Οι καραμπόλες που προέκυψαν μετά την απομάκρυνση του γενικού γραμματέα του υπουργείου περιβάλλοντος Ευθύμιου Μπακογιάννη, ουσιαστικά έχουν προκαλέσει τρικυμία ή και βραχυκύκλουμα στη λειτουργία του κυβερνητικού σχήματος.
Πρόκειται για μία μόνο από τις μεταβολές στην νευραλγική θέση των γενικών γραμματέων που ουσιαστικά διατηρούσε το Μαξίμου κρατώντας τον έλεγχο του κυβερνητικού σχήματος – ανεξαρτήτως των υπουργών (η άλλη σχετίζεται με την παραίτηση του γεν. γραμματέα του υπουργείου πολιτισμού, Γ. Διδασκάλου).
Σε ρόλο πυροσβέστη, στο νευραλγικό για τον Κυριάκο Μητσοτάκη υπουργείο Περιβάλλοντος, επιστρατεύτηκε άρον άρον ο δοκιμασμένος από τα παλιά, έμπιστος συνεργάτης του Ευάγγελος Κυριαζόπουλος, έως σήμερα γενικός γραμματέας στο υπουργείο Ναυτιλίας στη Γραμματεία Ναυτιλίας και Λιμένων.
Αυτό όμως αφήνει ένα μεγάλο κενό.
Προβληματισμός επικρατεί στο Μαξίμου, που απ’ ό,τι φαίνεται θα έχει τον τελικό λόγο για το πρόσωπο που θα καλύψει τη θέση αυτή στην εν λόγω γραμματεία Ναυτιλίας και Λιμένων.
Ακόμα μεγαλύτερος είναι ο πονοκέφαλος σε ακτοπλοΐα, λιμάνια, και στην ευρύτερη ναυτιλιακή κοινότητα, δεδομένου πως έχουμε ήδη εισέλθει σε μία κρίσιμη φάση για το αντικείμενο αυτό. Μπαίνουμε βαθιά σε μια πολύ δύσκολη σεζόν. Και για τον Τουρισμό και για τις λιμενικές εγκαστάσεις και για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις συμμόρφωσης της χώρας.
Στη φάση αυτή, ακούγεται πολύ το ενδεχόμενο να καλυφθεί η θέση αυτή με τον άλλο γενικό γραμματέα του υπουργείου, Εμμανουήλ Κουτουλάκη, ο οποίος λέγεται πως ανέκαθεν στόχευε στο συγκεκριμένο πόστο.
Το ερώτημα για την Αγορά αλλά και τη λιμενική βιομηχανία είναι το κατά πόσον ο θεωρούμενος αναποφάσιστος και άνθρωπος της Θεωρίας, Μ. Κουτουλάκης, μπορεί να ανταπεξέλθει σε μια δύσκολη πίστα και απέναντι σε ζόρικους παίκτες. Σε μία συγκυρία που απαιτούνται σθεναρές αποφάσεις και υλοποίηση εγκεκριμένων δράσεων, διότι πλέον βρισκόμαστε στην τελική ευθεία.
Δεδομένου λχ. πως το καλοκαίρι αναμένεται καυτό εξαιτίας της διακηρυγμένης πρόθεσης των εταιρειών ακτοπλοΐας να προχωρήσουν σε αυξήσεις τιμών, τις απειράριθμες εκκρεμότητες στα λιμάνια και στα λιμενικά ταμεία της επικρατείας, και την γκρίνια ενάντια στην κυβέρνηση να φουντώνει, δεν ξέρω πως ο -κατά τα λοιπά- συμπαθής Μανώλης («παιδί» του Γιάννη Πλακιωτάκη, με διαδρομή που πάει πίσω ως το ΠΑΣΟΚ…) θα τα βγάλει πέρα.
Περιγράφεται ως άνθρωπος «ευγενικός», αλλά φτάνει αυτό; Πράγματι, επισκέπτεται φιλότιμα τα ελληνικά νησιά αρμοδιότητας του, εξαγγέλλει διάφορες δράσεις. Και μετά; Ποια είναι τα απτά αποτελέσματα των ενεργειών του μετά από κάμποσα χρόνια σ’ αυτή τη θέση;
Σε αρκετά τοπικά άρθρα και παρεμβάσεις αυτοδιοικητικών υπάρχει η αίσθηση ότι η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής υπό τον κ. Κουτουλάκη, οργανώνει συσκέψεις, παρουσιάζει κάτι προγράμματα, αλλά οι κάτοικοι δυσκολεύονται να δουν συγκεκριμένα αποτελέσματα στην καθημερινότητά τους. Με πρώτο ανάμεσα τους, το μεταφορικό ισοδύναμο. Βεβαίως, ότι (του) λείπει σε έργα, το αναπληρώνει σε λόγια.
Ε, μετά απ’ αυτά καταλαβαίνει κανείς από πού βγήκε το παρατσούκλι ο «μπλαμπλάς».
Τελοσπάντων, ας ελπίσουμε πως θα τον βρει το δρόμο του, αν τελικά επιλεγεί ο συγκεκριμένος, γιατί για να λέμε την αλήθεια το κόστος της επιλογής θα το σηκώσει ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας. Φταίει, δεν φταίει. Και, ΑΜΑ κάτσει η «στραβή στην βάρδια» (του), φιλάκια….
