Την ώρα που η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών δίνει μια καθημερινή, άνιση μάχη με την ακρίβεια, το δυσβάσταχτο κόστος ζωής και τη βίαιη συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματός του, μια νέα, προκλητική μισθολογική παροχή έρχεται να προστεθεί στις απολαβές του προσωπικού της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Ενώ τα νοικοκυριά μετρούν και το τελευταίο ευρώ, μια απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως προκαλεί το δημόσιο αίσθημα, προβλέποντας επίδομα ειδικών καθηκόντων που αγγίζει τα 300 ευρώ τον μήνα.
Η συγκεκριμένη απόφαση, η οποία φέρει την υπογραφή του υφυπουργού Οικονομικών Θάνου Πετραλιά και είδε το φως της δημοσιότητας στις 21 Αυγούστου, δεν αφορά κάποιες ευπαθείς ομάδες, αλλά εργαζόμενους στην Προεδρία, την Υπηρεσία Ασφαλείας του Προέδρου και την Προεδρική Φρουρά. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία», το μέτρο έχει μάλιστα αναδρομική ισχύ από την 1η Ιουλίου 2026, εξασφαλίζοντας στους δικαιούχους «ζεστό» χρήμα για το διάστημα που έχει ήδη παρέλθει.
Αναλυτικότερα, η ρύθμιση προβλέπει τη χορήγηση επιδόματος ύψους 250 ευρώ τον μήνα για το πολιτικό και ένστολο προσωπικό, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας ή τον τρόπο με τον οποίο έχουν στελεχωθεί οι συγκεκριμένες θέσεις. Σαν να μην έφτανε αυτό, για όσους κατέχουν θέσεις ευθύνης, προβλέπεται μια πρόσθετη «ένεση» 50 ευρώ, ανεβάζοντας τη συνολική μηνιαία ενίσχυση στα 300 ευρώ.
Στη λίστα με τους «τυχερούς» του Τασούλα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρονται, περιλαμβάνεται η αφρόκρεμα της ιεραρχίας: ο Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας, διευθυντές γραφείων, προϊστάμενοι υπηρεσιών, στελέχη της ασφάλειας του Προέδρου, ανώτεροι αξιωματικοί, καθώς και ο διοικητής και υποδιοικητής της Προεδρικής Φρουράς. Το επίδομα καλύπτει οριζόντια τόσο το πολιτικό όσο και το ένστολο προσωπικό που υπηρετεί στις εν λόγω υπηρεσίες, δημιουργώντας μια κάστα προνομιούχων μέσα στην καρδιά του κράτους.
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο, ωστόσο, εντοπίζεται στο σκεπτικό της απόφασης. Ως «κερασάκι στην τούρτα» της πρόκλησης, η επίσημη δικαιολογία για τη θέσπιση του επιδόματος επικαλείται την ανάγκη αντιμετώπισης των επιπτώσεων της… ενεργειακής κρίσης. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που υποτιμά βάναυσα τη νοημοσύνη των φορολογουμένων, καθώς εμφανίζει τους υπαλλήλους της Προεδρίας ως τους μόνους που πλήττονται από το ενεργειακό κόστος, την ώρα που ο υπόλοιπος πληθυσμός αφήνεται στην τύχη του.
Σε μια περίοδο που η κοινωνία απαιτεί απεγνωσμένα ουσιαστική ανακούφιση από το σαρωτικό κύμα της ακρίβειας, η επιλογή να πριμοδοτούνται με περίσσεια γενναιοδωρία οι «εκλεκτοί» της εξουσίας εκπέμπει ένα κυνικό μήνυμα. Γίνεται πλέον σαφές ότι η περιβόητη δημοσιονομική προσαρμογή και η «λελογισμένη διαχείριση» είναι έννοιες που επιστρατεύονται μόνο όταν πρόκειται για τις ανάγκες των απλών πολιτών, ενώ για τους διαδρόμους της εξουσίας τα κονδύλια είναι πάντα διαθέσιμα και οι αυξήσεις… αναδρομικές.
