Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκαλεί νευρική κρίση στο Μέγαρο Μαξίμου ακούει στο όνομα Αντώνης Σαμαράς. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν θεωρείται πλέον ένας απλός εσωκομματικός πόλος κριτικής, αλλά μια ασύμμετρη απειλή με δυναμική πλήρους αποσταθεροποίησης.
Η προοπτική ενός νέου κομματικού σχηματισμού υπό την επιρροή του δεν τρομάζει απλώς για τα ποσοστά του, αλλά γιατί μπορεί να οδηγήσει σε μια βίαιη ανασύνταξη της συντηρητικής παράταξης, προκαλώντας τεκτονικές ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό.
Στην πραγματικότητα, ο Αντώνης Σαμαράς δεν αποτελεί απειλή για τη «Δεξιά» ως ιδεολογία, αλλά για την πολιτική επιβίωση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το Μαξίμου αντιλαμβάνεται πως ένας «δεξιός εμφύλιος» σε συνδυασμό με ένα ενδεχόμενο κακό αποτέλεσμα στις επόμενες κάλπες, θα λειτουργήσει ως θρυαλλίδα που θα αναγκάσει τον νυν πρωθυπουργό σε μια ταπεινωτική αποχώρηση από την ηγεσία της παράταξης.
Για τον λόγο αυτό, το κυβερνητικό επιτελείο έχει περάσει σε φάση «πολεμικής προπαρασκευής». Η επιστράτευση εμβληματικών προσωπικοτήτων με εθνικό εκτόπισμα, όπως ο Κωνσταντίνος Φλώρος και ο Φράγκος Φραγκούλης, αποτελεί μια στρατηγική κίνηση για τη δημιουργία ενός «πατριωτικού αναχώματος». Στόχος είναι η επανασυσπείρωση των παραδοσιακών ψηφοφόρων, οι οποίοι, απογοητευμένοι από την κεντρώα διολίσθηση της ΝΔ, δείχνουν να «μετακομίζουν» μαζικά προς την πλευρά του Μεσσήνιου πολιτικού.
Το Μαξίμου τελεί υπό καθεστώς αναμονής, περιμένοντας με κομμένη την ανάσα την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος Σαμαρά. Ο σχεδιασμός είναι σαφής: μόλις πέσουν οι μάσκες, θα ξεκινήσει μια επιχείρηση «χαρτογράφησης» των στελεχών που θα τον πλαισιώσουν, ακολουθούμενη από μια αμείλικτη επιχείρηση πιέσεων, απομονώσεων και πολιτικής εξαγοράς, προκειμένου να αποδεκατιστεί το νέο εγχείρημα πριν καν αποκτήσει κοινοβουλευτικό βηματισμό.
Στην πολεμική αυτή εξίσωση, ο μοναδικός υπολογίσιμος αντίπαλος για το σύστημα Μητσοτάκη είναι ο Σαμαράς. Αντιθέτως, το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα αντιμετωπίζεται ως ένας «ακίνδυνος και βολικός παίκτης». Με ένα ταβάνι που δεν δείχνει να υπερβαίνει το 17%, η Αριστερά χρησιμοποιείται πλέον μόνο ως επικοινωνιακό φόβητρο για να συγκρατηθούν οι δεξιοί ψηφοφόροι στο μαντρί της ΝΔ, υπό τον τρόμο μιας υποτιθέμενης επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ.
Όλο το βάρος του στρατηγικού σχεδιασμού πέφτει πλέον στην εξουδετέρωση του Αντώνη Σαμαρά. Η δυναμική του πρώην πρωθυπουργού ενισχύεται περαιτέρω μετά τη διάλυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς ένα σημαντικό κομμάτι της «αντισυστημικής» και «δικαιωματικής» οργής φαίνεται να διοχετεύεται προς εκείνον, ως τη μόνη προσωπικότητα που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια το Μαξίμου και να επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα.
Διαβάστε ακόμη:
- Το δεξιό «λίφτινγκ» με τον Μητσοτάκη σε ρόλο Όρμπαν για να αναχαιτίσει τον Σαμαρά
- Σύνταξη χωρίς εισφορές: Οι άνεργοι που κερδίζουν έως 5 χρόνια ασφάλισης
- Φυσικό αέριο: Σε ιστορικό χαμηλό τα αποθέματα της Ευρώπης – Φόβοι για νέες αυξήσεις
- Ρωσική επίθεση ή ουκρανική προβοκάτσια: Το μυστήριο των drones στα γερμανικά αεροδρόμια
