Ακόμη και ανάμεσα στα μυθικά McLaren F1 υπάρχει ένα που τραβάει όλα τα βλέμματα. Όχι επειδή είναι το ταχύτερο, ούτε επειδή κατέκτησε τους περισσότερους τίτλους, αλλά γιατί μοιάζει σαν κάποιος να έφερε την pop art κατευθείαν στις πίστες αντοχής. Το McLaren F1 GTR “Pop Art” του 1996 συνδυάζει την αγωνιστική κληρονομιά της βρετανικής εταιρείας με μια εμφάνιση που δεν μοιάζει με καμία άλλη, γι’ αυτό και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο σπάνια και πολύτιμα McLaren αγωνιστικά αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η ιστορία του ξεκινά με το πλαίσιο 10R, το πρώτο McLaren F1 GTR που εξελίχθηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του 1996. Ήταν επίσης ένα από τα μόλις δύο εργοστασιακά πρωτότυπα που κατασκεύασε η McLaren για να εξελίξει τη νέα γενιά του αγωνιστικού της μετά τον θρίαμβο στις 24 Ώρες του Le Mans το 1995. Δεν προοριζόταν εξαρχής για ιδιώτη συλλέκτη. Αντίθετα, αποτέλεσε βασικό εργαλείο δοκιμών, συμβάλλοντας στη βελτίωση του αυτοκινήτου που θα εκπροσωπούσε την εταιρεία στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα αντοχής της εποχής.

Αυτό που έκανε το συγκεκριμένο F1 GTR να περάσει στη σφαίρα του θρύλου δεν ήταν μόνο η μηχανολογία του, αλλά και η εμφάνισή του. Το βαθύ κόκκινο αμάξωμα διακόπτεται από τεράστια κίτρινα γραφικά που σχηματίζουν το χαρακτηριστικό “GTR 96”, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που θυμίζει έργο σύγχρονης τέχνης. Δεν πρόκειται για μεταγενέστερη παρέμβαση ή κάποια ειδική παραγγελία συλλέκτη. Αυτό ήταν το εργοστασιακό livery του αυτοκινήτου, το οποίο του χάρισε το προσωνύμιο “Pop Art F1”.

Ακόμη και σήμερα, σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, το σχέδιο μοιάζει φουτουριστικό. Σε μια εποχή όπου τα περισσότερα αγωνιστικά αυτοκίνητα ακολουθούσαν αυστηρές γραμμές και χορηγικές χρωματικές παλέτες, η McLaren τόλμησε να παρουσιάσει κάτι που έμοιαζε περισσότερο με εικαστική δημιουργία παρά με όχημα πίστας.

Κάτω από το εντυπωσιακό αμάξωμα βρίσκεται ένας από τους πιο εμβληματικούς κινητήρες που έχουν τοποθετηθεί ποτέ σε supercar. Ο ατμοσφαιρικός BMW Motorsport V12 των 6,1 λίτρων, σχεδιασμένος ειδικά για την McLaren από το τμήμα M της BMW, προσέφερε απίστευτη απόκριση, αξιοπιστία και έναν ήχο που εξακολουθεί να θεωρείται σημείο αναφοράς για τους φίλους της αυτοκίνησης. Σε συνδυασμό με το εξαιρετικά χαμηλό βάρος και το ανθρακονημάτινο μονοκόκ πλαίσιο του F1, δημιούργησε ένα αγωνιστικό που εξακολουθεί να προκαλεί δέος ακόμη και στην εποχή των υβριδικών hypercars.

Σε αντίθεση με αρκετά άλλα McLaren F1 GTR που πέρασαν χρόνια στις πίστες και κουβαλούν τις φθορές μιας σκληρής αγωνιστικής καριέρας, το πλαίσιο 10R ακολούθησε διαφορετική διαδρομή. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως εργοστασιακό πρωτότυπο εξέλιξης και αργότερα μετατράπηκε από την ίδια τη McLaren σε νόμιμο αυτοκίνητο δρόμου, διατηρώντας όμως τον αυθεντικό του χαρακτήρα και μεγάλο μέρος των αρχικών μηχανικών του στοιχείων.

Το 1999 απέκτησε έναν ιδιοκτήτη που ταίριαζε απόλυτα στην προσωπικότητά του. Ο Nick Mason, ο θρυλικός ντράμερ των Pink Floyd και ένας από τους σημαντικότερους συλλέκτες ιστορικών αυτοκινήτων στον κόσμο, το ενέταξε στη συλλογή του και το διατήρησε για περισσότερα από 25 χρόνια. Το γεγονός ότι παρέμεινε στα χέρια του για τόσο μεγάλο διάστημα συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση της αυθεντικότητάς του, αλλά και στην εκτόξευση της συλλεκτικής του αξίας.

Σήμερα, το μοναδικό αυτό McLaren ετοιμάζεται να αλλάξει ξανά χέρια μέσω δημοπρασίας της RM Sotheby’s, με την εκτιμώμενη αξία του να ξεπερνά τα 35 εκατομμύρια δολάρια. Αν επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη, θα γίνει ένα από τα ακριβότερα McLaren που έχουν πωληθεί ποτέ δημόσια.

Διαβάστε ακόμη: