Η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα κόκκινα δάνεια, τα funds και τις κρατικές εγγυήσεις του προγράμματος «Ηρακλής» δεν αποτελεί απλώς μια κοινοβουλευτική πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ για ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα της τελευταίας δεκαετίας. Πίσω από την πρόταση της Ρένας Δούρου διαμορφώνεται και μια σαφής πολιτική στόχευση, η οποία αφορά τόσο την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και την περίοδο διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα.

Η πρόταση εγκρίθηκε με 137 θετικές ψήφους, χωρίς καμία αρνητική, ενώ 157 βουλευτές δήλωσαν «παρών». Η έρευνα θα καλύψει ένα ευρύ χρονικό διάστημα, από τις νομοθετικές παρεμβάσεις του 2003 μέχρι τη σημερινή διαχείριση των κόκκινων δανείων, περνώντας φυσικά και από την περίοδο 2015-2019.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει στο κάδρο και τον Τσίπρα

Είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανακάλυψε ξαφνικά το πρόβλημα των κόκκινων δανείων ούτε τον ρόλο των funds. Όταν βρισκόταν στην κυβέρνηση, δεν υπήρξε κάποια συνολική πολιτική που να αποτρέψει την επέκταση της αγοράς των προβληματικών δανείων και την είσοδο των εταιρειών διαχείρισης και των επενδυτικών κεφαλαίων στην ελληνική αγορά.

Αντίθετα, η κυβέρνηση Τσίπρα νομοθέτησε το 2015 το πλαίσιο για τη διαχείριση και τη μεταβίβαση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις, ενώ το 2016 ακολούθησαν σημαντικές νομοθετικές παρεμβάσεις. Επομένως, η Εξεταστική δεν μπορεί να περιοριστεί στις αποφάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Αναπόφευκτα, θα βρεθεί στο επίκεντρο και η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα, ως πρωθυπουργού εκείνης της περιόδου.

Αυτό ακριβώς είναι και το πολιτικό ενδιαφέρον της υπόθεσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να ανοίξει έναν φάκελο στον οποίο δεν είναι ο ίδιος απαλλαγμένος από ευθύνες, γνωρίζοντας ότι η διερεύνηση μπορεί να δημιουργήσει πολιτική πίεση και στον πρώην πρωθυπουργό.

Στο στόχαστρο και η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Την ίδια στιγμή, η Νέα Δημοκρατία δεν βρίσκεται σε θέση να παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις. Η περίοδος μετά το 2019, με το πρόγραμμα «Ηρακλής», τις κρατικές εγγυήσεις και το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των servicers, αποτελεί βασικό αντικείμενο της Εξεταστικής.

Το κυβερνητικό επιχείρημα ότι τα κόκκινα δάνεια απομακρύνθηκαν από τους τραπεζικούς ισολογισμούς δεν απαντά στο ουσιαστικό ερώτημα: τι συνέβη με τους δανειολήπτες και τα νοικοκυριά που εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπα με υπέρογκες οφειλές, πλειστηριασμούς και πιέσεις από τους διαχειριστές των δανείων; Οι κρατικές εγγυήσεις δημιουργούν επιπλέον ερωτήματα για το Δημόσιο και τον φορολογούμενο.

Ιδιαίτερα ευάλωτη πολιτικά εμφανίζεται η κυβέρνηση στο ζήτημα της προστασίας της πρώτης κατοικίας. Μέχρι σήμερα δεν έχει προχωρήσει σε ένα νέο ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο που να αποκαθιστά ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας για τους ευάλωτους δανειολήπτες.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκει πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ΠΑΣΟΚ αποκτά πρόσθετο πεδίο για να εντείνει την αντιπολιτευτική του πίεση. Μπορεί να αναδείξει τις ευθύνες της περιόδου Τσίπρα, να ασκήσει κριτική στις επιλογές που άνοιξαν τον δρόμο για τη λειτουργία των funds, αλλά και να επιτεθεί στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη σημερινή κατάσταση των δανειοληπτών.

Παράλληλα, η αντιπαράθεση μπορεί να επεκταθεί και σε ζητήματα αστυνομικής διαχείρισης υποθέσεων που συνδέονται με πλειστηριασμούς και εξώσεις, με την ΕΛ.ΑΣ. να βρίσκεται επίσης στο πεδίο της πολιτικής κριτικής.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η Εξεταστική μετατρέπεται σε μια πολιτική διαδικασία με πολλούς αποδέκτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να βάλει στο κάδρο τόσο τον Τσίπρα όσο και τον Μητσοτάκη, το ΠΑΣΟΚ αποκτά επιχειρήματα για να πιέσει και τις δύο κυβερνητικές περιόδους, ενώ η ΝΔ καλείται να υπερασπιστεί τις επιλογές της.

Διαβάστε ακόμη: