Μετά τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα, η πολιτική επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού περνά σε μια νέα, σαφώς πιο απαιτητική φάση. Το επόμενο μεγάλο ορόσημο έχει ήδη μπει στο ημερολόγιο: 2 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, όπου ο Τσίπρας αναμένεται να παρουσιάσει το οικονομικό πρόγραμμα του νέου πολιτικού φορέα.

Η επιλογή της Θεσσαλονίκης δεν είναι τυχαία. Από εδώ και πέρα το ζητούμενο δεν είναι απλώς να επιβεβαιωθεί η δημοσκοπική δυναμική της ΕΛ.Α.Σ. ή να συντηρηθεί το ενδιαφέρον γύρω από την επιστροφή του Τσίπρα. Το πραγματικό στοίχημα είναι πολύ μεγαλύτερο: να αποδειχθεί ότι υπάρχει σχέδιο διακυβέρνησης και όχι απλώς πολιτικό comeback.

Στην Αμαλίας το βάρος έχει πέσει πλέον στο οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο αναμένεται να κινηθεί γύρω από τη φορολογία, την ακρίβεια, την παραγωγική ανασυγκρότηση, το κοινωνικό κράτος και τις επενδύσεις. Η παρουσίαση της 2ας Σεπτεμβρίου επιχειρείται να έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από μια κλασική πολιτική ομιλία. Η στόχευση είναι να παρουσιαστεί ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό σχέδιο, με αριθμούς, προτεραιότητες και κοστολόγηση.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η δυσκολία. Η ΕΛ.Α.Σ. βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση των δημοσκοπήσεων και άρα δεν έχει την πολυτέλεια των γενικόλογων υποσχέσεων. Κάθε εξαγγελία θα συνοδεύεται από το ίδιο ερώτημα: πόσο κοστίζει και ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;

Ο σχεδιασμός προβλέπει δύο διακριτές παρουσίες του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη, στις 2 Σεπτεμβρίου, θα αφορά την παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος. Η δεύτερη, στις 9 Σεπτεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί στη ΔΕΘ, με επίσκεψη και συνέντευξη Τύπου.

Η χρονική απόσταση ανάμεσα στις δύο εμφανίσεις έχει τη δική της πολιτική σημασία. Στο μεσοδιάστημα θα έχει ανοίξει η δημόσια συζήτηση για τις προτάσεις της ΕΛ.Α.Σ., θα έχουν καταγραφεί οι πρώτες αντιδράσεις και θα έχουν διατυπωθεί τα επιχειρήματα των αντιπάλων. Έτσι, ο Τσίπρας θα επιστρέψει στη ΔΕΘ έχοντας τη δυνατότητα να απαντήσει στην κριτική και να υπερασπιστεί το οικονομικό του σχέδιο.

Το μεγάλο ζητούμενο είναι η αξιοπιστία. Η εμπειρία του 2015 θα βρίσκεται αναπόφευκτα στο παρασκήνιο. Όχι μόνο ως πολιτική ανάμνηση, αλλά ως μέτρο σύγκρισης για κάθε νέα οικονομική πρόταση του πρώην πρωθυπουργού. Ο Τσίπρας αναμένεται να επιχειρήσει να αξιοποιήσει την προηγούμενη κυβερνητική του εμπειρία ως πλεονέκτημα: γνωρίζει, όπως θα υποστηρίξει, όχι μόνο τι θέλει να αλλάξει αλλά και τους πραγματικούς δημοσιονομικούς περιορισμούς μέσα στους οποίους κινείται μια κυβέρνηση.

Ακριβώς γι’ αυτό η κοστολόγηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η ΕΛ.Α.Σ. δεν μπορεί πλέον να ζητά απλώς ψήφο διαμαρτυρίας· πρέπει να πείσει ότι διαθέτει οικονομικό σχέδιο που μπορεί να εφαρμοστεί.

Παράλληλα, συνεχίζεται η συγκρότηση των ψηφοδελτίων. Ο ίδιος ο Τσίπρας έχει αναφέρει ότι περίπου το 80% έχει ήδη διαμορφωθεί, γεγονός που δείχνει ότι η εκλογική προετοιμασία έχει περάσει σε πιο προχωρημένο στάδιο. Το δύσκολο σημείο είναι η ισορροπία. Από τη μία χρειάζονται πρόσωπα με κυβερνητική και πολιτική εμπειρία. Από την άλλη, η ΕΛ.Α.Σ. πρέπει να αποφύγει την εικόνα ενός «ΣΥΡΙΖΑ με νέο όνομα και παλιούς πρωταγωνιστές».

Η κοινωνική και ηλικιακή ανανέωση αποτελεί επομένως κρίσιμο ζητούμενο. Το νέο κόμμα πρέπει να δείχνει ότι δεν δημιουργείται απλώς γύρω από την προσωπική επιστροφή του Τσίπρα, αλλά ότι διαθέτει νέα στελέχη, κοινωνικές αναφορές και οργανωτική βάση. Η αντιπαράθεση με το ΠΑΣΟΚ αναμένεται να συνεχιστεί, ιδιαίτερα όσο η ΕΛ.Α.Σ. διατηρεί δημοσκοπικό προβάδισμα.

Ωστόσο, ο Τσίπρας έχει να διαχειριστεί μια λεπτή ισορροπία. Από τη μία πλευρά, πρέπει να πιέσει πολιτικά τον Νίκο Ανδρουλάκη και να διεκδικήσει τον χώρο της Κεντροαριστεράς. Από την άλλη, δεν μπορεί να κάψει τις γέφυρες με έναν πολιτικό χώρο με τον οποίο, μετά τις εκλογές, μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσει κοινό έδαφος. Γι’ αυτό και η επόμενη φάση της αντιπαράθεσης αναμένεται να μετακινηθεί από την προσωπική σύγκρουση στο ποιος μπορεί να ηγηθεί μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ.

Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη αλλαγή των τελευταίων εβδομάδων. Όσο η ΕΛ.Α.Σ. ανεβαίνει, τόσο δυσκολότερο γίνεται για το επιτελείο του Τσίπρα να παρουσιάζει τη δεύτερη θέση ως πολιτική επιτυχία. Ο Τσίπρας προσδοκάει να βρεθεί στο 20-21% και να διεκδικήσει στις δεύτερες εκλογές, εφόσον γίνουν, την πρωθυπουργία. Η δημοσκοπική δυναμική δημιουργεί προσδοκίες. Και οι προσδοκίες γεννούν απαιτήσεις.

Ο πρώην πρωθυπουργός πρέπει πλέον να παρουσιάσει κόμμα εξουσίας: πρόγραμμα, στελέχη, ψηφοδέλτια, οργανωτική παρουσία και καθαρό πολιτικό στόχο. Δεν αρκεί η προσωπική δημοφιλία του Τσίπρα ούτε η φθορά των αντιπάλων.

Η Θεσσαλονίκη ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη ημέρα. Η 2α Σεπτεμβρίου θα είναι, επομένως, κάτι περισσότερο από μια παρουσίαση οικονομικού προγράμματος. Θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο τεστ για το αν η επιστροφή Τσίπρα μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική διεκδίκηση της πρωθυπουργίας.

Μία εβδομάδα αργότερα, η παρουσία στη ΔΕΘ θα δώσει τη δεύτερη ευκαιρία για πολιτικό rebranding, απαντήσεις στην κριτική και αποσαφήνιση της στρατηγικής. Από εκεί και πέρα, το μέτρο σύγκρισης αλλάζει οριστικά. Η ΕΛ.Α.Σ. δεν θα συγκρίνεται μόνο με το ΠΑΣΟΚ. Θα συγκρίνεται με τη ΝΔ και με την ικανότητά της να παρουσιάσει μια πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Ο Τσίπρας επιστρέφει, αλλά τώρα αρχίζει το πραγματικά δύσκολο κομμάτι: να πείσει ότι δεν επέστρεψε απλώς στην πολιτική σκηνή, αλλά ότι μπορεί να επιστρέψει και στο Μέγαρο Μαξίμου.

Διαβάστε ακόμη: