Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι αναλύσεις που εξετάζουν ένα σενάριο το οποίο μέχρι πριν από λίγους μήνες θεωρούνταν σχεδόν αδιανόητο: η Νέα Δημοκρατία να υποχωρήσει κάτω από το κρίσιμο όριο του 25% και να βρεθεί αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή πολιτική κρίση.

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται κυρίως ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική επιρροή στον παραδοσιακό δεξιό χώρο και σε ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων που αισθάνονται αποξενωμένοι από την πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Εάν ο πρώην πρωθυπουργός αποφασίσει τελικά να προχωρήσει στη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα θα μπορούσε να αποσπάσει κρίσιμα ποσοστά από το κυβερνών κόμμα. Η δυναμική του στην Πελοπόννησο αλλά και σε περιοχές όπου η παραδοσιακή συντηρητική βάση εμφανίζει σημάδια δυσαρέσκειας μπορεί να οδηγήσει σε τεράστιες διαρροές.

Την ίδια στιγμή, η Μαρία Καρυστιανού εκφράζει ένα αντισυστημικό ρεύμα από τα δεξιά. Η υπόθεση των Τεμπών έχει δημιουργήσει ένα κλίμα αμφισβήτησης απέναντι στο πολιτικό σύστημα και έχει αναδείξει αιτήματα για δικαιοσύνη, διαφάνεια και λογοδοσία.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία η δημόσια αναφορά του Ανδρέα Δρυμιώτη, ενός δημοσκόπου ιδιαίτερα φιλοκυβερνητικού, στο ενδεχόμενο κυβέρνησης ειδικού σκοπού. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας αναλυτής που επί χρόνια θεωρείται ιδιαίτερα κοντά στον Κ.Μητσοτάκη και απέναντι σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, επιλέγει να θέσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο στο τραπέζι της συζήτησης.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το πολιτικό τοπίο θα αλλάξει δραματικά. Η ΝΔ θα βρεθεί στο 25% ή και κάτω από αυτό χωρίς μπόνους εδρών και μπορεί να έχει μόνο 75 βουλευτές. Δηλαδή να μείνουν εκτός 80 σημερινοί βουλευτές της. Πανωλεθρία…!

Τότε, θεωρητικά τουλάχιστον, θα μπορούσαν να ξεκινήσουν συζητήσεις για μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού και περιορισμένης χρονικής διάρκειας, με στόχο τη διαχείριση συγκεκριμένων πολιτικών και θεσμικών ζητημάτων μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Είναι σίγουρο ότι ο Σαμαράς και η Καρυστιανού θα έσερναν το χορό σε μία τέτοια συμφωνία με άλλα κόμματα παρά τις εν γένει διαφορές τους και τις διαφωνίες τους.

Το βασικό στοιχείο αυτού του σεναρίου είναι η ανάγκη διερεύνησης υποθέσεων που έχουν προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση, όπως οι υποκλοπές, η τραγωδία των Τεμπών, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και να βρεθούν στο στόχαστρο βασικοί υπουργοί αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.

Σε μια τέτοια εξέλιξη, η πίεση προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα ήταν τεράστια. Η ήττα και η απώλεια της πολιτικής κυριαρχίας θα μπορούσαν φέρουν την παραίτηση Μητσοτάκη, να ανοίξουν εσωκομματικές διαδικασίες και συζητήσεις διαδοχής στη ΝΔ.

Πρόκειται ασφαλώς για ένα ακραίο πολιτικό σενάριο, το οποίο απέχει ακόμη από το να θεωρηθεί πιθανότερο από οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη.

Ωστόσο, η πιθανή πολιτική παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, η κοινωνική δυναμική που έχει δημιουργήσει η Μαρία Καρυστιανού και η αυξανόμενη φθορά της κυβέρνησης είναι παράγοντες που συνεκτιμούν κορυφαίοι αναλυτές και δημοσκόποι όπως ο Ανδρέας Δρυμιώτης.

Διαβάστε ακόμη: