικό γέμισμα μπορεί να απαιτήσει σχεδόν 1.900 ευρώ.
Και εάν η κατανάλωση μέσα στον χειμώνα ξεπεράσει το ένα γέμισμα, το τελικό κόστος ανεβαίνει ακόμη περισσότερο.

Γιατί φέτος το πετρέλαιο κινδυνεύει να γίνει τόσο ακριβό

Η τελική τιμή του πετρελαίου θέρμανσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις διεθνείς τιμές του αργού, την ισοτιμία ευρώ-δολαρίου, τα περιθώρια διύλισης και εμπορίας και, φυσικά, τη φορολογία.
Η μεγάλη άνοδος του Brent έχει αλλάξει δραματικά την εικόνα σε σχέση με το φθινόπωρο του 2025.
Παράγοντες της αγοράς καυσίμων έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι ο φετινός χειμώνας μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολος, με πιθανή αύξηση ακόμη και της τάξης του 70% στην τιμή εκκίνησης σε σχέση με πέρυσι.
Η τελική τιμή της 15ης Οκτωβρίου, πάντως, δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί και μπορεί να αλλάξει σημαντικά μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

Πόσο πετρέλαιο χρειάζεται πραγματικά ένα σπίτι
Η κατανάλωση δεν εξαρτάται μόνο από τα τετραγωνικά.
Δύο σπίτια 100 τ.μ. μπορούν να έχουν εντελώς διαφορετικό λογαριασμό.
Καθοριστικό ρόλο παίζουν η θερμομόνωση, η ηλικία του κτιρίου, τα κουφώματα, η περιοχή, ο όροφος, το αν υπάρχουν θερμαινόμενα διαμερίσματα γύρω από το σπίτι, η θερμοκρασία που επιλέγει ο ένοικος και η απόδοση του λέβητα.
Ένα σχετικά καλά μονωμένο διαμέρισμα στην Αθήνα μπορεί να χρειαστεί πολύ λιγότερα καύσιμα από μία μονοκατοικία ίδιων τετραγωνικών στη Βόρεια Ελλάδα.
Ως τάξη μεγέθους, ένα σπίτι περίπου 100 τ.μ. με ανάγκη γύρω στις 8.500 θερμικές kWh τον χρόνο μπορεί με συμβατικό λέβητα πετρελαίου να πλησιάσει κατανάλωση περίπου 1.000 λίτρων, ανάλογα με την πραγματική απόδοση της εγκατάστασης.
Με τιμή 1,85-1,90 ευρώ το λίτρο, μιλάμε πλέον για δαπάνη κοντά στα 1.850-1.900 ευρώ μόνο για το καύσιμο.

Το μεγάλο ερώτημα: Ποια θέρμανση συμφέρει περισσότερο
Για να γίνει σωστή σύγκριση δεν αρκεί να κοιτάξει κανείς την τιμή του καυσίμου.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι πόση χρήσιμη θερμότητα παίρνει από κάθε ευρώ που πληρώνει.
Για παράδειγμα, ένα ηλεκτρικό θερμαντικό σώμα αντίστασης μετατρέπει περίπου μία kWh ηλεκτρικού ρεύματος σε μία kWh θερμότητας.
Μία σύγχρονη αντλία θερμότητας, αντίθετα, μπορεί με μία kWh ηλεκτρικής ενέργειας να αποδώσει 3 έως 5 kWh θερμότητας.
Αυτό αλλάζει πλήρως τη σύγκριση.

Αντλία θερμότητας: Η φθηνότερη στη χρήση

Με τα σημερινά ενεργειακά δεδομένα, η αντλία θερμότητας βρίσκεται στην πρώτη θέση ως προς το κόστος λειτουργίας.
Σύγχρονες εγκαταστάσεις μπορούν να έχουν εποχιακό βαθμό απόδοσης 3 έως 5, δηλαδή να δίνουν πολλαπλάσια θερμική ενέργεια από το ηλεκτρικό ρεύμα που καταναλώνουν.
Ενδεικτικές συγκρίσεις της αγοράς τοποθετούν το κόστος χρήσιμης θερμότητας κοντά στα 0,05 ευρώ ανά θερμική kWh, έναντι πολύ υψηλότερου κόστους για το πετρέλαιο.
Το βασικό μειονέκτημα είναι το αρχικό κόστος.
Μία καλή εγκατάσταση μπορεί να απαιτήσει αρκετές χιλιάδες ευρώ, ενώ για μεγαλύτερες κατοικίες και ισχυρότερα συστήματα η επένδυση μπορεί να ξεπεράσει σημαντικά τις 10.000 ευρώ.
Άρα συμφέρει περισσότερο σε ιδιοκτήτες που βλέπουν το κόστος σε βάθος χρόνου.

Κλιματιστικό inverter: Η οικονομική λύση χωρίς μεγάλη επένδυση
Το σύγχρονο κλιματιστικό inverter λειτουργεί στην πραγματικότητα και αυτό ως μικρή αντλία θερμότητας.
Για αυτό μπορεί να δώσει πολύ περισσότερη θερμότητα από το ηλεκτρικό ρεύμα που καταναλώνει.
Σύμφωνα με πρόσφατες συγκρίσεις, το κόστος λειτουργίας μπορεί να κυμανθεί περίπου στα 0,05-0,06 ευρώ ανά θερμική kWh, ανάλογα με το μοντέλο, την εξωτερική θερμοκρασία και την τιμή του ρεύματος.
Για ένα μικρό ή μεσαίο διαμέρισμα στην Αττική αποτελεί συχνά μία από τις οικονομικότερες λύσεις.
Το μειονέκτημα είναι ότι η άνεση δεν είναι ίδια με ένα κεντρικό σύστημα καλοριφέρ και απαιτούνται σωστά τοποθετημένες μονάδες για να θερμανθούν πολλά δωμάτια.

Φυσικό αέριο: Παραμένει ανταγωνιστικό όπου υπάρχει δίκτυο
Το φυσικό αέριο εξακολουθεί να βρίσκεται χαμηλότερα από το πετρέλαιο στο κόστος λειτουργίας.
Τον Σεπτέμβριο του 2026 υπάρχουν στην αγορά προγράμματα προμήθειας φυσικού αερίου με τιμές περίπου 0,04-0,05 ευρώ ανά kWh στο σκέλος προμήθειας, πριν από τις υπόλοιπες χρεώσεις.
Με έναν σύγχρονο λέβητα συμπύκνωσης, η συνολική αποδοτικότητα μπορεί να είναι υψηλή.
Σε συγκριτικούς υπολογισμούς για ένα σπίτι 100 τ.μ., το ετήσιο ενεργειακό κόστος τοποθετείται ενδεικτικά γύρω στα 850-950 ευρώ, ανάλογα με το πρόγραμμα και την κατανάλωση.
Φυσικά απαιτείται να υπάρχει δίκτυο στην περιοχή και εγκατάσταση στο ακίνητο.

Πέλετ: Ακόμη φθηνότερο από το πετρέλαιο
Το πέλετ παραμένει μία ανταγωνιστική λύση, αν και η τιμή του έχει αυξηθεί.
Η Ελληνική Εταιρεία Ανάπτυξης Βιομάζας κατέγραψε τον Μάιο του 2026 μέση τιμή περίπου 7,30 ευρώ για σακί 15 κιλών, ενώ το ενεργειακό κόστος υπολογιζόταν σε περίπου 9,73 λεπτά ανά kWh καυσίμου, με ΦΠΑ.
Στην αγορά, η τιμή ενός τόνου κινείται ενδεικτικά γύρω στα 380-420 ευρώ, ανάλογα με την ποιότητα και την περιοχή.
Το πέλετ έχει όμως πρακτικές απαιτήσεις.
Χρειάζεται αποθηκευτικό χώρο, τροφοδοσία, καθαρισμό και συντήρηση της σόμπας ή του λέβητα.
Για μονοκατοικίες και σπίτια εκτός δικτύου φυσικού αερίου μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επιλογή.

Ηλεκτρικά καλοριφέρ και θερμοπομποί: Το εύκολο μπορεί να γίνει ακριβό
Τα ηλεκτρικά σώματα αντίστασης, οι θερμοπομποί, οι απλές σόμπες και τα αερόθερμα έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα.
Αγοράζονται φθηνά και δεν απαιτούν εγκατάσταση.
Όμως ενεργειακά βρίσκονται στις ακριβότερες λύσεις.
Μία ηλεκτρική kWh μετατρέπεται περίπου σε μία kWh θερμότητας, ενώ το σύγχρονο inverter μπορεί να δώσει τριπλάσια ή τετραπλάσια ποσότητα θερμότητας με το ίδιο ρεύμα.
Για αυτό τα ηλεκτρικά σώματα συμφέρουν κυρίως για περιστασιακή χρήση ή ένα μικρό δωμάτιο, όχι απαραίτητα για συνεχή θέρμανση ολόκληρης κατοικίας.
Τον Σεπτέμβριο, πάντως, υπάρχουν και ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας. Για παράδειγμα, η ΔΕΗ ανακοίνωσε τιμή 0,115 ευρώ/kWh για συγκεκριμένο σταθερό πρόγραμμα προμήθειας, χωρίς αυτό να αποτελεί το συνολικό τελικό κόστος του λογαριασμού, καθώς υπάρχουν και πάγια και ρυθμιζόμενες χρεώσεις.

Ποιο σύστημα βγαίνει φθηνότερο
Με βάση τις σημερινές ενδεικτικές τιμές και ένα τυπικό σπίτι περίπου 100 τ.μ., η εικόνα σχηματίζεται περίπου ως εξής:




Σύστημα
Ενδεικτικό ετήσιο κόστος λειτουργίας*


Αντλία θερμότητας
450-500 €


Κλιματιστικό inverter
450-550 €


Πέλετ
800-900 €


Φυσικό αέριο
850-950 €


Πετρέλαιο με παλαιότερες τιμές
περίπου 1.350 €


Ηλεκτρικές αντιστάσεις
1.300-1.600 €



*Οι συγκρίσεις αυτές βασίζονται σε περίπου 8.500 θερμικές kWh ανάγκης και είναι ενδεικτικές.
Υπάρχει όμως μία πολύ σημαντική παρατήρηση.
Η παραπάνω σύγκριση για το πετρέλαιο είχε υπολογιστεί με χαμηλότερη τιμή καυσίμου.
Εάν το πετρέλαιο ξεκινήσει πράγματι στα 1,85-1,90 ευρώ το λίτρο, το πραγματικό κόστος για το ίδιο σπίτι μπορεί να πλησιάσει ή να ξεπεράσει τα 1.850 ευρώ, ανοίγοντας ακόμη περισσότερο την ψαλίδα από τις υπόλοιπες επιλογές.

Τι συμφέρει τελικά σε ένα διαμέρισμα
Για ένα μικρό ή μεσαίο διαμέρισμα στην Αθήνα, χωρίς μεγάλη δυνατότητα επένδυσης, τα σύγχρονα inverter κλιματιστικά μπορούν να είναι η πιο άμεση οικονομική επιλογή.
Εάν υπάρχει ήδη εγκατάσταση φυσικού αερίου, η διατήρησή της επίσης παραμένει ανταγωνιστική.
Το πετρέλαιο αρχίζει να χάνει σημαντικά έδαφος εάν η τιμή παραμείνει κοντά ή πάνω από τα 1,80 ευρώ το λίτρο.

Τι συμφέρει σε μία μονοκατοικία
Σε μία μονοκατοικία με αρκετά τετραγωνικά και μόνιμη χρήση, η αντλία θερμότητας μπορεί να δώσει το μεγαλύτερο όφελος σε βάθος χρόνου.
Απαιτεί όμως σωστή μελέτη.
Σε ένα παλιό, αμόνωτο κτίριο με μικρά σώματα καλοριφέρ σχεδιασμένα για πολύ υψηλές θερμοκρασίες νερού, μία αντλία θερμότητας μπορεί να μην αποδώσει όσο υπόσχεται το φυλλάδιο του κατασκευαστή.
Η μόνωση, τα κουφώματα και η σωστή διαστασιολόγηση προηγούνται της αγοράς εξοπλισμού.

Και τι γίνεται με το επίδομα θέρμανσης
Το επίδομα θέρμανσης δεν αφορά μόνο το πετρέλαιο.
Το υφιστάμενο σύστημα προβλέπει ενίσχυση για πετρέλαιο, φυσικό αέριο, υγραέριο, καυσόξυλα, πέλετ, τηλεθέρμανση και ηλεκτρική ενέργεια, ανάλογα με τις προϋποθέσεις.
Για τη νέα χειμερινή περίοδο 2026-2027, ωστόσο, οι τελικοί όροι, τα ποσά και οι ημερομηνίες θα πρέπει να καθοριστούν από το νέο θεσμικό πλαίσιο.
Επομένως, δεν θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένα τα περσινά εισοδηματικά όρια ή τα ποσά μέχρι να εκδοθούν οι νέες αποφάσεις.

Πριν ανάψει το καλοριφέρ, υπάρχουν χρήματα που μπορούν να σωθούν
Η φθηνότερη ενέργεια παραμένει εκείνη που δεν χρειάζεται να καταναλωθεί.
Η συντήρηση του λέβητα, η σωστή εξαέρωση των σωμάτων, ένας προγραμματιζόμενος θερμοστάτης, η στεγανοποίηση κουφωμάτων και κυρίως η θερμομόνωση μπορούν να μειώσουν αισθητά την κατανάλωση ανεξάρτητα από το καύσιμο.
Ακόμη και μία μείωση της κατανάλωσης κατά 10% γίνεται φέτος πολύ σημαντική.
Σε αγορά 1.000 λίτρων πετρελαίου με τιμή 1,90 ευρώ, το 10% αντιστοιχεί σε 190 ευρώ.

Το συμπέρασμα για τον χειμώνα του 2026
Εάν οι σημερινές εκτιμήσεις επιβεβαιωθούν, το πετρέλαιο θέρμανσης θα ξεκινήσει τη σεζόν με πολύ σοβαρό μειονέκτημα έναντι των εναλλακτικών λύσεων.
Μία δεξαμενή 1.000 λίτρων μπορεί να απαιτήσει περίπου 1.850-1.900 ευρώ, ενώ εάν η τιμή περάσει τα 2 ευρώ, το ίδιο γέμισμα θα φτάσει τις 2.000 ευρώ.
Η αντλία θερμότητας εμφανίζεται ως η οικονομικότερη επιλογή στη χρήση για όσους μπορούν να καλύψουν το αρχικό κόστος εγκατάστασης.
Το inverter κλιματιστικό είναι η πιο προσιτή λύση για πολλά διαμερίσματα.
Το φυσικό αέριο και το πέλετ εξακολουθούν να βρίσκονται σε ανταγωνιστική ενδιάμεση ζώνη.
Και το πετρέλαιο, εάν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις της αγοράς, κινδυνεύει να γίνει φέτος η θέρμανση που θα κοστίζει περισσότερο όχι μόνο όταν ανάβει το καλοριφέρ, αλλά ήδη από τη στιγμή που φτάνει το βυτιοφόρο στην πόρτα.
Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

            [post_title] => Πετρέλαιο θέρμανσης 2026: Πόσο θα κοστίσει φέτος – Ποιοι τρόποι θέρμανσης συμφέρουν
            [post_excerpt] => Η τιμή εκκίνησης μπορεί να πλησιάσει τα 1,85-1,90 ευρώ το λίτρο – Από 950 έως και 3.800 ευρώ το κόστος για ένα γέμισμα, ανάλογα με τη δεξαμενή
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => petrelaio-thermansis-2026-poso-tha-kostisei-na-gemisei-i-dexameni-fetos-poioi-tropoi-thermansis-symferoun
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 21:32:10
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 18:32:10
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642682
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [8] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 642770
            [post_author] => 8
            [post_date] => 2026-09-12 09:00:39
            [post_date_gmt] => 2026-09-12 06:00:39
            [post_content] => 
Ο θεατρικός χειμώνας 2026-2027 προμηνύεται από τους πιο γεμάτους των τελευταίων ετών. Μεγάλοι πρωταγωνιστές επιστρέφουν στη σκηνή, κλασικά έργα αποκτούν νέα ζωή, επιτυχίες του Broadway και του West End φτάνουν στην Αθήνα, ενώ σημαντικοί σκηνοθέτες υπογράφουν παραγωγές που ήδη έχουν αρχίσει να συζητιούνται πολύ πριν από την πρεμιέρα τους.
Από τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, τη Φιλαρέτη Κομνηνού, τη Σμαράγδα Καρύδη και την Αγλαΐα Παππά, μέχρι την Κατερίνα Διδασκάλου, τον Δημήτρη Καταλειφό, τον Νίκο Ψαρρά, τη Λυδία Φωτοπούλου και την Ευδοκία Ρουμελιώτη, τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής σκηνής ετοιμάζονται να συναντηθούν με ένα ρεπερτόριο που κινείται από Τσέχοφ, Λόρκα και Σαίξπηρ μέχρι Στίβεν Κινγκ, Άγκαθα Κρίστι και σύγχρονους βραβευμένους συγγραφείς.
Και αυτή είναι μόνο η αρχή, καθώς αρκετά θέατρα εξακολουθούν να ανακοινώνουν το πρόγραμμά τους για τη νέα σεζόν.

Πυγμαλίων Δαδακαρίδης στο «McNeal»
Μία από τις εμπορικά και καλλιτεχνικά πιο ενδιαφέρουσες παραγωγές της σεζόν έρχεται στον Νέο Ακάδημο. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο στο «McNeal» του Αγιάντ Ακτάρ, πρόσφατη μεγάλη επιτυχία του Broadway, σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη.

Ο ήρωας είναι ένας διάσημος συγγραφέας που διεκδικεί το Νόμπελ Λογοτεχνίας, την ώρα που το παρελθόν του και η επέλαση της Τεχνητής Νοημοσύνης αρχίζουν να απειλούν τον κόσμο που έχει χτίσει. Στη διανομή βρίσκονται επίσης η Γιώτα Φέστα, η Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου, η Μαρίζα Τσάρη και ο Δημήτρης Σέρφας.
Στον ίδιο θεατρικό χώρο, η ομάδα GAFF και η Σοφία Καραγιάννη καταπιάνονται με το «Μόμπι Ντικ» του Χέρμαν Μέλβιλ, με τους Ιωσήφ Ιωσηφίδη, Διονύση Λάνη και Δημήτρη Μαμιό, ενώ η Κατερίνα Διδασκάλου συνεχίζει για 15η χρονιά την εξαιρετικά μακρόχρονη πορεία της «Πόρνης από πάνω».

Η Φιλαρέτη Κομνηνού γίνεται Μπερνάρντα Άλμπα
Στο Εθνικό Θέατρο, ένα από τα μεγάλα θεατρικά γεγονότα του 2027 αναμένεται να είναι το «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Η Ιώ Βουλγαράκη σκηνοθετεί τη Φιλαρέτη Κομνηνού στον εμβληματικό ρόλο της Μπερνάρντα, έχοντας δίπλα της ένα αμιγώς γυναικείο σύνολο ηθοποιών διαφορετικών γενεών. Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τις 20 Ιανουαρίου 2027 στην Κεντρική Σκηνή.
Λίγους μήνες νωρίτερα, από τις 16 Δεκεμβρίου, ο Κωνσταντίνος Ντέλλας θα παρουσιάσει τον «Δράκουλα» του Μπραμ Στόκερ, χρησιμοποιώντας τη μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ενώ την άνοιξη ο Dmitry Krymov θα έρθει για πρώτη φορά στο Εθνικό για να σκηνοθετήσει την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, με ελληνικό θίασο και μουσική του Θοδωρή Οικονόμου.

Σμαράγδα Καρύδη και Θάνος Λέκκας στο ανανεωμένο Rex
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται και η επιστροφή του Εθνικού Θεάτρου Rex.
Τη Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» θα εγκαινιάσει το «Πολύ κακό για το τίποτα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, με πρωταγωνιστές τη Σμαράγδα Καρύδη και τον Θάνο Λέκκα. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Ρήγος, σε απόδοση και διασκευή της Έρις Κύργια.

Το Εθνικό επαναφέρει παράλληλα ορισμένες από τις επιτυχίες της προηγούμενης περιόδου. Η «Ιεροτελεστία» του Γκιγιόμ Πουά επιστρέφει από την 1η Οκτωβρίου, το εμβληματικό «Kontakthof» της Πίνα Μπάους από τις 7 Οκτωβρίου και ο «Βυσσινόκηπος» του Τσέχοφ σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου από τις 28 Νοεμβρίου.

Αγλαΐα Παππά στις «Ευτυχισμένες μέρες»
Στο Θέατρο Πορεία, ο Δημήτρης Τάρλοου ανοίγει τη νέα περίοδο με τον Σάμιουελ Μπέκετ.
Οι «Ευτυχισμένες μέρες» έρχονται από την 1η Οκτωβρίου με την Αγλαΐα Παππά και τον Δημήτρη Μπίτο, σε μια παράσταση που συνομιλεί με τον χρόνο, τη μνήμη και την ανθρώπινη αντοχή.
Στις 20 Νοεμβρίου ακολουθεί ένας δεύτερος «Βυσσινόκηπος», αυτή τη φορά με τη σκηνοθετική υπογραφή του Δημήτρη Τάρλοου και την Αλεξία Καλτσίκη στον ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα. Στις 9 Δεκεμβρίου σειρά παίρνουν οι «Γείτονες από πάνω» του Σεσκ Γκάι σε σκηνοθεσία Νικολέτας Φιλόσογλου.

Νίκος Ψαρράς στη «Ρίτα Χέιγουορθ» και επιστροφή για τον «Τζόνι Μπλε»
Στο Θέατρο Άνεσις συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά η «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ», η θεατρική μεταφορά του έργου του Στίβεν Κινγκ. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Ψαρράς, Δημήτρης Παπανικολάου, Μάνος Βακούσης και Γιάννης Μποσταντζόγλου.

Επιστρέφει επίσης ο «Τζόνι Μπλε» του Γιωργή Τσουρή, μετά τα συνεχόμενα sold out της προηγούμενης σεζόν, με τους Ιωσήφ Ιωσηφίδη, Μάνο Καζαμία, Βάλια Παπακωνσταντίνου, Στρατή Χατζησταματίου και Γιωργή Τσουρή.
Στο ίδιο θέατρο θα παρουσιαστεί η νέα παραγωγή «Ο Έβρος απέναντι» των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, σε σκηνοθεσία Γιωργή Τσουρή, με τους Βαγγέλη Αλεξανδρή, Θανάση Ισιδώρου, Κώστα Κορωναίο, Άννα Κουτσαφτίκη και Μαρία Παρασύρη.

Λυδία Φωτοπούλου και Ευδοκία Ρουμελιώτη μαζί στη σκηνή
Από τις συνεργασίες που προκαλούν ενδιαφέρον είναι και εκείνη της Λυδίας Φωτοπούλου με την Ευδοκία Ρουμελιώτη στο νέο έργο της Μαρίας Μαγκανάρη «Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί...».
Το έργο φωτίζει τη σύνθετη και θυελλώδη σχέση της συγγραφέως Μαργαρίτας Καραπάνου με τη μητέρα της, Μαργαρίτα Λυμπεράκη, ενώ στο καστ βρίσκεται και ο Νικόλας Ντούρος.
Στο Άνεσις επιστρέφει επίσης μετά το Πάσχα ο Δημήτρης Καταλειφός στον «Barrymore».

Άγκαθα Κρίστι και δυνατό καστ στο Θέατρο Χορν
Για τέταρτη χρονιά συνεχίζεται στο Θέατρο Χορν ο «Μάρτυρας κατηγορίας» της Άγκαθα Κρίστι.
Η επιτυχημένη παράσταση του Νικορέστη Χανιωτάκη ανανεώνει τη διανομή της, με τους Γιάννη Βούρο, Μελίνα Βαμβακά, Ευγενία Δημητροπούλου, Μέμο Μπεγνή, Νίκη Παλληκαράκη και Δημήτρη Πιατά.


«Το μαγαζάκι του τρόμου» με Τσαλταμπάση, Demy και Ίαν Στρατή
Το μιούζικαλ θα έχει επίσης ισχυρή παρουσία τη φετινή σεζόν.
Η Θέμις Μαρσέλλου ανεβάζει στο ανακαινισμένο Θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης το θρυλικό «Μαγαζάκι του τρόμου», με ένα μεγάλο μουσικοθεατρικό καστ.
Στη σκηνή συναντώνται οι Θανάσης Τσαλταμπάσης, Demy, Ίαν Στρατής, Στράτος Λύκος, Κατερίνα Σούσουλα, Ιουλίτα Μωσαϊδου, Ντόρα Γκέκα, Μαριλένα Λιακοπούλου, Ορέστης Στύλος και Αντώνης Λουδάρος. Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο.

Σακελλαρίου, Κουρλαμπάς, Βογιατζάκη και Δραγούμη στο Βρετάνια
Μία ακόμη ηχηρή συνάντηση έρχεται στο Θέατρο Βρετάνια.
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σκηνοθετεί την «Ιδέα της Χρονιάς!» του Σεμπαστιάν Καστρό, με τέσσερις γνωστούς πρωταγωνιστές: Άκη Σακελλαρίου, Θανάση Κουρλαμπά, Σοφία Βογιατζάκη και Ναταλία Δραγούμη.

30 χρόνια Θέατρο του Νέου Κόσμου
Ιδιαίτερη θέση στον φετινό θεατρικό χάρτη έχει το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το οποίο συμπληρώνει 30 χρόνια λειτουργίας και έχει ετοιμάσει ένα πρόγραμμα που συνδυάζει νέες παραγωγές με έργα που έχουν σημαδέψει την ιστορία του.
Ο Γιώργος Κουτλής σκηνοθετεί το πολυσυζητημένο βρετανικό έργο «People, Places & Things» του Ντάνκαν ΜακΜίλαν με θίασο εννέα ηθοποιών και χορευτών, ενώ ο Θανάσης Ζερίτης επιστρέφει στο σκοτεινό σύμπαν του Ντένις Κέλλυ με τα «Ορφανά».
Στις σημαντικές παραγωγές περιλαμβάνονται ακόμη οι «Δωσίλογοι», βασισμένοι στο ομώνυμο βιβλίο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη, με τους Δημήτρη Αγαρτζίδη, Δέσποινα Αναστάσογλου, Μαρκέλλα Γιαννάτου, Τόλη Μπριασούλη, Βίκυ Κατσίκα, Εμμανουήλ Κοντό και Άρη Λάσκο. Η παράσταση ξεκινά στις 26 Οκτωβρίου.
Στο πρόγραμμα βρίσκεται επίσης ο «Υπολοχαγός του Ίνισμορ» του Μάρτιν ΜακΝτόνα, ενώ ο Σταμάτης Φασουλής ανεβαίνει μόνος στη σκηνή σε έναν προσωπικό μονόλογο για τη ζωή και τη διαδρομή του στο ελληνικό θέατρο.

Ο θεατρικός χάρτης συνεχίζει να μεγαλώνει
Οι ανακοινώσεις δεν έχουν ολοκληρωθεί. Ήδη, όμως, η εικόνα είναι σαφής: ο χειμώνας 2026-2027 φέρνει στις αθηναϊκές σκηνές ένα εντυπωσιακό μείγμα κλασικού και σύγχρονου θεάτρου, εμπορικών παραγωγών, μιούζικαλ, νέας ελληνικής δραματουργίας και μεγάλων επαναλήψεων.
Τσέχοφ, Λόρκα, Σαίξπηρ, Μπέκετ και Άγκαθα Κρίστι συναντούν τον Στίβεν Κινγκ, τον Αγιάντ Ακτάρ, τον Μάρτιν ΜακΝτόνα και τη νεότερη ελληνική γραφή. Και απέναντί τους βρίσκεται μια μεγάλη ομάδα από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της χώρας.
Η αυλαία, ουσιαστικά, μόλις αρχίζει να ανεβαίνει. Και όλα δείχνουν ότι ο θεατρικός χειμώνας του 2027 θα είναι από εκείνους που θα χρειαστούν... γεμάτη ατζέντα.

Διαβάστε ακόμη:

 	
Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια
 	
Ο Μακάριος Λαζαρίδης «απασφάλισε» και την πέφτει στον Δένδια
 	
Γιατί η «εθνική συμφωνία» θεοδωρικάκου για την ακρίβεια «βουλιάζει»
 	
Σκάνδαλο μεγατόνων στο ρεύμα: Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν το «μάρμαρο» για ρευματοκλοπές και φέσια τρίτων

            [post_title] => Θεατρικός χειμώνας 2027: Τι θα δούμε στις σκηνές – Όλες οι παραστάσεις και οι πρωταγωνιστές
            [post_excerpt] => Μεγάλοι πρωταγωνιστές επιστρέφουν στη σκηνή, κλασικά έργα αποκτούν νέα ζωή, επιτυχίες του Broadway και του West End φτάνουν στην Αθήνα.
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => theatrikos-cheimonas-2027-ti-tha-doume-stis-skines-oles-oi-parastaseis-kai-oi-protagonistes
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2026-09-11 21:39:15
            [post_modified_gmt] => 2026-09-11 18:39:15
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => https://radar.gr/?p=642770
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

)

«Ψηφίστε Μητσοτάκη για να μην μπουν οι Τούρκοι» – Το επικίνδυνο παιχνίδι του φόβου που μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ στη Nέα Δημοκρατία!

Η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει τις εκλογές σε δημοψήφισμα για την ασφάλεια της χώρας, αλλά κινδυνεύει να εξοργίσει  το μετριοπαθές κέντρο που χρειάζεται.

Ο προβληματισμός για την κερδοφορία μετά την κάθοδο του Καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι - Έχει ήδη ολοκληρωθεί άνω του 20% του project!

Αποκάλυψη: Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ εξετάζει το ενδεχόμενο να πουλήσει τη συμμετοχή της στο Καζίνο του Ελληνικού - Φέρεται να έχει ήδη απευθυνθεί σε επενδυτές

PICK POST

Διαβάστε στην «iAXIA», με νέο σχεδιασμό και εμφάνιση, όλο το ρεπορτάζ της εβδομάδας για την οικονομία, το χρηματιστήριο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την πολιτική

H Eurobank στο ραντάρ των μεγάλων τραπεζικών deals- Μην χάσετε την «iAXIA» που κυκλοφορεί

MEDIA

Η απόκτηση έργων τέχνης απαιτούσε κάποτε ειδικές γνωριμίες και ένταξη σε μια κλειστή ελίτ συλλεκτών.

Γιατί οι νέοι συλλέκτες εγκαταλείπουν τις γκαλερί και αγοράζουν από το κινητό

ART BUSINESS

Πώς οι κορυφαίοι σεφ του κόσμου συνεργάζονται με designers για να επαναπροσδιορίσουν την ταυτότητα των εστιατορίων τους.

Τα εστιατόρια όπου το σερβίρισμα είναι τόσο εντυπωσιακό όσο και το φαγητό

GOOD LIFE

Η στήλη Agent Stories αποκαλύψε το παρασκήνιο με την αποζημίωση των 2.000.000 ευρώ και τον ρόλο-κλειδί του Γιώργου Τζαβέλλα ως ατζέντη.

Αποκάλυψη: Ο Μπακασέτας πήρε 2 εκατομμύρια από τον Αλαφούζο για να του αδειάσει την θέση στον Παναθηναϊκό

ΣΠΟΡ

Από 10.000 έως 200.000 δολάρια τον χρόνο για ιδιωτικότητα, με εταιρικά συμβόλαια που μπορούν να φτάσουν ακόμη και τα 600.000 δολάρια

Google: Πόσα πληρώνουν οι πλούσιοι για να σβήσουν τα ψηφιακά τους ίχνη

ΚΟΣΜΟΣ

Η τιμή εκκίνησης μπορεί να πλησιάσει τα 1,85-1,90 ευρώ το λίτρο – Από 950 έως και 3.800 ευρώ το κόστος για ένα γέμισμα, ανάλογα με τη δεξαμενή

Πετρέλαιο θέρμανσης 2026: Πόσο θα κοστίσει φέτος – Ποιοι τρόποι θέρμανσης συμφέρουν

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Μεγάλοι πρωταγωνιστές επιστρέφουν στη σκηνή, κλασικά έργα αποκτούν νέα ζωή, επιτυχίες του Broadway και του West End φτάνουν στην Αθήνα.

Θεατρικός χειμώνας 2027: Τι θα δούμε στις σκηνές – Όλες οι παραστάσεις και οι πρωταγωνιστές

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το 38% του τζίρου του «Προστάτη της Παραλιακής» προέρχεται από λαθραία ρωσικά πετρέλαια – Το τελεσίγραφο στο Μαξίμου για τα 2 ξενοδοχεία του «Αχιλλέα του κοντού» στο Ελληνικό!

Φέρεται να πήρε 2,5 δις. δάνειο από συστημική τράπεζα με collateral το ξενοδοχειακό συγκρότημα που απέκτησε με ...τραπεζική χρηματοδότηση!

Η ΤτΕ «τραβάει το αυτί» σε τράπεζα: Το τελεσίγραφο για άμεση ΑΜΚ και η επιχείρηση-σκούπα στα λογιστικά μπαλώματα

Τα περιθώρια για νέες καθυστερήσεις, προσωρινές λύσεις ανάγκης και λογιστικά μπαλώματα έχουν πλέον εξαντληθεί ανεπιστρεπτί.

Ψηφιακές Ταυτότητες: Επιχειρηματικό «θρίλερ» με φόντο το νταραβέρι των 750 εκατομμυρίων ευρώ – Κρατική δυσλειτουργία και συμφέροντα καθυστερούν τις διαδικασίες

Πώς οι «μεταγραφές» εταιρειών και το σκληρό παζάρι των ομίλων οδήγησαν στην τρίτη παράταση ενός διαγωνισμού που έχει καταντήσει ανέκδοτο.

Από τα υπουργικά γραφεία στα τηλεοπτικά πλατό – Ο πολιτικός «manager» που ανακαλύπτει τις νέες στάρλετ της μικρής οθόνης

Πώς ένας υπουργός με χολιγουντιανό ένστικτο άνοιξε το δρομο σε δύο πρόσωπα-εκπλήξεις που δεν χρειάστηκε να κολλήσουν ούτε ένα ένσημο.