Η νέα εσωκομματική κόντρα στη Νέα Δημοκρατία φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: πού τελειώνει η πολιτική αντιπαράθεση με τον Αντώνη Σαμαρά και πού αρχίζει ένα προσωπικό μέτωπο που μπορεί τελικά να ενισχύσει περισσότερο τον πρώην πρωθυπουργό παρά τους επικριτές του;

Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Αντώνη Σαμαρά, Νίκου Τσούτσια, ο οποίος περιέγραψε τη σημερινή Νέα Δημοκρατία ως «το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ολίγον παλιό ΛΑΟΣ» και υποστήριξε ότι η φυσιογνωμία της παράταξης έχει αλλάξει. Παράλληλα, άφησε σαφώς ανοιχτό το ζήτημα της πολιτικής σχέσης του Σαμαρά με τη ΝΔ, χωρίς να αποκλείσει το ενδεχόμενο ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος.

Η ουσία πίσω από την επίθεση

Πέρα από τη σκληρή φρασεολογία, ωστόσο, υπάρχει ένα επιχείρημα που δύσκολα μπορεί να απορριφθεί χωρίς συζήτηση: η σημερινή ΝΔ πράγματι έχει ενσωματώσει στελέχη και πολιτικές αναφορές από διαφορετικούς χώρους, από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ έως τον ΛΑΟΣ. Αυτό δεν αποτελεί μυστικό, αλλά βασικό χαρακτηριστικό της διεύρυνσης που επιχειρήθηκε τα τελευταία χρόνια.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η λεπτομέρεια που κάνει την απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη ενδιαφέρουσα πολιτικά. Ο υπουργός Υγείας επέλεξε να απαντήσει προσωπικά στον Τσούτσια, υπενθυμίζοντας ότι ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς ήταν εκείνος που τον ενέταξε στη Νέα Δημοκρατία, μαζί με τον Μάκη Βορίδη και τον Θάνο Πλεύρη.

Μάλιστα, όπως σημειώνει, ο Σαμαράς τούς αξιοποίησε κυβερνητικά, διορίζοντας τον ίδιο και τον Βορίδη υπουργούς Υγείας, ενώ στον Γεωργιάδη ανέθεσε και τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.

Το ερώτημα που μένει

Εδώ όμως γεννάται ένα εύλογο πολιτικό ερώτημα: ήταν πραγματικά αναγκαίο για τον Άδωνι Γεωργιάδη να ανοίξει προσωπικό μέτωπο με τον Αντώνη Σαμαρά; Διότι, αν ο στόχος ήταν να αποδομηθεί η επιχειρηματολογία Τσούτσια, η υπενθύμιση του παρελθόντος μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα. Να δώσει, δηλαδή, στον Σαμαρά την ευκαιρία να εμφανιστεί ως ο πολιτικός που «έβαλε μέσα» στη ΝΔ πρόσωπα τα οποία σήμερα πρωταγωνιστούν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Και υπάρχει ακόμη μία παράμετρος. Όταν κάποιος συγκρούεται με έναν πρώην πρωθυπουργό που τον έκανε υπουργό, η πολιτική συζήτηση αναπόφευκτα αποκτά προσωπικό φορτίο. Ο Γεωργιάδης προειδοποιεί ότι οι προσωπικές επιθέσεις εναντίον του «δεν θα είναι καλή ιδέα». Το ερώτημα είναι αν η ίδια η απάντηση δεν κινδυνεύει να δημιουργήσει την πίστα πάνω στην οποία θα κληθεί τελικά να κινηθεί.

Γιατί ίσως το μεγαλύτερο κέρδος για τον Σαμαρά δεν είναι να απαντήσει. Είναι να αφήσει τους άλλους να επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική του παρουσία εξακολουθεί να προκαλεί εσωκομματικούς κραδασμούς.

Και τελικά, το πιο δύσκολο ερώτημα παραμένει: μήπως ο Τσούτσιας, ανεξάρτητα από τον τρόπο που το διατύπωσε, άγγιξε μια υπαρκτή συζήτηση για τη φυσιογνωμία της ΝΔ — και μήπως ο Άδωνις, απαντώντας τόσο προσωπικά, κινδυνεύει να την κάνει ακόμη μεγαλύτερη;

Διαβάστε ακόμη: