Φαίνεται πως διανύουμε την περίοδο που η χώρα και οι επιχειρηματίες της στρέφονται προς την αξιοποίηση “ξεχασμένων” μεταλλευμάτων που υπάρχουν στο υπέδαφος και τα οποία σήμερα γνωρίζουν τεράστια ζήτηση είτε από τον τομέα της διαρκώς αναπτυσσόμενης τεχνολογίας είτε ως συνθετικά διαφόρων κραμάτων, απαραίτητων στη βιομηχανία, στη μεταλλουργία, τη χαλυβουργία, μέχρι και τα πυρίμαχα υλικά.

Η αρχή έγινε από τον Ευάγγελο Μυτιληναίο της Metlen και την επένδυση για την παραγωγή γαλλίου, ενός μεταλλεύματος περιζήτητου στις νέες τεχνολογίες, που δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη μέχρι τώρα.

Αλλά, φαίνεται ότι πλέον προς την αξιοποίηση μεταλλευμάτων, που παραμένουν για χρόνια αναξιοποίητα και αδρανή, σε περιοχές που παλαιότερα υπήρχαν λατομεία και δεν υπήρχε τότε ενδιαφέρον για οτιδήποτε άλλο μπορούσε να παραχθεί σε δεύτερη και τρίτη φάση από τα σπλάχνα της γης, στρέφονται και άλλοι επιχειρηματίες και επιχειρήσεις.

Μακεδονία και Θράκη, αλλά και περιοχές της Πελοποννήσου, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και ήδη υπάρχουν εταιρείες και σχήματα που βρίσκονται πολύ κοντά στη δημιουργία μονάδων εξόρυξης μεταλλευμάτων που ζητά σήμερα η αγορά.

Προς την κατεύθυνση αυτή κινείται, σύμφωνα με πληροφορίες και ο γνωστός επιχειρηματίας και πρώην μεγαλοεργολάβος, Δημήτρης Κούτρας, ο οποίος έχει θέσει στόχο την αξιοποίηση ενός ξεχασμένου δικού του λατομείου (νταμαριού) στην Κοζάνη, στο οποίο υπάρχουν μεγάλες ποσότητες χρωμίτη. Αλλά, κατά τις ίδιες πληροφορίες, έχει εντοπίσει και άλλα εγκαταλελειμμένα λατομεία, τα οποία σκοπεύει επίσης να αξιοποιήσει, παράγοντας χρωμίτη.

Μάλιστα, κατά τις ίδιες πληροφορίες, οι προετοιμασίες δημιουργίας εργοστασίου επεξεργασίας χρωμίτη, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, με στόχο να λειτουργήσει σε έναν περίπου χρόνο από τώρα και να είναι σε θέση παραγωγής και εμπορίας εν συνεχεία του μεταλλεύματος μέσα στη διετία.

Ο χρωμίτης είναι το κύριο μετάλλευμα χρωμίου και χρησιμοποιείται κυρίως στη μεταλλουργία, τη χημική βιομηχανία και την κατασκευή πυρίμαχων υλικών. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα, στην παραγωγή κραμάτων χάλυβα με εξαιρετική αντοχή στη διάβρωση, στην κατασκευή τούβλων για φούρνους (π.χ. στην υαλουργία και τη χαλυβουργία) και στην παραγωγή χημικών ενώσεων του χρωμίου (π.χ. διχρωμικό νάτριο), οι οποίες είναι απαραίτητες στην επιμετάλλωση, την κατασκευή χρωστικών ουσιών και τη βυρσοδεψία.

Το έργο της κατασκευής της μονάδας στην Κοζάνη, έχει αναλάβει η εισηγμένη Δομική Κρήτης, στην οποία ο Δημήτρης Κούτρας κατέχει συνολικά το 29,535%, μέσω της κυπριακής εταιρείας Adamas, ενώ ο Γιώργος Συνατσάκης, ιδρυτής της κατασκευαστικής εταιρείας κατέχει συνολικά το 39,348% – 29,36% ο ίδιος και 9,988 η ελεγχόμενη από τον ίδιο εταιρεία ΔΙΑ (Διαχείριση Ακινήτων).

Η εισηγμένη διανύει μια περίοδο με αρκετά έργα σε εξέλιξη, ενώ το ανεκτέλεστο υπόλοιπο κυμαίνεται στα 120 εκατ. ευρώ περίπου, προερχόμενο είτε από καθαρά δικά της έργα είτε έργα που έχει διεκδικήσει μέσω κοινοπραξιών.

Διαβάστε ακόμη: