Σε μια εποχή όπου τα φαινόμενα διαφθοράς στον δημόσιο βίο πληθαίνουν διαρκώς, τα σκάνδαλα δίνουν και παίρνουν, όπως και οι αρπαχτές και τα νταραβέρια ενώ παράλληλα η εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς το πολιτικό σκηνικό και τους διαχειριστές του Δημόσιου πλούτου βαίνει διαρκώς μειούμενη, ακούγεται όλο και πιο πολύ, όλο και πιο δυνατά, σχετικά με πολιτικά πρόσωπα, παράγοντες και διαχειριστές του Δημόσιου που «μπαίνουν στο κάδρο» ότι «έλα μωρέ, αυτός τα λεφτά τα έχει από τη γυναίκα του, είναι πλούσια»!!!
Υπό αυτό το πρίσμα έχει αρχίσει και διαμορφώνεται το φαινόμενο (κατ’ άλλους η φάμπρικα) των πλούσιων συζύγων, που βρήκαν τα λεφτά από κληρονομιά, το μπαμπά ή τη μαμά, τον παππού και τη γιαγιά ή ακόμη και τον θείο από την Αμερική, που έπλενε πιάτα στην Αστόρια, άνοιξε εστιατόρια και σούπερ μάρκετ και μετά έγινε πάμπλουτος χωρίς κληρονόμους! Και τα στέλνει τα λεφτά με εμβάσματα στην αγαπημένη του μακρινή ανιψιά!
Οι πλούσιες σύζυγοι λοιπόν, με τις πολυκατοικίες και τα εξοχικά έρχονται να δικαιολογήσουν την υπερπολυτελή ζωή επωνύμων πολιτικών και άλλων παραγόντων, συνιστώντας ένα ακλόνητο άλλοθι ως προς την οικονομική τους ισχύ, που απορρέει όχι φυσικά από μίζες και αρπαχτές αλλά από τον πλούτο των συντρόφων ζωής που αποκτήθηκε μέσα από κληρονομιές και δωρεές …
Αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα φαινόμενο των καιρών! Που μπορούν να λύσουν μόνο, οι καλά γνωρίζοντες εκ των έσω…
