Το Voyager 1 αποτελεί το πιο μακρινό ανθρώπινο κατασκεύασμα που έχει φτάσει ποτέ στο Διάστημα. Από την εκτόξευσή του το 1977 συνεχίζει το αδιάκοπο ταξίδι του έξω από τα όρια του Ηλιακού Συστήματος, μεταφέροντας μαζί του ένα μικρό κομμάτι της ανθρωπότητας. Παρ’ όλα αυτά, οι αποστάσεις του Σύμπαντος είναι τόσο τεράστιες ώστε, έπειτα από σχεδόν μισό αιώνα συνεχούς πορείας, δεν έχει ακόμη διανύσει ούτε ένα έτος φωτός.

Το ταχύτερο ανθρώπινο αντικείμενο στο Διάστημα

Το Voyager 1 εκτοξεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1977 στο πλαίσιο της ομώνυμης αποστολής της NASA, με βασικό στόχο τη μελέτη των εξωτερικών πλανητών του Ηλιακού Συστήματος.

Σήμερα κινείται με ταχύτητα περίπου 17 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, διατηρώντας την ορμή που απέκτησε από τις βαρυτικές υποβοηθήσεις των γιγάντιων πλανητών, χωρίς πλέον να χρησιμοποιεί σύστημα πρόωσης.

Η τελευταία σημαντική βαρυτική επιτάχυνση πραγματοποιήθηκε το 1980 κατά τη διέλευσή του από τον Κρόνο, επιτρέποντάς του να συνεχίσει την πορεία του προς το διαστρικό διάστημα.

Έχει φύγει πολύ μακριά… αλλά το Σύμπαν είναι ασύλληπτα μεγαλύτερο

Το Voyager 1 βρίσκεται σήμερα σε απόσταση περίπου 25 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη και από το 2012 ταξιδεύει πέρα από την ηλιόπαυση, έχοντας γίνει το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο που εισήλθε στον διαστρικό χώρο.

Κι όμως, η απόσταση που έχει διανύσει αντιστοιχεί μόνο σε ένα πολύ μικρό ποσοστό ενός έτους φωτός.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, το πλησιέστερο άστρο στον Ήλιο, ο Εγγύτατος Κενταύρου, απέχει περισσότερο από τέσσερα έτη φωτός. Με τη σημερινή του ταχύτητα, ένα διαστημόπλοιο όπως το Voyager 1 θα χρειαζόταν δεκάδες χιλιάδες χρόνια για να φτάσει τόσο μακριά.

Το επόμενο μεγάλο ορόσημο

Παρότι δεν πρόκειται να πλησιάσει κάποιο αστέρι στο άμεσο μέλλον, η αποστολή αναμένεται να πετύχει ακόμη ένα ιστορικό ορόσημο.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της NASA, μέσα στο 2026 το Voyager 1 θα γίνει το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο που θα βρίσκεται σε απόσταση μίας «ημέρας φωτός» από τη Γη.

Αυτό σημαίνει ότι ένα ραδιοσήμα θα χρειάζεται περίπου 24 ώρες για να φτάσει στο σκάφος και ακόμη άλλες 24 ώρες για να επιστρέψει, δημιουργώντας συνολική καθυστέρηση επικοινωνίας σχεδόν δύο ημερών.

Η ενέργεια λιγοστεύει, αλλά το ταξίδι συνεχίζεται

Το Voyager 1 εξακολουθεί να λειτουργεί χάρη σε γεννήτριες που αξιοποιούν τη θερμότητα από τη ραδιενεργό διάσπαση πλουτωνίου. Ωστόσο, η διαθέσιμη ισχύς μειώνεται κάθε χρόνο, αναγκάζοντας τους μηχανικούς της NASA να απενεργοποιούν σταδιακά επιστημονικά όργανα ώστε να παρατείνουν τη διάρκεια της αποστολής.

Σήμερα παραμένουν ενεργά μόνο τα απολύτως απαραίτητα όργανα που συνεχίζουν να συλλέγουν πολύτιμα δεδομένα για το διαστρικό περιβάλλον.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μέσα στα επόμενα χρόνια το σκάφος θα πάψει να εκπέμπει δεδομένα, καθώς δεν θα διαθέτει πλέον αρκετή ενέργεια για τη λειτουργία των συστημάτων του.

Ένα μήνυμα της ανθρωπότητας που θα ταξιδεύει για πάντα

Παρότι κάποια στιγμή θα σιγήσει, το Voyager 1 δεν θα σταματήσει ποτέ να ταξιδεύει. Θα συνεχίσει την αέναη πορεία του μέσα στον Γαλαξία με την ίδια σχεδόν ταχύτητα, μεταφέροντας τον περίφημο Χρυσό Δίσκο της NASA, ο οποίος περιλαμβάνει ήχους, μουσική, εικόνες και χαιρετισμούς από τη Γη.

Το Voyager 1 δεν είναι πλέον μόνο ένα επιστημονικό όργανο. Είναι το πιο μακρινό «μήνυμα» που έχει στείλει ποτέ η ανθρωπότητα στο Σύμπαν, υπενθυμίζοντας πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος μπροστά στην απεραντοσύνη του διαστήματος, αλλά και πόσο μεγάλη είναι η επιθυμία του να το εξερευνήσει.

Διαβάστε ακόμη: