Πόσο πιθανό είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να εγκαταλείψει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας πριν από τις επόμενες εκλογές, ανοίγοντας τον δρόμο για μια αλλαγή αρχηγού εν κινήσει; Και πόσο σοβαρά πρέπει να πάρει κανείς τα σενάρια που τον θέλουν να αναζητά την επόμενη πολιτική του στέγη σε κάποιο κορυφαίο ευρωπαϊκό αξίωμα, με το όνομα του Αντόνιο Κόστα και τη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να επανέρχονται στις συζητήσεις;
Η απάντηση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όσων παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις του πρωθυπουργού, είναι μάλλον απογοητευτική για τους θιασώτες των σεναρίων διαδοχής: ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει καμία διάθεση να εγκαταλείψει την πρωθυπουργία, ούτε σχεδιάζει να παραδώσει το τιμόνι της ΝΔ πριν από την εκλογική αναμέτρηση.
Όλα όσα διακινούνται το τελευταίο διάστημα για αποχώρηση, ευρωπαϊκές μετακινήσεις και αλλαγή ηγεσίας εν κινήσει μοιάζουν περισσότερο με σενάρια επιστημονικής φαντασίας παρά με πραγματικό πολιτικό σχεδιασμό.
Και δεν είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορούν τέτοιες πληροφορίες. Το ίδιο έργο είχε παιχτεί και το 2023, όταν αρκετοί προεξοφλούσαν ότι ο πρωθυπουργός θα εγκατέλειπε την εγχώρια πολιτική σκηνή για κάποιο σημαντικό πόστο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τελικά, ο Μητσοτάκης επέλεξε να παραμείνει στην Αθήνα και να διεκδικήσει την ανανέωση της λαϊκής εντολής.
Το όνειρο της τρίτης θητείας
Η πραγματικότητα είναι ότι ο σημερινός αρχηγός της ΝΔ εξακολουθεί να έχει έναν πολύ συγκεκριμένο πολιτικό στόχο: να διεκδικήσει τρίτη πρωθυπουργική θητεία. Και αυτό δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική φιλοδοξία, αλλά τον πυρήνα του σχεδιασμού του Μαξίμου για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Γι’ αυτό και επιμένει, σχεδόν σε κάθε δημόσια παρέμβασή του, στην ανάγκη αυτοδυναμίας. Δεν είναι τυχαίο ότι αποφεύγει να καλλιεργήσει την εικόνα ενός πρωθυπουργού που προετοιμάζει την επόμενη ημέρα χωρίς τον ίδιο στο τιμόνι. Αντιθέτως, θέλει να εμφανίζεται ως ο μοναδικός πολιτικός παράγοντας που μπορεί να εγγυηθεί τη συνέχεια της κυβερνητικής πολιτικής και την πολιτική σταθερότητα.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι το Μαξίμου δεν εξετάζει τις εναλλακτικές. Τα ανοίγματα προς το ΠΑΣΟΚ, που επανέρχονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έχουν τη δική τους σημασία. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι οι αριθμητικοί συσχετισμοί μπορεί να μην είναι ευνοϊκοί και ότι ένα εκλογικό αποτέλεσμα χωρίς αυτοδυναμία θα δημιουργήσει πιέσεις για κυβερνητικές λύσεις συνεργασίας.
Επομένως, τα μηνύματα προς τη Χαριλάου Τρικούπη λειτουργούν και ως πολιτική προετοιμασία για την επόμενη ημέρα. Ο Μητσοτάκης θέλει να δείξει ότι δεν αποκλείει εκ των προτέρων τις συνεννοήσεις, χωρίς όμως να εγκαταλείπει το βασικό του αφήγημα: ότι η χώρα χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση με τον ίδιο πρωθυπουργό.
«Πρωθυπουργός κοινής αποδοχής»; Ούτε να το ακούει!
Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός έχει απορρίψει κατηγορηματικά τα σενάρια περί πρωθυπουργού κοινής αποδοχής. Το λέει σε κάθε ευκαιρία, επιχειρώντας να κλείσει τη σχετική συζήτηση πριν αποκτήσει πολιτική δυναμική.
Για τον ίδιο, μια τέτοια λύση θα ισοδυναμούσε με πολιτική παραδοχή αδυναμίας και με αμφισβήτηση της δικής του εντολής. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να εμφανιστεί ως ένας μεταβατικός πρωθυπουργός που θα διευκολύνει μια συναινετική έξοδο από το πολιτικό αδιέξοδο. Θέλει να είναι ο πρωταγωνιστής της επόμενης εκλογής και όχι ο διαχειριστής της αποχώρησής του.
Αυτός είναι και ο λόγος που τα σενάρια αλλαγής ηγεσίας εν κινήσει δεν φαίνεται να έχουν πραγματικό έρεισμα στον σημερινό σχεδιασμό του Μαξίμου. Άλλο οι συζητήσεις στα πολιτικά πηγαδάκια και άλλο οι προθέσεις του ίδιου του πρωθυπουργού.
Ιούνιος αντί Μαΐου – Εκεί βρίσκεται όλο το παιχνίδι
Το πραγματικό παρασκήνιο, ωστόσο, βρίσκεται αλλού: στον χρόνο των εκλογών.
Οι πληροφορίες που κυκλοφορούν επιμένουν ότι ο Μάιος δεν αποτελεί πλέον το βασικό σενάριο που εξετάζεται. Αντιθέτως, στο τραπέζι βρίσκεται όλο και περισσότερο ο Ιούνιος, με χρονικό ορίζοντα κοντά στην εορτή του Αγίου Πνεύματος.
Και εδώ υπάρχει μια παράμετρος που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο δεύτερο εξάμηνο του 2027. Η πολιτική και διπλωματική συγκυρία δημιουργεί, επομένως, ένα συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο για τον πρωθυπουργό, εφόσον επιλέξει να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες πριν από την έναρξη αυτής της σημαντικής ευρωπαϊκής αποστολής.
Το σκεπτικό είναι σαφές: Να παρουσιαστεί η εκλογική αναμέτρηση ως αναγκαία προϋπόθεση πολιτικής σταθερότητας, ώστε η χώρα να αναλάβει την ευρωπαϊκή προεδρία με νωπή λαϊκή εντολή και ισχυρή κυβέρνηση. Να μετατραπεί, δηλαδή, η πρώτη κάλπη από μια κομματική επιλογή σε μια υπόθεση εθνικής και ευρωπαϊκής ευθύνης. «Μία κάλπη μια κι έξω», αυτός είναι ο στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Είναι ένα επιχείρημα που το Μαξίμου θα μπορούσε να αξιοποιήσει επικοινωνιακά, πιέζοντας παράλληλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν απέναντι στο δίλημμα της σταθερότητας.
Βεβαίως, τίποτα από αυτά δεν συνιστά οριστική απόφαση για την ημερομηνία των εκλογών. Οι πολιτικές εξελίξεις, οι δημοσκοπήσεις και οι κυβερνητικές αντοχές θα καθορίσουν τις τελικές κινήσεις.
Δεν ετοιμάζει βαλίτσες, ετοιμάζει κάλπες
Το συμπέρασμα είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δείχνει να σχεδιάζει την πολιτική του έξοδο. Αντιθέτως, σχεδιάζει την παραμονή του και μάλιστα με ορίζοντα τρίτης θητείας.
Οι διαρροές περί ευρωπαϊκών αξιωμάτων, οι συζητήσεις για διάδοχο και οι θεωρίες περί πρωθυπουργού κοινής αποδοχής μπορεί να τροφοδοτούν το παρασκήνιο, αλλά δεν συνιστούν από μόνες τους πραγματική πολιτική στρατηγική.
Το μεγάλο στοίχημα για τον πρωθυπουργό είναι άλλο: να φτάσει στις κάλπες χωρίς να έχει χάσει τον έλεγχο της πολιτικής ατζέντας, να πείσει ότι η αυτοδυναμία παραμένει εφικτή και να εμφανίσει την εκλογική αναμέτρηση ως επιλογή ευθύνης και σταθερότητας ενόψει της ευρωπαϊκής προεδρίας.
Με άλλα λόγια, όσοι περιμένουν να δουν τον Μητσοτάκη να ετοιμάζει τις βαλίτσες του για τις Βρυξέλλες ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσουν. Ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται να ψάχνει την έξοδο.
Ψάχνει τον δρόμο για μια τρίτη θητεία. Και εκεί βρίσκεται όλο το πολιτικό παιχνίδι.
Τα 25 μεγάλα στοιχήματα του Μαξίμου για το 2026 και το 2027 – Όλο το κυβερνητικό σχέδιο με ορίζοντα τις εκλογές
Σε τροχιά επιτάχυνσης του κυβερνητικού έργου εισέρχεται το Μέγαρο Μαξίμου, επιχειρώντας να διατηρήσει ενεργά όλα τα υπουργεία και να παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο αποτύπωμα παρεμβάσεων μέχρι την ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας. Το μήνυμα που εκπέμπεται από το πρωθυπουργικό επιτελείο είναι σαφές: η προεκλογική περίοδος δεν πρέπει να οδηγήσει σε διοικητική χαλάρωση, αλλά αντίθετα να συνοδευτεί από μετρήσιμα αποτελέσματα και συγκεκριμένες παραδόσεις έργων.
Στο πλαίσιο αυτό, στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο παρουσιάστηκε ένας συνολικός κατάλογος 90 κυβερνητικών δεσμεύσεων, με σαφή χρονοδιαγράμματα και παραδοτέα για κάθε χαρτοφυλάκιο. Από αυτόν τον σχεδιασμό ξεχωρίζουν 25 παρεμβάσεις, δέκα με ορίζοντα ολοκλήρωσης μέσα στο 2026 και δεκαπέντε εντός του 2027, οι οποίες αποτυπώνουν τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες της κυβέρνησης.
Το στοίχημα των πρώτων παραδόσεων μέχρι το τέλος του 2026. Η πρώτη ομάδα παρεμβάσεων αφορά κυρίως έργα και μεταρρυθμίσεις που πρέπει να προχωρήσουν άμεσα. Στο υπουργείο Οικονομικών, τον Δεκέμβριο αναμένεται το φορολογικό νομοσχέδιο με τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ, αλλά και η ενεργοποίηση του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ).
Στον τομέα της Άμυνας, ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η προγραμματισμένη παραλαβή δύο φρεγατών FDI για το Πολεμικό Ναυτικό, ενώ στην Πολιτική Προστασία προωθείται η αναβάθμιση του συστήματος 112 με τεχνολογίες νέας γενιάς.
Στην Παιδεία, προβλέπεται η ένταξη περισσότερων από 500 σχολείων στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», με την έναρξη των απαραίτητων μελετών. Παράλληλα, στην Υγεία συνεχίζεται η ανάπτυξη του προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου «Προλαμβάνω ΙΙ». Σημαντική παρέμβαση αποτελεί επίσης η επέκταση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας σε νέους κλάδους, καθώς και η αποκατάσταση και επαναλειτουργία του Παλαιού Μουσείου της Ακρόπολης.
Στον αγροτικό τομέα, ο σχεδιασμός περιλαμβάνει τον εκσυγχρονισμό των ελέγχων στα βιολογικά προϊόντα και την εφαρμογή νέου μοντέλου διαχείρισης των πληρωμών.
Στέγαση και κοινωνικές παρεμβάσεις στο επίκεντρο του 2027. Ιδιαίτερο πολιτικό βάρος αποκτούν οι δεσμεύσεις του 2027, καθώς αρκετές από αυτές αγγίζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται η στεγαστική πολιτική, με την έναρξη αιτήσεων για το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙΙ», αλλά και την προώθηση διαγωνισμών αξιοποίησης δημόσιων ακινήτων και ανενεργών στρατοπέδων για την ανάπτυξη προσιτής κατοικίας.
Στον ίδιο σχεδιασμό εντάσσεται η παράδοση της πρώτης φοιτητικής εστίας του Παντείου Πανεπιστημίου τον Μάιο. Στην Παιδεία, παράλληλα, αναμένεται να ολοκληρωθεί ο οδικός χάρτης για το Εθνικό Απολυτήριο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια σημαντική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Στην Υγεία, προγραμματίζεται η πιλοτική εφαρμογή νέου μοντέλου κοινοτικής και κατ’ οίκον φροντίδας στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια, με τη συμμετοχή των Κινητών Ομάδων Υγείας και του Εθνικού Δικτύου Τηλεϊατρικής.
ΒΟΑΚ, ασφάλεια και επενδύσεις στη λίστα των προτεραιοτήτων. Σημαντικές είναι και οι παρεμβάσεις στις υποδομές. Τον Μάρτιο του 2027 προβλέπεται η παράδοση στην κυκλοφορία 25 χιλιομέτρων του ΒΟΑΚ, στις παρακάμψεις Ρεθύμνου και Ηρακλείου, καθώς και έργα οδικής ασφάλειας σε επιπλέον 130 χιλιόμετρα.
Στις υπόλοιπες προτεραιότητες περιλαμβάνονται η αναβάθμιση της αστυνόμευσης μέσω του Smart Policing, η δημιουργία δύο νέων δομών υποδοχής στην Κρήτη, η θεσμοθέτηση θαλάσσιων πάρκων σε Αιγαίο και Ιόνιο και η ενίσχυση της ελληνικής κτηνοτροφίας.
Παράλληλα, προωθούνται νέοι κύκλοι του αναπτυξιακού νόμου για μεγάλες επενδύσεις, μεταποίηση και εφοδιαστική αλυσίδα. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται ακόμη ο Νέος Κώδικας Ιδιοκτησίας, η παράδοση του Εθνικού Μουσείου Εναλίων Αρχαιοτήτων και η προετοιμασία της ελληνικής προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πολιτική αξιολόγηση και ο ρόλος Χατζηδάκη – Σκέρτσου. Τον κεντρικό συντονισμό της διαδικασίας έχουν αναλάβει ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Άκης Σκέρτσος, με τη Γενική Γραμματεία Συντονισμού να έχει ενεργό ρόλο στην παρακολούθηση των δεσμεύσεων και στην αξιολόγηση της προόδου των υπουργείων.
Για το Μέγαρο Μαξίμου, το πραγματικό στοίχημα δεν είναι απλώς η ανακοίνωση ενός φιλόδοξου καταλόγου έργων, αλλά η μετατροπή του σε απτά αποτελέσματα. Καθώς ο πολιτικός χρόνος μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές περιορίζεται, η κυβέρνηση επιδιώκει να συνδέσει την τελική ευθεία της θητείας της με συγκεκριμένες παρεμβάσεις στην οικονομία, την υγεία, τη στέγαση και τις υποδομές. Το αν τα χρονοδιαγράμματα θα τηρηθούν αποτελεί πλέον το βασικό κριτήριο αξιολόγησης τόσο για τους πολίτες όσο και για το ίδιο το κυβερνητικό επιτελείο.
Στο «μικροσκόπιο» της OLAF οι επιδοτήσεις σκαφών: Ηχηρά επιχειρηματικά ονόματα στο επίκεντρο ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπαίνει δυναμικά στο κάδρο των ερευνών, καθώς το κουβάρι με τις αμφιλεγόμενες επιδοτήσεις σκαφών αναψυχής μέσω της Αναπτυξιακής Εύβοιας συνεχίζει να ξετυλίγεται, φέρνοντας στην επιφάνεια ηχηρά ονόματα του εγχώριου επιχειρείν.
Η παρέμβαση των ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών προσδίδει πλέον νέες διαστάσεις στην υπόθεση, καθώς στο στόχαστρο μπαίνουν τα κριτήρια, οι εγκρίσεις και οι πραγματικές ροές των κοινοτικών κονδυλίων.
Αυτή τη φορά, η προσοχή επικεντρώνεται στην εταιρεία BANDORELA IKE, στη μετοχική σύνθεση της οποίας συναντάται ένα επώνυμο με βαριά ιστορία στην ελληνική βιομηχανία τροφίμων. Ο Ιωάννης Γιώτης φέρεται να κατέχει το συντριπτικό 99% των εταιρικών μεριδίων, ενώ το υπόλοιπο 1% ανήκει στον Κωνσταντίνο Γιώτη.
Η παρουσία ενός τόσο γνωστού επιχειρηματικού ονόματος στο ευρύτερο παζλ των εταιρειών που διεκδίκησαν ή έλαβαν ενισχύσεις δημιουργεί εύλογα ερωτήματα, στρέφοντας τους προβολείς στους όρους υπό τους οποίους εντάχθηκε το συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο.
Η ουσία της έρευνας δεν εξαντλείται φυσικά στην αναγνωσιμότητα των μετόχων, καθώς η συμμετοχή σε μια επιδοτούμενη εταιρεία δεν συνεπάγεται αυτόματα οποιαδήποτε έκνομη δραστηριότητα. Το ζητούμενο για τις ελεγκτικές αρχές και την OLAF είναι η διαφάνεια και η νομιμότητα της διαδικασίας, ποιο ήταν το ακριβές αντικείμενο της επένδυσης, ποιο το ύψος της ενίσχυσης, πότε κατατέθηκε ο φάκελος και ποια δικαιολογητικά τον συνόδευαν.
Παράλληλα, κομβικής σημασίας θεωρείται ο έλεγχος των αρμόδιων φορέων για το αν τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις του προγράμματος και αν τα σκάφη που περιλαμβάνονταν στο σχέδιο αξιοποιήθηκαν πραγματικά για τον σκοπό που χρηματοδοτήθηκαν.
Καθώς η διερεύνηση προχωρά, καθίσταται σαφές ότι η υπόθεση της Αναπτυξιακής Εύβοιας ξεπερνά τα στενά όρια μιας τοπικής διαχείρισης. Με την OLAF να εξετάζει εξονυχιστικά τα δεδομένα, το κρίσιμο στοίχημα παραμένει ένα και θέλει να διαπιστωθεί αν οι δημόσιοι και ευρωπαϊκοί πόροι διοχετεύθηκαν με απόλυτη διαφάνεια εκεί όπου πραγματικά έπρεπε.
Τι συμβαίνει με τις εταιρείες Real Estate; Επενδυτικό «πάρτι» ή ξέπλυμα εφοπλιστικού χρήματος πίσω από την «απόβαση» τους στο ΓΕΜΗ
Η αγορά ακινήτων έχει φυσιολογικά πολλές παραμέτρους και διαφορετικά πεδία δράσης και επενδυτικού ενδιαφέροντος, εκτεινόμενη από ένα μικρό διαμέρισμα λίγων τετραγωνικών, μέχρι πολύ μεγάλες εκτάσεις, παραθαλάσσιες ή όχι, καθώς πλέον οι αγοραπωλησίες… πήραν τα βουνά, κυριολεκτικά.
Τα τελευταία 3-4 χρόνια, οι Έλληνες εφοπλιστές άρχισαν τις μαζικές αγορές ακινήτων, καθώς η θάλασσα απέφερε πακτωλό κερδών, τα οποία κάπου έπρεπε να τοποθετηθούν, σε μια αγορά με προοπτικές ικανών αποδόσεων. Τα «φιλέτα», όπως βεβαιώνουν μεγάλα δικηγορικά και μεσιτικά γραφεία, κατά το μεγαλύτερό τους ποσοστό, «έχουν φύγει», χωρίς να σημαίνει ότι έχουν εξαντληθεί οι ενδιαφέρουσες περιπτώσεις.
Πραγματικό επενδυτικό ενδιαφέρον, εφοπλιστικό χρήμα που βγήκε… «τσάρκα στη στεριά», κάτι άλλο όχι και τόσο καθαρό ή όλα αυτά μαζί, ουδείς σε αυτή τη φάση μπορεί να διακρίνει με σιγουριά. Άλλωστε, είναι άλλης μορφής επένδυση να ρίξεις κάποια εκατομμύρια για ένα ακίνητο, μια έκταση για παράδειγμα στη Βούλα και τη Βουλιαγμένη και άλλο να αγοράσεις μια έκταση, απλώς και μόνο για ανοικοδόμηση και πώληση διαμερισμάτων.
Δεν είχα αντιληφθεί την ακριβή έκταση του ζητήματος που θέτουν παράγοντες του κλάδου, παρά το ότι παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς τα τεκταινόμενα στην κτηματαγορά. Όπως αναφέρουν πηγές, που εξ αντικειμένου έχουν πλήρη γνώση των εξελίξεων, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι «δεν περνάει ημέρα που να μην ανακοινώνεται και μια ακόμα εταιρεία real estate στο ΓΕΜΗ», προκαλώντας εύλογες απορίες για τον «κατακλεισμό» αυτό δημιουργίας νέων εταιρειών ακινήτων.
Είτε αυτές σκοπεύουν να αγοράσουν ακίνητα είτε να ανεγείρουν κτίσματα κάθε μορφής είτε να διαχειριστούν κάθε είδους και έκτασης κτιριακά συγκροτήματα.
Ταυτόχρονα, παρατηρείται το φαινόμενο οι περισσότερες εταιρείες ακινήτων να ενδιαφέρονται για περιπτώσεις σε νησιά ή σε παράκτιες περιοχές ή στην Αττική.
Είναι παροιμιώδης, μάλιστα, η απάντηση γνωστού εφοπλιστή για ένα φιλέτο στη βόρεια Ελλάδα, ότι… βρίσκεται μακριά από την έδρα του, την Αθήνα δηλαδή, ενώ η έκταση βρίσκεται ανάμεσα σε δύο αεροδρόμια.
Πάντως, η «κοσμογονεία» ίδρυσης αυτών των εταιρειών real estate, δεν φαίνεται να υποχωρεί, σύμφωνα με όσα αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές της εγχώριας κτηματαγοράς.
Η «ανίερη» συμμαχία των 3 που ψάχνονται για να αλώσουν το Μέγαρο Μαξίμου
Μία ανίερη συμμαχία έχει μαθευτεί στα νεοδημοκρατικά παρασκήνια και για την οποία έχει γίνει γνώστης και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Κυβερνητικός αξιωματούχος από τους πλέον αναγνωρίσιμους έχει έρθει σε συμφωνία με κορυφαίο πολιτικό παράγοντα με διαδρομές στα γραφεία της εξουσίας και σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ο δεύτερος θα στηρίζει όπου μπορεί τον πρώτο μέσω των ΜΜΕ με τα οποία έχει επαφή και επίδραση.
Ως εδώ καλά, δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι τόσο μεμπτό. Το πράγμα, όμως, αλλάζει όταν ο κορυφαίος παράγοντας αποφάσισε να στηρίξει – παράλληλα – ένα τρίτο πρόσωπο, ένα κορυφαίο πολιτικό πρόσωπο το οποίο θέλει να κάνει ένα πολύ δυναμικό comeback και να βρεθεί και πάλι σε τροχιά εξουσίας.
Τι ενώνει τους δύο αυτούς άνδρες; Το μίσος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη που έχει φτάσει σε σημείο να εξυφαίνονται σχέδια επόμενης μέρας χωρίς τον Πρωθυπουργό την ώρα που η Νέα Δημοκρατία φουλάρει τις μηχανές για την πιο δύσκολη προεκλογική της μάχη. Τι άλλο συνδέει τα 2 αυτά πρόσωπα; Ότι και τα δύο, τα έχει κάνει πέρα ο Πρωθυπουργός όταν είδε ότι επενέβαιναν στο έργο του.
Τι ζητάνε; Ο πρώτος να ξαναπάρει τα κλειδιά της εξουσίας που ανοίγουν δρόμους στρωμένους με χρυσάφι και ο δεύτερος να κερδίσει μια θέση στο πάνθεον των «Μεγάλων Πολιτικών»…
Και πάλι, όμως, αυτό που διαδραματίζεται εδώ δεν είναι τόσο επιλήψιμο. Αυτό που ρίχνει αλατοπίπερο σε αυτό το στόρι είναι ότι υπάρχει συμφωνία και των 3 ανδρών για να στηριχθεί ο εν λόγω κυβερνητικός αξιωματούχος ως φαβορί για την αντικατάσταση του Μητσοτάκη όποτε προκύψει.
Ειδικά αν υπάρξει συγκυβέρνηση της ΝΔ με άλλο κόμμα και δη δεξιό κόμμα. Καταλαβαίνετε ότι όσο πλησιάζουμε, αυτές τις λυκο-συμμαχίες θα τις βλέπουμε περισσότερο.
Και φυσικά, ο Μητσοτάκης ο οποίος γνωρίζει να προφυλάσσεται, θα κάνει το παν για να κρατήσει και τους 3 μακριά από την Νο1 θέση εξουσίας, το Μέγαρο Μαξίμου. Ειδικά τον 1 από αυτούς τον «κρατάει» ακόμα πιο μακριά απ’ ότι φαίνεται.
Το παρασκήνιο της επίσκεψης Μητσοτάκη στις Σέρρες χωρίς Καραμανλή και το τέλος εποχής της οικογένειας στην Πρώτη
Μια ξεχωριστή από κάθε περίπτωση περιοδεία πραγματοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις Σέρρες. Για πρώτη φορά πρωθυπουργός της ΝΔ επισκέφθηκε τη γενέτειρα των Καραμανλήδων χωρίς να είναι δίπλα του κανένας εκπρόσωπος από την πολιτική οικογένεια του ιδρυτή της ΝΔ. Το παρασκήνιο είναι διαφορετικό σχετικά με τα όσα γράφτηκαν τα προηγούμενα 24ωρα για τις απουσίες που υπήρξαν.
Ο Αχιλλέας Καραμανλής έκλεισε πρόσφατα τα 96 χρόνια και δεν του επιτρέπει πλέον η υγεία του να σταθεί και να υποδεχθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Πρώτη Σερρών όπως έκανε τα προηγούμενα χρόνια. Ο γιος του και πρώην υπουργός Κώστας Καραμανλής έχει ανακοινώσει πως δεν θα είναι ξανά υποψήφιος βουλευτής λόγω της τραγωδίας των Τεμπών και της δικαστικής διερεύνησης που είναι σε εξέλιξη.
Πάντως και από το Μαξίμου δεν θα επιθυμούσαν μια κοινή παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρώην υπουργό Μεταφορών και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο. Όσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, έχει επιλέξει να πάρει αποστάσεις από την κυβερνητική πολιτική, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν στηρίζει τη ΝΔ.
Παρά τις απουσίες των Καραμανληκών, η εκλογική περιφέρεια των Σερρών έδειξε μετά την περιοδεία του Κυριάκου Μητσοτάκη πως παραμένει ένα από τα παραδοσιακά κάστρα που εξακολουθεί να έχει η κεντροδεξιά παράταξη στην Βόρεια Ελλάδα. Η παρουσία του κόσμου ήταν ενδεικτική σε κάθε σημείο που επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός όπως στην Ιστορική Μονή Τιμίου Προδρόμου, στην οποία επέστρεψαν κειμήλια μεγάλης αξίας μετά την συμφωνία που υπήρξε ανάμεσα στις κυβερνήσεις της Ελλάδας με την Βουλγαρία.
«Δεν αισθάνομαι ότι προσέρχομαι στο μοναστήρι σας ως ευεργέτης, αλλά ως ένας ταπεινός προσκυνητής ο οποίος απλά επιτέλεσε το καθήκον του, που του άρμοζε βάσει του διακριτού μου ρόλου. Πράγματι, απεκατεστάθη μια ιστορική «ανορθογραφία», μια ιστορική αδικία, με την επιστροφή και στο μοναστήρι σας κειμηλίων τα οποία εκλάπησαν από τους Βούλγαρους κατακτητές πριν από έναν και πλέον αιώνα» είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Παράλληλα δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει την προσπάθεια προκειμένου να επιστρέψουν όλα τα κειμήλια στην Ελλάδα.
Ο πρωθυπουργός επιστρέφει στην Αθήνα και ρίχνει το βάρος αυτή την εβδομάδα στην εξωτερική πολιτική καθώς την Πέμπτη θα βρεθεί στο Δουβλίνο για την 9η Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην οποία θα μετέχουν αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων από περίπου 50 χώρες, ενώ την επόμενη μέρα θα συνεδριάσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καθώς την ευρωπαϊκή προεδρία έχει η Βόρεια Ιρλανδία.
