Την ώρα που η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ επιμένει ότι μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν βρίσκεται κοντά και ότι οι αμερικανικές επιθέσεις που ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου και κράτησαν ως τις αρχές Απριλίου έχουν καταστρέψει σημαντικό μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Τεχεράνης, το Πεντάγωνο έχει ήδη προετοιμάσει νέα λίστα πιθανών στόχων σε περίπτωση επανέναρξης των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες από αμερικανικές πηγές που επικαλείται το δίκτυο NBC News, η νέα φάση πιθανών επιχειρήσεων θεωρείται αισθητά πιο σύνθετη και δύσκολη σε σύγκριση με τα πρώτα χτυπήματα που ξεκίνησαν στα τέλη Φεβρουαρίου.

Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι μεγάλο μέρος των εναπομεινάντων ιρανικών στρατιωτικών στόχων έχει πλέον μεταφερθεί σε υπόγειες οχυρωμένες εγκαταστάσεις ή σε κινητές πλατφόρμες που μπορούν να αλλάζουν θέση γρήγορα, δυσκολεύοντας τον έγκαιρο εντοπισμό και την προσβολή τους.

Στους στόχους που έχουν απομείνει (και δεν είναι λίγοι), περιλαμβάνονται κινητοί εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων τύπου Shahab, Sejjil και Khorramshahr, καθώς και οχυρωμένες πυρηνικές και πυραυλικές εγκαταστάσεις, με κυριότερη την υπόγεια εγκατάσταση του Φορντό, η οποία είχε χτυπηθεί και πέρσι το καλοκαίρι. Παράλληλα, στη λίστα βρίσκονται κινητά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, κέντρα επιχειρήσεων drones και ναυτικές μονάδες που έχουν αναπτυχθεί κοντά στα Στενά του Ορμούζ και το λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς, συμπεριλαμβανομένων ταχύπλοων επιθετικών σκαφών και πλατφορμών εκτόξευσης αντιπλοϊκών πυραύλων.

Στη νέα λίστα περιλαμβάνονται επίσης κινητά κέντρα διοίκησης και ελέγχου, καθώς και αποθήκες οπλισμού διασκορπισμένες σε διάφορες περιοχές της χώρας. Πρόκειται για μέρος μιας στρατηγικής αποκεντρωμένης ανάπτυξης δυνάμεων, την οποία, σύμφωνα με αμερικανικούς στρατιωτικούς κύκλους, υιοθέτησε η Τεχεράνη μετά το πρώτο κύμα αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων.

Η «στρατηγική του σκαντζόχοιρου»

Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το Ιράν έχει στραφεί τους τελευταίους μήνες σε αυτό που αποκαλείται «στρατηγική του σκαντζόχοιρου», μια αμυντική τακτική που βασίζεται στη μείωση της εξάρτησης από σταθερές βάσεις και στην αύξηση της κινητικότητας, της απόκρυψης και της διασποράς δυνάμεων σε ορεινές περιοχές και αστικά κέντρα, ώστε να μειώνεται η αποτελεσματικότητα των αμερικανικών αεροπορικών επιδρομών.

Αμερικανικές εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η Τεχεράνη άντλησε συμπεράσματα από τις επιθέσεις σε περισσότερους από 5.000 στρατιωτικούς στόχους κατά την πρώτη φάση των επιχειρήσεων και αναδιοργάνωσε τις στρατιωτικές της δυνατότητες με μεγαλύτερη ευελιξία, διατηρώντας παράλληλα αποτρεπτική ικανότητα απέναντι στη διεθνή ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, απ’ όπου διέρχεται περίπου το 1/5 της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου.

Παρότι τα αρχικά πλήγματα προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στις ιρανικές στρατιωτικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένης της αεροπορίας, της αμυντικής βιομηχανίας και μέρους των ναυτικών δυνατοτήτων της χώρας, Αμερικανοί αξιωματούχοι υπογραμμίζουν ότι η ολοκλήρωση μιας τέτοιας στρατιωτικής επιχείρησης θα απαιτούσε διαρκή και ακριβή κάλυψη πληροφοριών, καθώς και μεγάλες ποσότητες κατευθυνόμενων πυρομαχικών ακριβείας.

Οι εν εξελίξει διαπραγματεύσεις περιπλέκουν το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων

Το τοπίο περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από τις αυξανόμενες συζητήσεις εντός της κυβέρνησης Τραμπ σχετικά με το ενδεχόμενο εκεχειρίας και την έναρξη νέου κύκλου διαπραγματεύσεων. Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη έμμεσες διπλωματικές κινήσεις με στόχο την αποκατάσταση της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ και την αποτροπή περαιτέρω περιφερειακής κλιμάκωσης.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οποιαδήποτε αμερικανική απόφαση για επανέναρξη μεγάλης κλίμακας επιθέσεων φαίνεται ότι θα εξαρτηθεί από λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στη στρατιωτική πίεση και στους πολιτικούς και διπλωματικούς κινδύνους.

Διαβάστε ακόμη: