Νέο κύμα αμερικανικών πληγμάτων εξαπολύθηκε κατά στρατιωτικών στόχων Ιράν γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο το θερμόμετρο στη Μέση Ανατολή και ενισχύοντας τους φόβους για γενίκευση της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι αμερικανικές δυνάμεις έβαλαν στο στόχαστρο ιρανικά πυραυλικά συστήματα, εγκαταστάσεις αεράμυνας και μικρά ταχύπλοα σκάφη των Φρουρών της Επανάστασης σε διαφορετικά σημεία γύρω από τη στρατηγική θαλάσσια δίοδο. Η νέα επιχείρηση συνιστά σημαντική κλιμάκωση της προσπάθειας της Ουάσιγκτον να περιορίσει τη δυνατότητα της Τεχεράνης να απειλεί τη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν μετά το νέο κύμα ιρανικών πυραυλικών και μη επανδρωμένων επιθέσεων εναντίον χωρών που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις, μετατρέποντας για ακόμη μία φορά ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου σε ενεργό πεδίο αντιπαράθεσης.
Εκρήξεις στο Μπαντάρ Αμπάς και τη νήσο Κεσμ
Ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πληροφορίες για αλλεπάλληλες εκρήξεις στο λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς, στο νότιο Ιράν, καθώς και στη θαλάσσια περιοχή γύρω από τη νήσο Κεσμ.
Κατά τις ίδιες αναφορές, η περιοχή της Κεσμ δέχθηκε από δέκα έως έντεκα εχθρικά πλήγματα, ενώ οι ιρανικές αρχές έκαναν λόγο για επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους κοντά στη μεγαλύτερη νησιωτική βάση του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ.
Μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί πλήρης απολογισμός για την έκταση των ζημιών, ούτε έχουν δοθεί επίσημες και συνολικές πληροφορίες για πιθανά θύματα. Η εικόνα παραμένει συγκεχυμένη, καθώς οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και η πρόσβαση σε ανεξάρτητη ενημέρωση από τις πληγείσες περιοχές είναι περιορισμένη.
Το Ιράν άνοιξε έξι μέτωπα στον Κόλπο
Το νέο αμερικανικό σφυροκόπημα ήρθε ως συνέχεια των μαζικών επιθέσεων που εξαπέλυσε η Τεχεράνη εναντίον του Κατάρ, του Ομάν, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ, της Ιορδανίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των Φρουρών της Επανάστασης, στόχος ήταν αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις και υποδομές στις συγκεκριμένες χώρες. Οι επιθέσεις προκάλεσαν συναγερμούς, ενεργοποίηση της αεράμυνας και εκρήξεις σε αρκετές πρωτεύουσες και περιοχές του Κόλπου.
Η επιλογή της Τεχεράνης να διευρύνει τα χτυπήματα πέρα από τις περιοχές που είχαν δεχθεί μέχρι τώρα το μεγαλύτερο βάρος της σύγκρουσης αποτυπώνει μια νέα, σαφώς πιο επικίνδυνη στρατηγική: όποια χώρα φιλοξενεί ή διευκολύνει αμερικανικές δυνάμεις μπορεί να αποτελέσει στόχο.
Οργή σε Κατάρ και Ομάν
Το Ομάν κάλεσε τον Ιρανό πρέσβη, διαμαρτυρόμενο επισήμως για τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε περιοχές της επικράτειάς του. Η κίνηση έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, καθώς το Μουσκάτ έχει διαδραματίσει επανειλημμένα ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον.
Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε και το υπουργείο Εξωτερικών του Κατάρ, το οποίο χαρακτήρισε τα ιρανικά πλήγματα κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου.
Η Ντόχα προειδοποίησε ότι η συνέχιση τέτοιων ενεργειών αποτελεί επικίνδυνη κλιμάκωση, η οποία υπονομεύει και περιπλέκει κάθε προσπάθεια περιορισμού της έντασης. Παράλληλα, κατέστησε σαφές ότι θεωρεί το Ιράν νομικά υπεύθυνο για τις επιθέσεις και για κάθε συνέπεια που μπορεί να προκύψει.
Το Ορμούζ στο κέντρο της σύγκρουσης
Τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπονται πλέον στο κεντρικό μέτωπο της αντιπαράθεσης. Από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό διέρχεται σε καιρό ομαλότητας περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ροών πετρελαίου, γεγονός που καθιστά οποιαδήποτε διαταραχή απειλή όχι μόνο για την περιοχή, αλλά για την παγκόσμια οικονομία και τις τιμές της ενέργειας.
Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι τα Στενά έχουν κλείσει, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν ότι η διεθνής ναυσιπλοΐα πρέπει να παραμείνει ελεύθερη και ότι οι δυνάμεις τους είναι έτοιμες να τη διασφαλίσουν. Παρά τους αμερικανικούς ισχυρισμούς ότι η νότια δίοδος εξακολουθεί να λειτουργεί, οι εμπορικές μετακινήσεις έχουν περιοριστεί και η απειλή για τα πλοία παραμένει εξαιρετικά υψηλή.
Η αλληλουχία ιρανικών χτυπημάτων και αμερικανικών αντιποίνων απομακρύνει πλέον την περιοχή από κάθε προοπτική άμεσης αποκλιμάκωσης. Κάθε νέο πλήγμα διευρύνει τον κύκλο των εμπλεκόμενων κρατών και αυξάνει τον κίνδυνο ενός πολέμου που δεν θα περιοριστεί στο Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να παρασύρει ολόκληρο τον Κόλπο.
