Η εικόνα των άδειων εδράνων της πλειοψηφίας στη συζήτηση πρόσφατα του τελευταίου νομοσχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης δεν ήταν απλώς μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική νωθρότητα.
Όταν μόλις δέκα βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επιλέγουν να λάβουν τον λόγο για να υπερασπιστούν μια κεντρική κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία, η σιωπή μετατρέπεται σε ηχηρό πολιτικό μήνυμα. Η επιδεικτική αυτή απουσία προκάλεσε εύλογες απορίες και έντονο ψιθυρητό στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου.
Ορισμένοι αντιμετώπισαν το περιστατικό με ειρωνική διάθεση, διερωτώμενοι αν οι βουλευτές φοβήθηκαν κάποια αρνητική αξιολόγηση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή αν απλώς υπολόγισαν το κόστος της βενζίνης για να φτάσουν στο Σύνταγμα. Ωστόσο, πίσω από τα κακεντρεχή σχόλια κρύβεται μια πολύ πιο ουσιαστική και βαθιά πολιτική δυσφορία.
Όπως προκύπτει από το παρασκήνιο της Βουλής, ο Υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, φαίνεται να διανύει περίοδο χαμηλής δημοτικότητας ανάμεσα στα στελέχη της κοινοβουλευτικής του ομάδας. Κεντρικό σημείο τριβής αποτελεί η δυσκολία επικοινωνίας.
Αρκετοί βουλευτές εκφράζουν την έντονη δυσαρέσκειά τους, υποστηρίζοντας ότι, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα για συναντήσεις σχετικά με φλέγοντα ζητήματα των εκλογικών τους περιφερειών, η πόρτα του υπουργικού γραφείου παραμένει ερμητικά κλειστή. Η αίσθηση ότι ο υπουργός λειτουργεί με όρους προσπελάσιμου «κλειστού κλαμπ» έχει δημιουργήσει πολλές προσωπικές πικρίες.
Πέραν όμως των προσωπικών δυσαρεσκειών, υπάρχει ένας πολύ πιο σοβαρός πολιτικός παράγοντας που είναι το κύμα της ακρίβειας που σαρώνει την αγορά. Οι βουλευτές της περιφέρειας γίνονται καθημερινά αποδέκτες της οργής και της απόγνωσης των πολιτών για τις τιμές στο ράφι, τους λογαριασμούς και το συνολικό κόστος διαβίωσης.
Στους διαδρόμους του κοινοβουλίου, πολλοί «γαλάζιοι» βουλευτές χρεώνουν στον κ. Θεοδωρικάκο αναποτελεσματικότητα και ανεπάρκεια στους χειρισμούς του απέναντι στα αισχροκερδή φαινόμενα.
