Με παρέμβασή του στη βρετανική εφημερίδα Daily Telegraph, ο Ευάγγελος Μαρινάκης τοποθετείται για την κλιμακούμενη κρίση στην παγκόσμια ναυσιπλοΐα και τις ενεργειακές ροές που περνούν από το Στενά του Ορμούζ. Ο πρόεδρος της Capital Maritime & Trading Corp. προειδοποιεί ότι η ασφάλεια των πλοίων και των ναυτικών βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας γεωπολιτικής σύγκρουσης που απειλεί την παγκόσμια οικονομία. Στο άρθρο του υποστηρίζει ότι απαιτείται άμεση και συντονισμένη διεθνής δράση ανάμεσα σε κυβερνήσεις, ενεργειακές δυνάμεις και τη ναυτιλιακή βιομηχανία, προκειμένου να διασφαλιστεί η ελεύθερη ροή ενέργειας και να προστατευθούν οι άνθρωποι που κρατούν σε λειτουργία το παγκόσμιο εμπόριο.

Aναλυτικά το άρθρο της Daily Telegraph:

Η αποκατάσταση της ελεύθερης ροής ενέργειας από τον Κόλπο απαιτεί άμεση και συντονισμένη δράση.

Για πρώτη φορά στην ιστορία, το Στενό του Ορμούζ είναι ουσιαστικά κλειστό. Το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), καθώς και το ένα τρίτο της παγκόσμιας προμήθειας λιπασμάτων — όλα έχουν σταματήσει. Οι τιμές της ενέργειας αυξάνονται. Ο πληθωρισμός επιστρέφει. Ο κόσμος υπενθυμίζεται με σκληρό τρόπο τι συμβαίνει όταν οι αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου διακόπτονται από εχθρικούς παράγοντες που είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια ως όπλο.

Πέρα από τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: η ζωή των ναυτικών μας. Η κατάσταση στην περιοχή έχει γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη. Πλοία δέχονται επιθέσεις με πυραύλους και οι ζωές των πληρωμάτων βρίσκονται καθημερινά σε κίνδυνο. Μια δραστηριότητα που έχει σκοπό να διασφαλίζει την οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία των εθνών έχει μετατραπεί σε στόχο για εκείνους που δεν διστάζουν να σκοτώσουν αθώους ανθρώπους.

Η ναυτιλιακή βιομηχανία έχει αντιμετωπίσει κρίσεις και στο παρελθόν — την Ερυθρά Θάλασσα, το Σουέζ, τα αδιέξοδα της εποχής της πανδημίας. Κάθε φορά προσαρμοζόμασταν. Κάθε φορά ο κόσμος προχωρούσε θεωρώντας ότι η επόμενη κρίση θα λυνόταν με τον ίδιο τρόπο. Αυτή η υπόθεση πλέον έχει καταρρεύσει. Ο αυτοσχεδιασμός δεν είναι στρατηγική.

Αυτό που απαιτεί η σημερινή στιγμή είναι μια επίσημη συμμαχία μεταξύ των μεγαλύτερων πλοιοκτητών του κόσμου, των χωρών του Κόλπου που παράγουν ενέργεια και των Ηνωμένων Πολιτειών, με έναν άμεσο σκοπό: την αποκατάσταση της ροής ενέργειας από τον Κόλπο προς τις παγκόσμιες αγορές, διασφαλίζοντας την ασφαλή διέλευση των πλοίων μας και εγγυήσεις ότι ο κόσμος δεν θα μπορεί ξανά να κρατηθεί όμηρος.

Μια τέτοια συμμαχία θα βασιζόταν σε άμεσες δεσμεύσεις. Οι μεγάλοι ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων και πλοίων μεταφοράς LNG πρέπει τώρα να συντονιστούν για την ανακατεύθυνση της χωρητικότητας και τη συγκέντρωση πληροφοριών στόλου, μεταφέροντας τον μέγιστο δυνατό όγκο μέσω εναλλακτικών διαδρόμων. Τα κράτη του Κόλπου πρέπει να φέρουν άμεσα στο τραπέζι την εξαγωγική τους υποδομή.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες — των οποίων η στρατηγική δέσμευση για τη σταθερότητα των ενεργειακών αγορών και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα διεθνή ύδατα παραμένει κρίσιμη — θα μπορούσαν να ενισχύσουν αυτή την προσπάθεια μέσω της ναυτικής τους παρουσίας και της διπλωματικής τους εμπλοκής, λειτουργώντας ως επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά ενός κοινού πλαισίου και διασφαλίζοντας πρωτίστως την ασφάλεια των ναυτικών μας.

Είναι η πεποίθησή μου ότι η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει τη σημασία της συντονισμένης δράσης για τη διασφάλιση των παγκόσμιων ροών ενέργειας. Οι προσπάθειες ενίσχυσης της αξιοπιστίας των ενεργειακών προμηθειών από αμερικανικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης προμήθειας αμερικανικού πετρελαίου και LNG στις διεθνείς αγορές, καθώς και περισσότερη συνεργασία στη δημιουργία διακρατικών επαφών, δεν αποτελούν αφηρημένους στόχους πολιτικής. Για την Ευρώπη ειδικότερα, αυτές οι προτεραιότητες υπογραμμίζουν και μια στρατηγική πραγματικότητα: η ήπειρος θα συνεχίσει να βασίζεται σε εισαγόμενη ενέργεια, αλλά δεν μπορεί επ’ αόριστον να διατηρεί αυτή την εξάρτηση από σχέσεις προμήθειας που έχουν επανειλημμένα αποδειχθεί πολιτικά ασταθείς.

Συνολικά, αυτές οι προτεραιότητες δημιουργούν μια ισχυρή στρατηγική βάση συνεργασίας αυτού του είδους. Ο ιδιωτικός ναυτιλιακός τομέας είναι ο φυσικός εταίρος μιας τέτοιας πρωτοβουλίας. Διαθέτουμε τα μέσα, την επιχειρησιακή εμβέλεια και τη βούληση. Ενεργούμε — με ή χωρίς ένα τέτοιο πλαίσιο.

Οι εταιρείες μας, Capital Clean Energy Carriers Corp., ο μεγαλύτερος εισηγμένος στις ΗΠΑ ιδιοκτήτης πλοίων μεταφοράς LNG, και Capital Tankers Corp., σημαντικός ιδιοκτήτης δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου, αντιπροσωπεύουν μέρος του πιο στρατηγικά κρίσιμου στόλου στο παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα. Είμαστε έτοιμοι να θέσουμε αυτή τη χωρητικότητα άμεσα στην υπηρεσία της προσπάθειας. Όμως θέλω να είμαι ξεκάθαρος σε κάτι.

Η αποκατάσταση των ενεργειακών ροών σε τέτοιες συνθήκες θα απαιτήσει γενναίες αποφάσεις — για την ασφάλιση, για τη διέλευση, για την προστασία των πλοίων που επιχειρούν σε αμφισβητούμενα ύδατα. Αυτές δεν είναι αποφάσεις που θα λάβει η αγορά από μόνη της και δεν είναι αποφάσεις που μπορούν να περιμένουν μέχρι να συγκληθούν επιτροπές.

Ως ηγέτης της αγοράς τόσο στον στόλο LNG όσο και στα δεξαμενόπλοια, είμαστε έτοιμοι να λάβουμε αυτές τις αποφάσεις για τον στόλο μας προς όφελος του κοινού καλού, θέτοντας στην άκρη το ζήτημα των κερδών.

Καλώ και άλλους — πλοιοκτήτες, κυβερνήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες — να κάνουν το ίδιο. Το κόστος της αδράνειας πληρώνεται ήδη από τον κόσμο. Είναι ώρα όσοι έχουμε την ικανότητα να δράσουμε να προχωρήσουμε μπροστά και να αναλάβουμε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί.

Η δράση μας πρέπει να είναι συντονισμένη. Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να προστατεύσουμε τη ζωή των μελών των πληρωμάτων μας, των ανθρώπων που καλούνται να συνεχίσουν να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό ώστε να διασφαλίζεται η ομαλή παγκόσμια μεταφορά αγαθών και εμπορευμάτων.

Απευθύνω σήμερα αυτή την πρόσκληση στους ομολόγους μου στη ναυτιλιακή βιομηχανία, στους υπουργούς ενέργειας των κρατών του Κόλπου και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον.

Η ώρα για δράση είναι τώρα.

Διαβάστε ακόμη: