Με αφορμή το ζήτημα που αναδείχθηκε περί επανασύστασης εταιρίας διαχείρισης της Εκκλησιαστικής Περιουσίας, στα πρότυπα εκείνης που είχε συσταθεί στις αρχές της δεκαετίας του 2010, περί το 12-13, οφείλουμε να επισημάνουμε και να σταθούμε υπέρ της αξιοποίησης των ακινήτων της Εκκλησίας, μέσα από διαδικασίες διαφανείς και σύννομες και όχι μέσα από διαδικασίες μαϊμού και διαβλητές, διαγωνισμούς διάτρητους και την εμπλοκή ημέτερων, νταραβεριτζήδων, συγγενών και λοιπού διεφθαρμένου περίγυρου!
Και σε κάθε περίπτωση, για να είμαστε δίκαιοι, είναι σαφώς προτιμότερο να επιστρέψουμε στην εποχή και τη διαχείριση της Εκκλησιαστικής Περιουσίας από τον γνωστό Μάνατζερ – Νταραβεριτζή , που έχει μετακομίσει από τη μια τεχνική εταιρία σε άλλη, ή τον περίφημο Μαντηλάκια που περιφερόταν ντυμένος στην πένα μεταξύ Da Capo και Zonars (Athenee) με το βλέμμα στραμμένο στις δουλειές της Βουλιαγμένης, παρά στους περίεργους διαχειριστές του σήμερα, με τις πλείστες όσες ιδιαιτερότητες, που κάνουν στενή παρέα και περίεργα κολητιλίκια με στοιχεία ύποπτα