Η κατάθεση με μετρητά σε έναν τραπεζικό λογαριασμό δεν συνεπάγεται αυτόματα φορολογικό έλεγχο.

Ωστόσο, όταν τα ποσά που εμφανίζονται στους λογαριασμούς δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από τα δηλωμένα εισοδήματα ή από άλλη νόμιμη και αποδεδειγμένη πηγή, η ΑΑΔΕ μπορεί να ξεκινήσει έλεγχο και να ζητήσει εξηγήσεις από τον φορολογούμενο.

Οι φορολογικές αρχές εξετάζουν τις τραπεζικές κινήσεις όταν διαπιστώνουν σημαντικές πιστώσεις ή επαναλαμβανόμενες καταθέσεις μετρητών που δεν συμβαδίζουν με το φορολογικό προφίλ του καταθέτη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο φορολογούμενος καλείται να αποδείξει την προέλευση των χρημάτων, προσκομίζοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά.

Εάν δεν είναι δυνατή η τεκμηρίωση της προέλευσης των ποσών, οι καταθέσεις μπορεί να χαρακτηριστούν ως αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Σε μια τέτοια περίπτωση, η φορολογική διοίκηση μπορεί να θεωρήσει ότι τα χρήματα αποτελούν εισόδημα που δεν είχε δηλωθεί και να επιβάλει τους αντίστοιχους φόρους, καθώς και πρόσθετες επιβαρύνσεις και πρόστιμα.

Μετρητά στην τράπεζα: Πότε η ΑΑΔΕ ζητά εξηγήσεις

Αντίθετα, όταν ο φορολογούμενος μπορεί να αποδείξει ότι τα χρήματα προέρχονται, για παράδειγμα, από αποταμιεύσεις προηγούμενων ετών, πώληση περιουσιακού στοιχείου, δωρεά, γονική παροχή, νόμιμο δάνειο ή άλλη αποδεδειγμένη συναλλαγή, οι καταθέσεις δεν θεωρούνται φορολογητέο εισόδημα.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι να υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά έγγραφα που να επιβεβαιώνουν την προέλευση των χρημάτων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και πρόσφατη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία η φορολογική διοίκηση οφείλει να τεκμηριώνει τον χρόνο κατά τον οποίο προέκυψε η προσαύξηση της περιουσίας και δεν αρκεί απλώς η ύπαρξη μιας τραπεζικής κατάθεσης. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τις εγγυήσεις για τους φορολογούμενους κατά τη διάρκεια των ελέγχων.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν όσους πραγματοποιούν μεγάλες ή επαναλαμβανόμενες καταθέσεις μετρητών να διατηρούν όλα τα σχετικά παραστατικά, όπως συμβόλαια, αποδείξεις, τραπεζικές κινήσεις ή άλλα έγγραφα που αποδεικνύουν την προέλευση των χρημάτων. Η ύπαρξη αυτών των στοιχείων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική σε περίπτωση φορολογικού ελέγχου.

Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρηματικό όριο πάνω από το οποίο ενεργοποιείται αυτόματα έλεγχος. Εκείνο που αξιολογεί η ΑΑΔΕ είναι κατά πόσο οι τραπεζικές κινήσεις συμβαδίζουν με τα δηλωμένα οικονομικά στοιχεία και αν ο φορολογούμενος μπορεί να δικαιολογήσει πλήρως την προέλευση των χρημάτων που καταθέτει.

Διαβάστε ακόμη: