Μεγάλα λόγια και «αποτέλεσμα μηδέν»: Τι συμβαίνει πραγματικά με το νέο Υπερταμείο;

Διάβασα με τη δέουσα προσοχή σε όσα ανέφεραν στη ΔΕΘ τα ηγετικά στελέχη του Υπερταμείου, που πλέον έχει μετονομαστεί σε Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο (ΕθΑΤ), τα οποία είχαν ως κεντρικό άξονα την αποτελεσματική διοχέτευση κεφαλαίων σε επενδύσεις, που μπορούν να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμη αξία.

Με απλά λόγια, οι πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι διοικούντες το Ταμείο, μετά και από το “τράβηγμα του αυτιού”, ακόμα και από το προϊστάμενο υπουργείο Οικονομικών, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τις επενδύσεις και όχι με την εύκολη… μονοκαλλιέργεια των αποεπενδύσεων.

Από αυτά που ανέφερε ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του Ταμείου, Κων/νος Αγγελόπουλος, ξεχώρισα το ότι το Ταμείο, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αφού εξέτασε περισσότερους από 100 κλάδους της οικονομίας, με βασικά κριτήρια τη συμβολή σε ΑΠΕ, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ενίσχυση εξαγωγών, κατέληξε σε 30 πλέον υποσχόμενες πρωτοβουλίες, με στόχο την ωρίμανση των πρώτων 3 investable projects (επενδυτικών έργων).

Κάπως έτσι φαντάζονται εκεί στο ΕθΑΤ ότι μπορούν να… μετασχηματίσουν το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Τόσος κόπος, για να καταλήξουν σε τρία μόλις “επενδυτικά έργα”, ή μήπως εννοούν γενικώς και αορίστως… επενδύσιμα;

Αλλά και ο Διευθύνων Σύμβουλος του, Γιάννης Παπαχρήστου, εξήρε τη μετεξέλιξη του Ταμείου σε Sovereign Wealth Fund, που βασίζεται σε τρεις άξονες: στις επενδύσεις στη Νέα Οικονομία, στην ανάπτυξη κρίσιμων εθνικών υποδομών σε αεροδρόμια, λιμάνια, logistics και ενέργεια και στον μετασχηματισμό των εταιρειών του Ομίλου.

Ειδικότερα, αναφέρθηκε στην αναβάθμιση των αστικών συγκοινωνιών (τέτοια, που έχει διπλασιαστεί σε πολλές διαδρομές ο χρόνος αναμονής των επιβατών), στο σχέδιο της ΕΤΑΔ για αξιοποίηση περισσότερων από 1.000 ακινήτων του Δημοσίου (εδώ και χρόνια, ούτε ο αριθμός τους αλλάζει ούτε και τα μεγάλα λόγια αλλάζουν, αλλά αποτέλεσμα μηδέν) και το σχέδιο αναδιάρθρωσης των ΕΛΤΑ (εδώ και αν δεν θα έπρεπε καν να μιλάνε, γιατί τα διέλυσαν ουσιαστικά).

Ως προς τα έργα που έχουν ήδη δρομολογηθεί, αναφέρθηκαν τα 22 περιφερειακά αεροδρόμια, η επέκταση του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών (η οποία, όμως, πάει πίσω, χωρίς οι λόγοι να εξηγούν επαρκώς την καθυστέρηση της) και η αξιοποίηση του λιμένα Λαυρίου, με τον σχετικό διαγωνισμό να βρίσκεται στην τελική ευθεία (αν και εδώ τα πράγματα έχουν λιμνάσει).