Οι αναταράξεις στην πολιτική των «ήρεμων νερών» ήρθαν τελικά προτού ακόμη δημοσιοποιηθεί το περιεχόμενο του περίφημου πλέον νομοσχεδίου που θα οριοθετεί τη «Γαλάζια Πατρίδα», ενώ το επόμενο βήμα είναι να προβλεφθεί ποια είναι τα νέα σημεία στα οποία θα δοκιμαστούν το επόμενο διάστημα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι εντάσεις με την Τουρκία λόγω των περιφερειακών εξελίξεων και της συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ, της ενίσχυσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και της στοιχειώδους άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας έδειχναν ελεγχόμενες, το νομοσχέδιο που θα φέρει προς ψήφιση στην Εθνοσυνέλευση η τουρκική κυβέρνηση θα αποτελεί την «ομπρέλα» όλων των διεκδικήσεών της εις βάρος μας, το οποίο συνιστά εκ των πραγμάτων διπλωματική κλιμάκωση που θα μπορεί να μεταφερθεί και επί του πεδίου.

----------
Στην Τουρκία η είδηση για το νομοσχέδιο έχει οδηγήσει σε έναν πραγματικό παροξυσμό όχι μόνο μεταξύ των ακραίων εθνικιστικών κύκλων αλλά και μεταξύ συνήθως ψύχραιμων αναλυτών και δημοσιογράφων, δημιουργώντας έτσι ένα εκρηκτικό κλίμα, το οποίο θα σπεύσει να πανηγυρίσει κάθε ακραία ρύθμιση από την κυβέρνηση Ερντογάν.

Στην Αθήνα, η κυβέρνηση έχει μετρημένες αντιδράσεις -και ορθά-, καθώς το νομοσχέδιο ακόμη δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας. Τόσο διά του ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη όσο και του υπουργού Αμυνας Νίκου Δένδιαέχουν σταλεί τα μηνύματα ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποδεχθεί τη «διά νόμου» αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της και κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε σοβαρή κρίση.

Προειδοποιήσεις

Ο κ. Γεραπετρίτης, μάλιστα, μιλώντας στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο αναβάθμισης της έντασης σε περίπτωση που υπάρξει μονομερής ενέργεια από την τουρκική πλευρά, ενώ ο κ. Δένδιας, στο ίδιο συνέδριο, έσπευσε να τονίσει ότι δεν ανήκει «σε αυτούς που έχουν πιστέψει το αφήγημα των ήρεμων νερών…».

Η νομοθετική πρωτοβουλία της τουρκικής κυβέρνησης δεν έρχεται τυχαία σε αυτή τη στιγμή. Στην Αγκυρα διαπιστώνουν τους τελευταίους μήνες ότι η Αθήνα δεν σκοπεύει να παραμένει όμηρος των τουρκικών απειλών και να παγώσει έτσι κάθε άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της στις θαλάσσιες περιοχές της. Ετσι, είδαν με αρκετή οργή να υλοποιείται επιτέλους, έπειτα από 15 χρόνια, ο νόμος 4001/2011 που προέβλεπε ως εξωτερικό όριο της ελληνικής ΑΟΖ τη μέση γραμμή (όπως την αντιλαμβάνεται η Ελλάδα βάσει του Δικαίου της Θάλασσας), μέχρις ότου βρεθεί μια συναινετική λύση με άλλα παράκτια κράτη. Η Ελλάδα χαράσσει αυτή την (προσωρινή) μέση γραμμήλαμβάνοντας φυσικά πλήρως υπόψη της την επήρεια των νησιών, καθορίζοντας έτσι τα απώτερα όρια της ελληνικής ΑΟΖ. Τα οποία φυσικά, σε μια συμφωνία ή σε μια δικαστική απόφαση, είναι προφανές ότι θα διαμορφωθούν διαφορετικά.

Βάσει αυτών των σχεδιασμών χαράχθηκαν ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός (ΘΧΣ), τα Θαλάσσια Πάρκα αλλά και τα οικόπεδα νοτίως της Κρήτης.

Η Τουρκία έτσι, με το νομοθέτημά της, θα προσπαθήσει να ανατρέψει αυτή την ελληνική κινητικότητα, την οποία εκλαμβάνει ως προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων και, εφόσον επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις, θα καταγράψει σε νόμο πλέον τα εξωτερικά όρια της ΑΟΖ αλλά και άλλες θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο, εκεί όπου η παρουσία των νησιών δημιουργεί μια πολυσύνθετη κατάσταση.

Κυρίαρχος στόχος της γείτονος ήταν και παραμένει τις τελευταίες δεκαετίες ο περιορισμός του δικαιώματος της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της έως τα 12 ναυτικά μίλια και, στο πλαίσιο αυτό, έχει φορτώσει το καλάθι με πλήθος άλλων ζητημάτων ώστε να ενισχύσει τη θέση της σε μια πιθανή διαπραγμάτευση. Ετσι ξεκίνησαν και οι «γκρίζες ζώνες», οι οποίες, όμως, πλέον έχουν αποκτήσει αυτόνομη θέση στην τουρκική ατζέντα.

Η μέση γραμμή, όπως τη φαντάζεται μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών, και η διατήρηση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 6 ν.μ. θα προσέφεραν τελικά στην Τουρκία τη διχοτόμηση ουσιαστικά του Αιγαίου, τον σφετερισμό σημαντικού τμήματος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ελληνικής ΑΟΖ και τον εγκλωβισμό επίσης των ελληνικών νησιών σε περιοχές τουρκικής θαλάσσιας αρμοδιότητας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό από καμία ελληνική κυβέρνηση.

Διαβάστε ακόμη: