Η υπόθεση της ορθής χρήσης των υδατικών πόρων της χώρας, δεν είναι μια απλή διοικητική υπόθεση, ούτε υπακούει σε αποφάσεις που λαμβάνονται εσπευσμένα, με πρόσχημα ή δικαιολογία (ακόμα χειρότερα) το πρόβλημα της λειψυδρίας των μεγάλων αστικών κέντρων.

Η κυβέρνηση έθεσε σε διαβούλευση, καλοκαιριάτικα, το νομοσχέδιο για την επέκταση των δραστηριοτήτων των δύο εισηγμένων εταιρειών, της Αττικής (ΕΥΔΑΠ) και της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) και η οποία κράτησε μόλις 10 ημέρες! Δηλαδή, ούτε τα προσχήματα δεν κρατήθηκαν, προκειμένου να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και όχι προαποφασισμένες επιλογές, για ένα τόσο σημαντικό θέμα, που δεν αφορά μόνο τους κατοίκους των δύο μεγάλων νομών, αλλά και των νομών που θα «ενσωματωθούν» οι σημερινές τους ΔΕΥΑ.

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κατατέθηκε στη Βουλή την περασμένη Παρασκευή και αφορά στην αναδιάρθρωση των παρόχων υπηρεσιών ύδατος, με κεντρική επιλογή τη συνένωση 70 φορέων σε δύο μεγάλους παρόχους, την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ. Το σχέδιο νόμου φέρνει σημαντικές αλλαγές στην μέχρι τώρα διαχείριση του νερού, με στόχο, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, την ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων, τη μείωση απωλειών, την ενίσχυση των υποδομών και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.

Εξυπακούεται ότι ακόμα και πριν την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, έχουν… στοιχηθεί ποικιλώνυμα επιχειρηματικά συμφέροντα, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τη μεγάλη γκάμα των απαραίτητων έργων, αξίας εκατοντάδων εκατ. ευρώ.

Η επίκληση της λειψυδρίας, αφορμή για ριζικές αλλαγές, με στοιχημένα τα επιχειρηματικά συμφέροντα

Η ΕΥΔΑΠ θα καλύπτει πλέον ολόκληρη την ηπειρωτική Αττική, την Αίγινα και το Αγκίστρι, καθώς και τη Βοιωτία, τη Φωκίδα και την Εύβοια, με εξαίρεση τη Σκύρο. Προσέξτε, όμως, ιδιαιτέρως την ακόλουθη αλλαγή που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ. Οι δραστηριότητες πλέον δεν περιορίζονται στην ύδρευση και την αποχέτευση, αλλά, για πρώτη φορά η ΕΥΔΑΠ θα έχει και την ευθύνη άρδευσης, δηλαδή, θα ποτίζει και τα χωράφια!

Και ναι μεν η αιτιολογία του αρμόδιου υπουργείου μοιάζει λογική, επικαλούμενη την ανάγκη ενιαίας διαχείρισης του νερού και επίτευξης οικονομιών κλίμακας, με επίκληση του υπαρκτού προβλήματος της λειψυδρίας, αλλά εδώ γεννώνται πολύ μεγάλα ζητήματα – και προσεχώς πολύ μεγάλα προβλήματα. Με ποια γνώση και εμπειρία καλείται η εισηγμένη εταιρεία να διαχειριστεί ένα αντικείμενο, άγνωστο μέχρι σήμερα και το οποίο αφορά την πρωτογενή παραγωγή της χώρας;

Τα ίδια ισχύουν και για την ΕΥΑΘ, η αρμοδιότητα της οποίας επεκτείνεται σε ολόκληρες τις Περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής. Αναντίρρητα, ειδικά η Χαλκιδική έχει χρόνια και έντονα προβλήματα επάρκειας νερού, τόσο στην ύδρευση όσο και στην άρδευση! Και η ΕΥΑΘ, η επίσης εισηγμένη εταιρεία, εισέρχεται στον τομέα της άρδευσης, με ανύπαρκτη εμπειρία, χωρίς ολοκληρωμένα σχέδια και με έντονα τα στοιχεία του πειραματισμού.

Ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα είναι και η ένταξη των φορέων Εγγείων Βελτιώσεων, ουσιαστικά η πρόδρομη κατάργησή τους, ενός μηχανισμού που στήθηκε επί δεκαετίες και συνεισέφερε πολλά στους Δήμους και παλαιότερα στις κοινότητες της χώρας. Με απλά λόγια, μετά τη γνωστή απόφαση του ΣτΕ, για τη μη πώληση των εταιρειών ύδρευσης, φαίνεται ότι η κυβέρνηση κινείται προς την κατεύθυνση της αλλαγής του σημερινού στάτους, ουσιαστικά φορτώνοντας το πρόβλημα της λειψυδρίας στις πλάτες των Δήμων και αφαιρώντας τους περιουσιακά στοιχεία, πολύτιμα για τη λειτουργία τους.

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά, με κυριότερο το ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της κυβέρνησης, στον ιδιαίτερα ευαίσθητο αυτό τομέα του νερού, που μην ξεχνάμε αποτελεί πολύτιμο κοινωνικό αγαθό. Αλλά, ακόμα ένα σοβαρό πρόβλημα αποτελεί το ποιος θα ελέγχει τις όποιες ενέργειες των δύο εταιρειών, σε ποιον θα λογοδοτούν οι εκάστοτε διοικήσεις τους. Προφανώς στους μετόχους τους, που, προς το παρόν, πλειοψηφική θέση κατέχει το ελληνικό Δημόσιο, αλλά σταδιακά υπεισέρχονται και εγχώρια και ξένα ισχυρά κατασκευαστικά και επενδυτικά σχήματα.

Διαβάστε ακόμη: