Οι δύο αρχικές επιλογές που προβλημάτισαν το οικονομικό επιτελείο και το Μέγαρο Μαξίμου για την αντιμετώπιση της ακριβής βενζίνης ήταν το επίδομα με τη μορφή voucher (pass) ή το πλαφόν πάνω στην τιμή.

Οι απόψεις διίσταντο και για μερικές μέρες φαινόταν ότι η κυβέρνηση θα προχωρούσε στο pass λόγω της προηγούμενης εμπειρίας. Όμως τελικά κατέληξαν στην πιο σωστή απόφαση που ήταν το πλαφόν επί της τιμής.

Η κατάληξη στην απόφαση του πλαφόν οφείλεται σε αρκετούς οικονομικούς και μη λόγους.

Α) Το πλαφόν είναι άμεσο και επιδρά καταλυτικά στην πορεία της τιμής της βενζίνης.

Β) Το πλαφόν θα εξυπηρετήσει όλους τους πολίτες και τα νομικά πρόσωπα (επιχειρήσεις) ενώ το pass πολύ λιγότερους.

Γ) Οι προηγούμενες εμπειρίες από την εφαρμογή pass, δεν έφεραν τα αποτελέσματα που ήθελε η κυβέρνηση, δηλαδή την εξυπηρέτηση των πολιτών και τη μείωση των τιμών. Το πλαφόν εκτιμάται ότι θα εξυπηρετήσει περισσότερο.

Δ) Το pass δεν φρενάρει την αισχροκέρδεια (όπου υπάρχει) και μάλλον ενθαρρύνει τους επιχειρηματίες. Η λογική που έχει κυριαρχήσει σε όλες τις εφαρμογές pass (vouchers) στους επιχειρηματίες μετά την περίοδο της πανδημίας ήταν ότι «εμείς θα ακριβύνουμε τις τιμές και εσείς να πάρετε τη διαφορά με τα pass». Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις (π.χ. ενέργεια) η λογική είχε γίνει ότι «ακριβαίνουμε τα προϊόντα γιατί εσείς παίρνετε επιδότηση».

Αντίθετα, το πλαφόν στις τιμές βάζει φρένο στις σκέψεις για υπέρογκες αυξήσεις και καλεί τους επιχειρηματίες να αντιμετωπίσουν μόνοι τους τις όποιες διαφορές από τις τιμές (μεταξύ πλαφόν και ανατιμήσεων) που θα προκύψουν, εστιάζοντας στο δικό τους λειτουργικό κόστος.

Ε) Οι επιχειρήσεις του λιανικού εμπορίου και της εστίασης, στην τρέχουσα φάση θέλουν να κρατήσουν την κατανάλωση (τζίρους) σε υψηλά επίπεδα, ανεξάρτητα από τα περιθώρια κέρδους. Με το πλαφόν στις τιμές, ίσως πιεστούν τα περιθώρια κέρδους των δύο αυτών κλάδων, αλλά δεν θα μειωθεί ο τζίρος.

Διαβάστε ακόμη: