Βρισκόμαστε στην αρχή ενός πολιτικο-τραπεζικο-επιχειρηματικού θρίλερ, ενός πόκερ με ισχυρούς παίκτες σε πρωταγωνιστικούς, αλλά αντιτιθέμενους ρόλους. Το ερώτημα είναι μέχρι πόσο είναι διατεθειμένοι οι άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι (επιχειρηματίες, τραπεζίτες, πολιτικοί) να συνεχίσουν τα εκατέρωθεν «χτυπήματα κάτω από τη μέση», όπως ακριβώς αναφέραμε από τις 15 Σεπτεμβρίου σε σχετικό θέμα μας.
Παρά το γεγονός ότι η όλη υπόθεση, με τον υπερδανεισμό μεγάλων εγχώριων ομίλων, επιχειρείται να μην πάρει διαστάσεις, ήδη κάποια στόματα έχουν ανοίξει. Διοικήσεις τραπεζών σπεύδουν ασθμαίνοντας να δώσουν εξηγήσεις και οι ελεγκτικές αρχές «ανιχνεύουν» τις αντιδράσεις ουδέτερων παραγόντων, οι οποίοι διαθέτουν ισχυρά πολιτικά και επιχειρηματικά ερείσματα και μπορούν να παίξουν ρόλο στις σοβούσες και επιταχυνόμενες εξελίξεις.
Το θέμα πλέον αγγίζει και την ίδια την κυβέρνηση. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά, καθώς οι διοικήσεις των τραπεζών, πριν από μια δανειοδότηση που εμπεριέχει σοβαρούς κινδύνους, ενημερώνουν και το εκάστοτε οικονομικό επιτελείο. Γνωστά πράγματα, δεν κομίζουμε γλαύκα. Έτσι όπως εξελίσσεται το κουβάρι των αποκαλύψεων και με δεδομένες τις εντυπώσεις που δημιουργούν κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, μερικά πράγματα δεν κρύβονται.
Πρώτα από όλα, οι αντιδράσεις για επικείμενα «κανόνια» (καθώς δεν μιλάμε μόνο για ένα) ήρθαν από τον SSM, στον οποίο λέγεται ότι έγιναν και σχετικές καταγγελίες από αντίπαλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Και από εκεί διαμηνύθηκαν αρμοδίως στην Τράπεζα Ελλάδος και τον διοικητή της Γιάννη Στουρνάρα. Η γενική εντύπωση στην αγορά είναι ότι όντως υπάρχει συστημικός κίνδυνος, αν δεν ληφθούν μέτρα που να μειώσουν τα μεγάλα τραπεζικά ανοίγματα και τον δανεισμό συγκεκριμένων ομίλων.
Πρόκειται για κατασκευαστικούς ομίλους (δύο;), σύμφωνα με όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες. Μάλιστα, κορυφαίος θεσμικός παράγων παραδέχθηκε σε συνάντησή του με άλλους επιχειρηματικούς παράγοντες ότι «το πράγμα ξέφυγε»! Αν σκάσει κάποιο «κανόνι» και μια επιχείρηση οδηγηθεί σε πτώχευση, ποιος θα φορτωθεί τη ζημιά, οικονομική και πολιτική; Όπως εύστοχα αναφέρει πρώην τραπεζίτης, πρόκειται για «μια οικονομία που έχει μεν ιλουστρασιόν εξώφυλλο, αλλά οι μέσα σελίδες άλλες είναι γκρι και άλλες δεν είναι καλογραμμένες».
Τι φοβούνται και ποιοι και βλέπουν συνεχώς «κόσμο και κοσμάκη»;
Από το ρεπορτάζ μας προκύπτει ότι όσοι εμπλέκονται στο θέμα του υπερδανεισμού επιχειρηματικών ομίλων έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να μην πάρει διαστάσεις το φλέγον αυτό θέμα. Συναντώνται με παράγοντες της αγοράς για να διερευνήσουν τις αντιδράσεις τους και να διαγνώσουν τις προθέσεις τους αν η υπόθεση πάρει διαστάσεις το επόμενο διάστημα.
Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: Τι φοβούνται στην πραγματικότητα και ποιοι για τις δικές τους πιθανές ευθύνες σήμερα, αλλά πολύ περισσότερο αύριο, σε μια νέα κυβέρνηση; Μια κυβέρνηση που δεν θα έχει κανένα λόγο να καλύψει πρόσωπα σε θέσεις ευθύνης όταν εξελισσόταν το όργιο υπερδανεισμού, ενώ επιχειρήσεις που χρειάζονταν δάνεια για πραγματική ανάπτυξη δεν περνούσαν ούτε απ’ έξω από τις τράπεζες.
Η ερμηνεία που δίνουν ουδέτεροι παράγοντες είναι ότι φοβούνται πιθανή εμπλοκή της Δικαιοσύνης. Ορισμένοι μάλιστα αναφέρουν ότι έπρεπε ήδη να έχει υπάρξει εισαγγελική παρέμβαση, καθώς το θέμα είναι εξόχως σοβαρό. Επιπρόσθετο στοιχείο αποτελούν οι επιχειρηματικοί διαγκωνισμοί και τα αλληλοκαρφώματα, που μπορεί να συμπαρασύρουν πολλούς σε μια περιπέτεια με γνωστούς και μη πρωταγωνιστές.
Ονόματα εμπλεκομένων επιχειρήσεων και επιχειρηματιών έχουν ήδη γίνει γνωστά μέσω δημοσιευμάτων και Διαδικτύου. Το σημαντικότερο είναι ότι δηλητηριάζεται ένα πολιτικό και οικονομικό κλίμα με χτυπήματα εκατέρωθεν στην καρδιά του συστήματος που έχει χτιστεί τα τελευταία επτά χρόνια. Και όλα αυτά ενώ διανύουμε μια μακρά προεκλογική περίοδο, που μπορεί να… μικρύνει αν οι αποκαλύψεις καταστούν ανεξέλεγκτες.
