Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να κοιτάζει απέναντι και να βλέπει τον Αλέξη Τσίπρα να επιστρέφει, το ΠΑΣΟΚ να προσπαθεί να ξαναβρεί βηματισμό και τα κόμματα στα δεξιά της ΝΔ να διεκδικούν κομμάτια της γαλάζιας βάσης. Όμως η πραγματική πολιτική θερμοκρασία ανεβαίνει αλλού.
Κι επειδή εμείς πάντα από το Radar θα σας λέμε μόνο την αλήθεια, από αλλού το περιμένει και από αλλού θα το… βρει ο πρόεδρος Κυριάκος: μέσα στη δική του παράταξη. Γιατί κάτω από την εικόνα της κυβερνητικής σταθερότητας αρχίζουν να διακρίνονται φυγόκεντρες δυνάμεις.
Πρόσωπα που δεν θέλουν πλέον να περιμένουν απλώς τις αποφάσεις του Μαξίμου, παίκτες που έχουν αποκτήσει δικό τους ακροατήριο και στελέχη που γνωρίζουν ότι η επόμενη ημέρα θα έρθει είτε το θέλει είτε όχι ο σημερινός πρωθυπουργός. Η «γαλάζια πολυκατοικία» δεν είναι τόσο ήσυχη όσο δείχνει και αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρεις διαφορετικές εστίες πίεσης.
Ο Σαμαράς δεν κάνει πίσω – Χτίζει δικό του στρατόπεδο
Ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο πιο καθαρός και ο πιο θορυβώδης πονοκέφαλος. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει πάψει εδώ και καιρό να λειτουργεί ως ένας απλός εσωκομματικός επικριτής. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του απέναντι στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη δείχνουν ότι έχει επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο. Δεν περιμένει να τον καλέσουν πίσω στο γαλάζιο κάδρο· χτίζει τον δικό του χώρο.
Και αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί το Μαξίμου, γιατί ο Σαμαράς δεν χρειάζεται να διεκδικήσει την προεδρία της ΝΔ για να προκαλέσει πολιτική ζημιά στον Μητσοτάκη. Αρκεί να επηρεάζει τη δεξιά βάση, να εκφράζει τη δυσαρέσκεια ενός τμήματος ψηφοφόρων και να πιέζει από τα δεξιά. Με άλλα λόγια, μπορεί να μην κοιτάζει την καρέκλα του αρχηγού, μπορεί όμως να αμφισβητεί το δικαίωμα του Μητσοτάκη να καθορίζει μόνος του τη φυσιογνωμία της δεξιάς παράταξης. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο.
Ο Δημητριάδης παίζει μόνος – Και αυτό αρκεί για να προκαλεί νεύρα
Αν ο Σαμαράς είναι ο εμφανής αντίπαλος, ο Γρηγόρης Δημητριάδης είναι η πιο περίεργη περίπτωση. Δεν εμφανίζεται ως αρχηγός αντιπολιτευόμενου στρατοπέδου, δεν έχει κηρύξει πόλεμο στον Μητσοτάκη, ούτε έχει ζητήσει δημόσια κάποια θέση. Έχει κάνει όμως κάτι που στην πολιτική μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό: έχει αρχίσει να κινείται αυτόνομα.
Ο άνθρωπος που βρέθηκε για χρόνια στο κέντρο του πρωθυπουργικού μηχανισμού γνωρίζει από πρώτο χέρι πώς λειτουργεί το σύστημα Μητσοτάκη, ποιοι είναι οι άνθρωποι, ποια είναι τα δίκτυα και πώς διαμορφώνονται οι ισορροπίες. Και τώρα εμφανίζεται ξανά στο πολιτικό προσκήνιο με διαφορετικούς όρους.
Η δημόσια παρουσία του, οι παρεμβάσεις του και οι επαφές του έχουν προκαλέσει συζητήσεις ακριβώς επειδή δεν μοιάζει να λειτουργεί πλέον ως «άνθρωπος του Μητσοτάκη». Λειτουργεί ως Δημητριάδης. Και στην πολιτική, η αυτονομία ενός ανθρώπου που γνωρίζει εκ των έσω το πρωθυπουργικό σύστημα δεν περνά ποτέ απαρατήρητη.
Οι δελφίνοι περιμένουν στη γωνία
Και μετά υπάρχουν οι άνθρωποι της επόμενης ημέρας. Ο Νίκος Δένδιας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Βασίλης Κικίλιας και άλλα κορυφαία στελέχη της ΝΔ δεν είναι σήμερα απέναντι στον Μητσοτάκη, κανείς όμως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν κοιτούν το αύριο. Γιατί στην πολιτική υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: όσο περισσότερο πλησιάζει η ώρα της διαδοχής, τόσο λιγότερο ενδιαφέρει τους επίδοξους διαδόχους ποιος είναι σήμερα αρχηγός.
Το ερώτημα είναι ποιος θα έχει αύριο το μεγαλύτερο πολιτικό κεφάλαιο. Ποιος έχει ακροατήριο; Ποιος έχει μηχανισμό; Ποιος έχει επαφές στην κοινοβουλευτική ομάδα; Ποιος μπορεί να μιλήσει στη δεξιά βάση και ποιος μπορεί να εμφανιστεί ως λύση την κρίσιμη στιγμή; Η κούρσα μπορεί να μην έχει επισήμως ξεκινήσει, αλλά οι προπονήσεις έχουν αρχίσει.
Το Μαξίμου χάνει το μονοπώλιο
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Για χρόνια το Μαξίμου είχε τον απόλυτο έλεγχο του πολιτικού παιχνιδιού στη ΝΔ. Η κυβέρνηση έδινε τον τόνο, το κόμμα ακολουθούσε και οι εσωκομματικές φωνές δύσκολα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την ηγεσία. Τώρα η εικόνα αλλάζει. Ο Σαμαράς έχει ανοίξει δικό του μέτωπο, ο Δημητριάδης κινείται με μεγαλύτερη αυτονομία και οι υπουργοί που διαθέτουν προσωπική πολιτική ακτινοβολία ξέρουν ότι η επόμενη ημέρα δεν θα κριθεί αποκλειστικά από το Μέγαρο Μαξίμου.
Με απλά λόγια: το μονοπώλιο τελειώνει. Και όταν ένα κόμμα εξουσίας αρχίζει να αποκτά περισσότερα από ένα κέντρα επιρροής, η ηγεσία υποχρεώνεται να κάνει συνεχώς ισορροπίες.
Ο μεγαλύτερος εχθρός μπορεί να βρίσκεται μέσα στο σπίτι
Ο Μητσοτάκης ασφαλώς έχει απέναντί του τον Τσίπρα. Η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού αλλάζει τους συσχετισμούς στην Κεντροαριστερά και δημιουργεί νέο αντίπαλο δέος. Έχει επίσης το ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη, τα κόμματα που πιέζουν από τα δεξιά, την ακρίβεια, την κοινωνική δυσαρέσκεια και τις κυβερνητικές φθορές. Όμως όλα αυτά αντιμετωπίζονται με την κλασική πολιτική εργαλειοθήκη.
Η εσωτερική αναδιάταξη της δεξιάς είναι διαφορετική υπόθεση. Γιατί εκεί δεν έχεις απέναντί σου έναν αντίπαλο, αλλά πολλούς παίκτες που μπορούν να περιμένουν. Και το χειρότερο για έναν πρωθυπουργό είναι όταν οι άνθρωποι που περιμένουν γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή θα έρθει η σειρά τους.
Η επόμενη μέρα έχει ήδη αρχίσει
Το πραγματικό στοίχημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, αλλά τι θα συμβεί μετά. Αν ο Μητσοτάκης κερδίσει, θα χρειαστεί να διαχειριστεί μια ΝΔ με περισσότερες εσωτερικές φιλοδοξίες και περισσότερους ισχυρούς παίκτες. Αν χάσει, η συζήτηση για την επόμενη ημέρα θα ανοίξει μέσα σε λίγες ώρες. Και τότε όλοι όσοι σήμερα κάνουν υπομονή θα βγουν από τα χαρακώματα.
Ο Σαμαράς έχει ήδη πάρει θέση. Ο Δημητριάδης έχει δείξει ότι δεν εξαρτάται πλέον από το παλιό σύστημα. Και οι δελφίνοι γνωρίζουν ότι η πολιτική είναι παιχνίδι χρόνου. Ο Μητσοτάκης μπορεί να ελέγχει ακόμη το τιμόνι, αλλά γύρω του έχουν αρχίσει να μαζεύονται πολλοί που κοιτούν το τιμόνι. Και αυτή ίσως είναι η πιο δύσκολη μάχη που έχει να δώσει: όχι να νικήσει τους αντιπάλους του απέναντι, αλλά να κρατήσει ενωμένους αυτούς που βρίσκονται δίπλα του.
Διαβάστε ακόμη:
- Κάμερες στα νότια προάστια: Τα σημεία όπου έχουν μπει και «πιάνουν» τους παραβάτες
- Γιώργος Μαζωνάκης: Στο μικροσκόπιο η άδεια της Stem Cell στο Κολωνάκι
- Το μεγαλύτερο κύμα επιθέσεων κατά της ναυτιλίας από την αρχή του πολέμου στo Ορμούζ
- Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ στα 79: Το πρωτεϊνικό ρόφημα που πίνει από την εποχή του bodybuilding
