Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης αναμένεται και φέτος με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς εκεί θα αποκαλυφθεί το βασικό πακέτο παροχών της κυβέρνησης. Στο κυβερνητικό επιτελείο εξετάζονται διάφορα σενάρια ενίσχυσης εισοδημάτων, με ένα από αυτά να αφορά την καταβολή μισού 13ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους, με εφαρμογή από το 2027.

Ήδη προς αυτή την κατεύθυνση υπάρχουν διαρροές προς φιλοκυβερνητικές φυλλάδες…

Ωστόσο, ακόμη και αν η συγκεκριμένη παρέμβαση επιβεβαιωθεί, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί πολιτικό «game changer». Αντίθετα, ενδέχεται να δημιουργήσει περισσότερες προσδοκίες από όσες τελικά θα ικανοποιήσει.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν περάσει πάνω από μία δεκαετία χωρίς τον 13ο και τον 14ο μισθό. Η αγοραστική δύναμη έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα από την ακρίβεια, το κόστος στέγασης, την ενέργεια και τις συνεχείς ανατιμήσεις.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ένας «κουτσός» 13ος μισθός δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ουσιαστική αποκατάσταση μιας απώλειας που μετρά χρόνια.

Το πολιτικό ερώτημα είναι απλό: μπορεί μια τέτοια εξαγγελία να ανατρέψει τη δυσαρέσκεια που έχει συσσωρευτεί για την καθημερινότητα, την ακρίβεια, την υγεία, τη στέγαση, αλλά και για τις υποθέσεις που έχουν προκαλέσει πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση;

Η απάντηση, σύμφωνα με πολλούς πολιτικούς αναλυτές, δεν είναι αυτονόητη. Οι πολίτες δεν αξιολογούν πλέον μόνο το ύψος μιας παροχής. Συγκρίνουν το συνολικό εισόδημά τους με το πραγματικό κόστος ζωής και αναρωτιούνται αν μπορούν να ζήσουν καλύτερα από ό,τι πριν λίγα χρόνια.

Ένας μισός 13ος μισθός, όσο θετικός κι αν είναι για όσους τον λάβουν, δύσκολα μπορεί να αντισταθμίσει τη διαρκή πίεση που δέχονται τα νοικοκυριά. Πολύ περισσότερο όταν η εφαρμογή του μετατίθεται για το 2027 και όχι άμεσα.

Η κυβέρνηση ενδεχομένως να προσδοκά ότι μια τέτοια εξαγγελία θα σηματοδοτήσει την επιστροφή στην κανονικότητα και θα λειτουργήσει ως ισχυρό προεκλογικό μήνυμα. Όμως η κοινωνία φαίνεται να ζητά κάτι περισσότερο από αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι με έναν μισό 13ος μισθό μπορεί να ανακτήσει την εμπιστοσύνη όσων απομακρύνθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία, τότε πιθανότατα υποτιμά το μέγεθος της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Οι εκλογές δεν κρίνονται από μία παροχή, αλλά από τη συνολική εικόνα της διακυβέρνησης.

Το τελικό συμπέρασμα είναι σαφές: ένας «κουτσός» 13ος μπορεί να αποτελέσει μια οικονομική ανάσα για χιλιάδες εργαζομένους. Δύσκολα όμως θα αποτελέσει το εισιτήριο για μια νέα εκλογική νίκη.

Οι πολίτες φαίνεται πως αναζητούν ουσιαστικές λύσεις και όχι κινήσεις που, έστω και αν έχουν δημοσιονομικό κόστος, μοιάζουν περισσότερο με προεκλογικό συμβολισμό παρά με πλήρη αποκατάσταση των εισοδηματικών απωλειών.

Ποινικές διώξεις, κατασχέσεις και πρόστιμα για το σκάνδαλο μαμούθ των 67.000.000 ευρώ – Στο στόχαστρο ΤΕΧΑΝ, Περιφερειάρχες και Υπουργοί!

Με πρόστιμα μαμούθ, δεσμεύσεις λογαριασμών και ποινικές διώξεις, το ελληνικό δημόσιο είναι αποφασισμένο να διεκδικήσει και το τελευταίο ευρώ από τα 67.000.000 ευρώ που χορήγησε μέσω του ΕΣΠΑ στην εταιρεία διαχείρισης της ανακύκλωσης.

Το πρόστιμο έχει καταλογιστεί στις τρεις εμπλεκόμενες περιφέρειες, Αττικής, Πελοποννήσου και Κρήτης, από την αρμόδια υπηρεσία του ΕΣΠΑ του υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με πληροφορίες πρόκειται να ακολουθήσουν και νομικές κινήσεις με κατασχέσεις λογαριασμών των εμπλεκόμενων εταιρειών, αλλά και του πολυδαίδαλου συστήματος που συνδέεται με το ταμείο της ΤΕΧΑΝ, όπως εταιρείες επικοινωνίας και συμβούλων.

Η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών να διεκδικήσει 67 εκατομμύρια ευρώ από τον φορέα διαχείρισης της ανακύκλωσης ΦΟΔΣΑ ανοίγει τον δρόμο για ποινικές διώξεις κατά των υπεύθυνων της εταιρείας ΤΕΧΑΝ, των περιφερειαρχών που εμπλέκονται στο σκάνδαλο καθώς και των κυβερνητικών παραγόντων που έκαναν τον τροχονόμο στη μεγάλη απάτη.

Τα πρόστιμα ύψους 67 εκατομμυρίων ευρώ στις περιφέρειες Αττικής, Πελοποννήσου και Κρήτης είναι μόνο η αρχή.

Το ελληνικό δημόσιο πρόκειται να διεκδικήσει μέχρι και το τελευταίο ευρώ από τις επιδοτήσεις οι οποίες δόθηκαν από το ΕΣΠΑ και κατέληξαν στην ΤΕΧΑΝ και σε εταιρείες επικοινωνίας.

Ανεξαρτήτως του πορίσματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, το οποίο αναμένεται να διαβιβαστεί στη Βουλή τον Σεπτέμβριο, οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών κινούνται προκειμένου να εισπράξουν με κάθε νομικό μέσο τα ποσά των παράνομων επιδοτήσεων.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί θα ακολουθήσουν την πορεία του χρήματος.

Το πολυδαίδαλο σύστημα που είχε στηθεί έχει ήδη αρχίσει να αποκωδικοποιείται.

Εκτός από την ΤΕΧΑΝ θα κληθεί να επιστρέψει τεράστια ποσά εταιρεία επικοινωνίας η οποία εμφανίζει κινήσεις δεκάδων εκατομμυρίων προερχόμενα από τον φορέα διαχείρισης της ανακύκλωσης.

Βέβαια οι περιφέρειες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επιστρέψουν το πρόστιμο μαμούθ.

Αναγκαστικά το υπουργείο Οικονομικών θα στραφεί κατά των περιφερειαρχών και άλλων αρμόδιων παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η εξέλιξη αυτή προεξοφλεί κύμα κακουργηματικών διώξεων για κατάχρηση δημόσιου χρήματος και απάτη.

Οι κατηγορίες αφορούν όλους τους εμπλεκόμενους.

Πηγή του υπουργείου Οικονομικών επισημαίνει ότι θα αναζητηθεί και το τελευταίο ευρώ από το συνολικό ποσό της επιδότησης.

Το σκάνδαλο με τα ξύλινα σπιτάκια που πληρώθηκαν από το ελληνικό δημόσιο για μεζονέτες αναμένεται να προκαλέσει και τριγμούς στην κυβέρνηση.

Η εμπλοκή δύο υπουργών και η αναμενόμενη άσκηση διώξεων σε βάρους τους από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αναμένεται να πυροδοτήσει σφοδρή σύγκρουση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης.

Αναγκαστικά θα δρομολογήσει και αλλαγές στην κυβέρνηση με δεδομένο ότι ο υπουργός που περιλαμβάνεται στη δικογραφία δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του.

Πυρκαγιές: Γιατί τα υπερσύγχρονα συστήματα έγκαιρης ανίχνευσης δεν απέτρεψαν την τραγωδία και τις ανθρώπινες απώλειες;

Σοβαρά ερωτήματα τίθενται πλέον επιτακτικά προς κάθε κατεύθυνση —προς κυβερνητικούς παράγοντες αλλά και στελέχη της αντιπολίτευσης— από όποιον επιθυμεί να αποκτήσει μια ολοκληρωμένη και ειλικρινή εικόνα για τα αίτια που οδήγησαν στις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές. Η νέα αυτή περιβαλλοντική πληγή άφησε πίσω της χιλιάδες καμένα στρέμματα δάσους, αποκαΐδια δεκάδων κατοικιών και καλλιεργειών, αλλά κυρίως τον τραγικό απολογισμό των 5 νεκρών.

Η Ελλάδα, αξιοποιώντας τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, επένδυσε το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 200 εκατ. ευρώ για την αγορά ενός συστήματος εξειδικευμένων θερμικών μικροδορυφόρων. Το συγκεκριμένο σύστημα στοχεύει στην έγκαιρη ανίχνευση δασικών πυρκαγιών και την άμεση διαχείρισή τους, καθώς οι δορυφόροι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να «βλέπουν» μέσα από πυκνούς καπνούς και σύννεφα, εντοπίζοντας τις εστίες φωτιάς σε πραγματικό χρόνο.

Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα, όπως διατυπώνεται από άριστους γνώστες των τεκταινομένων, είναι αμείλικτο: Λειτουργεί αυτό το σύστημα; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε γιατί δεν εντοπίστηκαν έγκαιρα οι πρώτες μικρές εστίες, ώστε να αποτραπεί η μετάδοση της φωτιάς και η επακόλουθη τραγωδία; Αν πάλι το σύστημα δεν λειτουργεί, ποιος φέρει την ευθύνη; Είναι ο αρμόδιος φορέας, το υπουργείο, ή η εταιρεία που ανέλαβε την προμήθεια και την εγκατάσταση;

Παράλληλα, η χώρα έχει προμηθευτεί 100 drones, συνολικής αξίας 4,2 εκατ. ευρώ, επίσης μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Αυτά τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV) είναι εξοπλισμένα με θερμικές κάμερες, οπτικές κάμερες υψηλού zoom, συστήματα laser αποστασιόμετρου, GPS και τηλεμετρία. Θεωρητικά, τα drones αυτά επιχειρούν σε 24ωρη βάση και στις 13 Περιφέρειες της χώρας, παρέχοντας συνεχή εικόνα των περιοχών επιτήρησης.

Εδώ ανακύπτει το δεύτερο καίριο ερώτημα: Λειτουργούν αυτά τα drones; Εντοπίστηκαν σε κάποια από τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών; Δοκιμάστηκαν επί του πεδίου σε συντονισμό με τις χερσαίες δυνάμεις κατάσβεσης; Και το κυριότερο, υπάρχει το απαραίτητο εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό για τον χειρισμό τους σε συνθήκες κρίσης;

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αν τα drones είχαν χρησιμοποιηθεί σωστά και υπήρχε ένας στοιχειώδης συντονισμός ανάμεσα στο Συντονιστικό, την Πυροσβεστική, τις Περιφέρειες και τις εθελοντικές ομάδες, οι απώλειες των δασικών εκτάσεων θα ήταν δραστικά μικρότερες. Το σημαντικότερο όλων, όμως, είναι ότι οι ζωές που χάθηκαν —πυροσβέστες και πιλότοι— θα είχαν πιθανότατα σωθεί, αν η τεχνολογία που πληρώσαμε ακριβά είχε τεθεί στην υπηρεσία της πρόληψης.

Επιχείρηση «Δεξιά Στροφή»: Το Μαξίμου επιστρατεύει στρατηγούς για να σταματήσει τις διαρροές προς τον Σαμαρά

Στις πολιτικές εφεδρείες καταφεύγει πλέον το Μέγαρο Μαξίμου, σε μια εναγώνια προσπάθεια να προσδώσει εκ νέου έναν παραδοσιακό δεξιό χαρακτήρα στη Νέα Δημοκρατία.

Στόχος αυτής της στρατηγικής κίνησης είναι να υψωθεί ένα «ανάχωμα» και να περιοριστούν οι διαρροές ψηφοφόρων προς την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος φαίνεται να συσπειρώνει τη δυσαρεστημένη δεξιά πτέρυγα του κόμματος.

Στην κατεύθυνση αυτή, το κυβερνητικό επιτελείο προκρίνει την επιστράτευση προσώπων με υψηλό συμβολισμό και κύρος στο εθνικό ακροατήριο.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, βρίσκεται στο επίκεντρο των σχεδιασμών, καθώς πιθανότατα θα τοποθετηθεί επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, σηματοδοτώντας μια στροφή προς την ατζέντα της εθνικής ασφάλειας και της πατριωτικής Δεξιάς.

Παράλληλα, το Μαξίμου βολιδοσκοπεί έντονα και τον στρατηγό Φράγκο Φραγκούλη. Στόχος είναι η συμμετοχή του ως υποψήφιος στη Θεσσαλονίκη, μια περιοχή όπου τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας έχουν υποστεί σημαντική καθίζηση και η ανάγκη για πρόσωπα με διείσδυση στη βάση της Βόρειας Ελλάδας κρίνεται επιτακτική.

Στο πλαίσιο αυτού του γενικευμένου «κυνηγιού» υποψηφίων, πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αναλάβει και ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης. Ο υφυπουργός αναζητεί εντατικά πρόσωπα που να ανταποκρίνονται στις αξιακές απαιτήσεις των παραδοσιακών ψηφοφόρων της παράταξης.

Η αποστολή του είναι σαφής: να εντοπιστούν στελέχη που μπορούν να μιλήσουν στην καρδιά της δεξιάς βάσης, ώστε να ανακοπεί το ρεύμα των διαρροών προς την εσωκομματική αντιπολίτευση που εκφράζει ο πρώην πρωθυπουργός.

Το αντισυστημικό κίνημα της Καρυστιανού αποδείχτηκε φούσκα που έσκασε με πάταγο και οι δύο Μαρίες έμειναν μόνες στην Αιόλου

Σε κατάσταση νευρικής κρίσης βρίσκονται οι δύο Μαρίες, Καρυστιανού και Γρατσία, που έμειναν μόνες στην Αιόλου, αφού οι ελπίδες για την «Ελπίδα για Δημοκρατία» άρχισαν να αργοσβήνουν. Το περιβόητο αντισυστημικό κίνημα πολιτών αποδείχτηκε μία φούσκα που έσκασε με πάταγο.

Ακόμη και η διορισμένη από την Καρυστιανού προσωρινή διοίκηση σηκώθηκε και έφυγε, γιατί άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει ούτε κόμμα ούτε πρόγραμμα, ούτε και καμία προοπτική.

Οι ηγούμενοι των ιερών μονών του Αγίου Όρους και παρεκκλησιαστικοί παράγοντες με μεγάλη επιρροή πήραν αποστάσεις ασφαλείας, γιατί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την ιδεολογική θολούρα της Καρυστιανού. Αρνήθηκε να πάρει θέση για τον γάμο των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, φλέρταρε με ένα κοινό της αντισυστημικής αριστεράς και εμφανιζόταν ταυτόχρονα ως προνομιακός εκφραστής των χριστιανικών παραδόσεων.

Μια αντιφατική και ασύνδετη πολιτική ταυτότητα που δεν κατάφερε να πείσει κανέναν — ούτε τους προοδευτικούς, ούτε τους συντηρητικούς, ούτε τους θρησκευόμενους ψηφοφόρους που αρχικά είχαν στρέψει το βλέμμα τους προς το νέο σχήμα με κάποια περιέργεια.

Η Μαρία Καρυστιανού έφτασε σε σημείο να ακυρώσει, και έπειτα να διαγράψει, τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Θανάση Αυγερινό δημιουργώντας έναν παράλληλο μηχανισμό επικοινωνίας με τη βοήθεια ενός εφοπλιστή που συνδέεται με το Μαξίμου.

Μια κίνηση που αποκάλυψε όχι μόνο την εσωτερική αποδιοργάνωση, αλλά και την έλλειψη στοιχειώδους πολιτικής συνοχής σε ένα σχήμα που διεκδικούσε να εκπροσωπήσει την «ανεξάρτητη φωνή των πολιτών». Τελικά το μόνο που κατάφερε είναι να εκτεθεί ανεπανόρθωτα και να οδηγήσει σε φυγή όσους είχαν απομείνει στην Αιόλου.

Βέβαια κρίση στο κόμμα της Καρυστιανού δεν υφίσταται, γιατί δεν υπάρχει κόμμα. Αυτό που παρουσιάστηκε ως ένα νέο πολιτικό εγχείρημα με φιλοδοξίες και ρήξη με το σύστημα, αποδείχτηκε στην πράξη ένα κενό περίβλημα χωρίς οργανωτική υποδομή, χωρίς ιδεολογική συνοχή και χωρίς την ανθρώπινη δυναμική που απαιτεί η σοβαρή πολιτική παρουσία. Το μόνο που έχει απομείνει είναι οι δύο Μαρίες και κάποιοι περιφερόμενοι πολιτευτές — μια εικόνα που δύσκολα θυμίζει κίνημα και πολύ περισσότερο μοιάζει με επίλογο.

Διαβάστε ακόμη: