Μια πραγματική «συνάντηση κορυφής» του ελληνικού κινηματογράφου στη «Φωνή της Καρδιάς» – Ο 22χρονος Χορν, ο 30χρονος Κωνσταντάρας και η μόλις 16 ετών Καίτη Πάνου σε ένα ιστορικό καρέ

Μια φωτογραφία ηλικίας περισσότερων από οκτώ δεκαετιών φέρνει ξανά στο προσκήνιο τρεις από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου.

Δημήτρης Χορν, Λάμπρος Κωνσταντάρας και Καίτη Πάνου, πολύ πριν γίνουν τα τεράστια ονόματα που γνώρισαν οι επόμενες γενιές, βρίσκονται μαζί σε ένα μοναδικό κινηματογραφικό καρέ από το 1943, μέσα στα σκοτεινά χρόνια της γερμανικής Κατοχής.

Η φωτογραφία προέρχεται από την ταινία «Η Φωνή της Καρδιάς», μία παραγωγή που έμελλε να αποκτήσει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού σινεμά.

Κοιτάζοντας σήμερα τα νεανικά τους πρόσωπα, δύσκολα φαντάζεται κανείς την τεράστια διαδρομή που βρισκόταν ακόμη μπροστά τους.

Τους αναγνωρίζετε;

Την εποχή των γυρισμάτων ο Δημήτρης Χορν ήταν μόλις 22 ετών.

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ήταν 30 ετών, ενώ η Καίτη Πάνου ήταν μόλις 16.

Τρία πρόσωπα που αργότερα θα συνδέονταν με ολόκληρες εποχές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου εμφανίζονται εδώ στην αρχή σχεδόν της πορείας τους.

Ο Χορν με τη νεανική φυσιογνωμία που ελάχιστοι έχουν συνηθίσει να βλέπουν.

Ο Κωνσταντάρας δεκαετίες πριν γίνει ο αξεπέραστος πρωταγωνιστής των κωμωδιών που συνεχίζουν μέχρι σήμερα να προβάλλονται στην ελληνική τηλεόραση.

Και η Καίτη Πάνου σε ηλικία μόλις 16 χρόνων, πριν χαράξει τη δική της σημαντική διαδρομή στην υποκριτική.

Η πρώτη μεγάλη παραγωγή της Φίνος Φιλμ

Η «Φωνή της Καρδιάς» δεν είναι σημαντική μόνο για τα πρόσωπα που συμμετείχαν σε αυτήν.

Αποτελεί ιστορικό σταθμό για τον ίδιο τον ελληνικό κινηματογράφο, καθώς υπήρξε η πρώτη μεγάλη παραγωγή της Φίνος Φιλμ.

Τη σκηνοθεσία υπέγραφε ο Δημήτρης Ιωαννόπουλος, ενώ στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρισκόταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς όλων των εποχών, ο Αιμίλιος Βεάκης.

Η δημιουργία μιας τόσο φιλόδοξης κινηματογραφικής παραγωγής το 1943 αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε.

Η Αθήνα βρισκόταν υπό γερμανική Κατοχή.

Η πείνα, ο φόβος και οι στερήσεις αποτελούσαν καθημερινότητα.

Κι όμως, μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ελληνικό σινεμά συνέχιζε να δημιουργεί.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Δημήτρη Χορν

Για τον Δημήτρη Χορν η ταινία είχε και ιδιαίτερη προσωπική σημασία.

Ήταν η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση ενός ηθοποιού που αργότερα θα γινόταν συνώνυμος της θεατρικής ποιότητας και της κομψότητας.

Ο Χορν δεν δημιούργησε ποτέ τεράστια κινηματογραφική φιλμογραφία σε αριθμό ταινιών.

Οι εμφανίσεις του στη μεγάλη οθόνη ήταν σχετικά περιορισμένες, όμως αρκετές από αυτές πέρασαν στην ιστορία.

Η φωτογραφία από το 1943 αποτυπώνει, ουσιαστικά, την αρχή αυτής της πορείας.

Μόλις 16 ετών η Καίτη Πάνου

Εξίσου εντυπωσιακή είναι η ηλικία της Καίτης Πάνου.

Η ηθοποιός ήταν μόλις 16 ετών όταν εμφανίστηκε στη «Φωνή της Καρδιάς».

Ήταν και για εκείνη μία από τις πρώτες μεγάλες συναντήσεις με τον κινηματογραφικό φακό, σε μία παραγωγή που συγκέντρωσε ανθρώπους οι οποίοι αργότερα θα άφηναν ισχυρό αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό.

Ο 30χρονος Λάμπρος Κωνσταντάρας

Στη φωτογραφία ξεχωρίζει και ένας εξαιρετικά νεαρός Λάμπρος Κωνσταντάρας, στα 30 του χρόνια.

Απέχει πολύ από την εικόνα του ώριμου, πληθωρικού αστού που έμελλε να τον κάνει έναν από τους πιο αγαπημένους πρωταγωνιστές της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.

Εκείνη την εποχή, όμως, η τεράστια δημοφιλία του βρισκόταν ακόμη μπροστά του.

Και ακριβώς αυτό κάνει το συγκεκριμένο στιγμιότυπο τόσο γοητευτικό.

Βλέπουμε τους θρύλους πριν γίνουν θρύλοι.

Και η Σμαρούλα Γιούλη έκανε το ντεμπούτο της

Η «Φωνή της Καρδιάς» είχε ακόμη μία σημαντική κινηματογραφική «πρωτιά».

Στην ταινία έκανε το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη και η Σμαρούλα Γιούλη, η οποία τα επόμενα χρόνια θα εξελισσόταν σε ένα ακόμη αναγνωρίσιμο πρόσωπο του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Έτσι, μία και μόνο παραγωγή συγκέντρωσε μια εντυπωσιακή ομάδα καλλιτεχνών που επρόκειτο να γράψουν τη δική τους ιστορία.

29 Μαρτίου 1943: Η μεγάλη πρεμιέρα στο Ρεξ

Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαρτίου 1943, στον ιστορικό κινηματογράφο Ρεξ της οδού Πανεπιστημίου.

Και αυτό που ακολούθησε ξεπέρασε τα όρια μιας απλής κινηματογραφικής επιτυχίας.

Χιλιάδες Αθηναίοι έσπευσαν να παρακολουθήσουν την ταινία.

Σε μια πόλη που ζούσε κάτω από την Κατοχή και βίωνε καθημερινά την πείνα και την καταπίεση, η έξοδος στον κινηματογράφο απέκτησε διαφορετικό συμβολισμό.

Ήταν μία μικρή ανάσα κανονικότητας.

Μία συνάντηση με την ελληνική γλώσσα, τους Έλληνες ηθοποιούς και έναν πολιτισμό που αρνιόταν να σβήσει.

Η κοσμοσυρροή που ενόχλησε τις κατοχικές αρχές

Η μεγάλη προσέλευση του κόσμου στις προβολές δεν πέρασε απαρατήρητη.

Οι ουρές έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες και η μαζική παρουσία των Αθηναίων φέρεται να προκάλεσαν την ενόχληση των κατοχικών αρχών.

Η ταινία συνέχισε να προβάλλεται για τρεις εβδομάδες, σημειώνοντας για τα δεδομένα της εποχής εντυπωσιακή εμπορική επιτυχία.

Οι θεατές ξεπέρασαν τους 100.000.

Αριθμός ακόμη πιο εντυπωσιακός αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες ζωής στην Αθήνα του 1943.

Μία φωτογραφία, ολόκληρη ιστορία του ελληνικού σινεμά

Ογδόντα και πλέον χρόνια αργότερα, η συγκεκριμένη φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα ακόμη νοσταλγικό στιγμιότυπο.

Είναι ένα μικρό κομμάτι της πολιτιστικής ιστορίας της Ελλάδας.

Ένας 22χρονος Δημήτρης Χορν, ένας 30χρονος Λάμπρος Κωνσταντάρας και μία 16χρονη Καίτη Πάνου βρίσκονται μαζί μπροστά στον φακό, χωρίς φυσικά να γνωρίζουν ότι δεκαετίες αργότερα οι εικόνες και οι ερμηνείες τους θα εξακολουθούν να συγκινούν και να ψυχαγωγούν.

Πίσω τους βρίσκεται η Αθήνα της Κατοχής.

Μπροστά τους, σχεδόν ολόκληρη η ιστορία του μεταπολεμικού ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Και αυτό είναι που κάνει το συγκεκριμένο καρέ πραγματικά μοναδικό.

Διαβάστε ακόμη: