Στην ΕΛΑΣ άρχισαν οι γκρίνιες για τα τηλεοπτικά παράθυρα πριν καν στηθούν οι κάλπες

Μπορεί στην ηγεσία της ΕΛΑΣ να διαμηνύουν με αισιοδοξία ότι ο χρόνος λειτουργεί ως σύμμαχος υπέρ του νέου εγχειρήματος, ωστόσο στο εσωτερικό του κόμματος η λεπτή μάχη για τις ισορροπίες και τους εσωτερικούς συσχετισμούς έχει ήδη ξεσπάσει με απρόβλεπτες διαστάσεις.

Τα πρώτα σύννεφα και τα παράπονα ακούγονται πλέον όλο και πιο έντονα στους διαδρόμους, με αρκετά στελέχη να εκφράζουν την έντονη δυσφορία τους για αυτό που αντιλαμβάνονται ως δυσανάλογη επικοινωνιακή προβολή και προνομιακή μεταχείριση συγκεκριμένων προσώπων.

Στο επίκεντρο αυτής της κλιμακούμενης εσωτερικής «μουρμούρας» βρίσκεται η τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής, Μαριζέτα Αντωνοπούλου. Οι επικριτές της εντός του κόμματος υποστηρίζουν με νόημα ότι η συστηματική και σχεδόν αποκλειστική της παρουσία στα τηλεοπτικά πάνελ δεν είναι τυχαία, αλλά αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής να επιβληθεί ως ένα από τα κυρίαρχα και αναντικατάστατα πρόσωπα της νέας προσπάθειας.

Από την άλλη πλευρά, οι πιο ψύχραιμες φωνές σπεύδουν να υπενθυμίσουν μια βασική αλήθεια της πολιτικής πιάτσας: ότι η τηλεοπτική παρουσία δεν «χαρίζεται» από κανέναν κομματικό σωλήνα, αλλά κατακτάται με την επάρκεια, τη φωτογένεια και τη διεισδυτικότητα του λόγου.

Το πρόβλημα, ωστόσο, φαίνεται να είναι βαθύτερο και έχει ρίζες στην πολιτική κουλτούρα των στελεχών. Όσοι προέρχονται από τον παλιό, δυσκίνητο μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να αποδεχθούν ότι στην ΕΛΑΣ οι κανόνες επιρροής και ανάδειξης δεν ακολουθούν την πεπατημένη.

Το γεγονός ότι οι γκρίνιες αυτές εκδηλώνονται πριν καν συμπληρωθούν οι πρώτες εκατό ημέρες ζωής του κόμματος, αποτελεί έναν σαφή προειδοποιητικό κώδωνα: οι επόμενοι μήνες για την ΕΛΑΣ προμηνύονται κάθε άλλο παρά ήρεμοι, καθώς η εσωστρέφεια απειλεί να υπονομεύσει το νέο ξεκίνημα πριν αυτό προλάβει να αποκτήσει δυναμική.