Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν αρχίσει πλέον να μετρούν διαφορετικά την πολιτική εξίσωση ενόψει της ανακοίνωσης του νέου κόμματος του Αντώνη Σαμαρά. Η αρχική λογική του «δεν μας αφορά» έχει υποχωρήσει και τη θέση της έχει πάρει ένας πολύ πιο συγκεκριμένος προβληματισμός: πόσο θα γράψει ο Σαμαράς στην κάλπη και, κυρίως, από πού θα αντλήσει τις ψήφους του.

Εκεί βρίσκεται και η μεγάλη αγωνία της κυβέρνησης. Γιατί το ποσοστό του νέου κόμματος δεν θα είναι απλώς ένας ακόμη αριθμός στον εκλογικό χάρτη ή σε ένα παράλληλο σύμπαν. Θα αποτελεί σε μεγάλο βαθμό τον δείκτη της φθοράς της Νέας Δημοκρατίας και της προσωπικής επιρροής του Κυριάκου Μητσοτάκη στον παραδοσιακό δεξιό ψηφοφόρο.

Η οποία γενικά μιλώντας, έχει πέσει. Ειδικά αν υπολογίσουμε ότι επι ημερών Μητσοτάκης, ο Βελόπουλος έχει ενισχυθεί, η Λατινοπούλου μπήκε ευρωβουλή και ο Σαμαράς κερδίζει καθημερινά κόσμο.

Το «καλό» σενάριο: Σαμαράς στο 3%-4%

Στο Μαξίμου το ευνοϊκό σενάριο είναι σαφές: ο Αντώνης Σαμαράς να κινηθεί στην περιοχή του 3%-4%. Σε αυτή την περίπτωση, εκτιμούν ότι η ζημιά στη Νέα Δημοκρατία θα είναι διαχειρίσιμη. Το κυβερνών κόμμα μπορεί να υποστεί απώλειες, αλλά θα εξακολουθήσει να βρίσκεται σε απόσταση από τους αντιπάλους του και να διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Ακόμη και τότε, όμως, το πρόβλημα δεν εξαφανίζεται. Ένα κόμμα που θα καταφέρει να συγκεντρώσει ένα αξιοσημείωτο ποσοστό, έχοντας δημιουργηθεί ουσιαστικά από την αποχώρηση ενός πρώην πρωθυπουργού και πρώην προέδρου της ΝΔ, θα έχει αποκτήσει κοινοβουλευτικό και πολιτικό λόγο.

Και η επόμενη ημέρα θα είναι δύσκολη για το Μαξίμου, ιδιαίτερα εάν δεν υπάρχει αυτοδυναμία. Το Μαξίμου υπολόγιζε ότι σε δεύτερες εκλογές ο Σαμαράς θα μπορούσε να υποστεί σοβαρή μείωση ποσοστών διότι αν υπάρχει ακυβερνησία όλοι θα πάνε στο πρώτο κόμμα- κακά τα ψέματα.

Το «κακό» σενάριο: Σαμαράς στο 7%-9%

Το πραγματικό σενάριο-εφιάλτης για την κυβέρνηση είναι διαφορετικό. Αν ο Σαμαράς καταφέρει να κινηθεί στο 7%-9%, τότε η κατάσταση αλλάζει δραματικά.

Με βάση τις εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο, μια τέτοια επίδοση θα μπορούσε να συμπαρασύρει τη Νέα Δημοκρατία ακόμη και κάτω από το 25%, με ορισμένους να θεωρούν πιθανή μια επίδοση ακόμη και κοντά στο 20%, ανάλογα βεβαίως με τη συνολική εκλογική συμπεριφορά. Βέβαια, είναι κοινά παραδεκτό ότι έρχεται ένας πολύ δύσκολος χειμώνας με την ακρίβεια να καραδοκεί ακόμα πιο ενισχυμένη.

Σε αυτή την περίπτωση δεν θα μιλάμε πλέον για απλή εκλογική διαρροή. Θα πρόκειται για ευθεία αμφισβήτηση της πολιτικής κυριαρχίας της ΝΔ.

Και το σημαντικότερο: οι απώλειες δεν θα προέρχονται μόνο από τον Σαμαρά. Η παρουσία ενός ισχυρού δεξιού πόλου μπορεί να επηρεάσει συνολικά τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων της παράταξης, να ενθαρρύνει δυσαρεστημένα στελέχη και να δημιουργήσει νέο εσωκομματικό συσχετισμό.

Το μεγάλο ερώτημα: ποιος θα αντέξει την επόμενη ημέρα;

Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι το ποσοστό του Σαμαρά θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και το πολιτικό σκηνικό μετά τις εκλογές.

Με ένα 3%-4%, η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως ελεγχόμενη απώλεια. Με ένα 7%-9%, όμως, το αφήγημα αλλάζει.

Τότε θα ανοίξει αναπόφευκτα η συζήτηση για την επόμενη ημέρα της ΝΔ, για το εάν ο Μητσοτάκης μπορεί να συνεχίσει να ηγείται της παράταξης και για το εάν η κυβέρνηση μπορεί να σχηματιστεί χωρίς ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις.

Γι’ αυτό και στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν περιμένουν απλώς την ανακοίνωση του κόμματος Σαμαρά. Περιμένουν το πρώτο πραγματικό μέτρημα της επιρροής του. Εκεί θα φανεί αν πρόκειται για μια ελεγχόμενη εκλογική απώλεια ή για τον καταλύτη μιας μεγάλης πολιτικής ανατροπής.

Διαβάστε ακόμη: