Στο Ε’ τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας εκδικάζονται οι προσφυγές των Δήμων Αλίμου και Γλυφάδας κατά της ΚΥΑ για το Ελληνικό, που αφορά πολεοδομική διάρθρωση, χρήσεις γης, περιβαλλοντικές επιπτώσεις, συντελεστές δόμησης στο μεγαλειώδες και μεγαλεπήβολο project της Lamda Development συμπεριλαμβανομένης και της μαρίνας, που βρίσκεται σε εξέλιξη!

Οι πρόσφυγες των όμορων Δήμων ενάντια στο φιλόδοξο επιχειρηματικό σχέδιο που μεταμορφώνει την αθηναϊκή Ριβιέρα και αλλάζει- ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα, δεν είναι μεμονωμένες ούτε αποσπασματικές, αλλά εγείρονται σε μόνιμη βάση, συνιστώντας ένα διαρκές κυνηγητό της επένδυσης, με πρόσχημα τα συμφέροντα των πολιτών – κατοίκων της περιοχής (που βλέπουν τις αξίες των περιουσιών τους να εκτοξεύονται !!!), αλλά στην ουσία καθ’ υπαγόρευση του αποκαλούμενου και «Προστάτη» της παραλιακής ζώνης, εφοπλιστή Προκοπίου, ιδιοκτήτη πλήθους ακινήτων στην περιοχή και του Αστέρα Βουλιαγμένης (Four seasons)!

Σημειώνεται ότι πέρυσι τέτοιο καιρό ο Σπύρος Λάτσης συνοδευόμενος από τον γιο του Αλεξ, είχε επισκεφτεί το Μ. Μαξίμου και είχε συναντήσει τον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη στον οποίο είχε εκθέσει το ζήτημα και τον παρακάλεσε να παρέμβει μη τυχόν και επιλυθεί το πρόβλημα που παρασκηνιακά φέρεται να προκαλεί ο μεγιστάνας εφοπλιστής, με το πλήθος ακινήτων που διαθέτει στην παραλιακή αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα!

Κατά τις πληροφορίες ο γνωστός εφοπλιστής, που μολονότι είχε προσκληθεί από τον αμερικανικό παράγοντα όσον αφορά την μεταφορά του LNG, διαθέτει προνομιακές σχέσεις με Ρώσους και Κινέζους, φέρεται να είναι ενοχλημένος από την ανέγερση δύο υπερπολυτελών ξενοδοχείων από τους Κωνσταντακόπουλους (Costa Navarino, Hilton) με παράλληλα τεράστιο αριθμό κατοικιών που θα συμπληρώνουν στο Ελληνικό, γεγονός που θεωρεί ότι υπονομεύει τον ρόλο του στην αγορά του Real estate της νότιας αττικής και ότι ακυρώνονται στην πράξη οι υπεραξίες που έχει δημιουργήσει!

Η προσφυγή στο ΣτΕ από τους Δήμους Γλυφάδας και Αλίμου έρχεται να καταδείξει ότι αυτός ο πόλεμος Προκοπίου – Λάτση με αφορμή τα ξενοδοχεία των Κωνσταντακόπουλων όχι μόνο καλά κρατεί, αλλά στην ουσία συνιστά τη μέγιστη απειλή για την ομαλή υλοποίηση του project της Lamda στο Ελληνικό …

Οταν ο Χρήστος Καινούριος πρότεινε ενδυματολογικούς συνδυασμούς σε έναν …ασήμαντο τουρίστα και τον πωλητή του Loro Piana στην Madison Avenue στη Νέα Υόρκη! Και η Βικτώρια Μπέκαμ κοιτούσε με θαυμασμό

Ένας …ασήμαντος τουρίστας στη Νέα Υόρκη, επισκέφθηκε σήμερα το πρωί το κατάστημα του περίφημου και πανάκριβου οίκου Loro Piana στον αριθμό 748 της Madison Avenue, όπου ήθελε να αγοράσει τα πασίγνωστα summer walks παπούτσια τώρα που ανοίγει ο καιρός και ταυτόχρονα να τα συνδυάσει με πουκάμισο και σακάκι.

Ωστόσο όσο και να δοκίμαζε ρούχα και παπούτσια ο …ασήμαντος τουρίστας – αγοραστής, λύση δεν έβρισκε και δεν μπορούσε να καταλήξει στον ιδανικό συνδυασμό!

Ευτυχώς όμως για καλή του τύχη, στο Loro Piana στο κέντρο του Μανχάταν, έναν δρόμο πάνω από το ανακαινισμένο Waldorf Astoria, βρισκόταν ο Χρήστος Καινούριος, που φημίζεται για το φίνο γούστο του και τον εκλεπτυσμένο χαρακτήρα του, σε συνδυασμό με ένα accent που παραπέμπει σε γαλλική κουλτούρα της Προβηγκίας!

Και ο οποίος με τις δικές του προτάσεις στον πωλητή του Loro Piana και στον Ντέιβιντ (έτσι λεγόταν ο Englishman in New York – βλέπε Στινγκ) έδωσε την τελική ενδυματολογική λύση στον …τουρίστα και φυσικά τον άψογο συνδυασμό!

Φανταστείτε ότι η Βικτόρια Μπέκαμ που συμπτωματικά βρισκόταν έξω από το κατάστημα, έμεινε με το στόμα ανοιχτό, σε βαθμό που να δημιουργούνται οι υπόνοιες, ότι πιθανόν να κάνει πρόταση στον αγαπητό και συμπαθή Χρήστο Καινούριο να τον προσλάβει στον προσωπικό της οίκο ρούχων! Λέτε;

ΥΓ. Μόλις τα μάθει όλα αυτά, θα σκάσει από τη ζήλια του ο Harry L. (Πλιτς, πλοτς)! Καταλάβατε…

Για ποιον πολιτικό παράγοντα που «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει» και είναι μέσα σε «όλα τα κόλπα», λένε ότι τα ραντεβού με επιχειρηματίες και νταραβεριτζήδες τα κάνει πλέον στο σπίτι του;

Κουίζ (για πολύ μυημένους): Για ποιον προβεβλημένο πολιτικό, που «όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει» και οι κακές γλώσσες λένε πως είναι μέσα – και πίσω- σε όλα τα «κόλπα», ακούγεται ότι τα «σοβαρά» ραντεβού με …παράγοντες και νταραβεριτζήδες, τα κάνει σπίτι του, μακριά από περίεργα μάτια, αυτόπτες μάρτυρες και κακοπροαίρετους, που ερμηνεύουν συναντήσεις και προσωπικές σχέσεις κατά το δοκούν! Έλα όμως που οι συναντήσεις διαρρέουν! Γιατί καλώς ή κακώς, κανείς δεν κρατάει το στόμα του κλειστό…

Το υπερταμείο και οι «Ραν ταν πλαν» του: Τα «ξεφτέρια» έκαναν και πάλι το θαύμα τους – Κανένας υποψήφιος στον διαγωνισμό για το έργο Φυλής, καθοριστικό για κυβέρνηση, Βοτανικό και Παναθηναϊκό!

Τελικά αυτά τα «ξεφτέρια» του Υπερταμείου το …έκαναν και πάλι το …θαύμα τους!

Μηδέν εις το πηλίκον όσον αφορά το μείζον έργο της Φυλής, κρίσιμο και καθοριστικό για την κυβέρνηση, τον Βοτανικό και το γήπεδο του Παναθηναϊκού!

Ούτε ένας δεν προσήλθε στον διαγωνισμό – παρωδία ενός «Θιάσου Σκιών» που εκθέτει το οικονομικό επιτελείο!

Διερωτώμαι: ως πότε ο αρμόδιος υπουργός θα τους αφήσει να λειτουργούν ανεξέλεγκτα και αποτυχημένα; Θα τους τραβήξει άραγε το αυτί; Δικαίως τους αποκαλούν στην πιάτσα «Ραν ταν πλαν»! Το …πανέξυπνο σκυλί του Λούκι Λουκ…

Για να καταλαβαίνετε, το Υπερταμείο προκηρύσσει διαγωνισμούς που την ημέρα της υποβολής δεν παρουσιάζεται κανένας συμμετέχων.

Αυτό δείχνει άγνοια και λάθος εκτιμήσεις από την πλευρά του Υπερταμείου, ή ακόμα και πρόχειρη προετοιμασία του διαγωνισμού.

Στον μεγάλο και κρίσιμο διαγωνισμό για το έργο Φυλής, έργο σοβαρό για την Κυβέρνηση, που μέσω αυτού αναμένει να καθαρίσει τον Βοτανικό από τις δεκάδες μεταφορικές εταιρείες και να ολοκληρώσει την ανάπτυξη του παράλληλα με το γήπεδο του Παναθηναϊκού, πληροφορούμεθα ότι οι ενδιαφερόμενοι ενημέρωσαν το Υπερταμείο ότι δεν θα συμμετάσχουν επειδή οι οικονομικές απαιτήσεις του διαγωνισμού είναι εκτός πραγματικότητας.

Η ταλαιπωρία των επενδυτών για μεγάλα χρονικά διαστήματα με τέτοια κατάληξη, δημιουργεί κακό προηγούμενο και δυσφημεί το Υπερταμείο.

Οι όροι διαγωνισμού πρέπει να είναι με ιδιαίτερη προσοχή μελετημένοι για να προσελκύουν επενδυτές και όχι να τους διώχνουν.

Έτσι στο τέλος σημαντικά έργα όπως η Φυλή θα πρέπει να επαναδημοπρατηθούν, πράγμα που σημαίνει μήνες καθυστέρηση αν όχι χρόνια.

Διαβάστε ακόμη: