Στο Μέγαρο Μαξίμου, οι επιτελείς φέρονται να εξετάζουν με ιδιαίτερη προσοχή έναν λιγότερο προβεβλημένο, αλλά καθοριστικό παράγοντα του εκλογικού νόμου: το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής.
Πρόκειται για μια παράμετρο που μπορεί να αλλάξει άρδην τα δεδομένα της αναμέτρησης, καθώς όσο μεγαλύτερη είναι η «δεξαμενή» των ψήφων που κατευθύνονται σε σχηματισμούς οι οποίοι δεν υπερβαίνουν το όριο του 3%, τόσο χαμηλότερα πέφτει ο πήχης που απαιτείται για την επίτευξη της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας.
Στους σύνθετους υπολογισμούς που βρίσκονται στο τραπέζι των συζητήσεων, περιλαμβάνονται κόμματα από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες. Αυτοί οι σχηματισμοί ενδέχεται να συγκεντρώσουν μια αξιοσημείωτη εκλογική δύναμη, η οποία όμως, αν δεν μετουσιωθεί σε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, λειτουργεί ουσιαστικά υπέρ του πρώτου κόμματος.
Η στρατηγική ανάλυση εστιάζει ακριβώς σε αυτή την «γκρίζα ζώνη» της κάλπης, που μπορεί να κρίνει το τελικό αποτέλεσμα.
Ωστόσο, το κρίσιμο στοιχείο παραμένει η εγγενής αβεβαιότητα της διαδικασίας, καθώς κανένα σενάριο δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο πριν από την ημέρα των εκλογών.
Η εκλογική αριθμητική αποτελεί μια δύσκολη εξίσωση, η οποία εξαρτάται τόσο από το άθροισμα των ποσοστών των εκτός Βουλής κομμάτων όσο και από την τελική κατανομή των ψήφων μεταξύ των κοινοβουλευτικών σχηματισμών.
Με άλλα λόγια, στο κυβερνητικό επιτελείο μπορεί να προχωρούν σε προσομοιώσεις και υπολογισμούς, αλλά τον τελικό και αδιαμφισβήτητο λογαριασμό θα τον βγάλει μόνο η κάλπη.
Διαβάστε ακόμη:
- Μυστική συμφωνία 2 στελεχών ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ για «πόλεμο» διαρκείας στον Τσίπρα
- Πήλιος: Δύο ομάδες από Γερμανία και Ιταλία ετοιμάζουν να καταθέσουν προτάσεις
- Λέρος: Πέντε νέα ναυάγια αποκαλύπτουν μυστικά του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου
- Επιτυχία χωρίς ηλικία: Έξι προσωπικότητες που έκαναν μια νέα αρχή μετά τα 40
