«Κάλλιο αργά, παρά… αργότερα», αναφέρει μια δημοφιλής παραλλαγή του «κάλλιο αργά παρά ποτέ», φράση που ταιριάζει απόλυτα με όσα συμβαίνουν στον τομέα της αποθήκευσης ενέργειας στη χώρα μας.
Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) παράγουν εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα μεγάλες ποσότητες ενέργειας, την οποία δυστυχώς δεν μπορούσε να υποδεχθεί το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, όντας δεδομένης χωρητικότητας, με αποτέλεσμα να την εξάγουμε δωρεάν ή με ελάχιστο τίμημα, κάτω του κόστους στη Βουλγαρία. Και στη συνέχεια, ως γνωστόν, να την εισάγουμε ακριβή ή ακόμα και πανάκριβη, όταν υπάρχουν ελλείψεις και δυστυχώς υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
Το μεγάλο αυτό πρόβλημα, που μόνοι μας το δημιουργήσαμε, αφού δεν φροντίσαμε εξαρχής να το πάμε πακέτο με τις άδειες ΑΠΕ, έρχονται τώρα, με μεγάλη καθυστέρηση, να καλύψουν οι επενδύσεις σε συσσωρευτές, δηλαδή σε μπαταρίες, αλλά και σε έργα αντλησιοταμίευσης.
Η μεγάλη αλλαγή, που έστρεψε το ενδιαφέρον ελληνικών και ξένων ομίλων και στην αποθήκευση, πέραν της παραγωγής ενέργειας, προήλθε από την ανάγκη των ομίλων που είναι και παραγωγοί ενέργειας, ειδικά από ΑΠΕ, καθώς διαπίστωσαν ότι οι επενδύσεις τους θα μπορούσαν να αποδίδουν περισσότερο, αν διέθεταν και μονάδες αποθήκευσης.
Οι οποίες, τροφοδοτώντας το ηλεκτρικό σύστημα τις βραδινές ώρες και ειδικά μετά τις μεσημβρινές που τα φωτοβολταϊκά τίθενται αναγκαστικά εκτός συστήματος, θα έπιαναν μεγαλύτερες τιμές, τις οποίες τώρα καρπώνονται οι μονάδες φυσικού αερίου και η… Βουλγαρία.
Οπότε, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι υπάρχει πλέον πολύ μεγάλη ζήτηση αδειών αποθήκευσης και για μπαταρίες (περί τις 1.600) και για αντλησιοταμίευση (πάνω από 120), με συνολική ισχύ 72 γιγαβατ (GW).
Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πόσες από αυτές τις άδειες θα προχωρήσουν τελικά στη δημιουργία των μονάδων που απαιτούνται, καθώς απαιτείται γενναία χρηματοδότηση, που δεν την διαθέτουν όλα τα σχήματα ή μεμονωμένες εταιρείες που συνθέτουν τον κατάλογο των ενδιαφερομένων.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει επιχειρηματίας του ενεργειακού κλάδου που έχει συμμετοχή σε δύο άδειες αποθήκευσης, «δεν αρκεί η άδεια, που είναι το πρώτο βήμα, γιατί στη συνέχεια πρέπει να εξεταστούν παράμετροι, όπως οι όροι συνδεσιμότητας, που δεν είναι ίδιοι παντού και για όλους, οι αποδόσεις και φυσικά οι όροι χρηματοδότησης, που δεν είναι πάντα ελκυστικοί για τέτοιου είδους επενδύσεις».
Ο ίδιος παράγων δηλώνει ότι οι τράπεζες έχουν εισάγει πλέον πολύ αυστηρά κριτήρια και ότι στην καλύτερη περίπτωση χρηματοδοτούν μέχρι το 50% της επένδυσης.
Επιπλέον, ο εν λόγω επιχειρηματίας θεωρεί «εγκληματικό» το γεγονός ότι, την ώρα που το ενεργειακό κόστος στη χώρα μας αποτελεί τη μεγαλύτερη τροχοπέδη για επιχειρήσεις και νοικοκυριά, «κατορθώσαμε ως χώρα να πετάξουμε έξω από το ηλεκτρικό μας σύστημα στο εννεάμηνο πάνω από 2.000 γιγαβατώρες»!
Τέλος, θεωρεί ότι «με τους ρυθμούς που πάμε και του χρόνου το καλοκαίρι πάλι θα έχουμε προβλήματα μεγάλων περικοπών παραγόμενης ενέργειας, ελπίζω μικρότερες, αν επιταχυνθούν έστω κάποιες από τις σχεδιαζόμενες επενδύσεις αποθήκευσης».
