Σε μια σαφή προσπάθεια να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό ενόψει της πορείας προς τις εκλογές του 2027, το Μέγαρο Μαξίμου ανεβάζει τους τόνους απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, μεταφέροντας στο στρατόπεδο του Νίκου Ανδρουλάκη την ευθύνη για ενδεχόμενα σενάρια ακυβερνησίας.

Η στρατηγική είναι ξεκάθαρη: η άρνηση του ΠΑΣΟΚ για μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ μετατρέπεται σε βασικό επιχείρημα υπέρ της ανάγκης αυτοδύναμης κυβέρνησης.

-----------------

«Αφού λένε όχι, η λύση είναι μία»

Στο κυβερνητικό αφήγημα, η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να αποκλείσει εκ των προτέρων συνεργασία με τη ΝΔ λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. «Αφού δεν θέλουν να συνεργαστούν, δεν προκύπτει αριθμητικά βιώσιμη λύση διακυβέρνησης», σημειώνουν χαρακτηριστικά κυβερνητικές πηγές.

Στην ίδια γραμμή, το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη επιχειρεί να μετατρέψει την άρνηση του ΠΑΣΟΚ σε πολιτικό μπούμερανγκ, θέτοντας ως κεντρικό δίλημμα τη σταθερότητα έναντι της πολιτικής ρευστότητας.

Το δίλημμα της κάλπης

Στο Μαξίμου επεξεργάζονται ήδη το βασικό εκλογικό αφήγημα: Από τη μία πλευρά η ΝΔ και ο Μητσοτάκης, και από την άλλη ένα πολυκερματισμένο πολιτικό σκηνικό με πολλούς αρχηγούς και χωρίς καθαρή κυβερνητική προοπτική.

Η στόχευση είναι σαφής: συσπείρωση της βάσης και ταυτόχρονα πίεση σε κεντρώους ψηφοφόρους που βάζουν ως προτεραιότητα τη σταθερότητα.

Η αυτοδυναμία ως «μονόδρομος»

Η αυτοδυναμία επανέρχεται ως κεντρικός στόχος. Κυβερνητικά στελέχη τη χαρακτηρίζουν «αποκλειστική επιλογή», συνδέοντάς την με την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας και ταχύτητας στη λήψη αποφάσεων.

Στο παρασκήνιο γίνεται και επίκληση στο παρελθόν του ΠΑΣΟΚ, με αναφορές σε περιόδους συνεργασιών υπό τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τη Φώφη Γεννηματά, ως παράδειγμα «θεσμικής ευθύνης».

Το σενάριο επανάληψης του 2023

Στο κυβερνητικό επιτελείο δεν αποκλείεται το σενάριο διπλών εκλογών, με στόχο την τελική επίτευξη αυτοδυναμίας, εφόσον δεν προκύψει καθαρό αποτέλεσμα στην πρώτη κάλπη.

Παράλληλα, διαμηνύεται ότι σε κάθε περίπτωση η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση «την επόμενη μέρα», με αποκλεισμό –όπως αναφέρεται– δυνάμεων που θεωρούνται ακραίες ή αντισυστημικές.

Η σύγκρουση μεταφέρεται στην κοινωνία

Η πολιτική αντιπαράθεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ παίρνει πλέον στρατηγικά χαρακτηριστικά, με το κυβερνητικό αφήγημα να φορτώνει στον Νίκο Ανδρουλάκη το ρίσκο της ακυβερνησίας και τη Χαριλάου Τρικούπη να επιμένει στην αυτόνομη πορεία. Το δίλημμα «σταθερότητα ή πολιτική ρευστότητα» αναμένεται να κυριαρχήσει μέχρι τις κάλπες.

Ο Μητσοτάκης και οι… άλλοι

Η στρατηγική του Μαξίμου συνοψίζεται σε ένα καθαρό πολιτικό δίπολο: από τη μία πλευρά ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως εκφραστής της «σταθερής διακυβέρνησης» και από την άλλη ένα πολυκερματισμένο πολιτικό σκηνικό με τον Νίκο Ανδρουλάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον Σωκράτη Φάμελλο, τον Δημήτρη Κουτσούμπα και τον Κυριάκο Βελόπουλο.

Στόχος του κυβερνητικού επιτελείου είναι να αποτυπωθεί στο εκλογικό σώμα ότι η επιλογή δεν αφορά απλώς κόμματα, αλλά δύο διαφορετικές λογικές διακυβέρνησης. Για αυτό και τους χαρακτηρίζει εκπροσώπους του λαϊκισμού και της άκρας δεξιάς λέγοντας ταυτόχρονα ότι με αυτούς δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει.

Διαβάστε ακόμη: