Προσπάθεια ελέγχου της ΚΟ με λίστες ομιλητών και «ασφαλή» ατζέντα. Βράζει η ΝΔ για το επιτελικό κράτος και βαθαίνει η εσωκομματική δυσφορία. Η εικόνα μιας κυβέρνησης που επιχειρεί με κάθε τρόπο να προλάβει την εσωκομματική έκρηξη αποτυπώνεται πλέον καθαρά στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να προκαθορίσει ως βασικό θέμα της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τη Συνταγματική Αναθεώρηση ερμηνεύεται από πολλούς βουλευτές ως μια εμφανής προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση μακριά από το πραγματικό πρόβλημα που ταλανίζει πλέον την παράταξη: το επιτελικό κράτος και τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια για τον τρόπο λειτουργίας του Μεγάρου Μαξίμου.
Το κλίμα στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης χαρακτηρίζεται από νευρικότητα, καχυποψία και έντονο παρασκήνιο. Η απαίτηση να κατατεθούν εκ των προτέρων λίστες ομιλητών πριν από τη συνεδρίαση της ΚΟ προκάλεσε νέους κραδασμούς, καθώς πολλοί βουλευτές θεωρούν ότι πρόκειται για μηχανισμό καταγραφής και ελέγχου των διαφωνούντων.
Στη γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα όλο και περισσότεροι μιλούν για «κλίμα επιτήρησης», με το Μαξίμου να επιχειρεί να χαρτογραφήσει ποιοι σκοπεύουν να ανοίξουν μέτωπο και ποιοι κινούνται πλέον σε τροχιά αμφισβήτησης.
Φόβος εσωτερικής έκρηξης
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει να οργανώσει τόσο αυστηρά τη διαδικασία της συνεδρίασης θεωρείται από πολλούς ως έμμεση παραδοχή ότι η κατάσταση δεν είναι ελεγχόμενη. Η δυσαρέσκεια για το επιτελικό κράτος δεν περιορίζεται πλέον σε λίγες αποσπασματικές γκρίνιες, αλλά αποκτά χαρακτηριστικά ευρύτερου πολιτικού ρεύματος μέσα στη ΝΔ.
Βουλευτές, στελέχη αλλά και ιστορικά πρόσωπα της παράταξης θεωρούν ότι το μοντέλο υπερσυγκέντρωσης εξουσιών στο πρωθυπουργικό περιβάλλον έχει οδηγήσει σε πολιτική ασφυξία, υποβάθμιση του ρόλου υπουργών και βουλευτών και διαρκείς εσωτερικές τριβές. Η συζήτηση που άνοιξε δημόσια με τις παρεμβάσεις βουλευτών για το επιτελικό κράτος λειτούργησε ως καταλύτης και πλέον στο εσωτερικό της ΝΔ επικρατεί η αίσθηση ότι «το καπάκι άνοιξε».
Το μήνυμα Καραμανλή
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί στο Μαξίμου και η στάση του Κώστα Καραμανλή. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός δεν προτίθεται να παραστεί στο συνέδριο της ΝΔ που θα διεξαχθεί από τις 15 έως τις 17 Μαΐου, παρά τις έντονες προσπάθειες που καταβάλλονται το τελευταίο διάστημα ώστε να μεταπειστεί.
Το παρασκήνιο είναι έντονο. Κυβερνητικά και κομματικά στελέχη έχουν κινητοποιηθεί προκειμένου να υπάρξει έστω και μια συμβολική κίνηση αποκλιμάκωσης, καθώς στο Μαξίμου γνωρίζουν καλά ότι μια απουσία Καραμανλή από το συνέδριο θα εκπέμψει βαρύ πολιτικό μήνυμα. Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι προσπάθειες δεν φαίνεται να αποδίδουν.
Ακόμα και η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες έχει αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο ώστε να υπάρξει γέφυρα επικοινωνίας με τον πρώην πρωθυπουργό, δεν έχει καταφέρει να αλλάξει το κλίμα. Στη γαλάζια παράταξη πολλοί διαβάζουν την επιμονή Καραμανλή ως σαφή ένδειξη βαθιάς πολιτικής και προσωπικής απόστασης από το σημερινό μοντέλο διακυβέρνησης.
Τα ανοικτά μέτωπα με επιχειρηματίες και καναλάρχες
Την ίδια στιγμή, στο κυβερνητικό στρατόπεδο υπάρχει έντονη ανησυχία και για τις σχέσεις του Μεγάρου Μαξίμου με ισχυρά επιχειρηματικά και μιντιακά κέντρα. Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα έχουν ενεργοποιηθεί πρόσωπα με ρόλο «ταχυδρόμου» και διαμεσολαβητή, προκειμένου να αποκατασταθούν δίαυλοι επικοινωνίας με επιχειρηματίες και καναλάρχες που εμφανίζονται πλέον ανοιχτά δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση.
Ωστόσο, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι όλες οι προσπάθειες μέχρι στιγμής έχουν πέσει στο κενό. Το κλίμα δυσπιστίας παραμένει ισχυρό και στο παρασκήνιο καταγράφεται πλέον μια σαφής μετατόπιση ισχυρών κέντρων ισχύος απέναντι από το κυβερνητικό στρατόπεδο.
Για πολλούς στη ΝΔ, αυτή η εξέλιξη συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία του επιτελικού κράτους και τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκείται από στενό πυρήνα συνεργατών του πρωθυπουργού. «Έχουν ανοίξει μέτωπα παντού και πλέον δεν μπορούν να κλείσουν εύκολα», παραδέχονται ακόμη και κυβερνητικά στελέχη.
Οι «δελφίνοι» κρατούν αποστάσεις
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ιδιαίτερη σημασία έχει και η στάση κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί εξ αυτών θεωρούνται δελφίνοι ή πιθανοί διάδοχοι στην επόμενη ημέρα της παράταξης, αποφεύγουν να εμπλακούν ενεργά στην υπεράσπιση του Μεγάρου Μαξίμου.
Αντίθετα, επιλέγουν εμφανώς πιο προσεκτική στάση, κρατώντας αποστάσεις από τις εσωκομματικές συγκρούσεις και αποφεύγοντας να «καούν» πολιτικά μέσα στη γενικευμένη φθορά.
Η επιλογή αυτή προκαλεί πρόσθετο εκνευρισμό στο πρωθυπουργικό περιβάλλον, καθώς το Μαξίμου περίμενε ισχυρότερη στήριξη σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση δέχεται πίεση τόσο στο εσωτερικό όσο και εκτός της παράταξης. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολιτικό σκηνικό που θυμίζει περισσότερο κατάσταση εσωτερικής αναμονής παρά συμπαγούς κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Και όσο το επιτελικό κράτος μετατρέπεται από εργαλείο εξουσίας σε πεδίο εσωκομματικής αμφισβήτησης, τόσο μεγαλώνει η αίσθηση ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο η κρίση δεν αποκλιμακώνεται αλλά βαθαίνει.
