Το σύνδρομο Κουτσούμπα έχει χτυπήσει επικίνδυνα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δεν εξηγείται διαφορετικά η ενότητα γραμμής που έχουν διαμορφώσει τα κόμματα της ακροδεξιάς και της Αριστεράς για τη συστοιχία των ελληνικών Patriot που έχει αναπτυχθεί εδώ και καιρό στη Σαουδική Αραβία.
Η σύμπτωση αυτή δεν είναι απλώς συγκυριακή· αποτυπώνει μια άτυπη πολιτική σύγκλιση σε ένα ζήτημα υψηλής γεωπολιτικής σημασίας, όπου διαφορετικοί ιδεολογικοί χώροι φαίνεται να υιοθετούν κοινή ρητορική, παρά τις κατά τα άλλα έντονες αντιθέσεις τους.
Όταν έγινε γνωστό ότι οι Patriot κατέρριψαν δύο πυραύλους που είχαν εκτοξευτεί από το Ιράν, τα κόμματα της αντιπολίτευσης βγήκαν στα κάγκελα. Η εξέλιξη αυτή, αντί να αντιμετωπιστεί ως επιχειρησιακή επιτυχία και ένδειξη ενεργού συμμετοχής της Ελλάδας σε διεθνείς αποστολές ασφάλειας, πυροδότησε έναν νέο κύκλο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Απαιτούν από την κυβέρνηση να τους ενημερώσει για το περιεχόμενο της σύμβασης με τους Σαουδάραβες και να επιστρέψουν οι συστοιχίες πυραύλων στην Ελλάδα. Η πίεση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ανάδειξης ζητημάτων διαφάνειας και εθνικής κυριαρχίας, αν και έρχεται με εμφανή χρονική καθυστέρηση.
Οι κραυγές για τους Patriot αποκαλύπτουν το στρατηγικό αδιέξοδο της κατακερματισμένης αντιπολίτευσης, η οποία με καθυστέρηση χρόνων ανακάλυψε τη συνεργασία της χώρας μας σε στρατιωτικό επίπεδο με τη Σαουδική Αραβία. Την ίδια στιγμή, η όψιμη αυτή αντίδραση δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο υπάρχει συνεκτική στρατηγική ή απλώς αποσπασματικές τοποθετήσεις με πολιτικό πρόσημο.
Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα των Patriot λειτουργεί ως καθρέφτης των ευρύτερων ισορροπιών: αναδεικνύει τόσο τις αντιφάσεις της αντιπολίτευσης, όσο και τη δυσκολία διαμόρφωσης ενιαίας γραμμής σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.
