Σενάρια επιστημονικής φαντασίας διακινούν τελευταία κάποιοι μεγαλόσχημοι παράγοντες. Πιστεύουν ότι μπορούν να σώσουν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα σε ένα κοινό προοδευτικό μέτωπο, για να μπορέσει να διαμορφώσει πλειοψηφικό ρεύμα και να απειλήσει την πολιτική κυριαρχία της ΝΔ.
Το σίγουρο είναι ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης το τελευταίο διάστημα δέχτηκε ισχυρές πιέσεις προκειμένου να συναινέσει σε μία εκλογική συνεργασία με τον Αλέξη Τσίπρα. Εξήγησε όμως στους συγκεκριμένους παράγοντες ότι ένα τέτοιο σχήμα θα οδηγούσε στη διάλυση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Παρά την άρνηση του Νίκου Ανδρουλάκη, κάποιοι συνεχίζουν την σπέκουλα των λαϊκών μετώπων και των συνεργασιών.
Η συζήτηση αυτή δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αποκομμένη από τη συγκυρία. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, με φόντο τη φθορά της κυβέρνησης και την αναζήτηση εναλλακτικής πρότασης εξουσίας. Ωστόσο, στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι τέτοιου τύπου σενάρια υποκρύπτουν περισσότερο στρατηγικές απορρόφησης παρά πραγματικές προοπτικές πολιτικής ενίσχυσης.
Στο επιτελείο Ανδρουλάκη εκτιμούν ότι μια σύμπλευση με τον Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο δεν θα ενίσχυε το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, αλλά θα το εγκλώβιζε σε έναν ρόλο δευτερεύοντος εταίρου, με σοβαρό κίνδυνο αλλοίωσης της πολιτικής του ταυτότητας. Για αυτό και η επιλογή της αυτόνομης πορείας δεν παρουσιάζεται ως τακτική άρνηση, αλλά ως στρατηγική επιβίωσης και επανατοποθέτησης στον χώρο της κεντροαριστεράς.
Την ίδια ώρα, οι εισηγήσεις για «προοδευτικά μέτωπα» συνεχίζουν να επανέρχονται, κυρίως από κύκλους που θεωρούν ότι μόνο μέσω συνεργασιών μπορεί να διαμορφωθεί ένα αντιδεξιό μπλοκ εξουσίας. Παρά ταύτα, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δείχνει αποφασισμένη να μην μετακινηθεί από τη γραμμή της, επιμένοντας ότι η πολιτική του ανάκαμψη θα έρθει μέσα από αυτόνομη ενίσχυση και όχι μέσα από συγκολλήσεις κορυφής.
Σε αυτό το περιβάλλον, η επιμονή ορισμένων να επαναφέρουν τα σενάρια συνεργασίας αποκτά χαρακτηριστικά διαρκούς πίεσης, χωρίς ωστόσο –μέχρι στιγμής– να μεταβάλλει τις ισορροπίες στο εσωτερικό του κόμματος. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η συζήτηση για τα «λαϊκά μέτωπα» παραμένει ανοιχτή, τροφοδοτώντας το παρασκήνιο, αλλά χωρίς να αλλάζει τη βασική επιλογή της ηγεσίας: καμία σύμπραξη που να θέτει σε κίνδυνο την αυτονομία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.
Διαβάστε ακόμη:
- Κόμμα μόνο με περιστέρι δεν γίνεται: Η «εξαγγελία» Καρυστιανού και το πολιτικό κενό
- Υδρόμετρα: Το σκάνδαλο των 250 εκατ. και η απουσία της ελληνικής Δικαιοσύνης
- Γιατί ο Ανδρουλάκης θέλει τώρα εκλογές: Το στοίχημα της 2ης θέσης και ο φόβος Τσίπρα
- Τι σημαίνει ο πόλεμος στο Ιράν για αγορές, ομόλογα και παγκόσμια ανάπτυξη

