Υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό –διαβάζω– σχετικά με το τι ακριβώς έφερε στις αποσκευές του ο Φυτευτός Νο 1 επιστρέφοντας από την Αμερική! Οι φήμες δίνουν και παίρνουν στους διαδρόμους της εξουσίας.
Άλλοι λένε ότι έφερε μια πρόσθετη, «χρυσή» συμφωνία για το LNG, που είναι άλλωστε και ο τομέας του, η ειδικότητά του. Άλλοι πάλι επιμένουν ότι εξασφάλισε νέα, μεγάλα επιχειρηματικά ντηλαρίσματα, κάτι που ο ίδιος ξέρει να το κάνει πολύ καλά εδώ και χρόνια, παίζοντας στα δάχτυλα την αγορά.
Φυσικά, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και πολύ πιο… «βαθιά», την οποία και σας αποκαλύπτουμε αποκλειτικά μέσα από τη στήλη, γκρεμίζοντας τα σενάρια περί υψηλής στρατηγικής.
Πρώτον, ο Φυτευτός Νο 1 έφερε από τις ΗΠΑ μια ειδική μαύρη μπογιά που δεν ξεβάφει με τίποτα, όσες ώρες κι αν μείνει κανείς στο νερό. Είναι η πλέον κατάλληλη για τις παρατεταμένες βουτιές στη θάλασσα το καλοκαίρι, ώστε να παραμένει το αποτέλεσμα αναλλοίωτο κάτω από τον καυτό ήλιο.
Χωρίς να χρονοτριβούμε, προχωράμε στο δεύτερο και εξίσου σημαντικό: έφερε ένα τελευταίας τεχνολογίας πλέγμα, ένα αόρατο «δίχτυ» που τοποθετείται επί της κεφαλής και κάνει το φυτευτό μαλλί να μοιάζει απόλυτα αληθινό, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν πρόκειται να ξεκολλήσει ποτέ. Πρόκειται για μια κρίσιμη προσθήκη ενόψει των θερινών διακοπών, ιδίως στις Κυκλάδες, εκεί όπου ο αέρας λυσσομανάει και τα πάντα δοκιμάζονται από τα μελτέμια…
Τάσος Αστυφίδης: Όνομα και εξυπηρέτηση – για πάρτη του – Ο «ασπριτζής» που συνδέει τα λόμπι του Λονδίνου και τις ξένες τράπεζες με τους «έλληνες παίκτες» – Aπό την εποχή Καλλιτσάντση μέχρι το «φλερτ» με την Deutsche Bank
Ο Τάσος Αστυφίδης είναι ένα όνομα που στην αγορά έχει γίνει συνώνυμο της «εξυπηρέτησης», θυμίζοντας τις παλιές εποχές της διαφήμισης του «Ράδιο Κορασίδη». Πρόκειται για τον απόλυτο σούπερ νταραβεριτζή της πιάτσας, ο οποίος φροντίζει να καλύπτει τις δραστηριότητές του με το περιτύλιγμα της δήθεν εγκυρότητας των «λευκών κολάρων».
Οι καλά γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα θυμούνται ότι πριν από μερικά χρόνια τον αποκαλούσαν υποτιμητικά «ο ασπριτζής», όταν πρωτοεμφανίστηκε στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά ερχόμενος από το Λονδίνο, συστημένος από τον Σάκη Καλλιτσάντση. Η κατάληξη εκείνης της συνεργασίας είναι πλέον γνωστή σε όλους, αφού ο Σάκης, παρά τις προσδοκίες που είχε επενδύσει στον «ασπριτζή», κατέληξε τελικά στον άσσο και έμεινε εκτός παιχνιδιού.
Στην πραγματικότητα, ο ρόλος του είναι αυτός του συνδετικού κρίκου ανάμεσα στα ισχυρά λόμπι του Λονδίνου, τις μεγάλες ξένες τράπεζες και τους εγχώριους «Έλληνες παίκτες». Διαχρονικά, ο Τάσος ο «ασπριτζής» απολαμβάνει «νέκταρ και αμβροσία» συναναστρεφόμενος όλα τα «καλά παιδιά» της αγοράς, ενώ βρίσκεται σταθερά πίσω από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια με μετοχές που καταγράφουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.
Παράλληλα, οι γενναίες τοποθετήσεις κεφαλαίων σε τομείς όπως ο τουρισμός, τα logistics και οι ΑΠΕ, έρχονται να επιβεβαιώσουν τη στρατηγική στροφή σε ένα πιο εξωστρεφές μοντέλο ανάπτυξης.
Εσχάτως, το όνομά του εμπλέκεται και με την Deutsche Bank, καθώς φέρεται να παρέχει υπηρεσίες σε μια πολύ μεγάλη εισηγμένη εταιρεία, η οποία ωστόσο δεν είχε την αναμενόμενη χρηματιστηριακή πορεία στο πρόσφατο διεθνές βήμα που επιχείρησε.
Ο συμπαθής κατά τα άλλα Τάσος συνεχίζει να διάγει ζωή χαρισάμενη, όντας ο εκλεκτός των χρηματιστηριακών media και εκείνων των δημοσιογράφων που υπηρετούν το «φαίνεσθαι» και τη διαπλοκή. Είναι ένας άνθρωπος που καταφέρνει να είναι μέσα σε όλα, να ασχολείται με όλα και, τελικά, να τα καρπώνεται όλα για πάρτη του. Η ιστορία όμως έχει και συνέχεια, η οποία θα έρθει σύντομα με συγκεκριμένες μετοχές και ονοματεπώνυμα.
Ξαφνικά μας προέκυψε και ο Κ3 (Κυρανάκης) – Με τις ευλογίες του Κ1 μπαίνει στο παιχνίδι της διαδοχής – Πώς το Μαξίμου «χτίζει» έναν νέο πόλο εξουσίας!
Στα αμιγώς πολιτικά ζητήματα και στα όσα διαδραματίζονται στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος Κυριάκος —ή «Κ1» όπως έχει επικρατήσει να τον αποκαλούν— βιώνει μια έντονη αγωνία για τις επερχόμενες εξελίξεις.
Η ανησυχία του αυτή αποτυπώνεται στην εμμονική σχεδόν παρακολούθηση των δημοσκοπήσεων μέρα και νύχτα, καθώς προσπαθεί να ζυγίσει τα δεδομένα για την κρίσιμη απόφαση: πρόωρες κάλπες τον Σεπτέμβριο ή εξάντληση της τετραετίας την άνοιξη του 2027;
Στην εξίσωση αυτή μπαίνει και ο παράγοντας της παράδοσης, καθώς ιστορικά ο Οκτώβριος θεωρείται «γκαντέμικος» μήνας για τη γαλάζια παράταξη, αφού δεν έχει καταφέρει να σταυρώσει νίκη. Αυτή η ιστορική σύμπτωση στριφογυρίζει έντονα στο μυαλό του «Κ1», περιορίζοντας τις επιλογές του άμεσου σχεδιασμού αποκλειστικά στον Σεπτέμβριο, με την 27η του μηνός να προβάλλει ως η πιθανότερη ημερομηνία. Αν το σενάριο αυτό προκριθεί, τότε η προκήρυξη των εκλογών αναμένεται να γίνει ακόμη και πριν από τη ΔΕΘ.
Και ενώ μέχρι πρότινος επικρατούσε η αίσθηση ότι τα εσωκομματικά της ΝΔ ήταν πλήρως «τακτοποιημένα», ένα νέο πρόσωπο έρχεται να ανακατέψει την τράπουλα: ο «Κ3». Στους διαδρόμους της οδού Πειραιώς συζητείται έντονα ότι ο νέος γραμματέας του κόμματος, Κώστας Κυρανάκης, έχει αναβαθμίσει κατακόρυφα το προφίλ του.
Λειτουργώντας ως ένας πολιτικός παίκτης που «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει» σε κόμμα και κυβέρνηση, κινείται με την ανοχή του «Κ1», στον οποίο φαίνεται να βολεύει η προσθήκη ενός ακόμα παίκτη στο κάδρο.
Ο Κυρανάκης εμφανίζει πλέον ύφος και υψηλές φιλοδοξίες που ξεπερνούν τα τρέχοντα καθήκοντά του. Είναι χαρακτηριστικό ότι στους κομματικούς κύκλους έχει ήδη αρχίσει να αποκαλείται ως ο «Κ3», ερχόμενος στην ιεραρχία πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη (Κ1) και τον Κυριάκο Πιερρακάκη (Κ2). Το σύστημα του Μαξίμου φαίνεται πως έχει αρχίσει να τον «λανσάρει» συστηματικά ως έναν νέο και άφθαρτο πόλο για το μελλοντικό παιχνίδι της διαδοχής, και ο νοών νοείτω.
«Πέτσινος ορκωτός» κυκλοφορεί και αλωνίζει σε επιτροπές ελέγχου εισηγμένων – Η περίπτωση του Ιωάννη Πλούμπη, οι τέσσερις ρόλοι χωρίς άδεια και η σιωπή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς – Μείζον ζήτημα δέουσας επιμέλειας και αξιοπιστίας στο Χρηματιστήριο
Ακούω έντονα το τελευταίο διάστημα ότι ένας «πέτσινος ορκωτός» κυκλοφορεί και δραστηριοποιείται ανενόχλητος σε επιτροπές ελέγχου εισηγμένων εταιρειών, προκαλώντας εύλογα ερωτηματικά για την αξιοπιστία των ελέγχων στην αγορά. Τα βιογραφικά, οι επίσημες εταιρικές ανακοινώσεις, αλλά και τα πρακτικά Γενικών Συνελεύσεων παρουσιάζουν τον Ιωάννη Πλούμπη ως ενεργό ορκωτό ελεγκτή, δίνοντας μια εικόνα επαγγελματικής επάρκειας που φαίνεται να απέχει από την πραγματικότητα.
Για να ξέρετε ακριβώς τι συμβαίνει, ο Ιωάννης Πλούμπης εμφανίζεται συστηματικά σε βιογραφικά πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, σε ανακοινώσεις εισηγμένων εταιρειών και σε πρακτικά Γενικών Συνελεύσεων με την ιδιότητα του «ορκωτού ελεγκτή λογιστή». Διά του λόγου το αληθές ωστόσο, η Ετήσια Χρηματοοικονομική Έκθεση της εισηγμένης YALCO τον περιγράφει με τρεις λέξεις που αλλάζουν άρδην τα πάντα: «ορκωτός ελεγκτής σε αναστολή».
Ενώ οι γενναίες τοποθετήσεις κεφαλαίων σε τουρισμό, logistics και ΑΠΕ επιβεβαιώνουν τη γενικότερη στροφή σε ένα εξωστρεφές μοντέλο ανάπτυξης, το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση αποδεικνύεται ακόμα βαθύτερο. Ψάξαμε εξονυχιστικά στο επίσημο δημόσιο μητρώο ορκωτών ελεγκτών λογιστών της ΕΛΤΕ — και το όνομα Πλούμπης δεν υπάρχει πουθενά. Ούτε ως ενεργός, ούτε καν ως ανασταλμένος. Αυτό σημαίνει ένα και μόνο πράγμα: ο κ. Πλούμπης δεν κατείχε ποτέ ενεργή άδεια ορκωτού ελεγκτή. Ο τίτλος που κοσμούσε βιογραφικά, πρακτικά και εταιρικές εκθέσεις ήταν, απλούστατα, πέτσινος.
Πρόκειται για ζήτημα μείζον και τότε το ερώτημα γίνεται αναπόφευκτο: ποιος φέρει την ευθύνη για τα ψεύτικα στοιχεία που δηλώθηκαν στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, στο Χρηματιστήριο και στο επενδυτικό κοινό; Η αλήθεια είναι πως ο εν λόγω υποδύεται τέσσερις ρόλους, με μηδέν άδεια!
Θα διεισδύσουμε στο θέμα μας περαιτέρω, καθώς το σκάνδαλο δεν σταματά στον τίτλο. Από τα δημόσια διαθέσιμα στοιχεία, ο κ. Πλούμπης εμφανίζεται να κατέχει ταυτόχρονα τις εξής ιδιότητες: Πρόεδρος Επιτροπής Ελέγχου στην εισηγμένη YALCO, μη εκτελεστικό μέλος Δ.Σ. στην LANAKAM Α.Ε., Εσωτερικός Ελεγκτής —διορισμένος μάλιστα τον Φεβρουάριο του 2024— και Group Reporting Controller στον όμιλο Dolphin Capital.
Αυτές είναι ιστορίες που προβληματίζουν έντονα, δεδομένου ότι αυτή η συσσώρευση ρόλων δεν είναι απλώς εντυπωσιακή, αλλά κινείται στα όρια της νομιμότητας. Ο Ν. 4449/2017, ο Κανονισμός (ΕΕ) 537/2014 και ο Κώδικας Δεοντολογίας IFAC/IESBA θέτουν σαφή όρια στη συνύπαρξη ρόλων που υπονομεύουν την ανεξαρτησία. Και το ερώτημα παραμένει απλό: μπορεί κάποιος να δηλώνει ταυτόχρονα εσωτερικός ελεγκτής και ορκωτός ελεγκτής; Όχι. Και σίγουρα όχι όταν ο δεύτερος τίτλος δεν υπάρχει καν στα επίσημα μητρώα.
Λίαν ανησυχητικό είναι το ζήτημα που αφορά τις εισηγμένες, καθώς μια δεύτερη και εξίσου σοβαρή πτυχή έγκειται εδώ: οι ίδιες οι εταιρείες φέρουν ευθύνη. Οι ετήσιες χρηματοοικονομικές εκθέσεις, οι δηλώσεις εταιρικής διακυβέρνησης και τα βιογραφικά των μελών των Επιτροπών Ελέγχου δεν είναι διαφημιστικά φυλλάδια· είναι κανονιστικά υποχρεωτικές γνωστοποιήσεις προς το επενδυτικό κοινό, υπό την άμεση εποπτεία της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.
Να ξέρετε ότι τα διοικητικά συμβούλια της YALCO και της LANAKAM γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ποια ακριβώς ήταν η επαγγελματική κατάσταση του ανθρώπου που τοποθετούσαν στην Επιτροπή Ελέγχου τους. Είτε ξέρουν είτε δεν ξέρουν, έχουν σοβαρό πρόβλημα δέουσας επιμέλειας. Αν μάλιστα το γνώριζαν, το πρόβλημα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο. Όμως, τελικά στην Ελλάδα φαίνεται πως ό,τι δηλώσεις είσαι. Μέχρι, τουλάχιστον, να βρεθεί κάποιος να σε ρωτήσει…
