Η γενικότερη εικόνα της κυβέρνησης είναι ως ένα σημείο φυσιολογικό να εμφανίζει «ρωγμές», με τις αδυναμίες της σε πολλά μέτωπα να αποτελούν πονοκέφαλο και ταυτόχρονα να δίνουν υλικό στην αντιπολίτευση για την άσκηση σκληρής κριτικής, κατάσταση που προβληματίζει τον κεντρικό πυρήνα διακυβέρνησης.
Το πρόβλημα, που γίνεται προσπάθεια να μην επεκταθεί, αφορά στην δημόσια παρουσία κυβερνητικών στελεχών, η οποία, λόγω κεντρικών αποφάσεων ή αποφάσεων υπουργών και υφυπουργών, πολύ περισσότερων «ατυχών» δηλώσεων, στέλνει αντιδημοφιλή μηνύματα στην κοινωνία, αλλά και στην εκλογική βάση του ίδιου του κυβερνώντος κόμματος.
Πέραν χαρακτηριστικών περιπτώσεων, όπως των υπουργών Θεοχάρη (με την προσβλητική δήλωσή του για «κακομοίρηδες») και Φλωρίδη (με την επίσης προσβλητική του δήλωση ότι όποιος αναφέρεται σε μπάζωμα για το δυστύχημα στα Τέμπη, είναι «για τα μπάζα»), προστέθηκαν άλλες δύο περιπτώσεις.
Αυτές του υπουργού Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, που δέχεται τα βέλη ακόμα και από φίλα διακειμένους προς την κυβέρνηση επιχειρηματίες, ότι έχει χάσει ουσιαστικά τον έλεγχο της συγκεκριμένης αγοράς και δεν προχωράει έτοιμα πρότζεκτ, ενώ ταυτόχρονα δεν έχει καθαρή εικόνα για τα πεπραγμένα των υφισταμένων του – λέγε με Τσιάφο. Και χθες, ημέρα ανακοινώσεων του ενδιαφέροντός του, η αγορά τον… έψαχνε.
Βολές όμως δέχεται και ο Νίκος Παπαθανάσης, καθώς του προσάπτουν ότι «παίζει» με μια συγκεκριμένη ομάδα της αγοράς, αφήνοντας εκτός «πολύτιμους φίλους», με τελευταία εναντίον του κατηγορία, σε σχέση με τα προγράμματα κατάρτισης. Υπόθεση στην οποία, όπως αναφέρεται, εμπλέκεται και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, γεγονός που προστίθεται στις άλλες ανοιχτές υποθέσεις με την ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη.
Σ.Σ: Αφήνουμε απέξω τις γνωστές περιπτώσεις Σκέρτσου, Άδωνι, Θεοδωρικάκου κλπ, επισημαίνοντας απλώς, αυτό που μας μετέφερε πηγή προσκείμενη στα υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης, ότι «όσο πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών και όσο τα προβλήματα της ακρίβειας παραμένουν και το πιθανότερο θα ενταθούν, αν ειδικά το ενεργειακό ζήτημα ανατρέψει σχεδιασμούς και στόχους, τότε συνήθως αρχίζει και η εσωτερική γκρίνια και αλληλοαποδόμηση».
