Το τεράστιο το ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών που έχουν συσωρευτεί προς όλους τους προμηθευτές ενέργειας, ύψους 3 δισ. ευρώ, εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα, το οποίο απειλεί τις εταιρείες του κλάδου, κυρίως όσες δραστηριοποιούνται μόνο στον τομέα της προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και ένα πολύ επικίνδυνο “απόθεμα” χρέους, που προέρχεται από τη δυσμενή οικονομική συγκυρία και δείχνει – πλην ολίγων περιπτώσεων κακοπληρωτών – ότι οι αντοχές της μέσης ελληνικής οικογένειας σταδιακά εξαντλούνται, χωρίς άμεση ή έστω μεσοβραχυχρόνια προοπτική βελτίωσης.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της ΡΑΑΕΥ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των υφιστάμενων πελατών ανέρχονται σε 1,45 δισ. ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες οφειλές των παλαιών πελατών – δηλαδή όσων έχουν αποχωρήσει από τον προμηθευτή, αφήνοντας ανεξόφλητους λογαριασμούς – φτάνουν τα 1,53 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μπροστά στη διόγκωση του προβλήματος, το οποίο πλέον αγγίζει και τις δυναμικότερες εταιρείες, ακόμα και τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας που είναι ταυτόχρονα και προμηθευτές, παρακάμφθηκαν χρονίζουσες διαφορές και οι επιχειρηματίες του κλάδου και πλέον έχει επιλεγεί μια κοινή αντιμετώπιση του προβλήματος, όσο βέβαια αυτό είναι δυνατόν.

Μάλιστα, σύμφωνα με τις πληροφορίες, έχει ζητηθεί επισήμως από την κυβέρνηση, να υπάρξει άμεση πρωτοβουλία σε νομοθετικό επίπεδο, για τη δημιουργία ενός κοινού Μητρώου πελατών, στο οποίο θα έχουν πρόσβαση όλες οι επιχειρήσεις του κλάδου, αλλά και η Εφορία, προκειμένου να συμπληρώνει το προφίλ κάθε πελάτη. Κατ΄αυτό τον τρόπο, η εταιρεία στην οποία θα μεταπηδήσει ένας πελάτης με ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις στην προηγούμενη εταιρεία-πάροχο, θα έχει εικόνα για την συμπεριφορά του και θα μπορεί να μην τον δεχτεί.

Εδώ, όμως, προκύπτουν άλλα θέματα, που αγγίζουν την ουσία της ελεύθερης αγοράς, αλλά οι νομικοί των εταιρειών-παρόχων υποστηρίζουν ότι το θέμα αυτό “παλεύεται” και μπορεί να εξελιχθεί σε “μέτρο σωτηρίας” για τις αδύναμες ειδικά εταιρείες, αλλά και σε μέτρο εξυγίανσης του κλάδου. Πάντα κατά τις ίδιες πληροφορίες, η κυβέρνηση φέρεται να διστάζει να προχωρήσει σε μια τέτοια ρύθμιση, φοβούμενη ότι θα υπάρξουν μεγάλες αντιδράσεις, κάτι το οποίο σαφώς δεν επιθυμεί στην παρούσα πολιτική συγκυρία.

Η Ρυθμιστική Αρχή κρούει των κώδωνα του κινδύνου, καθώς όπως σημειώνει στην έκθεση της, «το συνολικό ύψος των οφειλών, το οποίο προσεγγίζει τα 3 δισ. ευρώ, καταδεικνύει την έκταση του φαινομένου και τη σημασία του για τη βιωσιμότητα των προμηθευτών, τη διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου και, εν τέλει, τη συνολική λειτουργία της λιανικής αγοράς.

Παράλληλα, η ύπαρξη σημαντικών οφειλών παλαιών πελατών αναδεικνύει την ανάγκη αποτελεσματικής διαχείρισης του κινδύνου που δημιουργείται κατά τη μετακίνηση πελατών μεταξύ προμηθευτών.

Η δυνατότητα αλλαγής προμηθευτή αποτελεί βασικό στοιχείο της ανταγωνιστικής αγοράς και της ελευθερίας επιλογής του καταναλωτή, ωστόσο η συσσώρευση ανεξόφλητων οφειλών μετά τη μετακίνηση δύναται να μεταφέρει κόστος στους προμηθευτές και, τελικά, στο σύνολο των συνεπών καταναλωτών» επισημαίνει μεταξύ άλλων η Αρχή.

Οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας ζητούν την εξόφληση ή τον διακανονισμό των οφειλών, με προκαταβολή επί του συνολικού ποσού (10%-30%) και αποπληρωμή του υπολοίπου σε 12 – 24 μηνιαίες δόσεις, ενώ συχνά ζητούν την καταβολή εγγύησης ή την παραμονή στον πάροχο μέχρι την εξόφληση. Πάντως, για την αλλαγή παρόχου με οφειλή, ισχύουν κανόνες της ΡΑΑΕΥ: Επιτρέπεται η αλλαγή παρόχου εάν το χρέος είναι εντός συγκεκριμένων ορίων (συνήθως από 150 έως 1.000 ευρώ ανάλογα με τον πάροχο). Ο παλαιός πάροχος συνεχίζει να αποστέλλει ειδοποιήσεις και μπορεί να ζητήσει την εντολή αποκοπής, αν δεν τηρηθεί ο διακανονισμός.

Διαβάστε ακόμη: