Οι χθεσινές εξαγγελίες για τη μετονομασία του Υπερταμείου σε «Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο» μπορεί στα χαρτιά να φαίνονται «εντός στόχου» —όπως εύστοχα παρατήρησε υψηλόβαθμη τραπεζική πηγή— όμως η πραγματικότητα πίσω από τις λέξεις είναι πολύ πιο σύνθετη.

Το ερώτημα που πλανάται στους διαδρόμους της αγοράς είναι σαφές: Αρκεί μια αλλαγή ταμπέλας για να διορθωθούν οι δομικές αρρυθμίες ενός οργανισμού που μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του;

Αυτός δεν ήταν, άλλωστε, ο αρχικός σκοπός, ειδικά από τη στιγμή που η σημερινή διοίκηση παρουσίασε το φιλόδοξο στρατηγικό της πλάνο; Φαίνεται πως όχι. Οι δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομίας κατά την αναγγελία της μετονομασίας, «φωτογραφίζουν» —σύμφωνα με έμπειρους επιχειρηματικούς κύκλους— την επιτακτική ανάγκη για μια ριζική στροφή στη φιλοσοφία του Οργανισμού.

Το μήνυμα είναι σαφές: Το Υπερταμείο δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί ως ένα απλό «πωλητήριο» περιουσιακών στοιχείων. Οφείλει να δράσει σε μακροπρόθεσμη βάση, δημιουργώντας πραγματικές υπεραξίες από τα assets του Δημοσίου, αντί να αναζητά την εύκολη λύση της ρευστοποίησης.

Στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνονται πλέον αιχμηρά σχόλια για συγκεκριμένα πρόσωπα εντός του Οργανισμού. Η κριτική επικεντρώνεται σε στελέχη των οποίων η πρακτική εξαντλείται στην εμμονική πώληση εταιρειών και ακινήτων, αγνοώντας προκλητικά την οδό του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης που θα έπρεπε να προηγείται της αναζήτησης στρατηγικών επενδυτών.

Η δυσαρέσκεια, όμως, δεν περιορίζεται στην αγορά. Πληροφορίες θέλουν την πολιτική ηγεσία πολλών συναρμόδιων υπουργείων να βρίσκεται στα «κάγκελα» με τις επιλογές, αλλά και την αλαζονική συμπεριφορά συγκεκριμένων υψηλόβαθμων στελεχών του σημερινού Υπερταμείου.

Με τα δεδομένα αυτά, θεωρείται πλέον κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούμε σε έναν δομικό «ανασχηματισμό» προσώπων, καθώς η κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να χρεωθεί τις αστοχίες και τις προσωπικές στρατηγικές ορισμένων «τεχνοκρατών».

Διαβάστε ακόμη: