Λίγα ποτά έχουν δεθεί τόσο στενά με τον τόπο καταγωγής τους όσο το Negroni με τη Φλωρεντία. Δύσκολα μπορείς να περπατήσεις στην πόλη, να καθίσεις λίγο πριν δύσει ο ήλιος σε ένα bar και να παραγγείλεις εκείνο το ποτό το βαθύ κόκκινο μείγμα από gin, vermouth και Campari χωρίς να σκεφτείς ότι, με έναν τρόπο, επέστρεψες στην αφετηρία.
Η Φλωρεντία έχει βέβαια πολύ μεγαλύτερες ιστορίες να διηγηθεί. Είναι η πόλη των Μεδίκων, του Michelangelo, του Botticelli και του Brunelleschi. Μια πόλη όπου η Αναγέννηση βρίσκεται σχεδόν σε κάθε γωνία και η ανθρώπινη ιστορία μοιάζει να έχει αφήσει περισσότερα ίχνη απ’ όσα μπορεί να αντέξει ένας ταξιδιώτης μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο.
Κάπου όμως ανάμεσα στα παλάτια, στις εκκλησίες και στα στενά του ιστορικού κέντρου γράφτηκε και μια πολύ μικρότερη ιστορία. Μόνο που αυτή χωρούσε μέσα σε ένα ποτήρι.
Η ιστορία μάς μεταφέρει στις αρχές του 20ού αιώνα και στον κόμη Camillo Negroni. Η επικρατέστερη εκδοχή θέλει τον Ιταλό αριστοκράτη να συνηθίζει να πίνει Americano, τον κλασικό συνδυασμό από Campari, γλυκό vermouth και σόδα που ήταν ήδη δημοφιλής στην Ιταλία. Κάποια στιγμή ζήτησε από τον bartender Fosco Scarselli να του φτιάξει κάτι λίγο πιο δυνατό. Η αλλαγή ήταν τόσο απλή, που σήμερα μοιάζει σχεδόν απίστευτο ότι μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα ποτά στον κόσμο. Η σόδα έφυγε και στη θέση της μπήκε gin.
Gin, γλυκό vermouth και Campari σε ίσες αναλογίες. Πάγος, μια φέτα πορτοκάλι και τίποτε περισσότερο. Η νέα συνταγή άρχισε να ζητείται ως το ποτό του Negroni και τελικά το όνομα έμεινε. Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, βρίσκεται στα menus από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο μέχρι το Τόκιο και την Αθήνα.
Η γέννησή του συνδέεται με το Caffè Casoni της Φλωρεντίας, τον χώρο που αργότερα θα περνούσε στα χέρια του Giacosa. Το Giacosa είχε ξεκινήσει τη δική του ιστορία στο Τορίνο το 1815, πριν μεταφερθεί στη Φλωρεντία και τελικά, το 1927, εγκατασταθεί στη Via de’ Tornabuoni, στον χώρο του Casoni. Από εκεί και πέρα, οι δύο ιστορίες έγιναν σχεδόν αδύνατο να διαχωριστούν.
Το Negroni, άλλωστε, έχει κάτι που ταιριάζει απόλυτα με τη Φλωρεντία. Δεν προσπαθεί υπερβολικά να εντυπωσιάσει. Δεν χρειάζεται δέκα διαφορετικά συστατικά, περίτεχνες γαρνιτούρες ή κάποιο πολύπλοκο τελετουργικό. Η δύναμή του βρίσκεται στην ισορροπία. Είναι πικρό και γλυκό ταυτόχρονα, βοτανικό, δυνατό και αρκετά κομψό ώστε να μοιάζει απολύτως φυσικό πάνω στον μαρμάρινο πάγκο ενός παλιού ιταλικού bar.
Το Giacosa 1815 αποτελεί σήμερα ένα από τα σημεία της Φλωρεντίας όπου αυτή η ιστορία εξακολουθεί να είναι ζωντανή. Το σύγχρονο Giacosa βρίσκεται στη Via della Spada 15R, λίγα μόλις βήματα από την ιστορική τοποθεσία του στη Via de’ Tornabuoni. Η αισθητική του παραπέμπει στο κλασικό ιταλικό bar χωρίς να προσπαθεί να μετατραπεί σε μουσείο. Ξύλο, βελούδο, ορείχαλκος και η κομψότητα μιας άλλης εποχής συναντούν μια πολύ πιο σύγχρονη αντίληψη για το bartending.
Στο επίκεντρο παραμένει φυσικά το Negroni. Δίπλα στην κλασική συνταγή συναντά κανείς διαφορετικές ερμηνείες. Το Negroni Giacosa χρησιμοποιεί No.3 London Dry Gin, Martini Rubino και Campari, ενώ το Nitro Negroni βασίζεται σε Tanqueray No. Ten, Mancino red vermouth και Campari. Ακόμη πιο ελεύθερες παραλλαγές δοκιμάζουν τα όρια της αρχικής ιδέας χωρίς να χάνουν εντελώς τον χαρακτήρα της.
Πίσω από αυτή τη σύγχρονη προσέγγιση βρίσκεται ένα εργαστήριο προετοιμασίας με τεχνικές και εξοπλισμό που δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί ένας bartender της Φλωρεντίας πριν από έναν αιώνα. Η φιλοσοφία, όμως, παραμένει παράξενα οικεία. Παίρνεις μια καλή ιδέα και δοκιμάζεις να την κάνεις λίγο διαφορετική.
Ακριβώς όπως συνέβη όταν κάποιος αποφάσισε να αντικαταστήσει τη σόδα ενός Americano με gin. Ίσως γι’ αυτό η Φλωρεντία είναι το ιδανικό μέρος για να πιεις ένα Negroni. Όχι επειδή πρέπει να το αντιμετωπίσεις σαν τουριστικό αξιοθέατο ή να αναζητήσεις το ακριβές σημείο όπου ένας bartender γέμισε ένα ποτήρι πριν από περισσότερο από έναν αιώνα.
Η εμπειρία είναι πολύ πιο απλή. Κάνεις τη βόλτα σου δίπλα στον Άρνο, περνάς από την Ponte Vecchio, χάνεσαι για λίγο στα στενά του ιστορικού κέντρου και, όταν πλησιάσει η ώρα του aperitivo, βρίσκεις μια θέση σε ένα bar. Παραγγέλνεις ένα Negroni. Το ποτήρι φτάνει μπροστά σου με εκείνο το σχεδόν αδιαπέραστο κόκκινο χρώμα. Στην πρώτη γουλιά έρχεται η πίκρα. Μετά τα βότανα, η γλυκύτητα του vermouth και η δύναμη του gin.
Τρία βασικά συστατικά ήταν αρκετά για να γράψουν μια ιστορία που ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στη Φλωρεντία, όμως, κάθε ποτήρι εξακολουθεί να μοιάζει λίγο περισσότερο με επιστροφή στο σπίτι.
