Σε κατάσταση μεγάλης κινητοποίησης βρίσκονται πλέον οι πυρήνες που έχουν συγκροτηθεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας με στόχο τη στήριξη του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. Οι διοργανωτές της επικείμενης συγκέντρωσης στο Θησείο έχουν θέσει τον πήχη ψηλά, στοχεύοντας σε μια παρουσία που θα ξεπερνά τις δέκα χιλιάδες άτομα, καθώς το επιτελείο της Αμαλίας θεωρεί τη συγκεκριμένη μέρα ορόσημο.
Για τους στενούς συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού, το μέγεθος της λαϊκής συμμετοχής θα αποτελέσει το «βαπτιστήριο» του νέου φορέα, ενώ το περιεχόμενο της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα αναμένεται να δώσει το στίγμα της επόμενης δεκαετίας.
Στο παρασκήνιο, η έμπιστη τριανδρία των συνεργατών του —Κωνσταντίνος Τούμπουρος, Μιχάλης Καλογήρου και Γιώργος Βασιλειάδης— «χτενίζουν» με χειρουργική ακρίβεια κάθε λέξη του κειμένου της ομιλίας. Στόχος τους είναι ένας λόγος που θα αποκόπτεται από τις γνώριμες αριστερές αγκυλώσεις και θα απευθύνεται σε ένα ευρύτατο ιδεολογικό και κοινωνικό φάσμα, υπερβαίνοντας τα στενά κομματικά τείχη.
Σε αυτή τη λογική κινείται και η ιδρυτική διακήρυξη, την οποία αναμένεται να υπογράψουν 300 στελέχη πρώτης γραμμής, τα οποία έχουν επιλεγεί προσεκτικά ώστε να μην έχουν καμία σύνδεση με το «τοξικό» παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ή άλλων αριστερών σχηματισμών.
Ωστόσο, η πολιτική επικαιρότητα, ενώ τρέφεται από σενάρια ηγετικών επιστροφών, συχνά συγκρούεται με την πραγματικότητα της βάσης. Η πρόσφατη τοποθέτηση της κυρίας Κουφονικολάκου από το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα λειτούργησε ως «πυροσβεστήρας» στις φήμες, ξεκαθαρίζοντας ότι η συζήτηση για μελλοντικές συνεργασίες ή κομματικά σχήματα υπό την ομπρέλα του κ. Τσίπρα δεν αποτελεί προτεραιότητα της παρούσας φάσης.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: σε μια εποχή που η καθημερινότητα πιέζει ασφυκτικά, η εμμονική ανακύκλωση προσώπων και οι τεχνητές συγχωνεύσεις κορυφής φαντάζουν ως πολυτέλεια. Η πλευρά Τσίπρα δείχνει να σέβεται την πολιτική αυτονομία κάθε προοδευτικού χώρου, διαμηνύοντας πως δεν υπάρχει καμία διάθεση να ζητηθεί από κανέναν να αυτοδιαλυθεί ή να υποταχθεί σε έτοιμα σχέδια επί χάρτου.
Η κοινωνία, όπως υπογραμμίστηκε από τα λεγόμενα της κυρίας Κουφονικολάκου, δεν αναζητά «σωτήρες» του χθες, αλλά καθαρές θέσεις για το σήμερα, μακριά από έναν παρωχημένο και εσωστρεφή διάλογο ονοματολογίας.
