Στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως έχει αλλάξει η ανάγνωση του εκλογικού χάρτη. Το ΠΑΣΟΚ, αλλά και το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, δεν αντιμετωπίζονται αυτή τη στιγμή ως η μεγάλη απειλή για τη Νέα Δημοκρατία. Η εκτίμηση που κυκλοφορεί στο κυβερνητικό επιτελείο είναι ότι δύσκολα θα κινηθούν σε ποσοστά που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τους βασικούς συσχετισμούς.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι στο Μαξίμου επικρατεί εφησυχασμός. Αντιθέτως, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, την ύπαρξη ενός ρεύματος τιμωρητικής ψήφου, τουλάχιστον στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση. Και το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η ψήφος δεν κατευθύνεται απαραίτητα προς την Κεντροαριστερά.
Ο Σαμαράς για τους συντηρητικούς αστούς
Το ένα κομμάτι της διαμαρτυρίας μπορεί να βρει πολιτική έκφραση στον Αντώνη Σαμαρά. Ο πρώην πρωθυπουργός απευθύνεται σε ένα κοινό που παραμένει συντηρητικό, αλλά ταυτόχρονα έχει αστική πολιτική κουλτούρα, θεσμικές αναφορές και συγκεκριμένες απόψεις για την οικονομία, τα εθνικά θέματα και τον διεθνή ρόλο της χώρας.
Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο πλεονέκτημά του. Ο ψηφοφόρος που θέλει να «τιμωρήσει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν χρειάζεται να αλλάξει πολιτική ταυτότητα. Μπορεί να παραμείνει στη Δεξιά και απλώς να επιλέξει μια διαφορετική εκδοχή της.
Από την Καρυστιανού και την Κωνσταντοπούλου στον Κασιδιάρη
Το άλλο κομμάτι βρίσκεται πιο βαθιά στο αντισυστημικό ακροατήριο. Ένα κοινό που σε προηγούμενες φάσεις επένδυσε πολιτικά στη Μαρία Καρυστιανού και ενίσχυσε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου αναζητά τώρα νέα διέξοδο, καθώς οι δύο αυτές επιλογές, σύμφωνα με την πολιτική εικόνα που διαμορφώνεται, δεν κατάφεραν να επιβεβαιώσουν τις αρχικές προσδοκίες.
Εκεί ανοίγει χώρος για το κόμμα που αναμένεται να στηρίξει ο Ηλίας Κασιδιάρης. Η λογική είναι διαφορετική από εκείνη του Σαμαρά: δεν απευθύνεται στον συντηρητικό αστό που αναζητά πολιτική εναλλακτική, αλλά στον ψηφοφόρο που θέλει να στείλει μήνυμα συνολικής απόρριψης του πολιτικού συστήματος.
Δύο διαφορετικές ψήφοι, ένας κοινός παρονομαστής
Το παράδοξο των επόμενων εκλογών μπορεί, επομένως, να βρίσκεται ακριβώς εδώ: η ψήφος κατά της ΝΔ να μην εκφραστεί από έναν μόνο πολιτικό χώρο. Ο Σαμαράς μπορεί να συγκεντρώσει την τιμωρητική ψήφο της συντηρητικής κοινωνίας, ενώ ο Κασιδιάρης να διεκδικήσει την πιο σκληρή αντισυστημική ψήφο.
Και αυτό είναι που φαίνεται να απασχολεί περισσότερο το Μαξίμου: όχι τόσο ποιος θα έρθει δεύτερος, αλλά πού θα πάει η ψήφος όσων θέλουν να τιμωρήσουν την κυβέρνηση στην πρώτη κάλπη.
