Όλες ανεξαιρέτως οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν την πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη και καταγράφουν την κατρακύλα των κομμάτων της κατακερματισμένης Κεντροαριστεράς.
Μετά από δύο μήνες αγροτικών κινητοποιήσεων η κυβέρνηση βγαίνει ενισχυμένη, με τη Νέα Δημοκρατία να κινείται δημοσκοπικά πάνω από το ψυχολογικό όριο του 30%.
Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ όχι μόνο δεν εισπράττει το παραμικρό από τη φθορά της κυβέρνησης, αλλά χάνει σχεδόν μία ποσοστιαία μονάδα.
Τα υπόλοιπα κόμματα της Κεντροαριστεράς αντιμετωπίζουν υπαρξιακό πρόβλημα. Ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης αναμένεται να πάρει χαρακτηριστικά κουρελούς, με την προσθήκη δύο υπό ίδρυση νέων κομμάτων, αυτού της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα.
Το σκηνικό που διαμορφώνεται καθορίζει τόσο τις στρατηγικές αποφάσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και τον συνολικό πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.
Στρατηγική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ξεκάθαρα μια νέα καθαρή τετραετία στη διακυβέρνηση της χώρας. Με βάση αυτή τη στρατηγική καθορίζονται και οι πολιτικές πρωτοβουλίες.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, ο πρωθυπουργός θα προχωρήσει στα τέλη Φεβρουαρίου και, βέβαια, μετά τη συνάντηση που θα έχει με τον Ερντογάν, σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης.
Πρόκειται για μία κίνηση που στοχεύει στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης η οποία θα οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι καθίσταται επιβεβλημένη η αξιοποίηση βουλευτών από κρίσιμες εκλογικές περιφέρειες.
Στην παρούσα κυβέρνηση δεν εκπροσωπούνται ή υποεκπροσωπούνται μεγάλες περιφέρειες, όπως για παράδειγμα η Ανατολική Αττική, γεγονός που αναμένεται να διορθωθεί κυρίως με τοποθετήσεις σε θέσεις υφυπουργών, όπως για παράδειγμα ο Βασίλης Οικονόμου.
Σταθερή στο υφυπουργείο της θα παραμείνει η Βιβή Χαραλαμπογιάννη καθώς η δουλεία που έχει κάνει στο Εσωτερικών και τον δημόσιο τομέα είναι εξυπηρετεί πλήρως το μεταρρυθμιστικό προφίλ της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.
Ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να απομακρύνει ή να μετακινήσει τουλάχιστον πέντε υπουργούς.
Παράλληλα, έχει ήδη καταλήξει στους υπουργούς που θα παραμείνουν στις θέσεις τους, καθώς θεωρούνται επιτυχημένοι στο έργο τους.
Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται οι υπουργοί Άμυνας Νίκος Δένδιας, Ενέργειας και Περιβάλλοντος Σταύρος Παπασταύρου, Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, Πολιτικής Προστασίας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης. Έχει επίσης να αναβαθμίσει τη Νίκη Κεραμέως και δύο ακόμη κυβερνητικά στελέχη, ενώ αμετακίνητος παραμένει ο Γιώργος Μυλωνάκης, το υπερπολύτιμο δεξί χέρι του Πρωθυπουργού που διαχειρίζεται με επιτυχία όλες τις υποθέσεις που «καίνε».
Στην ουσία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να συγκροτήσει ένα σχήμα μάχης με το οποίο θα πάει στις εκλογές.
Η αλλαγή του εκλογικού νόμου δεν φαίνεται να βρίσκεται στις προτεραιότητες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει έτοιμο στα συρτάρια του Μαξίμου σχέδιο εκλογικού νόμου που ανεβάζει το όριο εισόδου στη Βουλή από το 3% στο 5% και μειώνει το ποσοστό που απαιτείται για να εισπράξει το πρώτο κόμμα το μπόνους των πενήντα εδρών, ο πρωθυπουργός εκτιμά ότι δεν θα χρειαστεί να γίνουν αλλαγές.
Το γεγονός ότι η ΝΔ εμφανίζεται στο 30% στην πλέον δύσκολη περίοδο για την κυβέρνηση, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης φλερτάρουν με μονοψήφια ποσοστά, καθιστά εφικτό τον στόχο της αυτοδυναμίας στις δεύτερες εκλογές.
Στο ερώτημα πότε θα γίνουν οι εκλογές, ο πρωθυπουργός απαντά μονότονα ότι «κάλπες θα στηθούν στο τέλος της τετραετίας». Ωστόσο, ο πολιτικός σχεδιασμός είναι σαφώς προσανατολισμένος στο ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες τον Οκτώβριο, μετά τις παροχές που θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ.
Ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης δίνει την ευκαιρία στον Κυριάκο Μητσοτάκη να διεκδικήσει μία τρίτη τετραετία, με την εκτίμηση στα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ να συγκλίνει ότι ο Οκτώβριος θα είναι μήνας εκλογών.
Η πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, έχει ακυρώσει και την τακτική των δελφίνων, οι οποίοι είχαν ποντάρει στη φθορά της κυβέρνησης και στη δραματική πτώση των ποσοστών της ΝΔ.
Πλέον αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι τα σενάρια πάνω στα οποία σχεδίαζαν τις κινήσεις τους είναι εκτός πραγματικότητας.
