Σε μια περίοδο που η διαφάνεια και η λογοδοσία προβάλλονται ως θεμέλια της δημόσιας διοίκησης, μια παράλληλη πραγματικότητα φαίνεται να διαμορφώνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες υπουργείων και οργανισμών. Εκεί όπου οι συμβάσεις συμβουλευτικών υπηρεσιών πολλών εκατομμυρίων ευρώ υπογράφονται με ρυθμούς καταιγιστικούς, η ουσία του έργου συχνά παραμένει θολή έως ανύπαρκτη.

Έρευνα με ευρωπαϊκή σφραγίδα και «στημένοι» διαγωνισμοί

Η έρευνα που βρίσκεται ήδη στα πρώτα στάδια ελέγχου από τις ευρωπαϊκές αρχές και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανοίγει έναν φάκελο με ενδείξεις συστηματικής στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Στο επίκεντρο βρίσκονται διαγωνισμοί που, αν και εμφανίζονται ως “ανοιχτοί”, φέρουν χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Όροι και τεχνικές προδιαγραφές που μοιάζουν να έχουν “κοπεί και ραφτεί” στα μέτρα συγκεκριμένων παρόχων, αποκλείοντας εκ των προτέρων κάθε ουσιαστικό ανταγωνισμό.

Τα νούμερα που δείχνουν την εικόνα: 1,56 δισ. και 62,4% απευθείας αναθέσεις

Τα αριθμητικά δεδομένα είναι αποκαλυπτικά. Μεταξύ 2017 και 2025, το ελληνικό Δημόσιο σύναψε 3.079 συμβάσεις συμβουλευτικών υπηρεσιών, συνολικού ύψους που αγγίζει τα 1,56 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτές, σχεδόν τα δύο τρίτα (62,4%) πραγματοποιήθηκαν μέσω απευθείας ανάθεσης. Μια διαδικασία μεν νόμιμη, αλλά όταν γίνεται κατά κόρον, παύει να είναι ουδέτερη, μετατρέπεται σε εργαλείο συγκέντρωσης πόρων σε λίγους “εκλεκτούς”.

Το 1% των εταιρειών παίρνει το 50%

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατανομή των χρημάτων. Από τις 1.266 εταιρείες που συμμετείχαν σε αυτές τις συμβάσεις, μόλις το 1% απορροφά σχεδόν το 50% των συνολικών κονδυλίων. Πρόκειται για μια εικόνα αγοράς που δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά, αλλά συγκεντρωτικά, με ισχυρές ενδείξεις δικτύων επιρροής.

Παραδοτέα χωρίς περιεχόμενο: τα έργα που δεν… έγιναν ποτέ

Και όμως, το πιο καυστικό εύρημα δεν βρίσκεται μόνο στα ποσά ή στις διαδικασίες, αλλά στο ίδιο το περιεχόμενο των έργων. Σύμφωνα με την έρευνα, σε αρκετές περιπτώσεις τα παραδοτέα των συμβάσεων είναι είτε εξαιρετικά φτωχά είτε πρακτικά ανύπαρκτα. Περιγράφονται ακόμη και περιπτώσεις όπου το τελικό υλικό περιλαμβάνει σελίδες χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, γενικόλογες αναλύσεις ή επαναλήψεις δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών. Με άλλα λόγια, έργα που δύσκολα δικαιολογούν το ύψος των αμοιβών.

Ασυμμετρία δυνατοτήτων: μικρές εταιρείες, μεγάλα έργα

Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο όταν συγκρίνεται το μέγεθος των συμβάσεων με το επιχειρησιακό αποτύπωμα των εταιρειών που τις αναλαμβάνουν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μικρές ή νεοσύστατες εταιρείες εμφανίζονται να διαχειρίζονται έργα πολλών εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς αντίστοιχη τεκμηρίωση εμπειρίας ή δυναμικότητας.

Οι μεγάλοι «αγοραστές» του Δημοσίου

Η συγκέντρωση των αναθέσεων δεν αφορά μόνο τους ιδιώτες παρόχους, αλλά και τους δημόσιους φορείς. Η Κοινωνία της Πληροφορίας Α.Ε., το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους “αγοραστές” συμβουλευτικών υπηρεσιών, με δαπάνες που ξεχωρίζουν στο σύνολο.

Το «τυφλό σημείο» της Διαύγειας: πληρωμές υπάρχουν, έργο όχι

Το ερώτημα που πλέον τίθεται δεν είναι μόνο ποιοι πήραν τα έργα, αλλά τι ακριβώς παρήγαγαν. Και εδώ αναδεικνύεται μια κρίσιμη θεσμική έλλειψη: ενώ οι αναθέσεις δημοσιεύονται στη Διαύγεια, τα παραδοτέα σπάνια βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Έτσι, η κοινωνία γνωρίζει ποιος πληρώθηκε, αλλά όχι τι παρέδωσε.

Η χαμένη λογοδοσία και το ερώτημα της ευθύνης

Η ανάρτηση των παραδοτέων θα μπορούσε να λειτουργήσει ως στοιχειώδες φίλτρο λογοδοσίας. Θα επέτρεπε την αξιολόγηση της ποιότητας, θα ενίσχυε τη διαφάνεια και θα περιόριζε τα περιθώρια καταχρήσεων. Κυρίως, θα ξεχώριζε εκείνους που παράγουν πραγματικό έργο από εκείνους που απλώς απορροφούν δημόσιους πόρους.

Καθώς η ευρωπαϊκή έρευνα αρχίζει να ξετυλίγει το νήμα, το ερώτημα δεν είναι πια αν υπάρχει πρόβλημα, αλλά ποιοι θα καούν όταν φτάσει η φωτιά στην κορυφή. Ποιοι θα κληθούν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα; Πόσο βαθιά απλώνεται αυτό το πλέγμα αναθέσεων και ποιοι το προστάτευαν όσο δούλευε αθόρυβα; Και κυρίως: μιλάμε για “αστοχίες” ή για ένα καλοστημένο σύστημα που λειτούργησε για χρόνια με κανόνες δικούς του;

Μια εγχώρια συστημική τράπεζα με «ξένο παίκτη» στους κόλπους της και μια «μη συστημική» με ισχυρά συμφέροντα, φέρεται να βρίσκονται πίσω από τις ενέργειες του SSM να μπλοκάρει επιθετική κίνηση ελληνικής τράπεζας στο εξωτερικό!

Για να ξέρετε…Μια συστημική τράπεζα που εμπεριέχει στους κόλπους της «ξένο παίκτη» και μια «μη συστημική» με μεγάλες φιλοδοξίες και ισχυρά συμφέροντα , φέρεται να βρίσκονται πίσω από την περίεργη και ύποπτη στάση του SSM, ο οποίος ανακαλύπτοντας προσκόμματα και εφευρίσκοντας ζητήματα που δεν υφίστανται, επιδιώκει να μπλοκάρει μεγάλη επιθετική κίνηση εγχώριου τραπεζικού συστήματος στο εξωτερικό!

Πηγές από τον τραπεζικό χώρο αλλά και από την Τράπεζα της Ελλάδος αναφέρουν ότι, πέριξ του SSM και των στελεχών του έχει αναπτυχθεί ένας κλοιός τραπεζικών συμφερόντων που προσπαθούν με κάθε τρόπο να ανακόψουν την ραγδαία ανοδική πορεία της ελληνικής τράπεζας και να της στερήσουν το δικαίωμα στο υψηλότερο επίπεδο συστημικότητας! Ομως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο! Το μέλλον θα δείξει …

Αποκάλυψη – βόμβα: Δίνουν τα χέρια Ζαννής του Nammos και Πρίγκιπας Αλβέρτος για την ομάδα μπάσκετ του Μονακό – Το άνοιγμα των 15 εκατ., οι Αραβες συνεταίροι του Άμπου Ντάμπι και η νέα μασκότ της ομάδας!

Ραγδαίες και καταιγιστικές εξελίξεις φέρεται να λαμβάνουν χώρα στην ιστορική ομάδα μπάσκετ της Μονακό, η οποία έχει βυθιστεί σε μεγάλη κρίση οικονομική και αγωνιστική, με τα χρέη και τις υποχρεώσεις στους παίκτες καθώς και την αποχώρηση Σπανούλη από τον πάγκο της ομάδας, να έχουν δημιουργήσει ένα αβάσταχτο αρνητικό κλίμα στο Πριγκιπάτο, «αγγίζοντας» μέχρι και το Παλάτι, το οποίο διαχρονικά είναι ταυτισμένο και συνδεδεμένο με την ομάδα της Μονακό, τόσο του μπάσκετ όσο και του ποδοσφαίρου!

Ο βαθύπλουτος ιδιοκτήτης της Μονακό Αλεξέι Φεντόριτσεβ για λόγους που δεν έχουν καταστεί γνωστοί, δεν ανταποκρίνεται στις μεγάλες υποχρεώσεις της ομάδας, με αποτέλεσμα ο Πρίγκιπας Αλβέρτος να έχει ήδη αναλάβει πρωτοβουλίες, αναζητώντας πανίσχυρο οικονομικά επιχειρηματικό παράγοντα, ο οποίος θα βγάλει την ιστορική και δημοφιλή ομάδα από το αδιέξοδο και θα ανακουφίσει το Παλάτι, που είναι πολύ στριμωγμένο με την έκβαση αυτή!

Όπως μου λένε καλά πληροφορημένες πηγές που γνωρίζουν εκ των έσω και σε βάθος πρόσωπα και πράγματα, ο Πρίγκιπας Αλβέρτος έχει έρθει σε επαφή και με μεγαλόσχημους Έλληνες επιχειρηματίες που έχουν καταστεί μόνιμοι κάτοικοι του Πριγκιπάτου, προκειμένου να αναλάβουν τις τύχες της ομάδας!

Έγκυρες πηγές από την ελληνική παροικία του Μόντε Κάρλο αναφέρουν με βεβαιότητα ότι ο ένας εκ των ενδιαφερόμενων να αποκτήσουν την ομάδα μπάσκετ της Μονακό είναι ο πασίγνωστος επιχειρηματίας της εστίασης Ζαννής Φραντζέσκος, ο περίφημος Mr Nammos, συνέταιρος των Αράβων του Αμπου Ντάμπι στις επιχειρήσεις του, ο οποίος και διαθέτει πολύ καλό όνομα όχι μόνο στο Μονακό αλλά σε ολόκληρη την Γαλλική Ριβιέρα, από την Νίκαια μέχρι τις Κάννες!

Το ποσόν που κατά πληροφορίες απαιτείται για να δοθεί λύση στην οικονομική κρίση της Μονακό δεν ξεπερνά τα 15 εκατ. ευρώ, ποσόν που αδιαμφισβήτητα ο έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας της εστίασης μπορεί να ανταποκριθεί και με το παραπάνω, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα 15 εκατ, ευρώ άνοιγμα της Μονακό είναι ποσόν ασήμαντο βάσει της διεθνούς αποτίμησης του Nammos, της κερδοφορίας που παρουσιάζει αλλά και των Αράβων εταίρων του Άμπου Ντάμπι τους οποίους εκπροσωπεί ο Πέτρος Στάθης, όπου και θα διεξαχθούν τα Final 4 της Ευρωλίγκας το 2027 και το 2029!

Κατά τις ίδιες πηγές Ζαννής και Αλβέρτος φέρεται κατ’ αρχήν να έδωσαν τα χέρια και να συζητούν τους όρους της πιθανής συμφωνίας, που έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, στον βαθμό που μαζί με τον Mr Nammos μπουν στην ομάδα και οι συνεταίροι του Άραβες του Άμπου Ντάμπι!

Πηγές προσκείμενες πολύ κοντά στον επιτυχημένο έλληνα επιχειρηματία, με αδυναμία στις κόκκινες Ferrari που συνήθως παρκάρει μπροστά στο περίφημο Hotel de Paris, αναφέρουν ότι ο Ζαννής λόγω της αγάπης του στην Ελλάδα, θα προσθέσει κάποιο ελληνικό στοιχείο και κατά πάσα πιθανότητα η νέα μασκότ της ομάδας της Μονακό θα απεικονίζει έλληνα λιμενικό, με πολλή …χάρη!

Το κρίσιμο project του Λιμένα Ελευσίνας για τους Αμερικανούς, η συμμαχία Aktor – ONEX και η ενεργοποίηση μηχανισμών από Κινέζους και Ανταγωνιστές να μπλοκάρουν το έργο με αφορμή αρχαιότητες στην ευρύτερη περιοχή της Ελευσίνας!

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι όμιλοι Aktor και ONEX υπέγραψαν στρατηγική συμμαχία για τη διεκδίκηση του Λιμένος Ελευσίνας που θα βγει σε διαγωνισμό από το Υπερταμείο άμεσα, βάσει των προφορικών διακηρύξεων!

Το project αυτό θεωρείται και είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς θα μπορέσει να αποτελέσει κομβικό πόλο για τη μεταφορά πετρελαίου και αμερικανικού φυσικού αερίου, σε μια εποχή κατά την οποία ο αμερικανικός παράγων έχει σοβαρές υπόνοιες για το ρόλο των Κινέζων και τη διαχείριση του λιμένα του Πειραιά!

Και πέραν πάσης αμφιβολίας οι δύο όμιλοι που συνεργάζονται στρατηγικά για την ανάληψη του Λιμανιού της Ελευσίνας έχουν άριστες και απευθείας σχέσεις με την κυβέρνηση των ΗΠΑ λόγω Κάθετου Διαδρόμου αφενός και Ναυπηγείων αφετέρου!

Υπό αυτό το πρίσμα, έγκυρες πηγές που γνωρίζουν εκ των έσω πρόσωπα και πράγματα και έχουν πρόσβαση σε μηχανισμούς και κλειστές πόρτες υπουργών μου λένε ότι, με το που προχώρησε το project Aktor – ONEX, διάφοροι παράγοντες έχουν ενεργοποιήσει μηχανισμούς — ακόμη και μέσα ή δίπλα στο γραφείο της αρμόδιας υπουργού — για να μπλοκάρουν το έργο, με αφορμή το ζήτημα των αρχαιοτήτων στην ευρύτερη περιοχή της Ελευσίνας!

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι πρόκειται για δάκτυλο των Κινέζων, αλλά και ανταγωνιστών της Aktor στην ελληνική αγορά, με το βάρος των ενεργειών να πέφτει σε εκείνους που κατ’ επανάληψη έχουν προσφύγει πέριξ του γραφείου της κυρίας Μενδώνη για να επιλύσουν και να διευθετήσουν διάφορα ζητήματα μείζονος σημασίας, από την Αθήνα έως και …το Λαύριο! Και ο νοών νοείτω…

Διαβάστε ακόμη: