Εικόνα εσωτερικού αποσυντονισμού και διοικητικής αστάθειας εμφανίζει το τελευταίο διάστημα το Μέγαρο Μαξίμου, με το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» να δείχνει σημάδια κόπωσης και δυσλειτουργίας. Σύμφωνα με συγκλίνουσες εκτιμήσεις στελεχών της κυβερνητικής παράταξης, η κεντρική γραμμή διακυβέρνησης έχει αποδυναμωθεί, ενώ τη θέση της φαίνεται να καταλαμβάνουν μικρές, άτυπες ομάδες επιρροής που λειτουργούν με σχετική αυτονομία.
Οι ομάδες αυτές φέρονται να μεταφέρουν πληροφορίες προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη μέσα από το δικό τους πρίσμα, με αποτέλεσμα η συνολική εικόνα που φτάνει στο ανώτατο επίπεδο να είναι αποσπασματική ή και αλλοιωμένη. Το φαινόμενο αυτό επηρεάζει κρίσιμους τομείς, από την αποτύπωση της κοινωνικής πραγματικότητας έως την κατάσταση στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Βγήκαν τα μαχαίρια μεταξύ τους
Παράλληλα, καταγράφεται έντονη κινητικότητα διαρροών προς τα μέσα ενημέρωσης, με αντικρουόμενες πληροφορίες και παραπολιτικά σχόλια να διακινούνται από διαφορετικά στρατόπεδα. Η ύπαρξη πολλαπλών κέντρων επιρροής δημιουργεί συνθήκες εσωτερικού ανταγωνισμού, που σε αρκετές περιπτώσεις παραλύει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, εντείνοντας το κλίμα καχυποψίας και εσωστρέφειας.
Απανωτές γκάφες
Το αποτέλεσμα είναι η υποβάθμιση σοβαρών υποθέσεων – όπως τα Τέμπη, οι υποκλοπές και οι καταγγελίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ – αλλά και η εμφάνιση επαναλαμβανόμενων αστοχιών στη διαχείριση κρίσεων. Η κυβέρνηση εμφανίζεται συχνά να ακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις προλαμβάνει, λειτουργώντας με όρους «πυροσβεστικής» παρέμβασης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η υπόθεση Λαζαρίδη, όπου η έλλειψη συντονισμού οδήγησε σε σύγχυση και καθυστερημένες αντιδράσεις.
Την ίδια ώρα, ο στενός πυρήνας του Μεγάρου Μαξίμου έχει υποστεί σημαντικές μεταβολές. Πρόσωπα όπως οι Γεραπετρίτης, Οικονόμου, Μπρατάκος, Βορίδης, Παπασταύρου και Πατέλης, είτε απομακρύνθηκαν είτε μετακινήθηκαν, χωρίς ωστόσο να αποκοπούν πλήρως από το σύστημα εξουσίας.
Στον αντίποδα, σταθερή παρουσία διατηρούν οι Άκης Σκέρτσος, Γιώργος Μυλωνάκης και Θανάσης Νέζης, με την προσθήκη του Κωστή Χατζηδάκη να ενισχύει τον πυρήνα. Ωστόσο, το βάρος της κριτικής φαίνεται να συγκεντρώνεται στον Άκη Σκέρτσο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το πρόβλημα είναι αποκλειστικά προσωποκεντρικό.
Το δίλημμα του Πρωθυπουργού
Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πρωθυπουργός καλείται να ασκήσει εντατικό micromanagment στο εσωτερικό του επιτελείου του, επιχειρώντας να γεφυρώσει τις αποκλίσεις. Μια πρακτική που τον αποσπά από τον θεσμικό του ρόλο και περιορίζει την αποτελεσματικότητα της συνολικής διακυβέρνησης.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν ο κύκλος του «επιτελικού κράτους» έχει ήδη αρχίσει να κλείνει υπό το βάρος των εσωτερικών αντιφάσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αρκετά έμπειρος για να αντιληφθεί το κλίμα και να κόψει τον «γόρδιο δεσμό» αν χρειαστεί. Όπως λένε και στους διαδρόμους της εξουσίας: Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται…
