Οι αριθμοί είναι με το μέρος του Αλέξη Τσίπρα, όπως αναμενόταν για τον πρώην πρωθυπουργό, υπέρ του οποίου λειτουργεί ο συνδυασμός της κοινωνικής δυσαρέσκειας για την κυβέρνηση, και της αδυναμίας της υπόλοιπης αντιπολίτευσης, πρωτίστως του ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, ότι μπορεί να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση διακυβέρνησης. Ο Αλέξης Τσίπρας διανύει πλέον τα επιλογικά στάδια της διαδρομής από την «Ιθάκη» μέχρι την ίδρυση ενός νέου κόμματος, και διαπιστώνει ότι ένα σημαντικό τμήμα του κοινωνικού ακροατηρίου με το οποίο συνομιλούσε προνομιακά την προηγούμενη δεκαετία, την αφόρητη περίοδο της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων, τον παρακολουθεί εκ νέου με προσοχή. Ο πρώην πρωθυπουργός, σχεδιάζει, προϊόντος του χρόνου, και μετά την ανακοίνωση του νέου κόμματός του, να παρουσιάσει μια φρέσκια ομάδα κρούσης, χωρίς πολιτικό και κομματικό παρελθόν, που θα αντανακλά και τη δική του αλλαγή σελίδας. Μια «σκιώδη κυβέρνηση» δηλαδή νέων προσώπων.
Οι αθόρυβες συμμαχίες του Μεσσηνίας Χρυσοστόμου και η μάχη των δύο πόλων για το μέλλον της Ιεραρχίας
Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια ως διακριτός πόλος ισχύος στο εσωτερικό της Ελλαδικής Εκκλησίας. Ο κ. Χρυσόστομος είναι από τους κεντρικούς «παίκτες» που διαδραματίζουν ήδη πρωταγωνιστικό ρόλο στις ζυμώσεις και τις καινούριες ισορροπίες οι οποίες διαμορφώνονται σε επίπεδο Ιεραρχίας, με φόντο τη μελλοντική διαδοχή του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου. Και το τελευταίο διάστημα έχει διευρύνει περαιτέρω τους συμμάχους του, με σημαντικό αριθμό Μητροπολιτών να συζητούν μαζί του για το μέλλον, και να εκφράζουν κοινούς προβληματισμούς και αγωνίες για το μέλλον της Εκκλησίας της Ελλάδας. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας σπεύδει να κερδίζει ζωτικό χώρο και να προλάβει τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, ο οποίος θεωρείται ο σημαντικότερος έτερος διεκδικητής της ηγεσίας της Εκκλησίας. Πάντως ας επισημανθεί ότι ο Μεσσηνίας είναι και προσωπικός φίλος του Αντώνη Σαμαρά.
Πάλι «στα μαχαίρια» Βαρδινογιάννης-Στάσης με τον ΔΕΣΦΑ για το υδρογόνο
Πάνω που φαινόταν να καταλαγιάζει το πρόβλημα της επένδυσης υδρογόνου της Μότορ Όιλ και της ένταξής της στο πλάνο επενδύσεων του ΔΕΣΦΑ, ξαφνικά (;) προέκυψε άλλο θέμα, ακόμα μεγαλύτερης σπουδαιότητας. Αυτή τη φορά, το επίμαχο και σοβαρότατο θέμα έχει να κάνει με τα όρια πρόσμιξης υδρογόνου στο φυσικό αέριο, αφού ο ΔΕΣΦΑ επιτρέπει ένα ποσοστό μόλις 2%, ενώ η επένδυση έχει υπολογιστεί με ποσοστό 20%. Η ΔΕΗ και η Motor Oil συνεργάζονται για την παραγωγή «πράσινου» υδρογόνου μέσω της κοινής εταιρείας Hellenic Hydrogen (51% Motor Oil, 49% ΔΕΗ). Το πρώτο μεγάλο έργο παραγωγής πράσινου υδρογόνου (North-1) αναπτύσσεται στην περιοχή του Αμυνταίου στη Δυτική Μακεδονία, η επένδυση είναι ύψους 70 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από την Ε.Ε. Το θέμα, όπως αντιλαμβάνεστε, αποκτά και πολιτικοοικονομικές διαστάσεις, πέραν των αμιγώς επιχειρηματικών.
Πνέει μένεα ο Καρώνης κατά της JPMorgan
Η διαμάχη καλά κρατεί, αλλά τουλάχιστον η τράπεζα έδειξε αντοχές και οδεύει προς ομολοποίηση της εσωτερικής τουλάχιστον λειτουργίας της. Ο λόγος για την Viva Wallet, ο Διευθύνων Σύμβουλος της οποίας, Χάρης Καρώνης, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της JPMorgan Chase μέσα από την ετήσια έκθεση του Διοικητικού Συμβουλίου για το 2025. Κατηγόρησε ευθέως την αμερικανική τράπεζα ότι υπονόμευσε συστηματικά την ανάπτυξη και την αποτίμηση της εταιρείας, δίνοντας δύο διαφορετικές τιμές με τεράστια απόσταση μεταξύ τους. Απορία κορυφαίου τραπεζικού στελέχους ελληνικής τράπεζας: “Καλά, δεν υπάρχουν εποπτικοί κανόνες και εποπτικές αρχές για τη συγκεκριμένη περίπτωση; Εμάς, με το παραμικρό, μας κάνουν φύλλο και φτερό”. Τι λέτε, έχει ένα δίκιο ή όχι;
Flash Ι: Σε ποιον ανήκουν τα “φορτηγά της ντροπής”, όπως τα αποκαλούν στη βόρεια Ελλάδα, τα οποία μεταφέρουν λιγνίτη από τις κλειστές μονάδες της Φλώρινας στα Σκόπια;
Flash ΙΙ: Παραλειπόμενο και ολίγων μηνών, αλλά αξίζει να το θυμηθούμε, καθώς χθες η μετοχή του Κέκροπα έγραψε ένα μεγαλοπρεπές +13,55%: “Πρόεδρε,αυτή η υπόθεση του Κέκρωπα, μας έχει τρελάνει, τι γίνεται, μια του βάθους και μια του ύψους η μετοχή” ρωτήθηκε σε κάποια συνέλευση των εταιρειών του ο “ένας είναι ο πρόεδρος”, Σωκράτης Κόκκαλης. Και τι (λέγεται ότι) απάντησε ο πάντα ετοιμόλογος πρόεδρος; “Η καλή τσιπούρα νομίζεις ότι κολυμπάει πάντα στον αφρό;”
Flash ΙΙΙ: Ομαδικές πιέσεις δέχεται τον τελευταίο τουλάχιστον μήνα ο Απόστολος Βακάκης της Jumbo. Και δεν εννοούμε τους ξένους οίκους, που κάθε φορά παίζουν τα παιχνίδια τους, ανάλογα με τις στοχεύσεις των μεγάλων πελατών τους. Η αναφορά γίνεται για τα ΜΜΕ, που μόλις πριν έξι μήνες ίσως και λιγότερο, τον είχαν μη στάξει και μη βρέξει. Τι να άλλαξε, άραγε;
Τουριστικό Χωροταξικό «fast track» με υλικά από το παρελθόν: Οι πιέσεις των συμφερόντων, το φάντασμα του 2014 και το «πράσινο φως» στις μεγάλες μονάδες
Δεν προκάλεσε και τις καλύτερες εντυπώσεις η προχθεσινή παρουσίαση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, που παρουσιάστηκε από τους υπουργούς ΥΠΕΝ Σταύρο Παπασταύρου και Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη.
Κατ αρχήν, όλα δείχνουν να γίνονται βιαστικά, από τη νέα διαβούλευση, μέχρι την τελική ΚΥΑ στο τέλος του ερχόμενου Ιουνίου. Προφανώς υπάρχουν λόγοι και συμφέροντα που πιέζουν, αλλά δεν μπορεί όλα να γίνονται επι τροχάδην, ειδικά όταν το θέμα αφορά τον τουρισμό, την εθνική μας βιομηχανία. Δεύτερον, είναι δυνατόν, οι προτάσεις που κατατέθηκαν να βασίζονται σε όσα είχαν διαμειφθεί προ διετίας και έμειναν στο ράφι (άλλη μεγάλη ιστορία και αυτή), λόγω μεγάλων αντιδράσεων σε όλο τον τουριστικό κλάδο και τώρα να καλούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι να καταθέσουν τις προτάσεις τους μέχρι την 25η Μαΐου, δηλαδή σε δύο εβδομάδες; Το κειμενο που δόθηκε στους δημοσιογράφους διευκρινίστηκε ότι δεν είναι το τελικό – αλίμονο να ήταν – και ότι βασίζεται στην παλιά διαβούλευση του 2014, που είχε απορριφθεί, αλλά προφανώς δεν υπήρχε χρόνος στα δύο υπουργεία να κάνουν έγκαιρα τον προγραμματισμό τους και να εμφανίσουν ένα νέο κείμενο προτάσεων, βασισμένο στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στον κλάδο. Πάντως, για να μην υπάρξουν πάλι εξαρχής νέες αντιδράσεις, οι επενδύσεις που έχουν ήδη οικοδομική άδεια και πλήρη φάκελο, θα εξαιρεθούν από τους όποιους τελικούς περιορισμούς τεθούν. Ενώ εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στις ήδη κορεσμένες περιοχές, μόνο στα λεγόμενα καταλύματα χαμηλής κατηγορίας απαγορεύεται η ανέγερσή τους, σε αντίθεση με τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες. Μάλλον δεν έχουμε διδαχθεί τίποτα από τον υπερτουρισμό και τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει σε όλες τις τουριστικές περιοχές της Ευρώπης και όχι μόνο.
Το «μπλόκο» των συστημικών τραπεζών και η τουρκική «απόβαση» στη χρηματοδότηση: Όταν τα 40 εκατ. τζίρου δεν θεωρούνται αρκετά «hot» για δάνειο
Το πρόβλημα της μη δανειοδότησης δεκάδων και εκατοντάδων επιχειρήσεων, που μένουν εκτός τραπεζικής χρηματοδότησης, δεν είναι σημερινό, δεν κομίζουμε γλαύκα. Αλλά, παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες φαίνεται – και το προμοτάρουν συνεχώς τελευταία με ενημερώσεις και δημοσιεύματα – ότι έχουν ανοίξει κατά τι τα ταμεία τους σε περισσότερες επιχειρήσεις και γενικά δανειοδοτούμενους, εντούτοις βρίσκονται δυστυχώς μακριά ακόμα από τον στόχο της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, θέτοντας ορισμένα κριτήρια, που ακόμα και σήμερα αγνοούν τα όσα πέρασαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες για να σταθούν όρθιες. Για παράδειγμα, επιχείρηση (η στήλη έχει όλα τα στοιχεία στη διάθεσή της) με ένα τζίρο συνεχώς αυξανόμενο τα τελευταία χρόνια, που κυμαίνεται πέριξ των 40 εκατ. ευρώ και ένα EBITDA πάνω από τα 2 εκατ. ευρώ, δεν μπορεί να τύχει δανειοδότησης από τις ελληνικές τράπεζες, γιατί, “δεν ανήκετε σε hot κλάδο, όπως η ενέργεια, οι κατασκευές και ο τουρισμός”, όπως ακριβώς του απάντησαν – όχι εγγράφως, βεβαίως, όπως αντιλαμβάνεστε – από συγκεκριμένη τράπεζα. Αποτέλεσμα; Ο επιχειρηματίας, μέσω τρίτων, απευθύνθηκε σε τουρκική (!) τράπεζα, η οποία εξετάζει με ζωηρό ενδιαφέρον την περίπτωσή του και αναζητεί τον προσφορότερο τρόπο για τη χρηματοδότησή του, καθώς από τα προσκομισθέντα στοιχεία της εταιρείας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι απόλυτα καλυμμένη η όποια χρηματοδότηση της παρασχεθεί. Ακούει, βλέπει, παρεμβαίνει κανείς ή μόνο τα κέρδη και τα μερίσματα έχουν σημασία και οι επιχειρήσεις κάθε είδους, ας…καούν;
Το «κόλπο» των 6 δισ. και η μάχη για τη μόχλευση: Η ευκαιρία της ΕΑΤ, το γαλλικό μοντέλο και οι υπουργικές ενστάσεις για τα κεφάλαια του Τ.Α.
Αυτό το διάστημα έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση, για το τι θα γίνει συνολικά στην Ε.Ε., με όσα κράτη μέλη δεν μπορέσουν να απορροφήσουν έγκαιρα ή να χρησιμοποιήσουν έγκαιρα (σε πολλές περιπτώσεις ισχύουν και τα δύο) τα κεφάλαια που τους αναλογούν από το Ταμείο Ανάκαμψης. Καθώς οι αρχικές σκέψεις για συνολική μεταφορά τους σε προγράμματα αμυντικών εξοπλισμών φαίνεται να υποχωρούν έως να εγκαταλείπονται, έχουν αρχίσει οι αναζητήσεις για το τι μπορεί να γίνει, που και πως μπορούν να διοχετευθούν αυτά τα κεφάλαια. Η στήλη συνομίλησε με τραπεζικά στελέχη που έχουν ασχοληθεί ενδελεχώς με το όλο θέμα, αλλά και με στελέχη της Κομισιόν, επαφές από τις οποίες προκύπτουν λίαν ενδιαφέροντα στοιχεία:
– Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από τα τέλη του 2025 αποφάσισε ότι τα υπολειπόμενα κεφάλαια του Τ.Α., μπορούν να εισφερθούν στα κεφάλαια – προσοχή, στα κεφάλαια, είναι ξεκάθαρος ο όρος – σε εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες και οργανισμούς, αναφέροντας μάλιστα και ένα ευρύ φάσμα σκοπών για τη διάθεσή τους.
– Έχει σημασία ότι η Κομισιόν, επισήμως, κάνει λόγο για εισφορά τους ως κεφάλαια και όχι ως ταμειακό χρήμα-απόθεμα, γεγονός που επιτρέπει τη μόχλευσή τους, πράγμα που δεν συμβαίνει αν διοχετευθούν ως ένα είδος ταμείου. Γιατί σε αυτή την περίπτωση μιας χρηματοδοτούμενης επένδυσης, θα βάλει π.χ. ένα 60% ο φορέας υλοποίησης της και ένα 40% το τάδε ταμείο και πέραν αυτού ουδεμία μόχλευση υφίσταται.
– Συνεπώς, η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα (ΕΑΤ), με την έγκριση της Κομισιόν, μπορεί να υποδεχθεί αυτά τα κεφάλαια, τα οποία, μαζί με την παρκαρισμένη ρευστότητα των 6 δισ. περίπου στην Τράπεζα της Ελλάδος (από μη αξιοποιηθέντα ακόμα κεφάλαια του Τ.Α.), μπορούν να διοχετευθούν σε επιχειρήσεις και επενδύσεις με ανταποδοτικότητα, λύνοντας ένα σημαντικό πρόβλημα στον τομέα των δανειοδοτήσεων.
Το «πράσινο φως» του Στουρνάρα και το σχέδιο Ζαββού για τα 6 δισ. της Τράπεζας της Ελλάδος: Πώς η ΕΑΤ παρακάμπτει τις τραπεζικές αντιδράσεις με τη «βούλα» του SSM
Οι ελληνικές τράπεζες, που θα μπορούσαν να έχουν αντιρρήσεις επί της κατάληξης αυτής, ουσιαστικά ούτε να αντιδράσουν μπορούν, γιατί υπάρχει η βούλα της Κομισιόν και η έγκριση του SSM, αλλά από την εξέλιξη αυτής της υπόθεσης, μόνο οφέλη θα έχουν, αυξάνοντας το πελατειακό τους δυναμικό Η Τράπεζα Ελλάδος, φαίνεται ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα αν υιοθετηθεί από την κυβέρνηση αυτή η λύση, ίσα ίσα στελέχη της δηλώνουν ότι δεν θα ήταν καθόλου άσχημη μια τέτοια εξέλιξη και ότι είναι μια τομή με σημαντικά οφέλη για την οικονομία και τις επιχειρήσεις Από την πλευρά της η ΕΑΤ και ειδικά ο πρόεδρος της, Γιώργος Ζαββός, βλέπουν θετικά την προοπτική αυτή και κινούνται προς την κατεύθυνση αυτή, διαβλέποντας τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν, από τη χρήση αυτών των κεφαλαίων.
Το υπουργικό «μπλόκο» Πιερρακάκη – Παπαθανάση και η γαλλική συνταγή για το Ταμείο Ανάκαμψης
Μέχρι τώρα, οι υπουργοί Πιερρακάκης και Παπαθανάσης τάσσονται υπέρ της προοπτικής να δοθούν ως ταμεία και όχι ως κεφάλαια, αν και ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν εξελίξεις ως προς το σκεπτικό αυτό και είναι πιθανόν να υπάρξει διαφοροποίησή τους κατά το επόμενο διάστημα Όσοι πάντως τάσσονται υπέρ του να περάσουν όσα κεφάλαια του Τ.Α. δεν προλάβει η χώρα να απορροφήσει και να χρησιμοποιήσει στην ΕΑΤ ως κεφάλαια και όχι με το χαρακτηρισμό ως τάδε ή δείνα ταμείο, δηλώνουν ότι αυτό μπορεί άνετα να το διεκδικήσει και να το πάρει η Ελλάδα, μετά την 31 Αυγούστου 2026. Οι ίδιοι τραπεζικοί παράγοντες και στελέχη εξειδικευμένων εταιρειών συμβούλων, αναφέρονται στο κεκτημένο της Γαλλίας, η οποία, διαθέτοντας ένα αντίστοιχο περίπου φορέα, με το δικό μας Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, υποδέχεται και αξιοποιεί από πέρυσι και τα παγωμένα διαθέσιμα της κεντρικής τράπεζας και τα κονδύλια του Τ.Α., δημιουργώντας μάλιστα ειδική διακομματική επιτροπή της βουλής, με συμμετοχή όλων των κομμάτων. Και ο φορέας αυτός τα δανείζει στη συνέχεια, υποχρεωτικά και με νόμο, στην αντίστοιχη γαλλική ΕΑΤ. Σαφώς πρόκειται για μια άλλη αρχιτεκτονική αξιοποίησης των πολύτιμων κοινοτικών κεφαλαίων που θα μείνουν είτε χωρίς απορρόφηση ειτε παρκαρισμένα, αλλά δεν υπάρχει και άλλη λύση που να εξασφαλίζει την καλύτερη δυνατή αξιοποίησή τους, σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό επιχειρήσεων και επενδύσεων και μάλιστα σε τομείς που αποδεδειγμένα έχουν τουλάχιστον αδικηθεί από τον διαμοιρασμό των κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης.
