Ενώ η πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών βιώνει την καθημερινή, αποπνικτική πίεση της ακρίβειας, το οικονομικό επιτελείο επιλέγει να πανηγυρίζει πάνω από μια στοίβα ευημερούντων αριθμών, αποδεικνύοντας πόσο επικίνδυνα απέχει η κυβερνητική ρητορική από τη σκληρή πραγματικότητα της αγοράς.

Τα οριστικά στοιχεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το πρώτο εξάμηνο αποκαλύπτουν μια αλήθεια που προκαλεί οργή: δείχνουν ότι το κρατικό ταμείο γεμίζει ασφυκτικά, όχι από κάποιο αναπτυξιακό θαύμα ή επενδυτικό οργασμό, αλλά από την απρόκλητη υπερφορολόγηση μιας κοινωνίας που αγκομαχά.

Το πρωτογενές πλεόνασμα εκτινάχθηκε στο εφιαλτικό νούμερο των 4,491 δισεκατομμυρίων ευρώ, προσπερνώντας τον αρχικό στόχο κατά το εξωφρενικό ποσό των 2,538 δισεκατομμυρίων. Πρόκειται για μια τεχνητή ευημερία που στήθηκε πάνω στην εξάντληση των οικογενειακών προϋπολογισμών, αφού η διατήρηση των υψηλών φορολογικών συντελεστών σε συνθήκες καλπάζοντος πληθωρισμού λειτουργεί ως ένας αόρατος, αλλά αμείλικτος μηχανισμός αφαίμαξης.

Η κύρια δεξαμενή από την οποία η κυβέρνηση αντλεί αυτό το δημοσιονομικό «καύσιμο» δεν είναι άλλη από τους έμμεσους φόρους, το πιο άδικο μέτρο που πλήττει οριζόντια και δυσανάλογα τα χαμηλότερα και μεσαία εισοδήματα. Τα έσοδα από τον ΦΠΑ άγγιξαν τα 14,577 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας υπέρβαση 573 εκατομμυρίων έναντι των προβλέψεων, καθώς κάθε φορά που ο καταναλωτής πληρώνει την ακριβότερη τιμή στο ράφι, το κράτος εισπράττει αυτόματα αυξημένο μερίδιο.

Την ίδια ώρα, οι φόροι εισοδήματος σκαρφάλωσαν στα 10,917 δισεκατομμύρια ευρώ, με τον φόρο φυσικών προσώπων να επιβαρύνει τους πολίτες κατά 311 εκατομμύρια επιπλέον του αναμενομένου. Η αποστράγγιση της αγοράς όμως αφήνει ήδη τα σημάδια της. Η δραματική κάμψη της κατανάλωσης αποτυπώνεται ανάγλυφα στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, οι οποίοι υστέρησαν κατά 233 εκατομμύρια ευρώ, επιβεβαιώνοντας με τον πιο πικρό τρόπο ότι οι πολίτες κόβουν πλέον ακόμη και τις απολύτως αναγκαίες μετακινήσεις τους.

Όσο κι αν η κυβερνητική βιτρίνα επιχειρεί να παρουσιάσει αυτό το ταμειακό φούσκωμα ως απόδειξη στιβαρής διαχείρισης, μια προσεκτική ματιά στην ίδια την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αρκεί για να αποδομήσει το αφήγημα και να αποκαλύψει τα λογιστικά τεχνάσματα. Ένα τεράστιο μέρος του πλεονάσματος δεν εκφράζει πραγματική υγεία, αλλά στηρίζεται σε απλούς ετεροχρονισμούς πληρωμών – δηλαδή σε υποχρεώσεις που το κράτος απλώς καθυστερεί να καταβάλει.

Καταγράφονται 1,597 δισεκατομμύρια ευρώ σε ετεροχρονισμούς μεταβιβαστικών πληρωμών, 555 εκατομμύρια που «πάγωσαν» στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και άλλα 81 εκατομμύρια σε εξοπλιστικά προγράμματα. Αν κάποιος αφαιρέσει αυτά τα προσωρινά λογιστικά ευρήματα και τα έκτακτα έσοδα, η πραγματική δημοσιονομική υπέρβαση συρρικνώνεται μόλις στα 171 εκατομμύρια ευρώ.

Κι όμως, παρά τα δισεκατομμύρια που συσσωρεύονται προσωρινά στα κρατικά ταμεία από τη διπλή μέγγενη της ακρίβειας και των έμμεσων φόρων, η κυβερνητική πολιτική αρνείται πεισματικά να προσφέρει την παραμικρή ουσιαστική ανακούφιση, επιμένοντας να διατηρεί σταθερά υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ ακόμη και στα βασικά αγαθά επιβίωσης.

Διαβάστε ακόμη: