Αντί να περιμένουν τη νέα δικογραφία της Λάουρα Κοβέσι για το σκάνδαλο με τα υδρόμετρα, θα έπρεπε να κινηθεί η ελληνική Δικαιοσύνη για να διερευνήσει τη δύσοσμη αυτή υπόθεση, που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση δημόσιου χρήματος.
Επρεπε ήδη ο αρμόδιος εισαγγελέας να έχει καλέσει τους υπεύθυνους των τεσσάρων εταιρειών και να τους θέσει ένα απλό αλλά καίριο ερώτημα: «Πώς γίνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη ένα αντίστοιχο έργο να στοιχίζει περίπου πενήντα εκατομμύρια ευρώ και στην Ελλάδα να φτάνει τα διακόσια πενήντα εκατομμύρια ευρώ;». Πρόκειται για μια απόκλιση που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη και απαιτεί άμεσες και πειστικές απαντήσεις.
Την ίδια ερώτηση οφείλει να απευθύνει και στους παράγοντες του αρμόδιου υπουργείου, οι οποίοι είχαν την ευθύνη σχεδιασμού, έγκρισης και υλοποίησης του συγκεκριμένου πρότζεκτ. Η διερεύνηση δεν μπορεί να περιοριστεί σε ιδιωτικούς φορείς, αλλά πρέπει να επεκταθεί σε κάθε επίπεδο λήψης αποφάσεων.
Ωστόσο, η μέχρι τώρα στάση καταδεικνύει μια εμφανή αδράνεια της ελληνικής Δικαιοσύνης, η οποία αφήνει ένα κρίσιμο θεσμικό κενό. Αυτό ακριβώς το κενό έρχεται να καλύψει η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, η οποία, εκ των πραγμάτων, αναδεικνύεται σε ρυθμιστικό παράγοντα των εξελίξεων.
Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται, η καθυστέρηση στην απονομή ευθυνών ενισχύει την αίσθηση ότι απαιτείται εξωτερική παρέμβαση για να κινηθούν διαδικασίες που θα έπρεπε να έχουν ήδη δρομολογηθεί εντός της χώρας.
